Devri

Recherche 'trousk...' : 4 mots trouvés

Page 1 : de trousk (1) à trouskennan (4) :
  • trousk
    trousk

    m.

    (1) (pathologie) Croûte sur une plaie.

    (1633) Nom 263a. Polypus : poupe, penule : vn clèuet en fry, trousq en fry.

    (1955) STBJ 145. ar gerent a grede ne oa ket yac'hus louzaoui eur c'hrouadur ouz ar c'hlañvennou pe an trusk.

    (2) Chaoker trousk : homme grognon.

    (1901) EPLQ 11. pet[it] tréc[orois] chaker trousk, homme grognon.

  • trouskan
    trouskan

    voir touskan

  • trouskenn
    trouskenn

    f. –où

    (1) Croûte sur une plaie.

    (1633) Nom 265a. Vulneris crusta : la crouste d'vne playe : trousquen an gouly.

    (1659) SCger 35a. crouste d'vne playe, tr. «trousquen ar gouli.» ●(1732) GReg 238a. Croute d'une plaie, tr. «Trusqenn. p. trusqennou. trousqenn. p. trousqennou

    (1857) CBF 75. ann drouskenn a gouezo anezhi he-unan, tr. «la croûte tombera d'elle-même.»

    (1982) PBLS 562. (Sant-Servez-Kallag) truskenn, tr. «croûte sur une plaie.»

    (2) Couche, croûte (de qqc.).

    (1902) MBKJ 218. petra a c'hello eta teuzi an druskenn skourn a zo en-dro d'hou c'haloun ?

    (3) Écorce. cf. ruskenn

    (1926) FHAB Here 394. Ar wezenn diveza (…) oa merket war an drusken anezi daou benn rim latin, diwar gontel Laennec.

  • trouskennañ
    trouskennañ

    v. intr. Se former en croûte.

    (1876) TDE.BF 642a. Trouskenna, v. n. Et aussi truskenna, tr. «se former en croûte.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...