Devri

Recherche 'tregas...' : 7 mots trouvés

Page 1 : de tregas (1) à tregasus (7) :
  • tregas
    tregas

    m. –où, –ioù

    (1) Tracas.

    (1732) GReg 330b. Embaras, tracas, tr. «Tregaçz. p. tregaçzou.» ●934b. Tracas, tr. «Tregaçz. p. tregaçzou

    (1838) OVD 70. dihoallet ne zehé tregasse digampèn er bed de zivarchein hou calon. ●(1856) GRD 151. é creis en trecass ag er vuhé. ●(1862) JKS 269. heb ober dael, hep tregas na fouge, hep striv na kabal. ●(1869) SAG 256. kement a labour, kement a drekaz.

    (1902) LZBg Meurzh 57. Tregas erhoalh em es. ●(1902) MBKJ 237. ar brezeliou hag an tregasiou a ioa neuze. ●(1907) AVKA 283. Frealz ha levenez en tregaso. ●(1907) PERS 300. an tregas en euz bet a berz an diaoul.

    (1927) GERI.Ern 646. tregas, tr. «embarras moral, inquiétude.»

    (2) Kemer tregas : se donner du tracas, se tracasser.

    (1880) SAB 182. arabat kemeret re a dregass. ●(1894) BUZmornik 505. poan ha tregas a gemerit gant kalz a draou.

    (1907) AVKA 190. te a gemer nec'h ha tregas evid ober stâl drao.

    (3) Bout tregas àr e benn : être tracassé.

    (1896) HIS 97. en apostoled [e] oé tregas ar ou fen. ●148. Tregas e oé ar ou fen.

  • tregaser
    tregaser

    m. –ion

    (1) Homme qui se tracasse.

    (1927) GERI.Ern 646. tregaser, V[annetais] trégaser, trégasour, tr. «celui qui se tracasse.»

    (2) Tracassier, importun.

    (1927) GERI.Ern 646. tregaser, V[annetais] trégaser, trégasour, tr. «importun.»

  • tregaserezh
    tregaserezh

    m. –où Tracasserie.

    (1732) GReg 934b. Tracasserie, tr. «Tregaçzérez

    (1866) LZBt Gouere 171. daoust pegen skouiz e vije gant ho zregaserezo.

    (1927) GERI.Ern 646. tregaserez m., tr. «tracasserie ; importunité.»

  • tregasiñ
    tregasiñ

    v.

    (1) V. tr. d. Tracasser.

    (1732) GReg 330b. Tracasser, aporter des obstacles, tr. «tregaçzi. pr. tregaçzet

    (1878) EKG II 150. ne reont nemed tregasi hag inoui, pa ne reont goaz, ar re n'int ket sot avoualac'h evit kredi ho oll zotoniou.

    (1927) GERI.Ern 646. tregasi, tr. «embarrasser, tracasser.»

    (2) V. intr. Se tracasser.

    (1732) GReg 934b. Tracasser être dans le mouvement, dans l'embarras, tr. «Tregaçzi. pr. tregaçzet

    (1924) BILZbubr 42/963. n'ho peus ket ezomm da dregasi na da hursuni.

    (3) V. pron. réfl. En em dregasiñ : se tracasser.

    (1732) GReg 330b. S'embarrasser, tr. «hem dregaçzi. pr. hem dregaçzet

  • Tregastell
    Tregastell

    n. de l. Trégastel.

    (1) Tregastell.

    (1907) BOBL 09 mars 128/3d. da besketa moukled da vek Tregastel. ●(1910) EGBT 131. en Tregastel emaint, tost da Zantez-Anna, pe en Perroz-Gwirek, tost d'ar Sklerder. ●(1933) OALD 45/202. Esperout a reen e vijez deut da weled ahanon gant gouel Ar Goffic en Trégastel dec’h. ●(1933) BREIZ 329/4c. en eun ti, e Tregastel. ●(1980) (2005) IFTR 298. En Tregastell, Perroz-Gireg / Dre Sant Kae red da Louaneg.

    (2) [Toponymie locale]

    (1910) EGBT 131. en Tregastel emaint, tost da Zantez-Anna, pe en Perroz-Gwirek, tost d'ar Sklerder.

  • Tregastelliz
    Tregastelliz

    pl. Habitants de Trégastel.

    (1935) BREI 423/1d. trugarez (...) da Dregastelliz ken amgraüz.

  • tregasus
    tregasus

    adj. Qui donne du tracas.

    (1732) GReg 330b. Embarassant, ante, tr. «Tregaçzus

    (1903) LZBg Du 262. bugalé iouankoh hoah, – un donézon kaer, mes tregasus, kerklous laret. ●(1927) GERI.Ern 646. tregasus, tr. «importun, incommode.» ●(1931) VALL 749a. (chose) qui tracasse, tr. «tregasus

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...