Devri

buanek

buanek

adj.

(1) Colérique.

●(1499) Ca 28a. Buanec. g. courrouce. ire. ●(1530) Pm 147. Buanec fresq ha lesquidic, tr. «Irrités vraiment et brûlants.»

●(1732) GReg 179a. Colere, colerique, bilieux, sujet à la colere, fougueux, emporté, tr. «Buanecq. buanocq.» ●963b. buhanecq, tr. «colerique.»

●(1876) TDE.BF 81b. Buanek, adj., tr. «Sujet à se mettre en colère.»

●(1902) MBKJ 91. Sant Fransez, enn he vugaleach, a ioa primm ha buanek meurbed. ●(1904) BSAB 22. eun dijentil ken feulz ha ken buhanek ma seblante bean disperedet pa ye droug ennan. ●(1927) GERI.Ern 75. buanek, tr. «irrité, en colère.» ●(1972) BLBR 190/32. Skreved e oant, skreved gwenn, lijer, buaneg, atao o huchal.

(2) Bezañ buanek ouzh : être jaloux, envieux de.

●(1612) Cnf 60b. CAffout auy, da lauaret eo, bezaff buanec ves an mat, pé an Excellancc, ves an Nessaff.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...