Devri

Recherche 'me...' : 904 mots trouvés

Page 17 : de mevar (801) à mezevellidigezh (850) :
  • mevar
    mevar

    adv. Apparemment.

    (1868) FHB 198/331b. Ia, mèvar ! kos lamponed fall evel-d-oc'h sûr a dleffe kaôzeal. ●(1874) FHB 493/179b. mes ne chomo ket ato, mevar, pennog evelse. ●(1890) MOA 118a. Apparemment, tr. «marvad – m'oarvad, – mevar L[éon]) Contraction de me a oar mad, et de me a oar

    (1913) FHAB Eost 233. n'eo ket gwir, mevar, Per, e pefe great an dra-ze ! ●(1949) KROB 20/17. O ! mevar, an dud keiz n'int ket aet keit-se da goll. ●(1978) PLVB 55. Mevar o devo chañs.

  • mevel
    mevel

    m. –ed, –ion, –ioù, –où, meveli, mivili

    I.

    (1) Valet.

    (1499) Ca 137a. Meuell. g. varlet. ●Meuel a cambr. g. varlet de chambre. ●(1575) M 3471-3473. an meuell (…) / A drouc fæson ha moeson dissonant, tr. «le valet / de mauvaises mœurs et de conduite fâcheuse.» ●(1633) Nom 130a. Procœtium, antithalamus : salette deuvant la chambre, ou retrait des seruiteurs & seruantes : saletta dirac an cambr, pe retræt an seruicheryen, cambr an meuellou, pe'n mitizyen.

    (1659) SCger 110b. seruiteur, tr. «meuel.» ●159b. mevel, tr. «seruiteur.» ●(1710) IN I 161. beza liquizien, portezourien, mevellou pe vitizien dezàn. ●(1732) GReg 863b Serviteur, valet à bras, tr. «Mevel. p. mevellou, mevellyen. Van[netois] meüél. p. yon

    (1849) LLB 1628. mewel ur skriwagnour. ●(1854) PSA I 291. serviterion ha mehuélèd. ●(1856) VNA 94. Où est allé le domestique ? tr. «Mèn é mé oueit er goas pe mehuel.» ●(1857) CBF 83. Ha kalz a vevellou hoc’h euz ?, tr. « Avez-vous beaucoup de domestiques mâles ? » ●(1860) BAL 259. ar re eus e mevellet. ●(1861) BSJ 224. ur mehuel e oé inou e zistag ur vouguennat guet Jesus. ●(1867) FHB 137/261b. peger stank oa ar mevellou. ●(1874) FHB 490/158b. ar miliner hag he vevellou. ●(1880) SAB 125. gant e vevellet. ●(1890) CHB 371. Meïd en tâd e larè d'i véoyen. ●(1893) IAI 197. penaoz e laboure meveliou an diaoul.

    (1902) PIGO I 212. Neuze e c'halvaz eur mevel. ●(1913) RNDL 71. ni zo é veùeli. ●(1926) BIVE 1. Pa oan deut aman da vevel. ●(1959) BRUD 10/8. kalonou ar vivilli. ●(1942) FHAB Meurzh/Ebrel 136. Ar gwella mevel / Eo tevel.

    (2) Mevelien Mari Robin : les gendarmes.

    (17--) EN 899. chetu (?) meuien (?) Mary Robin.

    (3) Mestr-mevel : maître valet.

    (1847) MDM 191. mestr-mevel en eun tiegez kaer en Guikar. ●(1866) FHB 84/254a. eur mevel bras, pe mar kirit, eur mestr mevel e penn e dieguez. ●(1894) BUZmornik 336. Bonifas a ioa mestr-mevell e ti eunn introun vraz.

    (1939) KTMT 45. Edo o paouez koll e vestr-mevel. ●46. ar plas a vestr-mevel.

    (4) Bezañ mevel gant ub. : être valet chez qqn.

    (1912) MMPM 130. Sant Bonifaz a ïoa mevel gant eun itroun vraz euz a Roum.

    (5) Mevel a gambr : valet de chambre.

    (1839) BESquil 376. ne bermetté jamæs m'en devehé bet é vehuel a gambre er secouret de hum zihusquein.

    (6) Aide.

    (1905) HFBI 278. mé émézan, à zo ganét é Guineves, ac à zo bréman mével calves é Guiniventer.

