Devri

Recherche 'trenk...' : 18 mots trouvés

Page 1 : de trenk-1 (1) à trenkter (18) :
  • trenk .1
    trenk .1

    adj.

    I. Attr./Épith.

    A.

    (1) Acide.

    ●(1659) SCger 175b. trenc, tr. «aigre.» ●(c.1718) CHal.ms i. aigre, tr. «Treangu'.» ●(1732) GReg 10b. Acide, tr. «tréncq. Van[netois] treancq.» ●21b. Aigre, acide, tr. «Trencq.» ●(1744) L'Arm 6b. Acide, tr. «Tréang.» ●9b. Aigrre, tr. «Treang.»

    ●(1890) MOA 79. Les pommes aigres m'agacent les dents, tr. «taltouzet eo va dent gant ann avalou trenk.» ●(1896) GMB 441. à Sarzeau triañk et trañk aigre. ●(1897) EST 86. lèh trank.

    (2) Trenk-put : très aigre.

    ●(1879) ERNsup 165. Trév[érec] treñk-put, tout à fait aigre.

    ●(1906) BOBL 20 octobre 109/3b. Mar deo trenk-put ar jistr.

    (3) Trenk-railh : très aigre.

    ●(1952) LLMM 34/48. (Douarnenez) Trenk-railh : trenk-meurbet. Ne vez implijet railh e-giz-se nemet goude trenk.

    B. sens fig.

    (1) Acerbe, fielleux.

    ●(1857) CBF 68. oc'h ho flemma gant komzou trenk, tr. «qui leur lancent des paroles acerbes.» ●(1862) JKS 277. gouzanv a-wechou komziou trenk. ●(1894) BUZmornik 112. eul lizer leun a gomzou trenk ha rok.

    ●(1908) FHAB Gouere 222. Ar barner, trenk e c'her, garo e zremm. ●(1911) BUAZperrot 78. n'oa ket evit gouzanv an distera ger trenk. ●(1928) LEAN 9. ha buan am eus lavaret eur ger trenk.

    (2) (Voix) Acide, aigre.

    ●(1944) EURW I 31. gant eur vouez trenk. ●97. ar vouez puta, trenka, a zo tu da glevout.

    (3) =

    ●(1909) FHAB Kerzu 355. an digemer trenk ha kasaüz o deuz great tud ar C'houarnamant da Lizer Eskipien Frans var ar skoliou.

    (4) (météorologie) Avel drenk : vent aigre.

    ●(1970) BHAF 350. Na chomit ket da gleri dindan an avel drenk.

    (5) Éméché.

    ●(1964) LLMM 106/331. Ac'hanta ! lonker daonet, treñk da doull adarre !

    (6) =

    ●(1905) KZVr Eost-Gwengolo. a-walc'h gant an tamm buhez trenk-mañ ! (d'après KBSA 75). ●(1921) PGAZ 52-53. Ne vez kavet, oc'h heul ar pec'het, nemet buez trenk hag aliez eur maro fall.

    (7) Laezh trenk : lait aigre.

    ●(1732) GReg 559a. Lait aigre, tr. «Læz trencq.»

    II. Adv. Aigrement.

    ●(1870) MBR 242. ar c'hreg-ma a gomz a-zoare ouzoc'h hag e komzit trenk outi. ●(1872) ROU 73a. Parler avec aigreur, tr. «caozeal trenc.»

    III.

    (1) Trenk evel ar veol : voir beol.

    (2) Trenk evel gwinegr : voir gwinegr.

  • trenk .2
    trenk .2

    m. Aigre.

    ●(1732) GReg 21b. Cela sent l'aigre, tr. «C'hùez an tréncq a so gand an dra-ze.»

    ●(1908) FHAB Genver 5. Skiant an tanva. An dous, an trenk, ar c'huero, ar sall, ar goular, a zo discuillet ganthi. ●(1911) BUAZperrot 239. c'houez an trenk. ●(1935) KANNgwital 388/42. blas an trenk.

  • trenk-eostek
    trenk-eostek

    adj. Avaloù trenk-eostek : espèce de pomme de garde.

    ●(1915) FBBF 59 (28 juin). pommes «trinq Eostic ».

  • trenkaat
    trenkaat

    v.

    I. V. intr.

    (1) Devenir aigre.

    ●(1732) GReg 21b. Devenir aigre, tr. «Tréncqaat. pr. trénqéet.»

    ●(1872) ROU 73a. Devenir de plus en plus aigre, tr. «Trencaat.»

    (2) sens fig. Mal tourner.

    ●(1919) MVRO 17/1b. An traou a yeas war drenkaat buhan.

    II. V. tr. d. Rendre aigre.

    ●(1732) GReg 21b. Rendre aigre, tr. «Tréncqaat. pr. trénqéet.»

    III. Trenkaat a ra ar soubenn : voir soubenn.

  • trenkadur
    trenkadur

    m. Acidité.

    ●(1732) GReg 10b. Acidité, tr. «Van[netois] Treancqadur.» ●21b. Aigreur, tr. «Van[netois] Treancqadur.» ●(1744) L'Arm 6b. Acidité, tr. «Tréangadur. m.» ●Acrimonie, tr. «Tréangadur. m.» ●9b. Aigreur, tr. «Treangadur. m.»

    ●(1914) DFBP 11b. aigrissement, tr. «Trenkadur.»

  • trenkadurezh
    trenkadurezh

    f. =

    ●(1727) HB 297. an drencadurez eus ar valiç hac ar gassoni.

  • trenkailhez
    trenkailhez

    s. Mélange de choses aigres.

    ●(1732) GReg 21b. Mélange de choses aigres, tr. «Tréncqailhès.»

  • trenkañ / trenkiñ
    trenkañ / trenkiñ

    v.

