Recherche 'tufe...' : 8 mots trouvés
Page 1 : de tufe (1) à tufevek (8) :- tufetufe
voir tufev
- tufek / tufevek
- tufellenntufellenn
f. tufad
(1) Douve de tonneau, merrain.
●(1659) SCger 45b. douuelles, tr. «duuellen, p. tuat.» ●(1732) GReg 305b. Douve, piece de merrain à faire des tonneaux, des cuves, &c., tr. «Duvellen. p. duvad. tuffellen. tuffen. p. tuffad, tuad, tuff.»
●(1876) TDE.BF 645a. Tufelenn, s. f. V[annetais], tr. «Bardeau ; pl. tufat.»
(2) Bardeau de couverture.
●(1732) GReg 80b. Bardeau, petit ais dont on se sert au lieu de tuiles, ou d'ardoises, tr. «Duvellen-crenn. p. duvad crenn»
- tufenntufenn
f. –où, tufad
(1) Douve de tonneau, merrain.
●(1659) SCger 145b. duffen, tr. «douuelle.» ●(1732) GReg 305b. Douve, piece de merrain à faire des tonneaux, des cuves, &c., tr. «Duvellen. p. duvad. tuffellen. tuffen. p. tuffad, tuad, tuff.»
●(1876) TDE.BF 645a. Tuffenn, s. f., tr. «Douve ou douvelle de barrique ; pl. tuff, masculin.» ●(1890) MOA 225b. Planches pour barriques (douves, ou douvelles), «tuff, pl. m. irrég. (Le sing. est tuffenn, f.»
●(1907) VBFV.bf 79b. tuen, f. pl. neu, tuad, tr. «douvelle de barrique ; douve, merrain.» ●(1907) VBFV.fb 64a. merrain, tr. «tuhen, f. (pl. –ad).» ●(1929) DIHU 211/199. Teuen-neu, tr. «(s. f.) douvelle d'un fût.» ●(1934) BRUS 274. Une douvelle, tr. «un deven –neu.»
(2) Bardeau de couverture.
●(1744) L'Arm 26a. Bardeau, dont on se sert au-lieu d'ardoises ou de tuiles pour couvrir, tr. «Tueenn de douein.. tuatt de douein. f.»
- tufet .1tufet .1
adj. Douar tufet : terre boursouflée.
●(1960) EVBF I 329. –frangel, P[ommerit]-leV[icomte] –grenegel, St-Clet, terre boursouflée, crevassée, –tufet, Telgruc, même sens,
- tufet / toufet .2tufet / toufet .2
adj.
(1) Qui a l’odeur et le goût de moisi.
●(1857) CBF 92. Foenn toufet, tr. «Foin avarié.»
●(1957) ADBr lxiv 4/468. (An Ospital-Kammfroud) 532. l’odeur et le gout du moisi. – Ar foenn ne oa ket eost awalh p’eo kerhet d’ar gêr : deut eo da doufa en e vern, toufet eo, c’hwez an touf a zo gantañ. S’emploie souvent en parlant de farine.
(2) Moisi.
●(1931) VALL 474a. Moisi ; par l’humidité (foin, etc.), tr. «tufet.»
- tufev / tufetufev / tufe
m.
(1) (minéralogie) Tuffeau.
●(1633) Nom 252a. Tophus, porus : tuffeau : mæn, tuf, tuffao.
●(1866) FHB 58/45b. eb cas kementse an douar melen pe an tuffe frozet eguisse e touez ar gwisk varc'horre.
●(1910) ISBR 11. Kavein e hrér ino tufèu bréh ha tufèu glas. Get er ré devéhan é hrér mein-to. ●(1925) DIHU 163/203. tammeu-doar e zo énnè ré a vein, a dufèu. ●(1934) BRUS 185. Du schiste, tr. «tufeù.» ●(1942) DHKN 99. ur meni tufèu ru.
(2) Tufev kalet =
●(1744) L'Arm 242a. Moélon, tr. «Tufeau calét. m.»
(3) local. Mortier.
●(1988) TIEZ II 57. Le mortier (pri baren, pri melen, pri tousog ou encore tuffeo dans le pays de l'Aven).
- tufevektufevek
voir tufek