Devri

Recherche 'tarzh...' : 41 mots trouvés

Page 1 : de tarzh (1) à tarzhus (41) :
  • tarzh
    tarzh

    m., adv. & prép. –où, –ioù

    I. M.

    A.

    (1) Explosion.

    ●(1876) TDE.BF 607b. Tarz, s. m., tr. «Rupture, éclat, bruit éclatant, comme celui du tonnerre, de la mer qui se brise sur les rochers.»

    (2) Un tarzh bras a dud : une grande foule de gens.

    ●(1790) Ismar 283. un tarh bras a dud. ●(17--) TE 453. hac e gonvertissas un tarh bras a dud. ●461. ha merhuel e ras un tarh bras a dud.

    (3) Un tarzh bras a : une bonne partie de.

    ●(17--) TE 315. Judas hé attaquas hac e zistrugeas un tarh-bras a nehi.

    ●(1838) OVD 218. Passein e rér un tarh bras ag en noz é corol. ●396. un tarh bras ag en noz.

    (4) Grande quantité de, foule de.

    ●(1909) FHAB Mezheven 178. eun tarz koeffou gwen avad eo a ioa diredet.

    (5) Éclat, brillance.

    ●(1909) KTLR 63. D'ar sarr-noz, ar tereden a lintras, gant eun tarz ken kaer, ma vel-jont edo dija tost termen ho beaj. ●tri darz aour hag a deue euz ar stereden.

    (6) Passage dans une haie, un talus.

    ●(1942) DHKN 51. ne gavan na toul na tarh ér hleuieu.

    (7) (minéralogie) Veine du minerai.

    ●(1732) GReg 950b. La veine du roc, tr. «tarz ar garrecq.»

    ●(1876) TDE.BF 607b. Tarz, s. m., tr. «veine de rocher.»

    (8) =

    ●(1867) FHB 112/61a. fank var hon henchou braz, tarz en hon henchou bihan, en hor lanneier. ●(1869) FHB 210/4b. evel eur jao ehanet en tarz, er vouillen.

    (9) Tarzh sklêrijenn =

    ●(1911) BUAZperrot 67. diskaret gant eun tarz sklerijen. ●885. eun tarz sklerijen a lintr en dro d'ezi.

    (10) fam. Pet bruyant.

    ●(1744) L'Arm 281a. Pet, tr. «Tarh.. heu. m.»

    ●(1876) TDE.BF 607b. Tarz, s. m., tr. «par extension, on le dit d'un gros pet.»

    (11) Début.

    ●(1838) CGK 5. en tarz deus e vue.

    ●(1910) ISBR 179. Kent tarh er brezél.

    (12) Kemer ub. àr an tarzh : prendre qqn sur le fait.

    ●(c.1718) CHal.ms ii. Il a esté pris sur le fait, tr. «quemeret é bet ar en Taul, ar en Tarh.»

    (13) (botanique) Maen-tarzh : casse-pierre.

    ●(1732) GReg 139a. Casse-pierre, plante, qui vient au bord de la mer, tr. «mæn-tarz.» ●849b. Saxifrage, plante bonne pour la gravelle &c., tr. «Mæn-tarz.»

    ●(1933) OALD 45/217. Mean-tarz, tr. «Saxifrage.» ●(1934) BRUS 267. La perce-pierre, tr. «er maentarh, m.»

    (14) Fente, crevasse.

    ●(1499) Ca 193b. Tarz vide in fraill cest tout vng.

    ●(1876) TDE.BF 607b. Tarz, s. m., tr. «crevasse dans un mur.»

    B. (domaine maritime)

    (1) Vague déferlante.

    ●(1929) FHAB Genver 14. ar bili a vez kaset ha degaset gant an tarziou. ●(1931) VALL 770a. Vague qui déferle, tr. «tarz m.»

    (2) Tarzh mut : lame sourde.

    ●(1930) KANNgwital 334/455. eun tarz mut a zailhas varnezi [ar vag] hag he fenseas en eun taol kount.

    (3) (légendaire) Ar seizhvet tarzh : la neuvième vague. cf. ogedoù, redele

    ●(1986) MLLH 296. Ha ne vagom nemed eur c’hoant : mond dirag ar zeizved tarz, an hini kaleta. Ne heller ket dond da waz mod all, tr. (version française p. 303) « Et nous n’avons qu’un désir : affronter la neuvième vague, la plus dure. On ne saurait devenir un homme à moins. »

    II. Adv. & loc. prép. A-darzh.

    A. Adv.

    (1) Perpendiculairement.

