Devri

Recherche 'testamant...' : 6 mots trouvés

Page 1 : de testamant (1) à testamantin (6) :
  • testamant
    testamant

    m./f. –où

    I. Testament.

    (1499) Ca 196b. Testamant. g. idem. ●(1530) Pm 260. Ez lesy flam da testamant, tr. «Tu laisseras certes ton testament.» ●(1612) Cnf 33a. accomplissaff an testamant. ●37a. An ré pe-ré n'a satisfiont quet da legadou ha testamantou an anauon tremenet. ●(1633) Nom 6b. Codicillus, elogium : testament, ou codicille : testamant. ●287b. Testamentarius : notaire d'vn testament : notær vn testamant.

    (1659) SCger 118a. testament, tr. «testamant.» ●(c.1680) NG 1194-1196. Er ré (…) / A vir testamenteu. ●(1732) GReg 821a. Il a revoqué son Testament, tr. «Torret èn deus e Destamant

    (1929) FHAB Meurzh 95. dre destamant great er bloaz 1519.

    II. (religion)

    (1) Testamant Nevez : Nouveau Testament.

    (1633) Nom 198b. Rituales libri, libri sacri : Missels, la Bible, & le nouueau Testament : Missalou, an Bibl, hac an Testamant neuez, leuryou sacr.

    (2) F. Testamant Ansien : Ancien Testament.

    (1761) HBrezonec prefaç [4]. evel ma en remercomp en Destamant Ancien ha quer couls an hini-nevez.

  • testamantañ / testamantiñ
    testamantañ / testamantiñ

    v. tr. d.

    (1) Tester.

    (c.1500) Cb. g. faire testament. b. testamentaff.

    (1659) SCger 118a. tester, tr. «testamanti

    (1880) SAB 222. Jesus o vervel a destamantas an dud tout da vugale dezi.

    (2) Testamantañ da : léguer à.

    (1894) BUZmornik 250. ar pez am euz dija testamantet d'ann iliz kathedral. ●251. testamanti eunn dra bennag d'ar paour.

    (1935) SARO 26. Kont kerne a destamantas, neuze da zant Ronan ar vro a ya eus al lec'h-se, beteg an andred m'oa bet o chom.

    ►absol.

    (1856) VNA 164. Qui n'a rien en propre, est exempt de tester, tr. «En nemb n'en dès nitra dehou é hunan, e zou qùit a destamandein

    (3) Vouer.

    (1659) SCger 126a. vouer, tr. «testamanti.» ●174b. testamanti, tr. «vouer.»

  • testamanter
    testamanter

    m. –ion Testateur.

    (c.1500) Cb. g. testateur. g. testamenter.

  • testamanterez
    testamanterez

    f. Testatrice.

    (c.1500) Cb. g. testateur. g. testamenter. Item hec testatrix / icis. b. testamenteres.

  • testamantet
    testamantet

    adj. Testé.

    (1659) SCger 72b. legs, tr. «madou testamantet

  • testamantiñ
    testamantiñ

    voir testamantañ

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...