    II. Labourat evel mevel ar person : mal travailler.

    (1912) MELU XI 344 (T-Lannuon). Labourat evel mevel ar person, tr. E. Ernault «Travailler comme le valet du recteur, travailler mal. (Lannion.)»

  • mevel-bihan
    mevel-bihan

    m. Petit valet de ferme.

    (1878) EKG II 274. ar mevel bian a ioa er meaz oc'h ober diouc'h he zaout.

    (1925) SFKH 4. er bugul seud é korn en uéled (...) er mèuel bihan étal ton.

  • mevel-bras
    mevel-bras

    m. Maître valet, premier valet.

    (1857) CBF 82. C'hoant dont da vevel braz hoc'h eus hu du-man ? tr. «Voulez-vous venir comme premier garçon chez moi ?» ●(1867) FHB 137/262a. a zeue a nebeudou da vevel labour, goudeze da vevel braz. ●(1889) ISV 455. Bez' en devoa eur mevel braz, pe mar kirit, eur mestr mevel e penn he diegez evit ren he labourerien. ●(1894) BUZmornik 169. deuet da veza mevell braz pe vestr-mevell.

  • mevel-eostiñ
    mevel-eostiñ

    m. =

    (1959) BRUD 8/57. Tenna a reont o devez, dindan heol pe hlao, koulz hag eur mevel-eosti.

  • mevel-gopr
    mevel-gopr

    m. =

    (1866) LZBt Gouere 164. Ar vevelien-gobr a goust gwall-ger d'imp.

  • mevel-labour
    mevel-labour

    m. =

    (1867) FHB 137/262a. a zeue a nebeudou da vevel labour, goudeze da vevel braz.

  • mevel-tiek
    mevel-tiek

    m. Maître valet, premier valet.

    (1874) FHB 493/184a. goulennit digant ar mevel tiog a ioa var al leac'h. ●(1890) MOA 110a. Aide-cultivateur, tr. «Mevel-tiek

  • mevelerezh
    mevelerezh

    m. Ensemble des valets.

    (1744) L'Arm 395a. Valetaille, tr. «Méhuélereah. m.»

  • meveliat
    meveliat

    v. intr. Servir comme valet.

    (1744) L'Arm 395a. Valeter, tr. «Méhuéliein, méhuéliatt

  • mevez
    mevez

    = (?) nerzh (?).

    (1978) MOFO 115. Gant o oll mevez a frapen war an amar.

  • meviñ
    meviñ

    v. tr. d. = (?) mezviñ, beuziñ (?).

    (1831) MAI 75. Evel mevin a reio he armo en he voad.

  • mez .1
    mez .1

    coll. (botanique) Glands.

    I.

    (1499) Ca 69a. Doees an mez. g. cest la deesse des glans.

    (1659) SCger 62b. gland, tr. «mesen p. mès.» ●159b. mesen pl, mes, tr. «gland.» ●(1732) GReg 459b. Gland, fruit du chêne commun, tr. «Mèsenn. p. mès

    (1849) LLB 46. miz, freh goudask. ●298. ur gloren miz. ●1752. er mis ag en derw.

    (1907) VBFV.fb 48a. gland, tr. mézen, f. (pl. méz, mézad).» ●(1913) HIVR 13. Er moh e gavé miz ou goalh. ●(1926) FHAB Meurzh 93. kistin, mez, kivij. ●(1934) BRUS 260. Un gland, tr. «ur vézen, f., pl. méz

    II. Hadañ perlez e-touez ar mez moc'h : voir perlez.

  • mez .2
    mez .2

    m. (alimentation) Hydromel.

    (1499) Ca 137b. Mez. g. beuurage. fait deau et de miel.

    (1732) GReg 494b. Hidromel, brûvage d'eau, & de miel, tr. «mez

  • mez .3
    mez .3

    m. –ioù (ancienne mesure) Muid.

    (1732) GReg 645b. Mui, ou muid, mesure de vin, de blé, de sel &c., tr. «Van[netois] mæs. p. mæsyëu.» ●(1744) L'Arm 248b. Muid, tr. «Mæss.. æsieu. m.» ●Vingt & une fois plein une futaille du muid de Paris (que nous nommons ici, barrique) est notre muid de sel, tr. «Ur uéh ar-n'uguenntt leine ur barrique, a ra hur mæz halein.»

  • mez .4
    mez .4

    voir meiz

  • mezad
    mezad

    coll. (botanique) Glands.