    ●(1732) GReg 41a. A plomb, perpendiculairement, tr. «a darz.»

    (2) Loc. adv. A-darzh ar mintin : de bon matin.

    ●(1939) RIBA 38. En trenoz, a darh er mitin, é ta en tad-gad de bark er maligorn.

    B. Loc. prép. A-darzh war : à la verticale de, à plomb.

    ●(1732) GReg 41a. Le soleil donnoit à plomb sur sa tête, tr. «An héaul a sqoé a darz var e beñ.»

    III.

    (1) Buan evel un tarzh : très rapidement.

    ●(1847) BDJ 53. Ar soudarded en hem daol war an diskibien ghæz; / Jesus buan evel eun tars en hem gav he-unan.

    (2) Erruout evel un tarzh-kurun : arriver au milieu de tout.

    ●(18--) (L) J. Quéré SAQ i 178. Ar maro peur-liesa ne arru ket evel eun tarz kurun.

  • tarzh-an-deiz
    tarzh-an-deiz

    m.

    (1) Aube, point du jour.

    ●(1659) SCger 34b. crepuscule, tr. «tarz an deiz.» ●94a. point du iour, tr. «tarz an deiz.» ●174a. tarz an deiz, tr. «le point du iour.» ●(1732) GReg 63b. Aube, le point du jour, l'aurore, le crepuscule du matin, les nuées eclairées des rayons du soleil, lors qu'il est à 18 degrez près de l'horizon, tr. «tarz an deiz.»

    ●(1876) TDE.BF 607b. Tarzh-ann-deiz, s. m., tr. «Le point du jour.»

    ●(1942) DRAN 143. war-dro tarz an deiz o c’henel.

    (2) (astronomie) Sterenn tarzh-an-deiz : Vénus.

    ●(1732) GReg 375a. L'etoile du matin, ou de l'aurore, tr. «sterenn tarz an deiz.»

  • tarzh-avel
    tarzh-avel

    m. (météorologie) Coup de vent.

    ●(1744) L'Arm 80a. Coup de vent, tr. «Tarh auéle ou ahuéle.. tarheu, &c. m.» ●385a. Tourbillon, tr. «Tarh ahuél. m.»

    ●(1825) COSp 99. Un tarh ahuel pehani e laqua tout peb-eil-pèn. ●(1841) IDH 106. un trous èl un tarh-ahuél. ●(1876) TDE.BF 607b. Tarz-avel, s. m., tr. «Coup de vent.»

    ●(1903) MBJJ 351. bean taulet er mor gant eun tarz avel.

  • tarzh-deiz
    tarzh-deiz

    m. Aurore, aube.

    ●(1923) SKET I 51. d'an derou-noz ha d'an tarz-deiz.

  • tarzh-dour
    tarzh-dour

    m. Grande quantité d'eau.

    ●(17--) TE 13. Un tarh deur quer fonnabl e olas ol en doar.

  • tarzh-gouloù an norzh
    tarzh-gouloù an norzh

    m. Aurore boréale.

    ●(1964) BAHE 38/33. sklaerder marzhus tarzh-gouloù an Norz (Aurora Borealis).

  • tarzh-gouloù-deiz
    tarzh-gouloù-deiz

    m. Aube, point du jour.

    ●(1895) FOV 236. aben tarh goleu dé. ●(1896) LZBt Meurzh 26. adaleg tarz golo-de bete kuz-noz.

  • tarzh-kalon
    tarzh-kalon

    m. Crève-cœur, déchirement.

    ●(1732) GReg 177b. Creve-cœur, grand déplaisir, tr. «Tarz-calon.» ●233b. Creve-cœur, tr. «Van[netois] tarh-calon. p. tarhëu-calon.» ●(1787) BI 193. Unn tarh-calon ouai hou h'cleueèt é crial. ●(1790) Ismar 513. pebèh un tarh-kalon. ●(1792) CAg 178. Péh tarh calon ! ô melconie ! ●(17--) TE 245. Un tarh-calon oai eit-ou ma hoai er Juivèt quen digalon ha quel lizidant de sehuel er Guær.

