Devri

Recherche 'teur...' : 32 mots trouvés

Page 1 : de teur (1) à teurvoudegezh (32) :
  • teur
    teur

    m. Bedaine, panse.

    ●(1876) TDE.BF 615b. teur, s. m., tr. «bedaine, panse.»

  • teurad
    teurad

    m. –où Ventrée.

    ●(1931) VALL 777a. Ventrée, tr. «teurad m.»

  • teurbelek
    teurbelek

    adj. Ventru.

    ●(1879) ERNsup 152. kovellek n. Trév[érec], Pléhédel, et teurgellek ventru ; eun teurbellek à den (Trév[érec]. ●(1895) GMB 183. pet[it] Trég[uier] teurbelek, tr. «ventru.»

  • teurc'heugnat
    teurc'heugnat

    v. intr. Avoir une petite toux.

    ●(1958) ADBr lxv 4/531. (An Ospital-Kammfroud) Teurheugnad : v. – Tousser, avoir une petite toux comme celle provoquée par une trachéite ; N'eo ket pasaad a ran, teurheugnad kentoh.

  • teurc'hwezat
    teurc'hwezat

    voir torc'hweziñ

  • teureg
    teureg

    m. Homme ventru.

    ●(1876) TDE.BF 615b. teurek, s. m, tr. «Pansard, qui a une grosse bedaine.»

  • teurek
    teurek

    adj. Ventru.

    ●(1896) GMB 700. celui qui a une grosse bedaine (…) pet[it] tréc[orois] teurek.

    ●(1931) VALL 777a. Ventru, tr. «teurek.»

  • teurel / teulen / teuler / teul / taol / taoler
    teurel / teulen / teuler / teul / taol / taoler

    v. cf. taeliñ, teliñ

    I. V. tr. d.

    A. (en plt de qqc. de concret)

    (1) Jeter.

    ●(1499) Ca 197a. Teurell. g. getter. ●(1575) M 2011-2014. Er an tan an bet man, an tra man so haznat, / A guell bezaff lazet, ha steuzet á pret mat, / Ouz lamet credet glan, tiz ha buhan an coat, / Pe teurell enhaff dour, neguell muy labourat tr. «Car le feu de ce monde, cette chose est évidente, / Peut être éteint et étouffé bientôt / En enlevant, croyez bien, vite et promptement le bois / Ou en jetant de l'eau dessus, il ne peut plus opérer.» ●(1612) Cnf 33a. an heny pe-heny à laz è tat pé è mam (…) à dlé bezaff (…) eréet ha gryet en vn sach bras græt à lezr, gant vn qui, vn cog, vn serpant, hac vn marmous, laquet ha gryet assambles gantaff, ha goudé sé tollet en mor. ●(1633) Nom 198a. Lustrica, aspergillum, aspersorium : l'asperget ou gupillon : an aspergouër, an hiny á vez da teureul an dour binniguet.

    ●(1659) SCger 174b. teurl p. taulet, tr. «ietter.»

    ●(1846) BAZ 157. teul a reas ar gueleou e meas dre ar prenestrou. ●(1857) HTB 48. da daol en tan.

    ●(1907) LZBt Genver 5. teulen n'ê mez.

    (2) Lancer, propulser.

    ●(c.1500) Cb 49a. ga. la coroye pour getter la darde. b. correenn da teurell dart. ●(1621) Mc 64. teurel voar tu'n autraou Doue, vn dard a charantez.

    ●(1846) BAZ 315. da deul mein var ho lerc'h.

    (3) Rejeter.

    ●(1633) Nom 245a-b. Maris eiectamentum : ce que la mer iette à bord : an pez á taul an mor da bord an douar.

    (4) Teurel kuit : jeter.

    ●(1959) TGPB 79. kerkent ha debret ganin ur graouenn e taolan kuit ar bluskenn.

    (5) Teurel udb. gant ub. : jeter qqc. à qqn.

    ●(1913) AVIE 170. Nezen é kemerant mein de durel getou.

    (6) Teurel (gwin, etc.) gant ub. : servir (un coup à boire) à qqn.

    ●(1903) JOZO 31. Taul ur huéh guin genemb, mallin-rous !

    (7) (en plt de terres, d'animaux, d'arbres, etc.) Donner, produire.

