Devri

Recherche 'tatin...' : 5 mots trouvés

Page 1 : de tatin-1 (1) à tatinus (5) :
  • tatin .1
    tatin .1

    adj. Moqueur, railleur.

    ●(1876) TDE.BF 608b. Tatin, s. m. C[ornouaille], tr. «Querelleur, goguenard.»

    ●(1931) VALL 338b. Goguenard, tr. «tatin.»

  • tatin .2
    tatin .2

    m. Querelle.

    ●(1530) J p. 202a. Hastit tizmat list hoz tatin / An boet en queguyn dotrinet, tr. «Dépêchez-vous, silence ! et vite à votre cuisine et à vos plats !» ●tr. (DEBm 275) «soignez (vos plats).»

  • tatinat
    tatinat

    v. tr. d. Se moquer de, railler.

    ●(1867) FHB 120/126a. Tatinad ar misteriou. ●(1876) TDE.BF 608b. Tatinat, v. n. C[ornouaille], tr. «Quereller, goguenarder.»

    ●(1931) VALL 338b. Goguenarder, tr. «tatinat.» ●618b. Railler, tr. «tatinat C[ornouaille].»

  • tatiner
    tatiner

    m. –ion Taquin, moqueur.

    ●(1732) GReg 18b. Celui qui agace, tr. «tatiner. p. tatineryen.»

    ●(1876) TDE.BF 608b. Tatiner, s. m. C[ornouaille], tr. «Querelleur, goguenard.»

    ●(1931) VALL 338b. Goguenard, tr. «tatiner.»

  • tatinus
    tatinus

    adj. Taquin.

    ●(1659) SCger 30a. contentieux, tr. «tatinus.» ●174a. tatinus, tr. «contentieux.» ●(1732) GReg 18b. Celui, ou celle qui est sujet à agacer les autres, tr. «tatinus.»

    ●(1931) VALL 338b. Goguenard, tr. «tatinus.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...