Devri

Recherche 'trelat...' : 7 mots trouvés

Page 1 : de trelat (1) à trelatus (7) :
  • trelat
    trelat

    m. Délire, transport.

    ●(1931) VALL 243b. Égarement, tr. «trelat m.» ●753a. Transport, accès, tr. «trelat m.» ●(1942) VALLsup 49b. Délire, tr. «trelat (et transport d'enthousiasme.»

  • trelatañ / trelatiñ
    trelatañ / trelatiñ

    v.

    I. V. tr. d.

    A.

    (1) Abêtir.

    ●(c.1718) CHal.ms i. abestir rendre stupide, tr. «assottein, trelattein, aneualein, aneualat.»

    (2) Insulter.

    ●(1982) PBLS 640. (Sant-Servez-Kallag) trelatiñ, tr. «insulter les gens.»

    (3) Affoler.

    ●(1659) SCger 121b. troubler, tr. «trelati.»

    ●(1861) BSJ 238. en trous hag er safar e gassé er Juiffèd én dro dehou en trelaté tostig.

    ●(1931) VALL 13a. Affoler, tr. «trelata.» ●(1932) BRTG 101. hoariamb ha deverramb get Lanliron ; met ne drelatamb ket é Janton.

    (4) Débaucher.

    ●(1659) SCger 40a. debaucher, tr. «trelati.»

    (5) Enjôler, tromper.

    ●(1659) SCger 50b. engeoler, tr. «trelati.»

    (6) Étourdir.

    ●(1659) SCger 53b. etourdir tr. «trelati.»

    B.

    (1) Transformer.

    ●(1838) OVD 85. Sant Françæs Borgia (…) e derlatté ol er chongeu en doé ér giboès é réflexioneu devot.

    (2) Traduire.

    ●(1744) L'Arm 387a. Traduire, tr. «Terlattein énn ul langage aral.»

    II. V. intr.

    (1) Trelatiñ gant : devenir fou de.

    ●(1732) GReg 17b. Affoler d'amour, aimer passionément, tr. «trelati gand an orgued.»

    (2) Se révolter.

    ●(1982) PBLS 640. (Sant-Servez-Kallag) trelatiñ, tr. «se révolter.»

    (3) Se mettre dans une grande colère.

    ●(1982) PBLS 640. (Sant-Servez-Kallag) trelatiñ, tr. «se mettre dans une colère noire.»

    (4) Être transporté.

    ●(1659) SCger 120b. transporter, tr. «trelati.» ●175b. trelati, tr. «estre transporté.»

    ●(1942) VALLsup 49b. Délirer, tr. «trelati (et être transporté d'enthousiasme).»

    III. V. pron. réfl. En em drelatiñ : se tromper en hésitant.

    ●(1929) MKRN 89. p'en em drelate e-kreiz al litaniou, tr. «lorsqu'il avait des hésitations au milieu des litanies.»

  • trelater
    trelater

    m. –ion Traducteur.

    ●(1744) L'Arm 387a. Traducteur, tr. «Terlattour énn ul lagage aral.»

    ●(1939) KOLM 48. konzeu el léan, troeit dehon get un trelatour.

  • trelaterezh
    trelaterezh

    m.

    (1) Traduction.

    ●(1744) L'Arm 387a. Traduction, tr. «Terlattereah énn ul lagage aral.»

    (2) Affolement.

    ●(1931) VALL 13a. Affolement, tr. «trelaterez m.»

  • trelatet
    trelatet

    adj.

    (1) Transporté.

    ●(1530) Pm 233f (Mab Den). A holl hat adam drouc ha mat / So comun saczun en vn stat / Euel en vn oat trelatet, tr. «De toute la race d’Adam, mauvais et bons, / Sont ensemble certes dans un même état, / Comme en un même âge transportés.» ●255d (Mab Den). Ez vezo ty mat relatet (lire : trelatet), tr. Herve Bihan « Il sera vite transporté »

    (2) Bout trelatet e benn =

    ●(1939) RIBA 5. goulen e hra get en diskour a houdé pegours éh oè trelatet é ben.

    (2) Qui a perdu la raison.

    ●(1659) SCger 55a. extravagant, tr. «trelatet.»

    ●(1876) TDE.BF 634a. Trelatet, adj. V[annetais], tr. «Qui a perdu la raison, toqué, défiguré, fanatique.»

    ●(1907) VBFV.fb 45a. fou, tr. «trelatet.» ●(1935) BREI 405/2c. ar reolennou-ze ha n'o deus na penn na lost hag a zo bet ijinet, a dra sur, gant tud trelatet pe gant tezennerien bourdus oc'h ober an eginanê gant ar skolidi.

    (3) Affolé.

    ●(1974) THBI 183. Pa m'oa gwell oar ket o hortoz ahanon, oen tarlatet.

  • trelatiñ
    trelatiñ

    voir trelatañ

  • trelatus
    trelatus

    adj. Affolant.

    ●(1931) VALL 13a. Affolant, tr. «trelatus.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...