Recherche 'trist...' : 14 mots trouvés
Page 1 : de trist-1 (1) à tristour (14) :- trist .1trist .1
adj.
I. Adj.
A. Attr./Épith.
(1) (en plt de qqn) Triste, abattu.
●(1499) Ca 202b. Trist. g. triste dolent.
●(1659) SCger 121b. triste, tr. «trist.» ●(1790) MG 390. N'en dès meit Juliett e gavan trist ha disconfort.
●(1880) SAB 136. trist a vareadou.
●(1907) VBFV.bf 78b. trist, adj., tr. «triste.»
(2) sens fig. Maigre.
●(1907) VBFV.bf 78b. trist, adj., tr. «maigre.»
B. (en plt de qqc.) Qui provoque la tristesse, qui donne une impression de tristesse.
●(1575) 2936. Na ne tra trest no molesto, tr. «Et rien de triste ne les gênera.» ●3208. Na netra trest medest en molesthe, tr. «Ni rien de triste, je l'atteste, qui le gênerait.» ●(1633) Nom 122a. Color surdus, lentus, austerus : couleur morne & qui n'est point bien viue : liou morn ha teual, liou trist.
●(1860) BAL 10. Ar c'homsou a gavit ama a zo ive, martese, dem-c'huero a trist da gompren. ●103. Trista destinadur, o va Doue ! ●(1861) BELeu 17. chongeu trist, chagrinus. ●(1880) SAB 266. Ar palez caerra pa vez diloj a vez caved trist.
C. Attr. Trist eo : c'est triste de.
●(1868) KMM 255. Trist eo en em gaout vardro un den clanv.
II. Adv. Tristement.
●(1908) PIGO II 45. Ar gir-ze a deuas ganin ken trist (...) ma tic'hoarzas krenn.
III.
(1) Trist evel ar marv : voir marv.
(2) Trist evel an Ankou : voir Ankou.
(3) Trist evel ur pesk en ur bod lann : voir pesk.
(4) Trist evel Doue Pleuveur : voir Doue.
(5) Trist evel Doue Pleuveur pa en dez bet yod ed-du d'e goan : voir Doue.
(6) Trist evel Doue Pleuveur pa en devoa bet yod ed-du d'e goan, noz e bardon : voir Doue.
- trist .2trist .2
s. (droit) Assignation.
●(1575) M 122. Bescoaz ne voe Iurist, dan trist, á resistas, tr. «Jamais il n'y eut juriste qui fit défaut à l'assignation.»
- tristatrista
v. intr. Mont war drista : s'attrister.
●(1941) SAV 19/40. War drista ha war nec'heta e oa aet ivez ar sellou.
- tristaattristaat
v.
I. V. intr.
(1) Devenir plus triste.
●(1732) GReg 940a. Devenir triste, tr. «Tristaat. pr. tristeet.»
●(1824) BAM 26. tristaat o velet emaint e graç Doue. ●(1880) SAB 271. e tristaio va buez ama. ●279. dre ma tristaio ar vuez-ma.
●(1900) LZBg 57 blezad-1añ lodenn 42. En aral [er hliñuèd] er lak de dristat. ●(1907) VBFV.bf 78b. tristat, v. n. tr. «devenir triste.» ●(1958) BAHE 15/8. e talc'he-hi da dristaat bemdeiz.
(2) sens fig. Maigrir.
●(17--) TE 277. eit goud hac ind e vezai tristeit guet er bihance e oulènnènt.
●(1902) LZBg Meurzh 66. Tristat e hra, n'hel ket mui dèbrein. ●(1907) VBFV.bf 78b. tristat, v. n. tr. «devenir maigre.» ●(1916) LILH 13 a C'hwevrer. Nag er jau, tristeit hé des ? pe larteit ? ●(1934) BRUS 71. Maigrir, tr. «tristat.»
II. V. tr. d.
(1) Attrister.
●(c.1500) Cb 95b-96a. [goelaff] Jtem mestifico / as. ac. g. faire triste. b. tristat.
●(1732) GReg 62a. Attrister, donner des sujets de tristesse à quelqu'un, tr. «Tristaat ur re.» ●940a. Rendre triste, tr. «Tristaat. pr. tristeet.» ●(1744) L'Arm 20a. Attrister, tr. «Tristal.»
