Devri

Recherche 'van...' : 34 mots trouvés

Page 1 : de van (1) à vantredistag (34) :
  • van
    van

    voir man .2

  • Vandal
    Vandal

    m. –ed Vandale.

    (1894) BUZmornik 210. roue ar Vandaled.

    (1911) BUAZperrot 263. Genserik, roue ar Vandaled. ●(1941) ARVR 43/4d. Ar Vandaled a dreuzas Bro-C'hall.

  • vañdañj
    vañdañj

    s. Vendange.

    (1499) Ca 205a. Vendag. g. vendange.

    (1659) SCger 123a. vendange, tr. «vendaich

  • vañdañjañ
    vañdañjañ

    v. Vendanger.

    (1499) Ca 204b. Vandangaff. g. vandangier. ●205a. Vendagaff. g. vendangier.

  • vañdañjet
    vañdañjet

    adj. Vendangé.

    (1633) Nom 63b. Vinum præcium, præliganeum : vin premier vendengé : an quentaff guin vendaget.

  • Vande
    Vande

    n. de l. Vendée.

    (1847) FVR 296. O vale dre ar Vande.

  • Vandean
    Vandean

    m. –ed Habitant de la Vendée.

    (1847) FVR 296. eme ar Vendean koz. ●E tre-z-omp Bretoned ha Vandeaned.

  • vanduiñ
    vanduiñ

    v. tr. d. (argot de la Roche-Derrien) Vendre. cf. bonduiñ

    (1895) REC 16/233. Vañduiñ, vendre, dérivé du fr. vendu.

  • vanegloar
    vanegloar

    f. Vainegloire.

    (1499) Ca 32b. Carer a vanegloer. g. aymeur de iactance / qui veult apparoir en ses euures. ●204b. Vanegloar. gal. vanegloire. ●(1612) Cnf 55a. en em habillaff dré vanegloar.

    (1790) Ismar 120. peèllad a zohoh er chongeu a væn gloër.

  • vaner
    vaner

    = (?) bandenn (?).

    (1857) LVH 181. péhani en devoé bet ridet ar é lerh guet ur vanér tud armet.

  • vanezon
    vanezon

    f. –où Venaison.

    (14--) N 295-296. an vanesonou / Hoz boa golennet eguetou, tr. «le gibier / Que vous venez de demander.» ●303-304. Deomp voar se ny a pourueo / A vanesonou maz gnouo, tr. «Allons donc, nous nous fournirons / De venaisons, ce sera clair à voir.» ●(1499) Ca 204b. Vanaeson. g. venaison de sauuaige. ●(1633) Nom 60a. Caro serina, ceruina : venaison, du gibier : venæsoun, quic gouez.

  • vangounellat
    vangounellat

    voir bangounellat

  • vanilh
    vanilh

    m. Vanille.

    (1869) FHB 210/3a. vanil, pebr, pimant.

  • vanilhenn
    vanilhenn

    f. –ed Plant de vanille.

    (1929) SVBV 116. ar c'hafeënned, vanilhenned yaouank.

  • vanilhez
    vanilhez

    coll. Vanille.

    (1955) STBJ 133. bec'h d'ar vanilhez ! Emaint koulz lavarout evit netra !

  • vanite
    vanite

    f. –où Vanité.

    (1499) Ca 205a. Vanite. g. idem. ●(1576) Cath 4. disprisancc à vanité, tr. «le mépris de la vanité.»

    (1659) SCger 122b. vanité, tr. «vanité.» ●(1687) MArtin 3. Real dallet gant vanité.

    (1834) SIM 186. ar vanite e deus recevet ur cheric vian, hac a guemer gout ezetamant. ●(1866) HSH 78. da guitat vaniteou ha plijaduresou ar bed.

  • vanizon
    vanizon

    s. Kouezhañ e vanizon : s'évanouir.

    (c.1718) CHal.ms ii. Le Coeur lui manque il tombe en foiblesse, tr. «couehel ara é va'nison

  • vañjañs
    vañjañs

    voir veñjañs

  • vañjañsius
    vañjañsius

    voir veñjañsius

  • vañjiñ
    vañjiñ

    voir veñjiñ

  • vañjour
    vañjour

    voir veñjer

  • vant
    vant

    s. Ober ar vant : se vanter.

    (1787) PT 29. Mé mès bet groeit me vant, quènt diblas ag er gùér, En em bé ean dalhet.

    (1861) BSJ 245. Te hré er vant, e laré er réral, en ha pehé sàuet tampl en Eutru Doué é ttri dé, goudé ma vehé bet rézet. ●252. deustou ne hré quet é vant a guement-cé.

  • vantañ / vantiñ
    vantañ / vantiñ

    v.

    (1) V. intr. Se vanter.

    (1499) Ca 205a. Vantaff. g. venter / ou se louer.

    (2) V. pron. réfl. En em vantiñ : se vanter (de).

    (1621) Mc 35. Bet ouff ourgouillux, en em vantet.

    (c.1718) CHal.ms ii. habler, tr. «him vantein, laret gueu, maruaillein.» ●(1787) PT 41. Ean hum vant é ma roué.

    (1861) BSJ 147. er pharisién péhani hum vant é hra er mad.

  • vanter / vantour
    vanter / vantour

    m. –ion

    (1) Vantard.

    (1787) PT 43. èl ur vantour.

    (1861) BSJ 147. turel méh ar er vanterion.

    (2) (blason populaire) Vanterion Brelevenez : les vantards de Merlevenez.

    (1911) DIHU 69/224. Breleuinéiz um gav eùé un dra benak ha mar nen dint ket foèuerion èl mar a ré, ataù é mant Venterion, er péh nen dé ket guel ! ●(1947) BRMO 31. ceux [= habitants] de Merlevenez, Vanterion (vantards).

  • vanterezh
    vanterezh

    m. Vantardise.

    (1887) LZBg 45et blezad-3e lodenn 141. hemb vantereah.

  • vantezon
    vantezon

    s. Vantardise.

    (1741) RO 5104. Da ober vanteson demeus e uallantis. ●(17--) Cc 1403. Comer courach bepret a les da vanteson, tr. «Prends toujours courage et laisse tes vanteries.»

    (1839) BSI 160. dre vantezon ha gloriusdet.

  • vantiñ
    vantiñ

    voir vantañ

  • vantour
    vantour

    voir vanter

  • vantouz
    vantouz

    s. –où Ventouse.

    (1633) Nom 177a. Cucurbitula : ventouse : vantousou.

    (1659) SCger 123a. ventouse, tr. «ventous

  • vantouziñ
    vantouziñ

    v. Ventouser.

    (1659) SCger 123a. ventouser, tr. «ventosi

  • vantrebistac'h
    vantrebistac'h

    interj. (juron) Ventrebleu.

    (1859) SAVes 25. Nopla pried, vantrebistac'h !

  • vantrechien
    vantrechien

    interj. =

    (1910) BUJA 60. Dommaij eo, ventrechien ; n'eo ket gwir, Eliab ? ●65. Ventrechien, ne vezer tromplet nemet gant ar re a vez great vad evito.

  • vantredie
    vantredie

    interj. (juron) Vendredieu !

    (1790) PEdenneu 85. Mar e hoès larét sacr-di… ventre-di… tèt-di… trand… trehort…

    (1834) SIM 85. Vantredie ! penaus e zit en dro !

  • vantredistag
    vantredistag

    interj. =

    (1877) FHB (3e série) 29/229a. Me eur ginaouek, me eun azen gornek ! vantre distag !

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...