    ●(1829) CNG 66. Pèellad doh Doué, ô tarh-calon ! ●(1896) HIS 143. un tarh-kaloñ blaoèhus.

    ●(1916) LILH 22 a viz Gouhere. Nag un tarh kalon !… ●(1919) BSUF 18. na péh un tarh-kalon aveit en tad. ●(1921) BUFA 175. Péh tarh kalon eit en tad hag er vam.

  • tarzh-kof
    tarzh-kof

    m. (pathologie) Hernie.

    ●(1732) GReg 492b. Hernie, ou hergne, descente de boïaux, tr. «tarz-coff.»

    ●(1876) TDE.BF 608a. Tarz-kof, s. m., tr. «Hernie.»

    ●(1907) VBFV.bf 74b. tarh-kov, tr. «hernie.» ●(1934) BRUS 224. Une hernie, tr. «un tarh-kov.»

  • tarzh-kurun
    tarzh-kurun

    m. (météorologie) Coup de tonnerre.

    ●(1659) SCger 47b. eclat de tonnerre, tr. «tarz, pe talm curun.» ●119a. coup de tonnerre, tr. «tarz curun.» ●174a. tarz curun, tr. «coup de tonnerre.» ●(1732) GReg 222a. Coup de tonnerre, tr. «tarz curun. p. tarzou curun. Van[netois] tarh gurun. p. tarhëu gurun.» ●(1790) PEdenneu 161. avèl un tarh gurun.

    ●(1849) LLBg I (titl). en tarh-gurun koéhet ar chapel Karwez. ●(1854) MMM 103. evel scoët gat un tars-curun. ●(1894) BUZmornik 155. pilet d'ann douar gant eunn tarz kurun. ●(1896) HIS 33. é kreiz er brogoñ hag en tarheu gurun. ●131. skoeit get un tarh-gurun.

    ●(1904) BSAB 19. 'vel pa 'n nije klevet eun tarz kurun. ●(1931) GUBI 146. Ur (lire : un) tarh gurun dreist ordinér.

    ►

    ●(1849) LLB 446-451. Kleu e hrer pel duhont er gurun é tarhein / (…) / ér hanton lorhet ged un tarh ker ponner.

  • tarzh-mintin
    tarzh-mintin

    m. Aube, point du jour.

    ●(1922) BUBR 16/100. Diouz an tarz-mintin betek ar serr-noz.

  • tarzh-mor
    tarzh-mor

    m. (domaine maritime) Vague.

    ●(1860) BAL 81. eus a greiz an tarzou mor. ●(1876) TDE.BF 607b. tarz-mor, s. m., tr. «coup de mer.» ●(1877) BSA 120. Eun dour bill a rea ; an avel dijadennet a gane hag a sute ; an tarzou mor a ruille guen-cann var an aot hag a rea eur c’harnach spontus.

    ●(1911) BUAZperrot 182. debret ma'z eo an torraod gant an tarziou mor.

    ►

    ●(1972) BLBR 190/32. Me a wele en dremwel an « Dorchenn » dindan arsailhou dibaouez an tarziou.

  • tarzh-tan
    tarzh-tan

    m. Pétard.

    ●(1931) VALL 552b. Pétard, tr. «tarz-tan m. pl. tarziou-tan.»

  • tarzhad
    tarzhad

    m. –où

    I. Tarzhad kurun : coup de tonnerre.

    ●(1921) GRSA 166. tarhadeu gurun, punelladeu aùél. ●191. Un tarhad gurun askledennek e strak adrest é ben. ●(1939) RIBA 68. ur barrad arnan é seùel (...) araok en tarhad bras.

    II. sens fig.

    (1) Éclat.

    ●(1905) MRPL 52. E kreiz eun tarsad sklerijen. ●(1911) RIBR 88. Jakez a welas kouls hag e vreudeur an tarsad sklerijen skedus a yoa dirazan en dremwel.

    (2) = bomm lavar.

    ●(1932) BRTG 115. Tarhadeu kaer e gavè de laret.

    (3) =

    ●(1939) RIBA 52. Doh tor ur hleu, én ur tarhad man, é stag hag é kuh é néh.

    (4) Explosion de.

    ●(1977) LIMO 26 mars. meruel ged un tarhad leùiné. ●Tarhad leùiné, tr. «explosion de joie.»

    (5) Bataille.

