Devri

Recherche 'tavarn...' : 6 mots trouvés

Page 1 : de tavarn (1) à tavarnourez (6) :
  • tavarn
    tavarn

    f. –où, –ioù

    (1) Taverne, cabaret, auberge.

    (1499) Ca 194a. Tauarn. g. tauerne. ●(1612) Cnf.epist 19-20. an frequentation ves an tauernou. ●(1612) Cnf 26b. monet d'an tauarn. ●(1633) Nom 127a-b. Taberna vinaria, œnopolium : tauerne : taffarn.

    (1659) SCger 18a. cabaret, tr. «tauargn.» ●174a. tavargn, tr. «tauerne.» ●116a. tauerne, tr. «tauarn.» ●(c.1680) NG 781. En dauarn, e gober chervat. ●(1732) GReg 63b. Auberge, tr. «Tavargn. p. tavargnou. Van[netois] tavarn. p. tavarneü.» ●(1790) MG 176. ur vèrh ne ya quet d'en davarn. ●(17--) FG II 57. en tavargnou, gand paotreset.

    (1840) EBB 6. tavarne, tr. « cabaret ». ●(1849) LLB 466. en tavarneu. ●1963. én davarn mé hé d'ivèt é chopinad. ●(1856) VNA 173. tu ferais retentir le cabaret, tr. «te rehé d'en davarn dassonein.» ●(1869) SAG 234. da lun hag aliez d'ar meurz ne denn fri euz an davargn. ●(1878) EKG II 148. guelloc'h e kave darempredi an tavarniou eged Iliz an Aoutrou Doue. ●173. o reded an hostaleuriou hag an tavarniou.

    (1903) EGBV 162. Hostaleri erbet : n'hé des meit tavarneu.

    ►[empl. sans art.] Derc'hel tavarn : tenir une taverne.

    (1790) MG 335. Assaiet ehue dibènnadein hou mèrh a obér trafiq er bet scandalus pé dangerus, èl mei a zerhel tavarn.

    (1869) FHB 232/181a. eun tam bourc'hizez mad tre dioutha da zerc'hel tavarn.

    (2) Peul, pilier tavarn : pilier de comptoir.

    (1867) FHB 127/182a. Kristenien fall ha peulliou-tavarn. ●(1869) FHB 232/181b. Hiniennou euz ar pillerou tavarn a zaremprede he di.

  • tavarnat / tavarniñ
    tavarnat / tavarniñ

    v. intr. Fréquenter les tavernes.

    (1909) DIHU 52/351. lahet é gorv a zeùeh é tavarnat. ●(1919) DBFVsup 67b. tavarnein, v., tr. «s'attarder dans les auberges.» ●(1931) VALL 46a. s'attarder dans les auberges, tr. «tavarnein V[annetais].»

  • tavarnet
    tavarnet

    adj. Qui est à la taverne.

    (1932) BRTG 173. Tavarnet é er Meillouz ha Latira.

  • tavarniñ
    tavarniñ

    voir tavarnat

  • tavarnour
    tavarnour

    m. –ion, tavarnizion Tavernier.

    (1499) Ca 194a. Tauarnyer. g. idem.

    (1732) GReg 63b. Aubergiste, qui tient auberge, tr. «Tavargnèr. p. tavargnéryen. Van[netois] Tavarnour. p. tavarneryon, tavarnouryan.» ●436a. Un cabaretier se pendroit plûtôt qu'il n'eût frelaté son vin, tr. «Un tavarnyer èn em groucqé qent eguit ma vancqé da farloti e vin.»

    (1824) BAM 307. An tavargneur a receo en e dy ar vezvierien.

    (1934) BRUS 268. Un aubergiste, tr. «un tavarnour.» ●(1939) RIBA 73. mechér en davarnizion.

  • tavarnourez
    tavarnourez

    f. –ed Tavernière.

    (1499) Ca 194a. Tauarnyeres. g. tauarniere.

    (1934) BRUS 269. Une cabaretière, tr. «un davarnouréz.» ●(1939) RIBA 74. un davarnouréz toézennek ha lardonek.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...