    (1907) VBFV.fb 48a. gland, tr. « mézen, f. (pl. méz, mézad). » ●(1931) GUBI 32. mézad, fréh ker bihañnik.

  • mezal
    mezal

    adj.

    (1) (Eau) minérale.

    (1732) GReg 626b. Eau minérale, tr. «Dour meal. dour metal. dour melar

    (1876) TDE.BF 447b. Melar, adj., tr. «Ferrugineux, parlant des eaux minérales. – Dour melar, eau minérale ferrugineuse.»

    (1931) VALL 470a. Eau minérale, tr. «dour meal, dour metal, dour melar, dour meleder

    (2) (Œuf) hardé.

    (1896) GMB 410. à Trévérec û meutal œuf sans coque, à Pontrieux û melar (...) le gall. wy meddal (...) doit être différent.

    (1906-1907) EVENnot 21. (Kemperven) Uo melar e dev ma ier an deio man, tr. «Les coquilles ont une coque transparente très mince.» ●(1920) KZVr 359 - 25/01/20. Uiou mel, tr. «œufs, dont la coquille n'est pas formée (et meutal, melar ; en gallois wy meddal.»

  • mezañ / mezat
    mezañ / mezat

    v. tr. d. Pétrir.

    (1732) GReg 687a-b. Paitrir, tr. «(Van[netois] méyeiñ. méyat. méat. méeiñ) méza. pr. mézet

    (1857) CBF 71. he veza war ann daol doaz araok he iforna, tr. «la bien rouler [la pâte] sur la table du four avant de l'enfourner.» ●(1872) ROU 95a. Pétrir, tr. «Mezat.» ●(1896) GMB 414. pet[it] Trég[uier] méat.

    (1931) VALL 442b. Malaxer, tr. «meza

  • mezaouiñ
    mezaouiñ

    voir mazaouiñ

  • mezat
    mezat

    voir mezañ

  • meze
    meze

    s. Respect.

    (14--) N 695. Prezec courtes dre cals mese || oz e maieste am be hoant, tr. «J'aurais envie de parler à sa majesté, d'une façon courtoise et pleine de respect.»

  • Mezeg
    Mezeg

    n. de l. Messac.

    (1866) FHB 50/395a. Adrien Judeaux, eus a Vessac, en escopti Roazon.

  • mezeg .1
    mezeg .1

    f. –i Semi de glands.

    (1732) GReg 459b. Pepiniere, où semil de glands, tr. «mesecg. p. mesegou. ur vesecg

  • mezeg .2
    mezeg .2

    [vcorn medhec gl. medicus, mbr mezec, mcorn methek, /vethogian (plur.), mgall metic, medygon (plur.), mirl midach < lat medicus (DEBM 337)]

    M. mezeien

    (1) Médecin.

    (1499) Ca 137b. Mezec. g. mire. cireugien (lire : cireurgien) qui euurre de la main. ●(1575) M 2098. Ne guell yuez mezec, mar hoantec ho recour, tr. «Un médecin non plus ne peut, malgré son désir, les aider.» ●(1612) Cnf 36b. Ha pezaff an mezec pé an mezecniez. ●53b. Medecin (alias mezec).

    (1659) SCger 78a. Medecin, tr. «mezec.» ●(1752) PEll 604. Mezec, tr. «Médecin. Pluriel Mezeghien & Mezechien

    (2) Chirurgien.

    (1732) GReg 166a. Chirurgien, Médecin qui travaille de la main, tr. «mezecq. mezegued, mezéyen.» ●610b. Medecin qui travaille de la main, tr. « «Mezecq. p. mezegued. Voyez Chirurgien.»

  • mezeg-loened
    mezeg-loened

    [mezeg + loen]

    M. Vétérinaire.

    (1931) VALL 780b. Vétérinaire, tr. «mezeg-loened. pl. mezeged-loened

  • mezegañ
    mezegañ

    [mbr mezeyaff, mgall /veddyger (f. impers.) < mezeg + ]

    V. tr. d. Soigner.

    (1499) Ca 137b. Mezeyaff. g. medeciner.

    (1732) GReg 610b. Excercer la medecine, tr. «mezeya. mezega. ppr. et

  • mezegerezh
    mezegerezh

    [mezeg + erezh]

    F. Médecine.

    (1957) AMAH 238. « Klogor a savo diwar ar vezegerezh diaoulek-mañ ! »

  • mezeget
    mezeget

    [mbr mezeyet, mezeguet < mezeg + et .1]

    Adj. Soigné.

