Devri

Recherche 'tane...' : 9 mots trouvés

Page 1 : de tane-1 (1) à tanet-2 (9) :
  • tane .1
    tane .1

     

    I. s.

    (1) Écarlate, vermillon.

    ●(1732) GReg 176a. Cochenille, graine d'un arbre que les Latins appellent Ilex glandifera, les Bretons, glastenen : elle sert pour teindre en écarlate, tr. «Tanè». ●313b. Écarlate, graine d'un espece de chêne-verd, dont on fait la couleur d'écarlate, tr. «Tane.» ●955a. Vermillon, tr. «Tane. »

    (2) Étoffe écarlate.

    ●(1499) Ca 193b. Tane. g. idem.

    ●(1732) GReg 962b. Pourpre violette, étoffe précieuse, tr. «Tane. mezer tane.»

    II. (?) Adj.

    ●(1633) Nom 124a. Impluuiatus, qui & Mutinensis, fuligineus : couleur de tanné, enfumé : liou tanè. ●Rauus, suasus, rauidus : fauue, tanné, roset : liou tanè.

    ●(1732) GReg 221a. Couleur violette, tr. «Liou tanè.» ●962b. Pourpre violette, étoffe précieuse, tr. «mezer tane.»

  • tane .2
    tane .2

    adj. = (?) tanav (?).

    ●(1879) BMN 298. Bez' ez euz bet zoken, hag, heb gouzout an hent a gass di, a zo eat eün var ar c'huez vad a glevent seul velloc'h ha seul taneoc'h ha ma dostaeant ouz ar bez.

  • taneal / taneval
    taneal / taneval

    v. tr. d.

    (1) Contrefaire.

    ●(1938) WDAP 2/126. (Pleiben) Taneval, verb, Dreveza unan bennak en e zoareou, en e brezeg, en e gerzed. Skouer : War zigarez oun kamm emañ ar paotrig o klask va zaneval. ●(1938) FHAB Kerzu 245. Ar merc'hed a glasko taneval pe devreza dimezelled hag itronezed kêr. ●(1942) VALLsup 39b. Contrefaire qqn, tr. «tanéal L[eon] (Perrot).» ●(1943) SAV 27/23. o klask taneval ar re ne reont implij bemdez nemet eus yez hor bro. ●(1955) STBJ 4. Gant an diou gomz vrezonek bara ha gwin eo bet savet ar ger-se, da daneal ar paour-kêz Bretoned. ●(1982) PBLS 96. (Langoned) tanial, tr. «imiter, singer qn.»

    (2) Taneal da =

    ●(1964) YHAO 134. o taneal an aotrou da gomz.

  • tanedigezh
    tanedigezh

    f. Inflammation.

    ●(1872) ROU 89a. Inflammation, tr. «Tanedigez.»

  • taneiz
    taneiz

    s. Rougeur, échauffement.

    ●(1977) PBDZ 326. (Douarnenez) taneiz, tr. «rougeur, échauffement.»

  • tanek
    tanek

    adj. Plein de feu.

    ●(1931) VALL 302a. de la nature du feu, plein de feu, tr. «tanek.»

  • taner
    taner

    m. –ion

    (1) Chauffeur.

    ●(1928) FHAB Mae 174. Taner e vi 'ta ; en ifern ? ●(1986) PTGN 138. Hemañ a zo unan euz paotred ar glaou, eun taner, evel ma vez lavaret.

    (2) Incendiaire.

    ●(1907) BOBL 26 janvier 122/3c. Eun taner aretet. ●(1976) LLMM 175/119. tanerien hon ilizoù-meur.

  • tanet .1
    tanet .1

    adj.

    (1) Enflammé.

    ●(1903) MBJJ 54. boulo tanet a ruilh beteg ar mor hag a goll o zanijen 'n eur ober trouz. ●(1955) STBJ 150. eun tamm tont tanet.

    (2) sens fig. Enflammé (paroles).

    ●(1903) MBJJ 350. komzo tanet.

    (3) Inflammé.

    ●(1774) AC 41. eun andret tanet, tr. «les parties enflammées.»

    ●(1926) FHAB Genver 14. tanet hon treid.

  • tanet .2
    tanet .2

    = (?).

    ●(1866) HSH 154. An drouc-speret en devoa en em servichet a Simon ar majicien evit tanet persecuti ar gristenien.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...