Recherche 'sus...' : 27 mots trouvés
Page 1 : de sus (1) à sustarn (27) :- sussus
exclam. Sus.
●(1647) Am.ms 625. Sus sus dilambrecq ça hep abecguy, / Frez pronnoncy à na fazy quet., tr. « Sus ! sus ! indolent, çà, sans chercher de faux-fuyants, / Clairement prononce-les et ne te trompe pas. »
- susedañ / susediñsusedañ / susediñ
v.
(1) V. intr. Succéder.
●(1499) Ca 191b. Succedaff. g. succeder. ●(1557) B I 424. Huy eu (...) / En e decet a dle net succedaff.
●(1659) SCger 114a. succeder, tr. «succedi.» ●(1792) BD 899. Succedin adlean mar choman pel erbet, tr. «Je dois succéder si je reste longtemps au monde.»
(2) V. tr. d. Succéder à.
●(1792) BD 1148-1149. nen doch quet choas ariu en noat / da sussedin curun ho tat, tr. «Vous n'avez pas encore atteint l'âge / De succéder à la couronne de votre père.»
- susediñsusediñ
voir susedañ
- suserorezsuserorez
f. –ed Successeur (au f.).
●(1557) B I 35. Memeux un merch (…) A dle bout (…) Successoures em deces, tr. «Jai une fille (…) qui doit (…) me succéder à ma mort.»
- susesion
- susesor
- susinañ
- SusinioùSusinioù
n. de l. Suscinio (château, Sarzeau).
●(1995) LMBR 22. ha da weladenniñ kastell marzhus Susinioù, lec’h-annez karetañ Duged Breizh.
- susitsusit
s. (droit)
(1) Succession, héritage.
●(1869) FHB 232/183a. ar benneres a dlie e unan kaout ar susit eus daou rum dud asembles.
●(1906) BOBL Ebrel. da biou e vezo ar susit. (d'après KBSA 215). ●(1945) GPRV 86. Roet en deus d'eoc'h eul lodenn eus ar susit.
(2) Renkañ ar susit : régler la succession.
●(1942) SAV 23/65. Lavaret e voe d'ezi e oa ret kaout sin (procuration) ar susitourien a-barz renka ar susit (régler la succession).
(3) Kaout e susit : recevoir par voie de succession.
●(1906) CDFi octobre. ar pez am eus bet e susit digant va c'herent. (d'après KBSA 122). ●(1978) BAHE 97-98/9. Legadiñ a ran deoc'h en herezh / Ar pezh hon eus bet e susit.
(4) Kaout ar susit digant ub. : succéder à qqn.
●(1905) BOBL 04 novembre 59/2d. Eur bloaz a oa e oant dimezet, ha n'o doa bugel ebet da gaout ar susit diganto.
- susitañsusitañ
v. (droit)
I. V. tr.
(1) V. tr. i. Susitañ d'ub., d'e vadoù : succéder à qqn.
●(1869) FHB 229/160a. ervez bolonte ho tad-coz, na suscito den nemedoc'h d'he oll madou. (...) an dud a c'hellfe kaout guir da suscita dezan. (...) ne voa den nemedoc'h da zuscita d'he oll danvez.
●(1906) BOBL Ebrel (d’après KBSA 214). Hon tad a zo maro, ha da c’houzout piou a susito d’ezañ eo e stourmomp.
(2) V. tr. d. Hériter.
●(1969) BAHE 62/38. va zad a ouie pegement a bouez en doa evidon an disterañ tra susitet eus va zad-kozh.
II. V. intr. Être disponible comme héritage.
●(1906) BOBL Ebrel (d’après KBSA 214). Petra zo da susita ?
- susitoursusitour
m. –ion (droit) Successeur.
●(1869) FHB 229/160a. be vije bet susciterien all.
●(1942) SAV 23/65. He gwaz a oa maro dishêr (sans héritier présomptif) hag ar susitourien (héritiers) a oa kerent pell o chom er-maez a vro. ●Lavaret e voe d’ezi e oa ret kaout sin (procuration) ar susitourien a-barz renka ar susit (régler la succession). ●(1976) LLMM 174/18. Priñs susitour Aostria.
- susombrerezh
- susombriñsusombriñ
v.
I. V. tr. d.
(1) Couler (un navire).
●(1732) GReg 220b. Couler un navire à fond, tr. «Suçzombri ul lestr. pr. suçzombret.»
(2) Mettre sens dessus dessous.
●(17--) TE 413. Ean e sissombras tauleu ha cadoërieu er-ré e oai inou é huerhein Colomèt.
II. V. intr.
(1) Sombrer.
●(1732) GReg 220b. Couler un navire à fond, tr. «lacqât ul lestr da suçzombri.» ●(1744) L'Arm 220b. Au lof, ou nous versons, tr. «Holoff, pé cissombrein a-rampp.» ●361b. Sombrer, tr. «Cissombrein.. brétt.. bre.»
●(1904) DBFV 206b. sisonbrein, v. n., tr. «sombrer, couler à fond.»
(2) Perdre patience.
●(1904) DBFV 206b. à Groix sisonprein, perdre patience.
- suspedsusped
m. –où
(1) Soupçon.
●(1732) GReg 881a. Soupçon, tr. «suspéd. p. dou. Van[netois] sousped. p. souspedéü.» ●(17--) VO 67. Tro-ha-tro dehi é hoai chouquét ur vandèn suspedeu néhançus, peré e laquai dirac ou deulagat serpandèt ha figurieu ag er-ré horriplan.
●(1879) GDI 44. Ne hel quet gout reih, rac n'en dès aveid er hondui meit suspedeu.
●(1907) BOBL 30 mars 131/3c. Sousped zo ive var eur plac'h deuz ar Vouster.
(2) Kaout susped a ub. : suspecter qqn.
●(1790) MG 192. hanni n'en doai en distérran suspèt a nehi.
- suspediñsuspediñ
v.
I. V. tr. d.
(1) Suspecter (qqn).
●(1732) GReg 881a. Soupçonner, avoir du soupçon, tr. «suspedi. p. suspèdet. Van[netois] souspedteiñ. pr. et.» ●(1790) MG 194. suspettein unan e lar droug ag un aral.
(2) =
●(1790) Ismar 236. suspettein droug ag en Nessan.
●(1821) SST 162. suspedein droug ag en nessan.
II. V. pron. réfl. En em suspediñ ag an doare : se douter de qqc.
●(1939) RIBA 2. Ha hañni nen dé bet biskoah doh em-sespedein ag en doéré ? ●32. Kasour er plah (…) n'en em-sespet ket ag en doéré.
- suspedus
- suspentañ .1
- suspentañ .2suspentañ .2
voir suspentiñ
- suspentiñ / suspentañsuspentiñ / suspentañ
v. tr. d. Soupçonner.
●(1659) SC 94. Pe a lec'h e teu an dut aliés da drouc songeal ha suspenti eus a re all. ●(1659) SCger 112b. Soupçonner, tr. «suspenta.» ●(1732) GReg 881a. Soupçonner, avoir du soupçon, tr. «suspènti. pr. suspèntet.»
●(1866) HSH 235. an oll diffarançou a falle dezo da suspenti.
- suspentus
- suspet
- suspision
- suspisionañ / suspisioniñ
- suspisionus
- sustañs
- sustantiñ
- sustarn