Recherche 'troadur...' : 4 mots trouvés

Page 1 : de troadur-1 (1) à troadurezh (4) :

• troadur .1
  troadur .1

  m. –ioù

  (1) Mouvement circulaire.

  ●(c.1500) Cb. [treiff] Jtem ambitus : tus, tui. g. enuironnement b. troadur.

  (2) Traduction.

  ●(1732) GReg 956a. Version, tr. «Troadur eus an eil langaich èn eguile.»

  (3) (pathologie) Vertige.

  ●(1732) GReg 932b. Tournoiement de tête, tr. «troadur.»

  (4) (grammaire) Déclinaison.

  ●(1931) VALL 188a. Déclinaison (gramm.), tr. «trôadur(-hanoiou) m.»

• troadur .2
  troadur .2

  m. (botanique) Persicaire.

  ●(1907) VBFV.fb 75a. persicaire, tr. «troedur, m.» ●(1910) EGBT 92. troadur, m., tr. «persicaire.»

• troadur-penn
  troadur-penn

   m. (pathologie) Vertige, tournoiement.

  ●(1732) GReg 956b. Vertige, tournoiement de tête, tr. «Troadur penn.»

  ●(1926) FHAB Mezheven 217. Ar re yaouank [denved] a varv alies gant an troadur-penn ; ar pez a zo penn-abeg d'ar c'hlenved-ze eo eun amprevan dister a en em laka e boedenn penn an oanig.

• troadurezh
  troadurezh

  f. –ioù = (?) Tournure (?).

  ●(1941) FHAB Gouere/Eost 58a. Lakeomp e teufe Bro-Japan da veza henvel mil ouz broiou an Europ ; lakeomp e vefe kemeret gant he zud giziou, troadureziou ha yezou Londrez pe Bariz.