    ●(1580) G 199. hep teuleur yt, tr. «sans produire de blé.»

    ●(1752) BS 558. o velet e taule o douarou muy a id evid na oant custum.

    ●(1982) PBLS 634. (Langoned) taol, tr. «produire (arbre fruitier…).» ●634-635. ar wezenn-se ne daolo ket netra ar bloaz-mañ, tr. «cet arbre ne produira rien cette année.»

    ►absol.

    ●(1901) LZBg 59 blezad-4e lodenn 204. er bléad e gresk hag e daul éleih.

    ►absol. Mettre bas.

    ●(c.1718) CHal.ms i. Cette Iument a mis bas, tr. «er gasec cé endes taulet, a so troeit.»

    (8) Teurel diàr ar galon : vomir.

    ●(1790) MG 126. ne rant quet huizein, na teurel diar er galon. ●(17--) VO 48. hoand de durel a ziar hé halon.

    ●(1914) LZBt Du 16. ar riz corean a ra da gen liez a visioner iaouank teurel diwar he galon ha bean klanv !

    ►absol.

    ●(1659) SCger 126a. vomir, tr. «teurl p. taulet.»

    ●(1860) BAL 172. Unan o velet n'oa mui evit taoler, a lavaras : – Guall-boaniet e tleit beza.

    ●(1907) PERS 201. ma kouezaz klanv hag e rankaz teuler.

    (9) Teurel kresk : vomir.

    ●(1909) BLYA 113. Ha teul eun tammig kresk kentoc'h evit mouga… ●(1931) GWAL 136-137/425. (kornbro Perroz, Treger-Vras) Kresk : teurel kresk : dislonka (vomir e galleg).

    (10) absol. Teurel diouzh = (?) gaspiller (?).

    ●(1870) FHB 275/105a. tud hag a ell teleur dioutho rak ma c'houzenont arc'hant.

    (11) Teurel hed : essaimer.

    ●(1732) GReg 368a. Essaimer, jeter un essain, faire un essain, tr. «teurel un hed.» ●Nos abeilles ont essaimé, tr. «hon guënan o deus taulet o hed.»

    ►absol.

    ●(1732) GReg 368a. Nos abeilles ont essaimé, tr. «Taulet o deus hon guënan.»

    ●(1990) TTRK 100. en tu-hont d'ar gwenan a daole diwar hor re.

    (12) Donner (de la lumière).

    ●(1907) BSPD I 142. Er goleu biù-sé e daul sklerdér.

    (13) Teurel e dan : refroidir (en plt d'un mets chaud).

    ●(1990) TTRK 74. yod-kerc'h, rak hemañ a veze pell o teuler e dan.

    (14) Teurel kemblac'h war al lodennoù : tirer au sort les lots d'un héritage.

    ●(1869) TDE.FB 834b. Tirer au sort pour le partage d'un héritage, tr. «teurel kablac'h, M ; teurel kablac'h war al lodennou.» ●(1876) TDE.BF 312a. kablac'h. J'ignore la signification de ce mot ; mais on dit teurel kablac'h, tirer au sort les lots d'un héritage.

    (15) (dans les ventes) absol. Teurel war ub. : enchérir.

    ●(1659) SCger 49b. mettre a l'enchere, tr. «teurl voar.» ●(1732) GReg 338b. Mettre l'enchère, tr. «Teureul var un all.»

    ●(1896) GMB 598. mettre l'enchère pet[it] tréc[orois] tôl oar eun all, tr. «en fr. du pays «jeter sur qqn.»

    ►Teurel war udb. : faire une offre d'achat de qqc.

    ●(1877) EKG I 2. ne gavet ket kals a dud da deuler var al leveou-ze.

    ►absol.

    ●(1942) LANB 37. Jean-Louis le Gall, eus bourc'h Lanber, a embanne ar priziou. Kalz tud a zeuas hag a daolas.

    (16) Teurel gwaskedenn : donner de l'ombrage, de l'abri du soleil.

    ●(1849) LLB 678. Ne dauleint goeskeden nameid ar hun nied. ●853-854. plantet gué nehué, / Eid turul goeskeden ar hou mabig Rene.

    B. (en plt de qqc. d'abstrait)

    (1) Porter (son attention).