●(1824) BAM 101. Dre ar goler e tristait ar Speret-Sante[l]. ●(1880) SAB 257. tristaat ar vuez christen.
●(1907) VBFV.bf 78b. tristat, v. n. tr. «rendre triste.»
(2) Rendre maigre.
●(1907) VBFV.bf 78b. tristat, v. a. tr. «rendre maigre.»
(3) Enlaidir.
●(c.1718) CHal.ms i. enlaidir, tr. «digaerat, difeçonnein, tristat, uilat.»
- tristaet
- tristamzertristamzer
m. (météorologie) Temps triste, mauvais.
●(1727) HB 58. Trist-amser so gant glao hac avel.
- TristanTristan
voir Enez-Tristan
- tristedietristedie
intrej. (juron) Triste Dieu !
●(1920) MVRO 19/4c. Triste diu ! eme Bïel, va c'hornailhen zo seac'h !
- tristegezh
- tristezhtristezh
f.
(1) Tristesse.
●(1499) Ca 201b. Trestez. g. tristesse. ●(c.1500) Cb 95b-96a. [goelaff] Jtem hec mesticia / e. g. tristesse. b. tristez. ●(1575) M 1608. Pez poan, pez bihanez, pez tristez bontez yen, tr. «Quelle peine, quelle misère, quelle tristesse, sort qui glace (d'effroi).»
●(c.1680) NG 518-520. Ema ret de vap-din / Hem lacat e triste / In iffernë. ●566. cals a dristé. ●(1732) GReg 940a. Tristesse, tr. «tristez. Van[netois] tristéh. tristè.» ●(1744) L'Arm 391b. Tristesse, tr. «Tristé. f.»
●(1849) LLB 763-764. hou kan e zou (...) / lein a dristé. ●(1861) BELeu 107. É dristé, é beden.
●(1907) VBFV.bf 78b. tristé, f., tr. «tristesse.» ●(1908) AVES 35. Ur voéz, é gulvoud, e vé én dristé, rak men dé deit hé zermén. (...) hui hou es tristé bremen.
(2) Misère.
●(1907) VBFV.bf 78b. tristé, f., tr. «misère.»
(3) Kaout tristezh ouzh =
●(1659) SC 94. PA endeus vn den tristez eus ar mat vn all.
- tristidigezhtristidigezh
f. –ioù
(1) Tristesse.
●(1633) Nom 15a. Bilis atra : melancolie : melancoly, tristidiguez.
●(1710) IN I 375. dre an dristidiguez. ●(1732) GReg 898a. Donnez un peu de surseance à vôtre tristesse, tr. «Roït un nebeud astal d'o tristidiguez.» ●940a. Tristesse, tr. «Tristidiguez. (Van[netois] tristidigueah.» ●(1744) L'Arm 391b. Tristesse, tr. «Tristdiguiah. f.»
●(1864) SMM 126. el levenez couls hag en dristidiguez. ●(1877) EKG I 48. Pebez tristidigez ne oue ket evit an daou zen-man. ●(1880) SAB 125. an dristidigez a dro e laouenedigez.
●(1907) PERS 24. e teu koulskoude barrou tristidigez var he galon.
(2) =
●(18--) SAQ II 134. Ne c'hellomp ket hon unan dougen pouez eun dristidigez.
(3) Kemer tristidigezh : ressentir, éprouver de la tristesse.
●(1905) BOBL 16 décembre 65/2d. n'oun ket evit miret diouz va c'halon da gemer tristidigez.
- tristidiktristidik
adj. Triste, digne de pitié.
●(1530) Pm 227. Ha tristidic da bizhuyquen, tr. «Et triste à jamais.» ●(1575) M 2393-2394. Ha vision euzic : tristidic difigur, / Cruel an drouc Ælez, tr. «Et la vision affreuse, triste, difforme / Cruelle, des mauvais anges.»
●(1732) GReg 940a. Triste, digne de pitié, tr. «Tristidicq.»
- tristik
- tristourtristour
s. Tristesse.
●(1575) M 3554. A pep douleur (lire doulour, rime en -our) ho tristeur (lire tristour, rime en -our) ha tourmant, tr. « De toute douleur et tristesse et tourment. »