Devri

Recherche 'war-blaen...' : 1 mots trouvés

Page 1 : de war-blaen (1) à war-blaen (1) :
  • war-blaen
    war-blaen

    adj., adv. & prép.

    I. Attr./Épith.

    (1) Horizontal.

    (1931) VALL 364b. Horizontal, tr. «war blên

    (2) Oferenn war-blaen : messe basse.

    (1727) HB 239. assista en un Oferen var-blean.

    (1931) VALL 464a. messe basse, tr. «oferenn war blên

    (3) (en plt de qqn) Qui ne se gêne pas.

    (1896) GMB 496. pet[it] Trég[uier] eun den war i blén, un homme qui ne se gêne pas.

    II. Adv.

    (1) Sans chanter (à la messe).

    (1869) FHB 244/277b. ec'h ouzont oll an ofisou dindan evor, hag e canont, hag e respontont var blean, dioc'h ma vez izom, ep levr ebet.

    (2) En prenant son temps, sans se presser.

    (1896) GMB 496. pet[it] Trég[uier] war ma vlén (marcher, parler, etc.) à mon aise, sans me presser.

    (1955) VBRU 7. pa stagas da douiñ war e blaen ne oa kiriek da netra. ●(1963) LLMM 99/266. e pare ar studier e selloù war ar ribloù e-lec’h ma wele o ruzañ war o flaen glazarded meur heñvel ouzh treustoù lardet gant pri.

    (3) (Lire) couramment.

    (1931) VALL 163a. lire couramment, tr. «lenn war blaen

    III. Loc. prép. War-blaen gant : de plain-pied avec.

    (1931) VALL 563b. de plain-pied, tr. «war-blaen (avec gant).»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...