    ●(1767) ISpour 427. Int e zeli turul mé de pep tra. ●(1787) BI 47. Sel-mui ma taullai-mé dehou, mui enn er havai d'é chonge. ●(1790) MG 165. en dud e daul mé de guemènt-ce.

    ●(1849) LLB 492. Taulet ehueh d'en heol. ●(1878) EKG II 185. Taoler a rea evez ouc'h pep tra. ●(1894) BUZmornik 527. enn eur c'hourc'hemenn stard teuler evez mad anezhan. ●(18--) SAQ II 365. Mez da daol evez a zo.

    ●(1911) SKRS II 112. Taol evez mad, va mignoun. ●(1924) BILZbubr 38/844. tôler evez d'ar re vihan. ●(1925) BILZ 118. Taolit evez d'ei, diwallit na errufe droug ganti. ●(1925) BUAZmadeg 859. taoler evez var lavarou eun hanterzod. ●(1943) SAV 27/88. teurel evez mat en he breur. ●(1955) STBJ 57. ne c'helled ket beza dalc'hmat o teurel evez ennon. ●(1959) TGPB 146. ha taolet am eus fed war un draig.

    (2) Teurel huanadoù : pousser des soupirs.

    ●(1728) Resurrection 2310. Eman ebars en tour o teurl huanado.

    (3) Teurel ar spont : semer la terreur.

    ●(1911) BUAZperrot 187. eul loan all a ioa en enezen, a daole ar spount dre ar vro.

    (4) Teurel (ar) brall war ub. : blâmer.

    ●(1792) BD 5081. tolet voar nese bral, tr. «blâmez-les.»

    ●(1879) GDI 254. Ur fæçon criminel aral hoah de haol-gonz ag en nessan e gonsist é turul er vrell ar ur gompagnoneah abéh.

    ●(1904) DBFV 29b. turul er vrel, tr. «rejeter la faute.» ●(1935) BREI 438/2c. nemet e stagent abred da deurel ar brall war ar re all.

    (5) Teurel e vrall war : jeter son dévolu sur.

    ●(1935) BREI 436/3c. Hirie, e c'hellomp lavaret penôs sant Yann Bosco en deus taolet e vrall war Vreiz-Izel.

    (6) Teurel labour gant ub. : donner du travail à qqn.

    ●(1917) LILH 27 a viz Gouhere. Lausket enta a kosté hou piz, hou ariko ha rah er bobioñnaj-sé e daul labour genoh.

    (7) Teurel kred war : donner, accorder crédit à, croire à.

    ●(1910) MAKE 56. ma ranker da vihana teuler kred war lavarou ar C'haperien.

    (8) Teurel brud war e anv : s'illustrer.

    ●(1925) FHAB Mae 165. An Aotrou Euzénou Kersalaün en doa gwechall taolet brud war e ano dre m'en doa difennet kalonek gwiriou Breiz.

    C. (en plt de qqn)

    (1) Jeter (qqn) en prison.

    ●(1933) MMPA 144. Sant Per ha Sant Yann a zo teulet er prizon.

    (2) Teurel ub. er-maez : jeter qqn dehors.

    ●(1872) GAM 6. hent teleur er meaz euz ann ti-kear.

    (3) Teurel ub. a garg : démettre qqn de ses fonctions.

    ●(1857) LVH 39. canderhel pé turul a garg er Priol.

    ●(1907) BSPD I 658. gourhemenein e hré en anpereur (...) turel a garg ol er gristenion. ●(1910) ISBR 94. Er Pab (…) e lakas er gaou doh en eskobed fal-sé ou zaulas a garg. (…) en eskobet taulet a garg.

    (4) Teurel er-maez a : évincer, écarter de.

    ●(1904) BOBL 03 décembre 11/3c. Ar Rouz, taolet er meaz a vaer hevlene. ●(1906) BOBL 25 août 101/1b. mez setu Bietry oc'h arruout, eun dispac'her gwechall, hag a neuz tolet Lanoir mez a Brezidant ar re Velen evit kemer e blas.

    II. V. intr.

    (1) Teurel war : influer sur.

    ●(1868) KMM 22. Ar pez a santer neuze er galon, a dôl var ar vuez penn da benn. ●124. buez santel Mari-Christina a dôlas calz var buez e fried.

    (2) Teurel da (+ v.) : contribuer à.

