Recherche 'tamall...' : 11 mots trouvés

• tamall .1
  tamall .1

  m. –où Accusation.

  ●(17--) ST 164. war eun tamall indin, tr. «sur une accusation infâme.»

  ●(1862) JKS 249. ar goall deodadou, ann tamallou.

  ●(1907) AVKA 61. Jesus a glevas an tamall. ●(1910) MBJL 175. en em dizamman deus an tamall.

• tamall / tamallout .2
  tamall / tamallout .2

  v.

  I. V. tr. d.

  (1) Blâmer, reprocher.

  ●(1530) Pm 130. Ouz da map net groa ma trete / Rac aoun am goall nam tamallhe, tr. «Avec ton fils opère entièrement ma réconciliation, / De crainte qu'il ne me blâme pour ma faute.»

  ●(1659) SCger 15a. blasmer, tr. «tamall.»

  ●(1824) BAM 181. Mar tamallit ar re a so azioc'htoc'h, grit-e gant respet evito. ●(1855) BDE 194. n'em zamalled quet én hou s'arfleu. ●(1869) FHB 240/241b. tamallet ar c'hreg dibordet ha divez-ze.

  ●(1902) MBKJ 186. Lod hon doug d'ober droug, hag hon tamall goude-ze. ●(1910) MAKE 46. va zamallout er c'hiz-se ! ●(1913) AVIE 129. Er roé Hérod e oé bet (…) temalet get Iehann, én arben ma oé diméet d'Hérodiad. ●(1925) BUAZmadeg 288. e klaskaz he zua, en eur damall anezan e gaou. ●(1929) MANO 39. Evit ma ne vefe ket tamallet hini all ebet, Mikael en em ziskuilhas heb aon. ●(1958) Evit komz heñvel ouzh ar wirionez n’eo ket an daou baotrig eo a vije da damall abalamour d’ar skol.

  (2) Tamall udb. da ub. : reprocher qqc. à qqn.

  ●(1659) SCger 174a. tamal al laëronci da, tr. «reietter le larcin sur &c.»

  ●(1839) BESquil 426. a pe demallou d'oh hou crueldæt. ●(1866) LZBt Gwengolo 193. tamall d'imp hon-unan hon gwakder.

  ●(1906) KANngalon Mae 107. Da biou tamal ar falloni-ze ? ●(1911) BUAZperrot 358. ar pez a damaller d'an torfetour. ●(1926) FHAB Kerzu 442. Kement kammed a ra ar beleg a-ziavêz d'an Iliz a vez tamallet d'ezan. ●(1947) BIKA 31. Tamall d'in beza eul lonker gwin, te, ar brasa chuker a zo en departamant.

  (3) Tamall ub. diwar-benn udb. : accuser de qqc.

  ●(1878) EKG II 61. e c'hellan lavaret d'eoc'h oc'h tamallet divarbenn goall-draou.

  (4) Tamall udb. en ub. =

  ●(1907) AVKA 2. Santel a oant ho daou, hag ho bue ken evn-skoueriet war c'hourc'hemeno Doue hag e gemeno, ma na vije netra da damall enhe. ●(1911) BUAZperrot 284. Krusifiit hen hoc'h unan neuze, evidoun-me, ne gavan netra da damall ennan.

  (5) =

  ●(1847) MDM 22. tamall kals direizamand kear.

  ●(1907) FHAB Genver/C'hwevrer 14. da damall e gaou hon oll oberou.

  II. V. pron. réfl. En em damall : s'accuser.

  ●(1790) MG 133. ne mès quet de hum demall en em behai biscoah dissèntétt doh-t'hi.

  ●(1911) SKRS II 151. Evit eun tad, ez eo eun dra goal stard en em damall he unan dirag he vugel. ●(1911) BUAZperrot 228. ar bec'herien a deue d'en em damall dirazan. ●817. Tenn eo en em damall. ●(1936) PRBD 126. ar re a deu d'en em zamma, d'en em dammal. ●149. paz er er gador-gofez nez er ket da gonta e bec'hejou, met da en em damall da veza graet anezo.

• tamalladenn
  tamalladenn

  f. –où Accusation.

  ●(1911) BUAZperrot 283. n'oa ket gwir al loden genta, da vihana, eus an damalladen.

• tamalladur
  tamalladur

  m. Reproche.

  ●(1848) SBI I 190. Gant amitié 'zo plijadur, / Ha gant madô tammaladur, tr. «Avec la tendresse il y a le plaisir, / Et avec les biens (il n'y a que) reproches.»

• tamallasion
  tamallasion

  f. Accusation.

  ●(1732) GReg 810a. Reproche, tr. «Van[netois] tamalacionn.»

  ●(1919) BSUF 8. en distéran temalasion.

• tamallenn
  tamallenn

  f. –où = tamall.

  ●(1923) LZBt Gwengolo 14. goude bean losket diou pe der damalen.

• tamaller
  tamaller

  m. –ion

  (1) (droit) Accusateur.

  ●(1878) EKG II 200. ar skridou a gomz anez-han a zo bet roet d'an tamaller publik. ●(1891) AGB 5. evelse e vezont er memez amzer tamallerien ha barnerien !

  ●(1907) AVKA 70. O tamaller a vo Moyzez e-unan. ●(1925) FHAB Ebrel 143. e damallerien hag e varnerien. ●(1925) FHAB Gwengolo 347. Antronoz e voe lennet dirazi skrid an tamaller Fouquier-Tinville.

  (2) Accusateur.

  ●(1948) KROB 5/11. Respont a reas an aotrou Henry d'e damallerien.

• tamallerezh
  tamallerezh

  m. Accusation.

  ●(1792) HS 127. hui eèl credein é hoai bet brut, ha temalereah, ha tènn de dènn.

• tamallidigezh
  tamallidigezh

  f. Imputation.

  ●(1732) GReg 521b. Imputation, tr. «Tamalidiguez.»

• tamallout
  tamallout

  voir tamall .2

• tamallus
  tamallus

  adj.

  (1) (en plt de qqc.) Blâmable, répréhensible.

  ●(1732) GReg 808b. Reprehensible, tr. «Tamalus.»

  ●(1834) SIM 73. ha pa ho pe guèlet un dra benac a damallus. ●(1872) ROU 60. Tamalluz, tr. «qui expose à des reproches.» ●100b. Qui attire des reproches, tr. «tamallus.»

  ●(1907) AVKA 194. daoust ha graet an ije trao tamalluz. ●(1912) MMPM 37. hon oberou tamalluz. ●(1935) VKST Du 391. Ne deujont muioc'h a-benn avat eget araok (…) da gaout dioutan eur ger abegus pe tamallus.

  (2) (en plt de qqn) Qui est porté à faire des reproches.

  ●(1942) VALLsup 150a. Il est porté à reprocher, tr. «eun dén tamallus eo (Perrot).»