Recherche 'struj...' : 11 mots trouvés
Page 1 : de struj-1 (1) à strujusted (11) :- struj .1
- struj .2struj .2
coll. Gwez-struj : pin maritime.
●(1941) SAV 22/29. (Pleiben...) Struj (eul liester evel dero). An ano-se a vez roet d'ar pin-gouez pe bin-mor. Sk : Pilet eo ar gwez-struj.
- struj .3struj .3
m. & coll.
I. M.
(1) Fecondité.
●(1732) GReg 402a. Fecondité, tr. «struich. (ce dernier mot est du bas Leon.»
(2) Fertilité.
●(1732) GReg 406a. La fertilité de ce champ, tr. «ar struich eus ar parcq-mâ.» ●758a. Production generation, action de la nature qui pousse au dehors, tr. «ar struich eus an natur.»
(3) Ur struj a vugale : une ribambelle d'enfants.
●(1931) VALL 660a. Une ribambelle d'enfants, tr. «eur struj a vugale.»
II. Coll.
(1) Pousses.
●(1931) VALL 582b. Pousse de plante, tr. «struj col. sg. strujenn f.» ●(1942) FHAB Meurzh/Ebrel 150. (note de F. Vallée) Struja «pousser» eus struj «pousse». T[régor] C[ornouaille]. ●(1955) VBRU 13. krog 'oa ar gwez d'en em stipañ gant struj ha delioù nevez-flamm.
(2) Végétation.
●(18--) KTB.ms 14 p .87 setu un hent ar c'haera, ha dirazhe ar c'hastell. Digwet a oant tost, hep hen gwelet, gant ma oa stank ar gwez hag ar struj endro d'ehan.
(3) sens fig. Ar struj : les lardons, les mômes, les enfants.
●(1952) LLMM 34/49. (Douarnenez) Struj a-s. : ar vugale etre 5 ha 10 vloaz. ●(1969) BAHE 60/14. ar struj deredet eus pevar c'horn eus kêr er jabarleg. ●(1983) LLMM 219-220/266. C'hoarielloù iskis a c'helle ouzhpenn an tadoù hag ar mammoù pourchas evit o struj.
- struj .4struj .4
s. & interj. –où
I. S.
(1) Apparence.
●(1920) KZVr 362 - 08/02/20. struj, tr. «apparence.» ●(1954) VAZA 142. warnañ struj ha barv ur ribler. ●(1957) AMAH 206. strafuilhet gant ar struj a dlee bezañ warnon.
(2) État.
●(1964) BRUD 18/46. Gwelit e pe struj emaoun. ●47. Struj : stad.
(3) Pâleur.
●(1966) BREZ mars 102/6a. poan dezañ o sacha e dreid gantañ, labezet a wad, eur struj en e gerhenn, dare da fatika.
(4) [au plur.] Bezañ er strujoù : être dans un état.
●(1874) FHB 474/29a. he zivesker paour a ioa er strujou an truezusa goloet oll a c'houliou a zirente.
II. Loc. exclam. Ur struj warnañ ! : d'une pâleur !
●(1954) VAZA 45. hag ur struj warni, va Doue ! ●(1972) LLMM 150/34. ur struj warnañ ! Ya 'vat, liv ar marv a oa en e gerc'henn.
- strujañstrujañ
v.
I. V. intr.
(1) (en plt de la végétation) Pousser, végéter.
●(1942) FHAB Meurzh/Ebrel 150. (note de F. Vallée) Struja «pousser» eus struj «pousse». T[régor] C[ornouaille].
(2) Se reproduire.
●(1732) GReg 758a. Produire, donner naissance à quelque chose, tr. «strugea. struigea. ppr. et.»
(3) par ext. (en plt de la terre) Devenir fertile.
●(1876) TDE.BF 596b. Struja, v. n., tr. «Devenir fertile. Ce verbe n'est pas usité, si ce n'est aux environs de Morlaix.»
●(1934) GWAL 70/9. an douar o struja.
(4) sens fig. =
●(18--) SAV 22/22. an drouk zo o struja.
II. V. tr. d. Fertiliser, fumer (la terre).
●(1931) VALL 300b. Fertililiser, tr. «struja.» ●(1935) NOME 138. an tumporellou o tougen an teilh da struja ar parkou.
- strujek
- strujennstrujenn
f. –où, struj (botanique) Pousse.
●(1931) VALL 582b. Pousse de plante, tr. «struj col. sg. strujenn f.»
- strujetstrujet
adj.
(1) (en plt de qqn) D'allure.
●(1865) LZBt Here 57. Unan anhe a erruaz strujet ar fallan.
●(1918) LZBt Mae 20. en askont ma oamp strujet mad, ar fianz a zeuas en dud hon devoa kât. ●(1920) KZVr 362 - 08/02/20. strujet fall. ●(1926) BIVE 1. Bilez a vo tort, strujet ha gwisket fall. ●(1955) VBRU 89. gant ar strujet fall ma'z oa. ●(1977) LLMM 184/370. Strujet fall a-walc'h oa ar paour-kaezh beleg yaouank.
(2) sens fig. (en plt d'une femme) Strujet brav : bien roulée.
●(1838) CGK 32. Un tamic corf quer brao strujet.
(3) (en plt de qqc.) =
●(1968) BAHE 57/25. Un dinell (…) strujet e oa e dir, goloet a goad, e stumm un deltenn a dregont metrad uhelder.
(4) Abondant, qui pullule.
●(1942) VALLsup 1b. Abondant ; qui pullule, tr. «strujet.»
- strujusstrujus
adj.
(1) Qui produit.
●(1868) FHB 201/356a. eur vengleuz vad ha strujuz.
(2) Fécond, prolifique.
●(1732) GReg 402a. Fecond, onde, parlant des animaux, qui produisent beaucoup, tr. «(bas Leon : strujus.» ●Femme feconde, tr. «grecq strujus.»
●(1834) SIM 202. ar vam re strujus-se.
(3) (en plt d'un arbre fruitier) Qui produit abondamment.
●(1732) GReg 402a. Pommier fecond, tr. «guezenn strujus.» ●441a. Arbre fructueux, tr. «bas Leon guëzen strujus.»
(4) Fertile, riche.
●(1732) GReg 402a. Fecond, onde, en parlant de la terre, tr. «(bas Leon : strujus.» ●441a. Terroir fructeux, euse, tr. «douar strujus.»
●(1876) TDE.BF 596b. Strujuz, adj., tr. «Fertile.» ●(1890) MOA 264a. Fécond, Abondant, – fertile, tr. «struzuz.»
●(1931) VALL 300b. Fertile, tr. «strujus.»
(5) sens fig. Abondant.
●(1912) MMPM 135. grasou strujuz evit ho zilvidigez.
- strujusaat
- strujusted