Recherche 'vak...' : 11 mots trouvés

• vak
  vak

  adj.

  I. Épith.

  (1) Oisif.

  ●(1732) GReg 672a. Oisif, ive, tr. «vacq.»

  ●(1867) MGK 75. Ar mestr a zo re vak, ar mevel didalvez. ●(1872) ROU 89a. Inoccupé, tr. «Vag.» ●90b. Puisque j'ai du loisir, tr. «Pa oun vag.» ●(1877) EKG I 67. e viche dioc’h-tu bodet enn dro d’eomp kement den vak ha dibreder a viche e kear.

  ●(1909) KTLR 102-103. Me zo eun den vag o klask labour.

  (2) =

  ●(1659) SCger 176a. vac, tr. «qui est empesché.»

  (3) Vide.

  ●(1647) Am A.300. Sell n’endequet flacq na vacq va bacquet, tr. « Regarde, ma sacoche n’est (ni) flasque ni vide »

  II. Attr.

  (1) (en plt de qqn) Bezañ vak war : être désœuvré.

  ●(1857) CBF 57. Bez'ez euz ama kalz a dud a zo vak war-n-ezho, tr. «il y a ici beaucoup de gens désœuvrés.» ●(1862) JKS 39. evit beza vak war-n-hoc'h.

  (2) (en plt du temps qui passe) Libre.

  ●(1913) KANNgwital 125/263. an amzer a jom vag etre an ofisou da zul ha da c'houel. ●(1903) CDFi août. P'am bezo eun deiz vak bennak ez in (d'après KBSA 12).

  (3) (agriculture) (Terre) sans propriétaire.

  ●(1883) MIL 36. kals douarou vag, kals douarou heb perc'hen.

  (4) Vacant.

  ●(1929) MANO 22. eur garg uhel en eskopti, eur garg a oa vak…

• vakañs
  vakañs

  f. –où Vacances.

  ●(1633) Nom 224b. Dies nefastus : vacance, iour ferié : vacançc, dez eurabl. ●225a-b. Feriæ, dies otiosus : vacances, iours feriez : vaçancou (lire : vacançou), dezyou gouel pe en re ne labourer quet.

  ●(1905) MRPL 10. Pa zigoueze vakans ar skol. ●(1949) KROB 10/2a. eun devez vakañsou bep sizun.

• vakarm
  vakarm

  s. Vacarme.

  ●(1659) SCger 122a. vacarme, tr. «vacarm.»

• vakasion
  vakasion

  f. –où Situation sociale.

  ●(1934) BRUS 271. Une situation sociale, tr. «ur vakasion –eu.»

• vakiñ
  vakiñ

  v.

  (1) V. tr. i. Vakiñ gant ub. : s'occuper.

  ●(17--) EN 2323. henon ne teus eom, evou vaqued guenid, tr. «là, ne crains rien, on s'occupera de toi.»

  ●(1827) VSAp 4. hac evou red din souden vaquin gand ar maro.

  (2) V. intr. Vaguer.

  ●(1499) Ca 204b. Vagaff. g. vaguer.

  ●(18--) CSN 9. Vaqi a reant d'an oræzon / Gant cals eus a zevotion.

• vaksin
  vaksin

  m. –où (médecine) Vaccin.

  ●(1917) LILH 5 a Vezheven. Hui laro d'ein penaus é vo oeit en treu get Guénél hag é vaksin.

• vaksinadeg
  vaksinadeg

  f. –où Campagne de vaccination.

  ●(1958) BAHE 15/7. galloud burzhudus ar vaksinadegoù !

• vaksinañ / vaksiniñ
  vaksinañ / vaksiniñ

  v. tr. d. Vacciner.

  ●(1834) SIM 55. laqat vaccina ho pugale.

  ●(1916) LILH 19 a Here. En déieu-men é hér d'hor vaksinein. ●(1920) FHAB C'hwevrer 232. Ar zoudarded a vez vaksinet ouz ar vreac'h.

  ►absol.

  ●(1920) FHAB C'hwevrer 232. An amzer wella evit vaksina eo ar goanv.

• vaksinet
  vaksinet

  adj. Vacciné.

  ●(1920) FHAB C'hwevrer 232. tud vaksinet ar barrez.

• vaksiniñ
  vaksiniñ

  voir vaksinañ

• vakter
  vakter

  m. Oisiveté.

  ●(1732) GReg 672b. Oisiveté, tr. «vagder.»