Devri

Recherche 'sun...' : 15 mots trouvés

Page 1 : de sun-1 (1) à suntan (15) :
  • sun
    sun

    m. & adv.

    (1) M. Jus.

    ●(1732) GReg 553a. Jus, suc, liqueur, tr. «suzn. juzn.» ●Le jus d'une pomme, tr. «Suzn, ou juzn, un aval.» ●890a. Suc des viandes, ce qu'il y a de suculent dans quelque viande, tr. «Suzn.»

    ●(1876) TDE.BF 599a. Sun, s. m., tr. «Jus, suc, parlant des viandes, légumes, etc.»

    (2) Adv. A-sun : insensiblement.

    ●(1927) GERI.Ern 593. a-zun, a-zunik T[régor], tr. «progressivement, d'une façon insensible.»

  • Sun
    Sun

    voir Enez-Sun

  • sun-gad
    sun-gad

    m. (botanique) Suc, lait du chèvrefeuille.

    ●(1876) TDE.BF 599a. Sun-gad, et aussi sungad, s. m. s. m., tr. «fleur du chèvre-feuille.»

    ●(1916) KZVr 161 - 02/04/16. Sun-gad, tr. «chêvre-feuille.»

  • sun-kig
    sun-kig

    m. (cuisine) Jus de viande.

    ●(1732) GReg 553a. Du jus de viande, tr. «Suzn qicq.»

    ●(1907) FHAB Gouere 133. sun-kig caouledet.

  • sunadur
    sunadur

    m. –ioù

    (1) Sucement, action de sucer.

    ●(1732) GReg 891a. Sucement, action de sucer, tr. «Suznadur.»

    ●(1914) DFBP 135b. exsuccion, tr. «Sunadur.»

    (2) Sirop destiné à enrober un médicament à sucer.

    ●(1633) Nom 277b. Illinctus, ecligma : succement : vn decoction, lousaou beiuet (lire : beruet) en dour, sunadur.

  • sunañ / suniñ
    sunañ / suniñ

    v.

    I. V. tr. d.

    A. Sucer.

    ●(1499) Ca 191b. Sunaff g. sugger.

    ●(1659) SCger 114a. sucer, tr. «suna.» ●(1710) IN I 291. evel un toullad guesped pere en em assamble da suna ur breinadur bennâc. ●(1732) GReg 891a. Sucer, tirer le suc de quelque chose avec la bouche, tr. «Suzna. pr. suznet. (on prononce suna, la penultieme longue, a peu près comme s'il y avoit suuna. Van[netois] suneiñ.» ● Sucer ses doigts, comme font les imbeciles, tr. «Suzna e vizyad.» ●(1744) L'Arm 369b. Sucer, tr. «Sunein.» ●(17--) FGab 124. certen ne lavarfé nicun / en deffé sunet en eur bloas / ouspen pevar uguent goas.

    ●(1860) BAL 21. ur venanen ac a choum pell da zuna ar memes boked. ●(1876) TDE.BF 599a. Suna, v. a., tr. «Sucer, p. et.» ●(1896) GMB 668. pet[it] zûnañ. ●(1897) EST 68. é chunein peb bleuen.

    ●(1904) DBFV 39b. chunein, sunein, v. a., tr. «sucer.» ●(1944) GWAL 165/317. (Ar Gelveneg) Cheunañ : sunañ ; «ar c'hrouadur a cheun e viz», «ar pesk ne ra nemet cheuna ar vouedenn».

    B. par ext., fam.

    (1) Boire, pomper.

    ●(1867) FHB 141/293a. enn davarn o suna banneou. ●(1909) KTLR 162. en eur suna he bodad guin. ●(1909) FHAB Mezheven 182. meur a vanne tako hen doa sunet dija, anat ! ●(1965) BREZ novembre 98/6a. mad da netra nemed da zuna bannahou ha da durlutad gand ar merhed.

    (2) par méton. Boire (son argent).

    ●(1909) KTLR 235. Pa hen dije daou vennek e zea d'ho suna d'an hostaliri.

    C. sens fig.

    (1) Vivre aux dépens de qqn., taper qqn.

    ●(1732) GReg 891a. Sucer une personne, en tirer tout ce qu'on peut, l'épuiser, tr. «Suzna ur re-bennac.» ●(1908) FHAB C'hwevrer 46. En em glevet a reer da zuna al labourerien.