    ●(1916) LILH 11 a viz Genver. Guélet e hues é hes bet un tarhad bras léh ma oemb duzé é kosté Ber-Mané.

  • tarzhad-dour
    tarzhad-dour

    m. (météorologie) Forte averse.

    ●(1942) VALLsup 16a. forte averse, tr. «V[annetais] tarc'had (tarzad)-deur (dall) m.»

  • tarzhadeg
    tarzhadeg

    f. –où Explosion.

    ●(1909) BOBL 21 août 243/1b. ne zigouez ket da heul an tarzadek kalz a zrouk.

  • tarzhadenn
    tarzhadenn

    f. –où Explosion.

    ●(1923) FHAB C'hwevrer 56. a varvas devet en eun darzaden (explosion). ●(1942) DRAN 78. Krapa a reont ouz ar run hep ober ken a van ouz an tarzadennou.

  • tarzhal
    tarzhal

    voir tarzhañ

  • tarzhañ / tarzhiñ / tarzhal
    tarzhañ / tarzhiñ / tarzhal

    v.

    I. V. intr.

    (1) (en plt du jour) Poindre.

    ●(1659) SCger 94a. poindre, tr. «tarza.» ●174a. tarza, tr. «poindre.» ●(c.1718) CHal.ms i. le Iour commance a paroistre, tr. «tarhein ara en dé.»

    ●(1891) MAA 194. Pell a-raog an deiz o tarza.

    ●(1902) MBKJ 239. ra darzo prestik an deiz benniget-se ! ●(1904) ARPA 168. Pa darzas an deiz, Jesus a zistroas en templ. ●(1909) FHAB Mezheven 162. ha pa darzo an deiz-se, e vezimp eürus en holl d'an holl. ●(1911) BUAZperrot 69. Goulou deiz ar zadorn Fask a oa o tarza.

    (2) (en plt d'une source) Jaillir.

    ●(1862) JKS 387. ar feunteun a darz anezhi grasou ha karantez Doue.

    ●(1904) KANNgwital 17/136. eur feunteun a darzaz dre vurzud. ●(1911) BUAZperrot 111. an eienen a lakeas da darza. ●487. An Aotrou Doue a gemeras truez outan hag a lakeas da darza, en e gichen, eun eienen a hanver feunteun sant Goulven. ●(1931) FHAB Here 377. er feunteun a lakas sant Ener da darza aze.

    (2) (en plt de la sueur) =

    ●(1937) DIHU 310/246. ma oè tarhet en huizen arnonn.

    (3) Éclore.

    ●(1849) LLB 1925. a pe vank er goraj a darhein.

    (4) Apparaître.

    ●(1936) TKAL II 34. Alanig a oa o vont da respont e eontr, pa darzas palez ar roue dirazo.

    (5) (en plt du lait) Tourner.

    ●(1868) FHB 193/296b. Pa vez arneu e teu buhan al leas da drei pe da drenka, da darza.

    (6) Tarzhañ gant ar sec'hed : éprouver une très grande soif.

    ●(1957) BRUD 2/42. deut d'an ti da eva eur banne traou, rag o tarza gand ar zehed e oan.

    (7) Se fendre, se briser (cœur).

    ●(1790) MG 168. Ah ! tarhein e ra me halon.

    ●(1891) CLM 74-75. Hé frièd, ha ne darhehé quet é galon dehou é cleuet quement-cé ?...

    (8) Péter, flatuler.

    ●(c.1718) CHal.ms ii. Il Lasche quelque fois des vents, tr. «tarhein, pe, mousein ara guhaué, bramet ara louein ara guhaué.»

    (9) (en plt d'un abcès) Crever, percer.

    ●(c.1718) CHal.ms i. Voila une plaïe qui aboutit, tr. «tennein ara er gouli sé, eha de uirein, de darhein, er gouli sé.» ●(1732) GReg 111b. La bouse est propre contre les piqueures des mouches à miel, & pour resoudre les apostumes, tr. «Ar beuzeul a so mad ouc'h flemmadur ar guënan ; hac evit lacqât ar gorou da darza.» ●233b. Crever, parlant d'une apostume, au propre, & au figuré, tr. «tarza. pr. tarzet.» ●L'apostume a crevé, tr. «Tarzet eo ar gor.» ●(1744) L'Arm 14b. (parlant de l'apostume) S'ouvrir, tr. «Tarhein.»

    (10) (en plt de la mer) Déferler, briser.

