Devri

Recherche '"tagañ"...' : 2 mots trouvés

Page 1 : de tagan-2 (1) à tagan-tagin-1 (2) :
  • tagañ .2
    tagañ .2

    v. tr. d. (argot de Pont-l'Abbé) Manger.

    ●(1960) LLMM 82/311. Langaj-chon ar vilajenn gran. Taga = Debriñ.

  • tagañ / tagiñ .1
    tagañ / tagiñ .1

    v.

    I. V. intr.

    (1) Suffoquer.

    ●(1499) Ca 191b. Suffocaff et tagaff tout vng ibi vide.

    (2) (en plt de la voix) S'étrangler.

    ●(1879) ERNsup 167. Tagañ ra ar vouez, la voix s'arrête, T[ré]vérec, Gur[unhuel].

    (3) Tagañ gant ar sec'hed : avoir très soif.

    ●(1907) DIHU 25/415. Tagein e hran get er séhed ! ●(1971) LIMO 27 novembre. taget on get er sehed.

    ►sans compl.

    ●(1941) DIHU 357/232. Deu var rézin e ra er vestréz dein aveit dispelhein me séhed ha grad e ouian dehi, rak tagein e hran.

    (4) S'étrangler, s'étouffer (en mangeant, en riant, de maladie).

    ●(1732) GReg 376b. S'étrangler en mangeant, tr. «Taga gad un tamm.» ●376b. Puisse-tu t'étrangler, imprécation, tr. «ra dagui.»

    ●(1849) LLB 1549. Mar guélet ged klinwed ul lon é tal tagein.

    ●(1902) PIGO I 209. An otro a grogaz eur c'houad c'hoarzin ennan, ken e oa dare d'ean tagan. ●(1955) VBRU 62. ken prim all e vije bet taget gant ar fent.

    II. V. tr. i. Tagañ d'al labour : se mettre au travail.

    ●(1909) FHAB Du 343. tagomp d'hol labour a galon vat.

    III. V. tr. d.

    (1) Étrangler.

    ●(1499) Ca 192b. Tagaff. g. estranglier. ●(c.1500) Cb. Tagaff. gal. estrangler. ●(1580) G 480. Peauryen goac a taguer hep esper quertery, tr. «Les pauvres faibles, on les étrangle sans espoir de pitié.»

    ●(1732) GReg 376b. Étrangler, tr. «Taga. pr. taguet. Van[netois] tagueiñ. pr. et.» ●(1744) L'Arm 145a. Etrangler, tr. «Taguein.. étt.»

    ●(1876) TDE.BF 600b. Taga, v. a., tr. «Etrangler, étouffer, suffoquer, dévorer, parlant des bêtes féroces ; assaillir ; p. et.»

    ●(1907) VBFV.bf 74a. tagein, v. a., tr. «étrangler, étouffer.» ●(1910) EGBT 26. tagan, tr. « étrangler. »

    (2) Attaquer.

    ●(1878) EKG II 29. taga a reaz pevar zoudard.

    ●(1911) SKRS II 125. An eil a velas he gorf taget gant al lorgnez.

    ►absol.

    ●(1873) FHB 463/364a. an hini ne glask nemet taga ha distruja.

    (3) sens fig. [au passif] Commencer, entamer.

    ●(1867) FHB 118/108a. Cousgoude e laboure goualc'h he galon evid asten al labour taguet gand he vestr.

    (4) Accaparer.

    ●(1908) PIGO II 79. Lez eun dra bennak gant ar re-all. Arabad eo d'ar memes hini tagan tout !

    (5) Envahir.

    ●(1982) PBLS 81. (Sant-Servez-Kallag) taged eo ar park gand onkl, tr. «le champ est envahi d'avoine à chapelet.»

    (6) Dévorer, engloutir.

    ●(c.1500) Cb. [tagaff] trangulo / las. g. trangloutir. b. tagaff.

    ●(1659) SCger 44a. deuorer, tr. «taga.» ●173b. taga, tr. «deuorer.» ●(1732) GReg 284b. Devorer, étrangler, tr. «Taga. pr. taguet.»

    IV. V. pron. En em dagañ.

    (1) V. pron. réfl. S'étrangler.

    ●(1732) GReg 376b. S'étrangler, tr. «Hem daga. pr. hem daguet. Van[netois] him dagueiñ.»

    (2) V. pron. réci. S'attaquer.

    ●(1869) SAG 13. Arabat enem daga nag enem facha, va mignoun, evit ken-nebeut a dra. ●(1872) DJL 44-45. N'ouzer ket ato piou eo ar guella deuz ar re ve o n'em daga etrezo o klask moueziou.

    ●(1919) BUBR 3/65. ez eus milierou tud oc'h en em daga ouz sklêrder an tennou.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...