Recherche '"taouarc'h"...' : 6 mots trouvés

Page 1 : de taouarch (1) à taouarchennan (6) :

• taouarc'h
  taouarc'h

  m.

  (1) Tourbe.

  ●(1689) DOctrinal 191. ec’h edifisont ur Monasteric, pehiny à consiste en ur Chapel, hac é trizec cambric eux à taouarc’h goloet à balazd (lire : balazn). ●(1732) GReg 641a. Motte de terre marecageuse propre à brûler, tr. «Taoüarc'henn. p. taouarc'h.» ●931b. Tourbe, motte d'herbes & de terre grasses marécageuses pour brûler, tr. «Taoüarc'henn. p. taoüarc'h.»

  ●(1847) MDM 261. lemel anez-ho mein, douar-pri, taouanlc'h memez. ●298. ma vije lamed (…) an taouanlc'h. ●(1854) MMM 296. eun ty-taouarc'h. ●(1869) FHB 248/307b. Ann tanoualc'h, evit lavaret mad, ne ket douar eo.

  ●(1960) GOGO 212. (Kerlouan, Brignogan) Le bateau y est renversé (…) et recouvert de carrés de gazon de dune, tāvač (taouarc'h). ●(1984) HYZH 154-155/55. tennañ an tañvac'h.

  ►[en apposition] Douar taouarc'h : tourbière.

  ●(1870) FHB 268/54b. un drauïen pe ur blenen carguet a loagennou, hag a zouar touarc'h. ●(18--) SBI I 98. O tremen douar toualc'h, tr. «Traversant une tourbière.»

  (2) local. Mousse.

  ●(1958) BRUD 3/102. (Pouldregad) Mousse, tr. «toulac'h.» ●(1960) EVBF I 335. toulac'h, Plogastel St-G[ermain].

• taouarc'ha
  taouarc'ha

  v. intr. Couper de la tourbe.

  ●(1931) VALL 746b. couper de la tourbe, tr. «taouarc'ha.» ●(1960) EVBF I 335. Lannéannou : taoualc'ha, défricher, ou couper de la tourbe.

• taouarc'heg
  taouarc'heg

  f. –i, taouarc'heier Tourbière.

  ●(1931) VALL 746b. Tourbière, tr. «taouarc'heg f. pl. ou, i, –c'heier.»

• taouarc'hek
  taouarc'hek

  adj. Tourbeux.

  ●(1931) VALL 746b. Tourbeux, tr. «taouarc'hek.»

• taouarc'henn
  taouarc'henn

  f. –où, taouarc'h Motte de tourbe.

  ●(1633) Nom 235a. Gleba : motte, glason : taouarchen, mouden. ●235a-b. Cespes viuus, gramineus cespes, viridis : blette de terre verde : taouarchen glas, mouden á douar á ve glas an gueaut.

  ●(1659) SCyez 15b. Tauarchen, tr. «motte de terre.» ●(1659) SCger 81b. motte, tr. «tauarc'hen.» ●174a. tavarchen, tr. «motte de terre.» ●(1732) GReg 641a. Motte de terre marecageuse propre à brûler, tr. «Taoüarc'henn. p. taouarc'h.» ●931b. Tourbe, motte d'herbes & de terre grasses marécageuses pour brûler, tr. «Taoüarc'henn. p. taoüarc'h.»

  ●(1921) PGAZ 28. hag he c'holoaz an'ezho gant eun danvalc'hen.

• taouarc'hennañ
  taouarc'hennañ

  v. tr. d.

  (1) Terrasser (qqn.).

  ●(1923) KNOL 39. Eun taol baz en tu-ma, eun taol all en tu-ze hag e oant holl taouarc'hennet. ●(1931) VALL 646b. renverser violemment à terre, tr. «taoualc'henna C[ornouaille].» ●(1942) VALLsup 102a. Jeter par terre (un adversaire), tr. «taouarc'henna.»

  (2) par ext. Vaincre.

  ●(1925) FHAB Gouere 247. o taouarc'henna (...) soudarded Charlez Bleas. ●(1942) FHAB Gouere/Eost 174. taouarc'hennet e voent holl e Azincourt.