    ●(1849) LLB 1393-1396. en houlen (…) / É tarhein doh er roh.

    ●(1921) PGAZ 87. ar mor o tarza var gerrek Pontuzval. ●(1979) VSDZ 153. (Douarnenez) Al laonennoù, an dra-se zo just… an dra-se zo eeun e kornog eus Pennaroz. Pa zo tuenn a darzh penn-da-benn, tr. (p. 315) «Les épis de roches se trouvent juste… à l'Ouest de Pennaroz. Quand il y a des déferlantes, elles se brisent tout du long.» ●152. Tarzhiñ a ra war ar Gosvez, tr. (p. 314) «Ça déferle sur ar Gosvez.»

    (11) S'abattre.

    ●(1942) LANB 11-12. Beva a raent eno (…) pa darzas warno Saozon deuet eus an hanternoz.

    (12) Tarzhañ eus : jaillir de.

    ●(1926) FHAB Here 367. ar vuhez a darz eus e izili. ●370. Eur garantez virvidik a darz eus kalon an Ao. Buleon.

    (13) Tonner, gronder.

    ●(1849) LLB 446. Kleu e hreer pel duhont er gurun é tarhein.

    ●(1916) LILH 10 a C'hwevrer. Tarhal e hra er hanon trema Frise.

    (14) =

    ●(1849) LLBg III 73. Er stur e gri, e darh ar hé hoarnaj merglet.

    II. V. tr. d.

    (1) Crever (les yeux).

    ●(1659) SCger 94a. pocher les yeux, tr. «tarza daoulagat.» ●(1792) HS 95. er Philistinèt (...) e darhass é zeulagat enn é bènn.

    ●(1896) HIS 63. er roué e oé bet tarhet é zeulagad dehoñ.

    ●(1907) BSPD I 488. tarhet e vezé ou deulagad. ●(1923) KADO 17. Tarhet ou des e zeulagad… chetu ean dal.

    (2) Tarzhañ an daouarn : applaudir.

    ●(1904) LZBg Du 266. én ur darhein ou dehorn. ●(1907) VBFV.fb 6a. applaudir, tr. «tarhein en dehorn.» ●(1919) BSUF 6. Er lod muian e darré ou dehorn hag e ré mélasion dehou. ●(1942) VALLsup 10b. Applaudir, tr. «tarc'hein en dehorn V[annetais].»

    (3) Faire claquer (un fouet).

    ●(1897) EST 27. er goaz e darh e fouet.

    ●(1905) DIHU 1/10. en ur darhein é foét.

    (4) Faire claquer (ses dents).

    ●(1855) BDE 225. ean e darhou é zent. ●(1857) LVH 297. Er péhour (...) e darhou é zènt.

    (5) Tarzhañ e deod : clapper de la langue.

    ●(1910) DIHU 61/109. Mat ! kaset guin ru d'emb ha hani... nak ! (ean e darh é dead)

    (6) Tarzhañ an divfron : renâcler.

    ●(1849) LLB 725-726. Lausket hou marc'h (…) / de darhein é ziwfren.

    (7) Déchirer, dépecer.

    ●(1732) GReg 233b. Crever, rompre, ouvrir avec effort, tr. «tarza. pr. tarzet. Van[netois] tarheiñ.»

    (8) fam. Tarzhañ unan : boire un coup.

    ●(1996) AVGO 4/14. Bien entendu, les libations s'accompagnent de formules diverses. Deus da darza eun ! tr. «Viens en éclater un !»

    III. Tarzhañ a ra ar soubenn : voir soubenn.

  • tarzhdigeriñ
    tarzhdigeriñ

    v. intr. S'entrouvrir.

    ●(1932) GUTO 43. hag é héneu é tarhdigorein.

  • tarzhdigor
    tarzhdigor

    adj. Entrouvert.

    ●(1931) VALL 263a. Entre-baillé, tr. «tarz-digor.»

  • tarzhdigoret
    tarzhdigoret

    adj. Entrouvert.

    ●(1934) BRUS 123. Entrebaillé, tr. «tarhdigoret.»

  • tarzheg
    tarzheg

    s. (phycologie) Algues Fucus vesiculosus.

    ●(1850) HHO 74. Vesiculosus, tr. « Tarhec. »

    ●(1960) GOGO 558. à Houar (…) tarhek, «qui éclate», celui du fucus vesiculosus.