    I. V. intr.

    A. Aigrir, devenir aigre.

    ●(c.1718) CHal.ms i. aigrir, tr. «Treanquein.» ●voila du lait qui m'aigrit sur L'estomac, tr. «chetu leah a dreang' ar me c'halon, ou Treanquein ara ar me c'halon.» ●(1732) GReg 21b. Aigrir, devenir aigre, tr. «Tréncqa. pr. tréncqet. Van[netois] Treancqeiñ. treincqeiñ.» ●(1744) L'Arm 9b. Aigrir, tr. «Treanguein.»

    ●(1868) FHB 193/296b. Pa vez arneu e teu buhan al leas da drei pe da drenka, da darza. ●(1872) ROU 73a. Devenir aigre, tr. «Trenca.»

    B. sens fig.

    (1) =

    ●(1915) HBPR 235-236. Kement-se a oa evit lakaat da drenka eneb ar Chouantet.

    (2) S'aigrir, prendre de l'amertume.

    ●(1910) MAKE 24. Heman avat a drenkas muioc'h-mui e spered outan (...) pa welas e oa bet touzet gant Yan.

    (3) Se gâter.

    ●(1909) MMEK 112. an amzer a drenkaz.

    (4) =

    ●(1872) ROU 79b. Corrompre, tr. «trenca.» ●Mar teu ho credenn da drenca…

    II. V. tr. d.

    A. Aigrir, rendre aigre.

    ●(1732) GReg 21b. Aigrir, rendre aigre, tr. «Tréncqa. pr. tréncqet. Van[netois] Treancqeiñ. treincqeiñ.»

    B. sens fig.

    (1) Gâcher (le plaisir).

    ●(1929) KANNgwital 316/258. trenka plijadur an oll dre o youac'hadennou direiz ha mezus. ●(1942) HERV 165. N'eus nemet eun dra a zeu da drenka va flijadur o veza ganeoc'h : enebiez aheurtet va c'herent.

    (2) Aigrir.

    ●(1883) MIL 246. Dre-ze ar voarizi a drenke mui ous mui kalon Rivod. ●(1894) BUZmornik 75. Beza drouk ha rust n'eo mad nemed da drenka ar sperejou ha da vaga kasouni.

    III. V. pron. réfl. En em drenkañ : s'aigrir.

    ●(1854) MMM 203. evit ar viana opposition, e sao ar goad d'ar pen, ec'h en-em drenqer.

    IV.

    (1) Trenkañ (-aat) a ra ar soubenn : voir soubenn.

    (2) Dont e laezh da drenkañ : voir laezh.

    (3) Bezañ treñket e valadenn : voir maladenn.

  • trenked
    trenked

    voir tranked

  • trenkenn
    trenkenn

    f. –où (chimie) Acide.

    ●(1931) VALL 7b. Acide, tr. «(un) acide, tr. «trénkenn f.»

  • trenkeri
    trenkeri

    f. Acidité.

    ●(1864) KLV 16. ar pez a ra ann trenkeri el louzeier. ●66. ann drenkeri euz ann dachennou. (...) ann trenkeri euz ann douar.

  • trenket
    trenket

    adj. & interj.

    I. Adj.

    (1) Devenu acide.

    ●(1905) HFBI 500. C'hoés ar réchet trinket. ●(1923) BUBR 31/603. c'houez ar jistr trenket.

    (2) sens fig. (Personne) aigrie.

    ●(1870) FHB 267/43a. souplaad, dousaad ar sperejou trenket.

    ●(1936) BREI 455/2c. Tud trenket ; tud kollet.

    II. Loc. interj.

    (3) Injure. Suner mouilc'hi trenket ! : suceur de merles aigris !

    ●(1935) CDFi 21 septembre. Akre ! korbiner ma 'z out ! Suner mouilc'hi trenket ! Debrer c'houiled !

    (4) (juron) Sac'h an dienn trenket ! : Sac à crème tournée !

    ●(1965) KATR 43. Sah an dienn treñket ! N'az-peus ket furchet 'barz an arbel ?

  • trenkezenn
    trenkezenn

    f. –ed (botanique) Sauvageon.

    ●(1659) SCger 108b. Sauuageons, tr. «trenquezennou.» ●(1732) GReg 849a. Sauvageon, arbre qui vient naturellement, & sans culture, sur lequel on ente d'autres arbres fruitiers, tr. «trencqezenn. p. trencqezennou.»

    ●(1876) TDE.BF 635b. Treñkezenn, s. f., tr. «Tout arbre à fruit non greffé ou venu de pépin.»

  • trenkezenneg
    trenkezenneg

    f. –où –i Pépinière.

    ●(1732) GReg 711b. Pepiniere, jeunes plants pour être greffez, tr. «treñcqesennecg. p. trencqesennegou.» ●L'Angleterre étoit autrefois une pepinere de Saints, tr. «guëchall edo qer stancq ar Sænt ê Breiz-veur ê c'hiz ma ez eo ar guëzigou en un drencqesennecg.»

  • trenkijenn
    trenkijenn

    f. Brouille, dissension.

    ●(1931) VALL 84a. Brouille ; division, dissension, tr. «trénkijenn f.»

  • trenkoni
    trenkoni

    f. Acidité, aigreur.

    ●(1911) BOBL 04 mars 323/2c. kalz a drenkoni fosforik en eur sac'had. ●(1914) DFBP 11b. aigreur, tr. «Trenkoni.»

  • trenkted
    trenkted

    f. Acidité, aigreur.

    ●(1732) GReg 21b. Aigreur, tr. «tréncqded.»

  • trenkter
    trenkter

    m. Acidité, aigreur.

    ●(1732) GReg 21b. Aigreur, tr. «Tréncqdèr.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...