    ●(1872) ROU 79a. Les riches, les principaux habitant d'une paroisse, contribu[ent] beaucoup à rendre les autres sages, tr. «ar re benvidig, ar pennou kenta en ur barrez da dôl calz da lacaat ar re-all fur.»

    (3) Teurel d'ub. : ressembler à qqn.

    ●(1896) GMB 691. pet[it] Trég[uier] tôl d'i dad ressembler à son père.

    (4) Teurel war-zu : se diriger vers.

    ●(1954) VAZA 98. Eus Kuba e taoljomp war du ar Vera Kruz.

    (5) (en plt du regard) Porter.

    ●(1990) TTRK 135. peogwir e taole ar sell, dreist da wez fav uhel ar vered.

    (6) Teurel a-vras : abonder, être abondant, fructeux.

    ●(1910) ISBR 17. Pe daul er pisked a vras, nezen e vent lakeit é bouisteu aveit ou miret.

    III. V. pron. réfl. En em deurel.

    A. (en plt de qqn)

    (1) Se jeter.

    ●(c.1500) Cb 42a. g. soy getter a terre. bri. enem teurell dan douar.

    (2) En em deurel war : se jeter sur.

    ●(1792) BD 2340. ha comadin dedut enem deurl voar nese, tr. «et de comander à ses gens de se jeter sur eux.»

    ●(1911) SKRS II 197. eur c'hristen ne dle ket en em deuler var ar boued.

    (3) En em deurel d'udb. : s'adonner à qqc., se plonger dans qqc.

    ●(1860) BAL 224. ricled divar an ent mad, ac en em daoled d'an ebatou. ●(1861) BSJ 307. de gùittat er mad eit hum durel d'en droug. ●(1872) ROU 71b. S'abandonner au désordre, tr. «En em dôler d'an dizurz.» ●(1894) BUZmornik 304. En em daolet oa d'ar binijenn azalek he vugaleach. ●313. En em daolet oa d'al libertinach.

    ►En em deurel dezhi : s'adonner à la paresse.

    ●(1896) GMB 691. pet[it] Trég[uier] 'n im dôl d'ei, tr. «se laisser aller à la paresse.»

    (4) En em deurel d'ober udb. : s'adonner, se mettre à faire (qqc.).

    ●(1872) ROU 71a. Tud iaouanc a vezo dibreder en em dôlo da voalober, tr. «les jeunes gens qui sont oisifs s'abandonnent au mal.» ●(1876) TIM 80. Goudé ou disparti, en dud en hum daulas mui eit jamæs d’où goal inclinationeu ha d’er brassan torfæteu.

    ●(1982) TKRH 106. Va zad a oa nul da zerc'hel ti e-unan ha 'n em daol a raje adarre da evañ.

    (5) En em deurel d'ub. : se dévouer à qqn.

    ●(1896) GMB 691. pet[it] Trég[uier] 'n im dôl d'i bugel se dévouer à son enfant, ne vivre que pour lui, en parl. d'une mère.

    B. (en plt du bois) Se déjeter.

    ●(c.1718) CHal.ms i. se dejetter, tr. «him daulein.» ●voila du bois qui s'est beaucoup dejetté, tr. «chetu coet endes him daulet a hioh a yoh, ul lot vat.» ●(1732) GReg 131b. Cambrer, se dejetter, parlant du bois, tr. «En em deurel. pr. en em daulet.» ●Ce bois, cette porte s'est cambrée, tr. «En em daulet eo ar c'hoad-mâ, an or-mâ.» ●(1744) L'Arm 43a. Cambrer (parlant du bois de menuiserie), tr. «Um durul.» ●97a. Se déjeter, parlant d'une planche, tr. «Um durull.»

    IV.

    (1) Teurel troad e : voir troad.

    (2) Na vezañ mat da deurel d'ar c'hi : voir ki.

    (3) Teurel war ar plouz : voir plouz.

    (4) Na gaout daou wenneg da deurel ouzh toull ur c'hi : voir gwenneg.

    (5) Teurel mein ouzh kement ki a harzh : voir mein.

    (6) Teurel e vrall : voir brall.

    (7) Teurel an digarez war ub. : voir digarez.

    (8) Na deurel en e votoù : voir botoù.

    (9) Teurel e viz war ub. : voir biz.

  • teurenn .1
    teurenn .1

    f. –où Bedaine.

