Recherche 'teusk...' : 4 mots trouvés

• teusk
  teusk

  adj.

  I. (en plt de qqn)

  (1) Avare.

  ●(1907) AVKA 228. rak c'houi a zo un den teusk, a gemerfe ar pez n'oc'h eus ket roet, hag a vedfe elec'h n'oc'h eus ket hadet. ●(1920) KZVr 363 - 15/02/20. teusk, tr. «avare.» ●(1931) VALL 119b. Chiche, tr. «teusk.» ●439b. teusk, tr. «avare.»

  (2) Bezañ teusk e c'henoù : inquiet, honteux, penaud.

  ●(1971) BAHE 68/25. Hennezh a oa teusk e c'henou : mezhek, nec'het. ●(1982) TKRH 84. Echu Marlarjez, krog ar C'horaiz, teusk o genoù gant an dud.

  (3) Pas bien riche, modeste.

  ●(1866) BOM 88. potret teuskoc'h, tr. «des parties médiocres.» ●(1876) TDE.BF 616a. Teuskoc'h, adj., tr. «De médiocre qualité, parlant des personnes.»

  (4) Bezañ teusk an traoù gant ub. : disposer de peu de ressources, avoir des moyens insuffisants.

  ●(1933) ALBR 72. Abalamour m'o deus aon na vefe lavaret eo teusk an treou gante ha n'int ket evit skoulma an daou benn.

  II. (en plt de qqc.)

  (1) De peu d'intérêt.

  ●(1935) BREI 392/1a. keloiou-all, ivez, eun darn anezo teuskoc'h, marteze.

  (2) Médiocre.

  ●(1931) VALL 457a. Médiocre, tr. «teusk.» ●(1935) BREI 417/1c. Bodadeg ar «Front Populaire», e Pariz, a zo bet teusk, daoust d'an niver a dud a oa enni : (...).

  (3) Peu abondant, insuffisant, chétif.

  ●(1931) VALL 165a. Court ; insuffisant, tr. «teusk.» ●279a. Étriqué, tr. «teusk T[régor].» ●439b. Maigre ; en parl. des choses au fig., tr. «teusk T[régor].» ●teusk, tr. «chétif.»

  ●(1935) BREI 390/3a. eur vêreri deusk ha douar dizampled, n'on 'vit kât man ebet ennê.

  III. Teusk evel adverenn ur c'hi : voir adverenn.

• teusk-noz
  teusk-noz

  m. Appartion nocturne, fantômatique.

  ●(1924) BILZbubr 37/807. an Teusk noz a sponte ar geazed war mêzou Boc'h. ●(1924) BILZbubr 41/947. spontet e ver dre-holl gant an Teuskou-noz, ar wrac'hed, ar gornandoned, ha karrigell an Ankou.

  ►absol.

  ●(1925) BILZ 135. eur c'hornandon pe eun teusk bennak.

• teuskaat
  teuskaat

  v.

  (1) V. intr. S'étriquer, devenir insuffisant.

  ●(1931) VALL 279a. s'étriquer, tr. «teuskaat.» ●439b. devenir ainsi [maigre ; en parl. des choses au fig.], tr. «teuskaat.»

  (2) V. tr. d. Étriquer, rendre insuffisant.

  ●(1931) VALL 279a. Étriquer, tr. «teuskaat.» ●439b. rendre ainsi [maigre ; en parl. des choses au fig.], tr. «teuskaat.»

• teuskenn
  teuskenn

  f. –où

  (1) =

  ●(1929) CDFi 5 janvier. E pe-lec'h emaoc'h, teuskennou brein !

  (2) C'hoari an deuskenn : faire la fête.

  ●(1914) KZVr 57 - 05/04/14. Hag ho poa c'hoariet an deusken ho-taou ! Klevet em boa ! ●(1982) TKRH 125. c'hoariet gantañ lapavan : c'hoariet gantañ an deuskenn.