Recherche 'sukr...' : 16 mots trouvés
Page 1 : de sukr (1) à sukrouer (16) :- sukrsukr
m. (alimentation)
I.
(1) Sucre.
●(1499) Ca 54a. Czucr. g. succre. ●Czucr rosat. g. succre rosat. ●(c. 1501) Lv 235/125. sucre gl. succus. ●(1633) Nom 61b. Sal Indus, saccharum : succre : sucr.
●(1659) SCger 114a. sucre, tr. «sucr.» ●(1732) GReg 891a. Sucre, tr. «Sucr. suñcr.» ●(1744) L’Arm 365b. Sucre, tr. «Chucre m.»
●(1904) DBFV 39b. chukr, m., tr. «sucre.» ●(1907) VBFV.bf 73b. sukr (b[as] van[netais] sunk), m., tr. «sucre.» ●(1939) RIBA 64. er sukr hag er hafé.
(2) Maen-sukr : pain de sucre.
●(1732) GReg 891a. Pain de sucre, tr. «Mæn-sucr. p. mæin-sucr.»
II.
(1) Teuziñ ar sukr en e c'henoù : être tout miel.
●(1936) IVGA 46 (Ki) Y. Drezen. O c'houi, pa deuzo ar sukr en ho kenou forogell... ●237. - A oah ! Teuzi 'ra ar sukr en da c'henou (...) pa goazeez eus da istrogell bras. ●(1947) YNHL 29 (Ki) Y. Drezen. Primik eo an hini gozh a-zu-mañ. Mes klevet em eus lavarout, ne deuz ket ar sukr, kennebeut, e genou gwreg ar vilin-vor. ●(1974) SKVT III 85 (Ki) Y. Drezen. Va c'hemener, kennebeut hag an tri all, ne deuze ket ar sukr en e c'henou.
(2) Ne fontje ket un tamm sukr en e revr : il est très fier.
●(1902) CRYP VI 53 (T). Vontche ket eun tam suk ‘n i rer, tr. E. Ernault «un morceau de sucre ne fondrait pas dans son derrière, il est très fier, Trég[or].»
(3) Ober e veg sukret : tenir des propos douceureux.
●(1877) FHB (3e série) 25/206a (L) *Torr-e-Benn. Grit ho pek sucret kement ha ma kerrot, morse ken nebeut ne reoc'h d'in caret Gambetta.
(4) Mont e sac'had eskern d'ober sukr d'an Normandi : voir eskern.
- sukr-dev
- sukr-du
- sukr-melensukr-melen
m. (alimentation) Cassonade.
●(1964) ABRO 13. un atant vras ma veze savet enni korz-sukr ha graet ganto kastounadez pe sukr melen.
- sukraj
- sukrañ / sukriñ
- sukrennsukrenn
f. Belle fille.
●(2003) TONKA 36. sukenn : plah koant. ●41. Ar pez a ouzon, deh e oa bet eur sukenn gantañ.
- sukrerezh .1sukrerezh .1
f. –ioù Sucrerie (usine).
●(1732) GReg 891a. Sucrerie, lieu où on prépare le sucre, tr. «Sucrérez. Van[netois] sucrereah.»
- sukrerezh .2
- sukretsukret
adj.
(1) Sucré.
●(1633) Nom 68b. Pirum falernum : poire de succre : perenn sucret.
●(1732) GReg 891a. Sucré, ée, part. & adj., tr. «Sucret.»
●(1849) LLB 1904. Karget a huin sukret. ●(1870) FHB 261/412a-b. eun tasad leaz sukret.
(2) Beg sukret : (?) mijaurée (?).
●(1803) MQG 9. D'ar femel e lare : strouilhon hac anduillen, / Penn scànv, penn avelet, jacqezen, libouden, / Toull stad ha beg sukret, liperez ar c'hafe, Couillouren iffrontet, catel-glanv didalve.
- sukrier
- sukrin .1sukrin .1
coll. (botanique)
(1) Melons.
●(1633) Nom 90b. Pepon, melopepon ; pompon, melon : melouns, sucrins.
●(1659) SCger 78a. melon, tr. «sucrin.» ●114a. sucrin, tr. «sucrin.» ●(1744) L'Arm 235a. Des melons, tr. «Sucrin.» ●(1732) GReg 612a. Melon, fruit rampant, tr. «Van[netois] sucrineen. p. sucrin, sucrins.»
●(1838) OVD 20. doh péré é tihuennér a zaibrein sucrin (melon) ; hui e houér, ne zaibrant quet a nehai.
●(1931) VALL 458b. Melon, tr. «sukrin col. sg. sukrinenn f.» ●(1934) BRUS 266. Un melon, tr. «ur sukrinen, f. pl. sukrin.»
(2) Aval-sukrin : melon.
●(1732) GReg 612a. Melon, fruit rampant, tr. «aval-sucrin. p. avalou-sucrin.»
●(1876) TDE.BF 27b. Aval-sukrin, s. m., tr. «Melon.»
●(1927) GERI.Ern 30. aval-sukrin, tr. «melon.»
- sukrin .2sukrin .2
m. –ed (botanique) Melon.
●(1732) GReg 223a. La coupe d'un melon, &c., tr. «An trouc'h eus a ur sucrin.» ●612a. Melon, fruit rampant, tr. «Sucrin. p. sucrined.»
- sukrineg
- sukrinennsukrinenn
f. –où, sukrin (botanique)
(1) Melon.
●(1732) GReg 612a. Melon, fruit rampant, tr. «Van[netois] sucrineen. p. sucrin, sucrins.» ●(1744) L'Arm 235a. Melon, tr. «Sucrinenn.. neu. f.»
●(1931) VALL 458b. Melon, tr. «sukrin col. sg. sukrinenn f.» ●(1934) BRUS 266. Un melon, tr. «ur sukrinen, f. pl. sukrin.»
(2) Melonière.
●(1732) GReg 612b. Melonniere, tr. «Sucrinenn. p. sucrinennou.»
- sukrouersukrouer
m. –où Sucrier.
●(1732) GReg 891a. Sucrier, vaisseau où servir du sucre à table, tr. «Sucroüer. p. sucroüerou.»