    ●(1732) GReg 87b. Bedaine, gros ventre, tr. «Teurenn. p. teurénnou.»

    ●(1876) TDE.BF 615b. teurenn, s. f., tr. «bedaine, panse.»

    ●(1931) VALL 62b. Bedaine, tr. «teurenn f.»

  • teurenn .2
    teurenn .2

    s. Homme lourdaud.

    ●(1915) KZVr 125 - 25/07/15. Teuren, tr. «homme lourdaud, lent. (Léon) Loeiz ar Floc'h.»

  • teurennad
    teurennad

    f. –où

    (1) Ventrée.

    ●(1876) TDE.BF 615b. teurennad, s. f., tr. «Plain la bedaine, ventrée de gourmand.»

    ●(1931) VALL 62b. plein la bedaine, tr. «teurennad f.» ●777a. Ventrée, tr. «teurennad f.»

    (2) fam. Tennañ un deurennad : prendre une cuite.

    ●(1958) BRUD 3/26. Evitañ da veza tennet meur a deurennad en e vuhez.

  • teurenneg
    teurenneg

    m. –ed, –eion Homme bedonnant.

    ●(1732) GReg 87b. Celui qui a un gros ventre, tr. «teurennecq. p. teurénnegued. teurennéyen.»

    ●(1876) TDE.BF 615b. teurennek, s. m., tr. «Pansard, qui a une grosse bedaine.»

  • teurennek
    teurennek

    adj. Bedonnant.

    ●(1732) GReg 87b. Celui qui a un gros ventre, tr. «teurennecq.»

    ●(1876) TDE.BF 615b. teurennek, adj., tr. «Pansard, qui a une grosse bedaine.»

    ●(1931) VALL 62b. qui a une bedaine, tr. «teurennek.» ●777a. Ventru, tr. «teurennek.»

  • teureug .1
    teureug .1

    coll. & m.

    (1) Coll. (zoologie) Tiques.

    ●(1732) GReg 921a-b. Ticque, insecte noirâtre qui s'engendre dans la chair en été, & qui ronge les oreilles des chiens, des beufs, &c., tr. «Teureuguenn. p. teureug. taraguenn. p. taraguenned. taracg. Van[netois] tarracg. p. tarragued.»

    ●(1868) FHB 177/166b. tenna an teurk a guein an ejen. ●(1879) ERNsup 168. teurk ; tique ; par métaphore, insectes, poux, Trév[érec].

    ●(1907) VBFV.bf 74b. tarag, m. pl. ed, tr. «tique.» ●(1982) HYZH 147/39. (Treboull) Gwechall vie lavaret gwez-teleked eus ar raden, ya, gwez teleked darpenn vie kavet na pet deus ar re-se barzh ar raden ha teleked eo an amprevaned bihan, du (…) pa vie sachet warno da denn anezho kuit, teue ken ar penn… ar c'horf ganeoc'h hag ar penn a chome atav en ho kroc'hen. ●(1983) PABE 106. (Berrien) teureug, tr. «tique.»

    (2) M. (pathologie animale) Maladie de peau.

    ●(1857) CBF 98. Teurk zo war hon denved, tr. «Nos brebis ont la maladie de la peau.» ●109. ann teurk a laz ann denved, tr. «les maladies de peau tuent les brebis.»

  • teureug .2
    teureug .2

    coll. (ichtyonymie) Oursins.

    ●(1924) BILZbubr 38/840. Teureug, col. oursins (sg. –enn).

  • teureug-mor
    teureug-mor

    m. teureuged-mor (ichtyonymie) Oursin.

    ●(1931) VALL 520b. Oursin, tr. «teureug(-mor) m. pl. ed.»

  • teureugenn .1
    teureugenn .1

    f. –ed, teureug (zoologie) Tique.

    ●(1499) Ca 193b. Taraguenn. g. tique.

    ●(1732) GReg 921a-b. Ticque, insecte noirâtre qui s'engendre dans la chair en été, & qui ronge les oreilles des chiens, des beufs, &c., tr. «Teureuguenn. p. teureug. taraguenn. p. taraguenned. taracg. Van[netois] tarracg. p. tarragued.»

  • teureugenn .2
    teureugenn .2

    f. –où, teureug (ichtyonymie) Oursin.

    ●(1924) BILZbubr 38/840. Teureug, col. oursins (sg. –enn).

