Recherche 'teir...' : 13 mots trouvés

• teir
  teir

  adj. & adv.

  I. Adj.

  (1) Adj. num. card. f. Trois.

  ●(1499) Ca 195a. Teir vide in tri. ●Teir guez. g. troys foiz. ●(1575) M 1992. teir diferanç, tr. «trois différence.» ●(1650) Nlou 94. Disquennet an effaou, / Oz traou teyr goulaouen, tr. «descendues des cieux / ici-bas, trois lumières.»

  ●(c.1680) NG 1638. dre dair gueh.

  ●(1849) LLBg vi 10. tair zro.

  ●(1907) PERS 130. tost da deir leo var he droad. ●(1909) KTLR 13. teir gentel talvoudek.

  (2) Adj. num. ord. Troisième.

  ●(1869) FHB 232/180a. ar c'hleier o deus sonet evit an deir guech. ●(1872) DJL 15. 'vit an deir guech.

  II. Adv. Hon-teir, ho-teir, o-zeir : nous, vous, elles trois.

  ●(1728) Resurrection 1174. Demp breman hon taeric quent ma vo gollo de.

  ●(1878) EKG II 79. ho zeir o lavaret ho japeled.

  ●(1911) BUAZperrot 482. ar fall brudet anezo o zeir.

  III.

  (1) Bezañ div deir eur : voir eur.

  (2) Bezañ teir eur : voir eur.

  (3) Na c'houzout pet favenn a ya d'ober teir : voir favenn.

• Teir
  Teir

  hydronyme Steir (affluent de l’Odet, Quimper, source près de Châteaulin).

  (1) Teir.

  ●(1732) GReg 195b. Qemper a so ê aber, ou, ê forc'h, stæryou odet ha Theyr. ●773a. Quimper est situé au confluent des Rivieres d’Odet, & de Theyr, tr. «Kemper, ou, ar guær a a Guemper, a so diasezet èn aber eus an diou stær Odet, ha Theyr.»

  ●(1821) GON 4a. Ar géar a Qemper a zô é aber stériou Odet ha Teir.

  ●(1914) ARVG Mae 80. An Odet, kresket en Kemper gant ar Stein (lire : Steir). ●(1935) SARO 72. Rouanez diazezet, gant kaerder nerzuz tre, / Ho kened zo peurbadus dreist holl re all Gerne, / A zo, eur c'halz anezo, daoust d'o seiz ha d'o feill, / Risklus da ziazeza e donder ar Ster-Deill... ●(1962) GERV 82. o rei da zoureier kemmesket ar stêriou Oded ha Teheir liv euzus ar gwad.

  (2) Nom de famille.

  ●(1970) NFBT 261 N° 2053. Steir (Le).

• teirdelienniñ
  teirdelienniñ

  v. intr. (botanique) Pousser sa troisième feuille.

  ●(1931) VALL 302a. pousser sa troisème feuille, tr. «teir-delienni.»

• teiret
  teiret

  adj. num. ord. Troisième (au féminin).

  ●(1857) HTB 150. an daeret gwech ma tistroin.

• teirgwern
  teirgwern

  m. (marine) Trois-mâts.

  ●(1931) VALL 760a. Trois-mâts, tr. «teirgwern m.» ●(1934) BRUS 283. Un trois-mâts, tr. «un tèr-guern.» ●(1959) TGPB 199. setu m’en em gavis war hent an teirgwern o kregiñ da loveal. ●(1959) LLMM 76/336. Ouzhpenn an teir-gwern norvegiat, gant ar vaouez bronnoù fonnus dezhi hag ul lost-pesk.

• teirmouezh
  teirmouezh

  f. Trio vocal.

  ●(1931) VALL 758b. Trio, tr. «teirmouez f. (de voix).»

• teirrodeg
  teirrodeg

  m. –où Tricycle.

  ●(1931) VALL 758a. Tricycle, tr. «teirrodeg.»

• teirroeñvek
  teirroeñvek

  voir lestr-teirroeñvek

• teirroudenn
  teirroudenn

  f. –où Triglyphe.

  ●(1931) VALL 758a. Triglyphe, tr. «teirroudenn f.»

• teirroudennek
  teirroudennek

  adj. –où À triglyphe.

  ●(1931) VALL 758a. À triglyphe, tr. «teirroudennek.»

• teirvet
  teirvet

  adj. num. ord. Troisième (au féminin).

  ●(c.1680) NG 1166. en deruet fos.

  ●(1852) MML 152. an daeret noz.

• teiryezhek
  teiryezhek

  adj. Trilingue.

  ●(1931) VALL 758a. Trilingue, tr. «teiryezek. ●(1962) BAHE 30/41. ritual nevez teiryezhek.

• teiryezher
  teiryezher

  m. –ion Homme trilingue.

  ●(1931) VALL 758a. Trilingue, tr. «teiryezer pl. ien.»