    ●(1922) IATA 24. o klask suna ac'hanon. ●(1958) BLBR 114/2. An almanted a zune ar vro gwasoh-gwasa. ●(1965) KATR 32. peb gwech e sune ahanon.

    (2) Sunañ gwenneion, yalc'h, arc'hant ub. : vivre au dépens de qqn.

    ●(1867) FHB 117/100b. n'eus nemed ar potr-ze o sunan da ialc'h hag oc'h ober da boan. ●(1878) EKG II 309. Tud evel-se a ioa eaz suna ho arc'hant digant-ho.

    ●(1908) PIGO II 99. na glask nemet sunan gwensneien (lire : gwenneien) an dud.

    (3) =

    ●(1908) FHAB Even 180. arog suna ar skridou a lennont. ●(1924) BILZbubr 42/974. Ha Bilizig (…) a zune, a zene ar c'hôjou, al lavariou, ar zoniou.

    (4) Sucer (le sang, la sueur des pauvres).

    ●(1883) SAQ I 32. mar teu ar pinvidik da suna c'houezen ha goad ar paour.

    II. V. intr. Tricher.

    ●(1944) GWAL 165/317. (Ar Gelveneg) cheunañ a zo ivez «truchañ» o c'hoari.

    III. Sunañ e viz bihan : voir biz.

  • sunell
    sunell

    f. –où =

    ●(1982) PBLS 538. (Sant-Servez-Kallag) sunelloù, tr. «petites chaines (sic) à l'avant des brancards qui s'accrochent aux montants du collier.»

  • suner
    suner

    m. & interj. –ion

    (1) Parasite (homme).

    ●(1732) GReg 891a. Celui qui suce, tr. «Suzner. p. suznéryen.»

    ●(1872) GAM 8. Eur suner arc'hant ! a lavaro, marteze, unan bennag difiziuz en ho touez. ●(1885) ARN 39. Solliciteur, flatteur et parasite. – Br. : (On ne trouverait, dans le breton, que des périphrases pour désigner les personnages de ce genre.) Arg[ot] : Suner. – Le verbe suna signifie : être à la suite et vivre aux dépens de quelqu'un.

    ●(1905) HFBI 260. ep caout récours dar sunérién arc'hant sé. ●(1908) FHAB C'hwevrer 46. n'en em glevont tamm da zifeskina o sunerien.

    ►[empl. comme épith.]

    ●(1908) PIGO II 129. ar Gall suner, ar Gall gwasker.

    (2) Loc. interj. Suner mouilc'hi trenket !

    ●(1935) CDFi 21 septembre. Akre ! korbiner ma 'z out ! Suner mouilc'hi trenket ! Debrer c'houiled !

    (3) (pêche) Poisson qui touchent l'appat sans mordre à l'hameçon.

    ●(1957) BRUD 2/85. (Gwaien) N'eus mui nemed cheunerien ! Koll boued ! Fil eur gourhed bennag war 'r chap 'ta, ma welom !

  • suner-gwad
    suner-gwad

    m. Vampire.

    ●(1931) VALL 771b. Vampire, tr. «suner-gwad pl. sunerien-wad.»

  • suner-gwer
    suner-gwer

    m. Buveur, ivrogne.

    ●(1868) FHB 198/331b. Klevit ar vigodez gan he zarmon !» eme ar suner-gwer.

  • sunerez
    sunerez

    f. –ioù (apiculture) Extracteur de miel.

    ●(1926) FHAB Mezheven 213. Eur benveg benna a zo dister d'ar gwenaner da gaout ouspenn ar zunerez (extracteur, e gallleg).

  • sunerezh
    sunerezh

    m. Action de sucer, d'aspirer.

    ●(1732) GReg 891a. Sucement, action de sucer, tr. «suznérez. Van[netois] sunereh.» ●(1744) L'Arm 369b. Sucement, tr. «Sunereah.. heu. m.»

    ●(1904) DBFV 39b. chunereh, sunereh, m. pl. eu, tr. «sucement.» ●(1958) BAHE 14/20. Evit ma troio mat ur pomp da skouer, ez eo ret e vefe daou dra : sunerezh ha flistrerezh.

  • sunet
    sunet

    adj. sens fig. =

    ●(1909) FHAB C'hwevrer 36. eur gomanant benag mil gweach sunet.

  • suniñ
    suniñ

    voir sunañ

  • suntañ
    suntañ

    v. pron. En em suntañ =

    ●(1882) BAR 176. tec'hel a rejont oc'h en em zunta, oc'h en em bistiga hag en em laza an eil egile.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...