Recherche 'trouskenn...' : 2 mots trouvés
Page 1 : de trouskenn (1) à trouskennan (2) :- trouskenntrouskenn
f. –où
(1) Croûte sur une plaie.
●(1633) Nom 265a. Vulneris crusta : la crouste d'vne playe : trousquen an gouly.
●(1659) SCger 35a. crouste d'vne playe, tr. «trousquen ar gouli.» ●(1732) GReg 238a. Croute d'une plaie, tr. «Trusqenn. p. trusqennou. trousqenn. p. trousqennou.»
●(1857) CBF 75. ann drouskenn a gouezo anezhi he-unan, tr. «la croûte tombera d'elle-même.»
●(1982) PBLS 562. (Sant-Servez-Kallag) truskenn, tr. «croûte sur une plaie.»
(2) Couche, croûte (de qqc.).
●(1902) MBKJ 218. petra a c'hello eta teuzi an druskenn skourn a zo en-dro d'hou c'haloun ?
(3) Écorce. cf. ruskenn
●(1926) FHAB Here 394. Ar wezenn diveza (…) oa merket war an drusken anezi daou benn rim latin, diwar gontel Laennec.
- trouskennañtrouskennañ
v. intr. Se former en croûte.
●(1876) TDE.BF 642a. Trouskenna, v. n. Et aussi truskenna, tr. «se former en croûte.»