  • tarzhell
    tarzhell

    f. –où

    I. (architecture)

    (1) Créneau, embrasure.

    ●(1633) Nom 146b. Foramen, foramentum : trou, pertuis : toull, vn tarzell.

    ●(1659) SCger 34b. creneau, tr. «tarzell.» ●174a. tarzell p. ou, tr. «creneau.» ●(1732) GReg 232b. Creneau, entaillure d'une muraille de ville, d'une tour de château, tr. «tarzell. p. tarzellou.» ●332a. Embrasure, ouverture pour tirer le canon, tr. «Tarzell. p. tarzellou.»

    ●(1907) VBFV.bf 74b. tarhel, f. pl. leu, tr. «soupirail, créneau, meurtrière.» ●(1924) FHAB C'hwevrer 54. Kranellou a weler c'hoaz a-zioc'h an nor-borz ha diou darzell e stumm eur groaz.

    (2) Meurtrière.

    ●(1732) GReg 623a. Meurtriere, tuette dans les tours pour tirer sur les assiegeans, tr. «Tarzell. p. tarzellou.»

    ●(1931) VALL 466b. Meurtrière, tr. «tarzell f. pl. ou.»

    (3) Soupirail.

    ●(1732) GReg 881b. Soupirail, tr. «Tarzell. p. tarzellou. Van[netois] tarhell. p. éü.»

    ●(1900) KEBR 17. Eun darzel re striz, tr. « Un soupirail trop étroit » ●Tarzellou re ledan, tr. « Des soupiraux trop larges ».

    II.

    (1) Couvercle de baratte.

    ●(1919) KZVr 354 - 15/12/19. tarzell, tr. «golôen ar ribot, Loeiz ar Floc'h.»

    (2) Cuisine, préparation des repas.

    ●(18--) SAQ II 71. D'ar c'hreg : an darzel, an trebez, ar billig...

    (3) Mauvaise cuisine, gargotte.

    ●(1931) VALL 175a. Cuisine mauv[aise], tr. «tarzell f.»

    (4) Barbacane.

    ●(1732) GReg 79b. Barbacane, petite ouverture longue en un talus pour faire écouler les eaux, tr. «Tarzell. p. tarzellou. Van[netois] tarhell. p. tarhelléü.»

    ●(1907) VBFV.bf 74b. tarhel, f. pl. leu, tr. «barbacane.»

    (5) Sarbacane, pétoire.

    ●(1907) VBFV.bf 74b. tarhel, f. pl. leu, tr. «canonière (de sureau).» ●(1970) LIMO 31 octobre. Tarhel, tr. «sarbacane de sureau.»

    ►fam. Fusil, pétoire.

    ●(1967) LIMO 14 octobre. Hinoah d'é dro, ean eué e iei d'er jiboés, hem tarhel, hem ki. ●(1970) LIMO 03 octobre. Sten e voutas un tén én é darhel.

  • tarzhell-gav
    tarzhell-gav

    f. Soupirail.

    ●(1931) VALL 704b. Soupirail, tr. «tarzell(-gao) f. pl. tarzellou(-kao).»

  • tarzhellañ
    tarzhellañ

    v. tr. d. Créneler.

    ●(1732) GReg 232b. Creneler, faire des creneaux aux tours, aux murailles, tr. «tarzella. pr. tarzellet.»

    ●(1876) TDE.BF 607b. Tarzella, v. a., tr. «Créneler, faire des meurtrière.»

    ●(1931) VALL 466b. faire une meurtrière, tr. «tarzella.»

  • tarzhellat
    tarzhellat

    v. intr.

    (1) Bavarder.

    ●(1925) KANNgwital 275/3. an dud a redas d'ar gear evit kemeret eun tammik pred : na joumas den da darzellat er bourk.

    (2) Faire une mauvaise cuisine.

    ●(1931) VALL 175a. préparer une mauv[aise], une maigre cuisine, tr. «tarzellat.»

  • tarzheller
    tarzheller

    m. –ion Homme qui s'occupe des travaux de femmes.

    ●(1919) KZVr 354 - 15/12/19. tarzellour, tr. «homme qui s'occupe des travaux de femmes, Loeiz ar Floc'h.» ●(1931) VALL 299a. homme qui fait un travail de femme, tr. «tarzeller.»

    ►Épith.