  • teureuka
    teureuka

    v. intr. Pêcher des oursins.

    ●(1924) BILZbubr 38/840. pa vo mareou bras, da ormela ha da deureuka. ●ibid. teureuga, tr. «chercher des oursins.»

  • teureuketa
    teureuketa

    v. intr. Pêcher des oursins.

    ●(1931) VALL 520b. chercher des oursins, tr. «teuroketa.»

  • teurgellek
    teurgellek

    voir teurbellek

  • teurgenner
    teurgenner

    m. –ion Lambin.

    ●(1927) GERI.Ern 620. T[régor] teurgenner, tr. «Lambin.» ●(1931) VALL 416a. Lambin, tr. «teurgenner.»

  • teurgennet
    teurgennet

    adj. Maladroit.

    ●(1879) ERNsup 168. teurgen(n)et, t[erme] d'inj[ure] : maladroit ! Lanr[odec].

  • teurgenniñ
    teurgenniñ

    v. intr. Lambiner, être lent.

    ●(1927) GERI.Ern 620. T[régor] teurgenni(ñ), tr. «être lent.» ●(1931) VALL 416a. Lambiner, tr. «teurgenni.»

  • Teurgn
    Teurgn

    n. de l. Tours.

    ●(1612) Cnf 7. ha gant an Concil Prouincial à Tour (alias Theurn). ●158 [60]. En Concilou à Tranta, ha Teurgn (alias) Tour.

  • teurk
    teurk

    s. (phycologie) = (?).

    ●(1942) VALLsup 87b. Goémon (…) Autres noms : morspern, koltoz, skandilh, kerruz, teurk, teurkaj, korre (pour L, algue verte).

  • teurkaj
    teurkaj

    s. (phycologie) = (?).

    ●(1942) VALLsup 87b. Goémon (…) Autres noms : morspern, koltoz, skandilh, kerruz, teurk, teurkaj, korre (pour L, algue verte).

  • teurkañ
    teurkañ

    voir terkañ

  • teurout
    teurout

    v. Daigner.

    ●(1727) HB 61. Teuret, pe dispriget.

  • teurt-
    teurt-

    voir tort-

  • teurvezout
    teurvezout

    v. cf. deurout, deurvout

    (1) Daigner, consentir.

    ●(1557) B I 379. An bet a calet ez rede / (…) / Na dale muy ne deuruihe, tr. «elle courait vite le pays (…) et sans consentir à s'arrêter.» ●(1576) Gk II 124. An librer rac mys n'en deuex deuruezet taillafu diphtongou, ha cal a lizerennou aral. ●(1612) Cnf 10a. oz deuruezet suppleiff (…) d'an holl defautou. ●30. Bremã ma hon deuzrffé ny bellegyẽ consideriff en mat an fardell. ●33. Noz deuzruezet quet reiff an traezou santel dan Chacc, na teureull ho perles dirac an Moch.

    ●(1732) GReg 242a. Daigner, vouloir bien, avoir la bonté de, tr. «deurvezout. pr. deurvezet.» ●Il ne daigne pas faire cela, tr. «ne deurvez qet, ober an dra-ze.»

    ●(1831) MAI 9. rac n'en deus quet deurveet rein bonheur an env, na d'an dud na d'an æle memes, quen ho dije hen goneet. ●(1884) BUR I 11. Teurveet hoc'h euz goulenn digan-en va zesteni.

    ●(1933) MMPA 102. Pa deurve an Otrou Doue komz ouzin.

    (2) Vouloir.

    ●(1575) M 1705. Han fur nen deuruoe quet, é bout aeth en heder, tr. «Et le sage ne voulut pas qu'il fût allé en perdition.» ●(1612) Cnf 17a. deuruezout em pinuizicat gant pauuaentez an paour. ●20b. oz deuruezout douetiff, da lauaret eo pa quemerer pligiadur oz douetiff.

    ●(1659) SCger 126a. vouloir, tr. «teuruezout.» ●ne veillez (lire : veuillez) pas, tr. «ne deuruezit quet.»

  • teurvoudegezh
    teurvoudegezh

    f. Condescendance.

    ●(1982) LLMM 211-212/130. ur stouadennig a deurvoudegezh. ●137. e galleg : condescendance (ger nevez).

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...