Devri

Recherche 'torimell...' : 3 mots trouvés

Page 1 : de torimell (1) à torimellet (3) :
  • torimell
    torimell

    s. & adv.

    I. S. Culbute.

    II. Adv. A-dorimell.

    (1) En dégringolant.

    ●(1921) GRSA 16. éh uélan ur bebeilpennereh ma kredan é tiskar an néanùeu a dorimel.

    (2) En faisant dégringoler.

    ●(1939) RIBA 71. éh a en aùél de ziskar a dorimel, ha mel-divel, er magoérieu.

    (3) En quantité.

    ●(1912) KIKA 7. Elmen em bou hiniù argand adorimel. ●(1915) LIKA 11. (Groe) Glao hour bès durumell. ●(1924) DIHU 161/164. (Groe) Durumel, tr. «en abondance.» Dastumet get I.P. Kalloh 1923 (lire : 1913). ●(1941) DIHU 361/299. turel e hrant arnomb ou hoarnaj a dorimel, hep distag erbet. ●(1954) BGUE 31/5. hag e gavér a dorimell é ti er marhadour. ●(1967) LIMO 08 juillet. estein gran a dorimel.

  • torimellat
    torimellat

    v.

    I. V. tr. d.

    (1) Jeter avec force, précipiter.

    ●(1906) HIVL 96. ne fauté ket kalz a dra eit m'en devehé en dud, get ur gohad imur, dorimellet er homisér én deur. ●(1907) VBFV.bf 77a. torimellat, v. a., tr. «précipiter.»

    (2) Renverser, culbuter.

    ●(1906) HIVL 78. é torimellat er hadoérieu. ●(1907) VBFV.bf 77a. torimellat, v. a., tr. «renverser.» ●(1967) LIMO 13 janvier. torimellad me armenél.

    (3) Jeter à bas (un édifice).

    ●(1910) ISBR 199. Goudé bout groeit torimellat Kastellsauz. ●249. en dud é monet d'er butumdieu aveit ou zorimellat.

    II. V. intr.

    A.

    (1) Se vautrer.

    ●(1732) GReg 949b. Se veautrer, tr. «taurimellat. pr. et.» ●(1744) L'Arm 396b. Se veautrer, tr. «Torimellatt.» ●409b. Bailêc taulétt d'er meaoeureah / Énn é vro a chomou é peah. / Ha lausquétt vou énn é Barræss / De dorimællad énn é æss tr. (MELU xii 378) «Prêtre adonné à l'ivrognerie dans son pays restera en paix, et on le laissera dans sa paroisse se vautrer à son aise.»

    ●(1907) VBFV.bf 77a. torimellat, v. n., tr. «se rouler, se vautrer.»

    (2) Dégringoler.

    ●(1896) HIS 79. Krogein e hras én hon un droug boelleu ker rust, ma torimellas beb eil pen d'er hias ag é gar.

    ●(1902) LZBg Mae 107. ur verh iouank (...) en des koéhet d'en dias én ur dorrimellat. ●(1904) LZBg Gouere 163. lusket em boé cherrein ur friad, ha matezé memb torrein me fenn én ur dorimellat ér fozél. ●(1906) HIVL 142. er huéen, get er saù lakeit édan di, en doé torimellet ha flastret é gar klei. ●(1907) VBFV.bf 77a. torimellat, v. n., tr. «rouler, tomber par terre.» ●(1913) HIVR 36. Er Fransizion e zorimellé bep-eil-pen ag ou skélieu. ●(1932) GUTO 20. aveit torimellat barh el lenn, léh ma sourè hoah ou goalauzeu. ●(1939) RIBA 160. Hag ean bebeilpennein, penderèvrein, meldivellein, torimellat én tioélded ién, sklasus, beta doned en éternité.

    (3) Vagabonder, aller et venir.

    ●(1902) LZBg Gwengolo 214. Goudé bout bet lakeit de me iondr étal en nor, me ias de dorimellat dré er vro. ●(1926) DIHU 177/48. Dré hoalh torimellat, é ma arriù alkent. ●(1967) LIMO 13 janvier. un hersad kiri é torimellad dré en henteu.

    (4) =

    ●(1902) LZBg Meurzh 63. Unan a nehé e varù fonnabl, mes en aral e dorimel é tifranjal éhus.

    B. sens fig. Se bousculer (dans la tête de qqn).

    ●(1905) LZBg Meurzh 65. Torimellat e hré pep tra ém spered. ●(1912) DIHU 85/294. étré ma torimellè er chongeu glaharus én é spered. ●(1932) BRTG 29. Paud a zoéréieu e dorimellè én é ben.

  • torimellet
    torimellet

    adj. Ballotté.

    ●(1900) LZBg 57 blezad-1añ lodenn 41. er géh sklavez torrimelet ha skoeit d'en ol.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...