    ●(1945) DWCZ 55. ar wazed tarzellerien.

  • tarzhellet
    tarzhellet

    adj. Crénelé.

    ●(1732) GReg 232b. Crenelé, tr. «tarzellet.»

  • tarzhenn-veure
    tarzhenn-veure

    f. Aube, point du jour.

    ●(1933) OALD 44/108. an darzven-veure a daole he bannou.

    ►absol.

    ●(c.1836) COM vi moj. 11. Ma $$$ret d'ezhan sével abarz deiz na tarzen.

    ●(1981) ANTR 135. abarz deiz na tarzenn eo red mond da zevel ar gripedou.

  • tarzher
    tarzher

    m. Détonant.

    ●(1931) VALL 212b. Détonateur, tr. «tarzer m.»

  • tarzher-kraoñ
    tarzher-kraoñ

    m. (ornithologie) =

    ●(1905) DIHU 6/107. Tarhour-keneu, speg, pokér-koed... e zou er memes tra.

  • tarzherezh
    tarzherezh

    m. Grincement (de dents).

    ●(1767) ISpour 120. tarhereah dentt. ●(1790) Ismar 151. dareu a zézespoër ha tarhereah dènd.

    ●(1857) AVImaheu 26. inou é vou dareu ha tarhereah dènt.

    ●(1913) AVIE 91. él léh ma vou ouilereh ha tarhereh dent.

  • tarzheris
    tarzheris

    m./f. (domaine maritime) Brisants (?) partie écumante de la vague (?)

    ●(17--) VO 28. er mor é fouettal doh t'ai e ra un trous horribl : ne ùélér a bep-tu meit tarheriss, tr. (GMB 682) «enfoncement, crevasse».

    ●(1878) BAY 15. m. tarheris, tr. «brisants.»

    ●(1919) DBFVsup 67a. tarheris, tr. «brisants, crevasse.» ●(1925) DIHU 173/356. Kleuet e hramb neoah un trouz mor é tarhein, / Ha get en darheriz, rizenneu é punein. ●(1934) BRUS 181. Des brisants, tr. «tarheris.»

  • tarzhet
    tarzhet

    adj.

    (1) (en plt du lait) Caillé.

    ●(1732) GReg 559a. Lait caillé sur le feu, tr. «Læz tarzet.»

    ●(1876) TDE.BF 608a. Tarzet, adj. C[ornouaille] Leaz tarzet, tr. «lait caillé au feu.»

    ●(1909) BOBL 06 mars 219/2d. Meski a c'haller ivez leaz tarzet gant e voued.

    (2) Crevassé.

    ●(1900) BUSF 21. ne oé mui tarhet é selieu-treid.

    (3) Crevé.

    ●(1933) DIHU 270/357. hé deulagad èl pe vehent tarhet.

    (4) (en plt d'un abcès) Crevé.

    ●(1732) GReg 42a. L'aposthume a crevé, tr. «Tarzet eo ar gor.»

    (5) (en plt d'une maladie) Apparaître, éclater, etc.

    ●(c.1718) CHal.ms iii. la peste a paru, tr. «tarhet é, didarzet er vocen.»

    (6) (pathologie) Qui a une hernie.

    ●(1876) TDE.BF 608a. Tarzet, adj., tr. «se dit d'une personne qui a une hernie. Beza tarzet, avoir une hernie.»

  • tarzhig
    tarzhig

    m. –ed (ichtyonymie) = (?) Vairon (?).

    ●(1982) HYZH 147/11. (Treboull) ur silienn pe ur gleuñ peotramant tarziked eo ar re vihanañ tout a zo ken bihan hag ho piz.

  • tarzhigell
    tarzhigell

    f. Femme colère.

    ●(1931) VALL 298b-299a. Femme ; colère, tr. «tarzigell.»

  • tarzhigelliñ
    tarzhigelliñ

    v. intr. Scintiller.

    ●(1909) KTLR 66. Var doen ar c'hraou e tarzigellas ar stereden.

  • tarzhiñ
    tarzhiñ

    voir tarzhañ

  • tarzhkofek
    tarzhkofek

    adj. Hernieux.

    ●(1931) VALL 359a. Hernieux, tr. «tarzkovek.»

  • tarzhus
    tarzhus

    adj. Détonant.

    ●(1931) VALL 212b. Détonant, tr. «tarzus.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...