    (1499) Ca 137b. g. medecine. b. mezeyet. ●(1530) Pm 103. He doudornn (variante : daou dorn') hoantec mezeguet, tr. «Ses mains avec zèle guéries.»

  • mezegez .1
    mezegez .1

    [mbr mezegez, mgall meddyges < mezeg + ez]

    F. –ed Femme médecin.

    (1499) Ca 137b. Mezeguez. g. miresse. cireurgienne.

  • mezegez .2
    mezegez .2

    (?) voir mezhegezh

  • mezegiezh
    mezegiezh

    [mbr mezeguiez, mcorn mythygyeth, mgall methygaeth < mezeg + iezh]

    f.

    (1) Médecine.

    (1499) Ca 137b. Mezeguiez. g. medecine.

    (1659) SCger 78a. Medecin, tr. «mezeguiez.» ●(1732) GReg 610b. Medecine, art des medecins, tr. «mezeguiez

    (2) Médecine, remède.

    (1752) PEll 604. Mezeghiez, & dans mon vieux Casuiste Mezecniez, Médecine, remede.

  • mezeglenn
    mezeglenn

    [emprunt au gallois meddeglyn, mgall /vedyclyn, tout comme le corn medheglynn]

    M. -où Hydromel.

    (1935) ANTO 98. Yac’husoc’h mezeglen, O Bel, ne gavi ket.

  • mezek
    mezek

    adj. Abondant en glands.

    (1732) GReg 459b. Année abondante en glands, tr. «Bloazvez mesecq

  • mezekniezh
    mezekniezh

    [mbr mezecniez, vcorn medhecnaid gl. medicina < mezeg + -niezh ; le gall. meddyginiaeth vient directement du lat medicīna (GMB 520)]

    f.

    (1) Médecine.

    (c.1500) Cb 80b. [euaff] Jtem hec potio / onis. g. est beuurage de medecine. b. mezecniez. et potiono / as. g. qui faict icelle potation. b. nep a gra an mezecniez. ●(1612) Cnf 36b. Ha pezaff an mezec pé an mezecniez.

    (1732) GReg 610b. Medecine, art des medecins, tr. «medecnyez. mezecnyez

    (2) Chirurgie.

    (1732) GReg 166a. Chirurgie, operation de main, tr. «Mezecnyez. medecnyez. Mots hors d'usage.»

  • mezell .1
    mezell .1

    adj. Lépreux.

    (1752) PEll 605. Mezell, tr. «Lépreux, ladre.»

  • mezell .2
    mezell .2

    m. –où (numismatique) Maille.

    (1499) Ca 137b. Mezel. g. maille demi denier. ●(1633) Nom 207b. In assem satisfacere, in solidum : payer iusqu'à vne maille : paeaff bettè vn mezel.

    (1659) SCger 75a. maille, tr. «mezell.» ●160a. mezell, tr. «maill.» ●(1732) GReg 266a. Un diner valoit deux mailles, tr. «Un dinér a dalyé daou véll.» ●590b. Maille, petite monnoïe valant la moitié d'un denier, tr. «Mezell. p. mezellou. mell. p. mellou.» ●Il n'a ni denier ni maille, tr. «N'en deus na diner na mell

  • mezell .3
    mezell .3

    f. Demoiselle.

    (1929) PSAB 25. Va mezell, eun dra a bouez am eus da ginnig d'eoc'h. 36. Me eo, va mezell, me eo.

  • mezell .4
    mezell .4

    voir mezenn .2

  • mezellañ
    mezellañ

    v. tr. d. Malaxer.

    (1931) VALL 442b. Malaxer, tr. «mezella.» ●553b. Pétrir, tr. «mezella

  • mezeller
    mezeller

    m. –ioù Malaxeur.

    (1931) VALL 442b. Malaxeur, machine, tr. «mezeller m. pl. iou

  • mezellerez .1
    mezellerez .1

    f. –ioù, –ed Malaxeur.

    (1931) VALL 442b. Malaxeur, machine, tr. «mezellerez f. pl. ed

  • mezellerez .2
    mezellerez .2

    f. = (?) Messagère (?).

    (1959) BRUD 10/43. ar vran zu divalo, mezellerez ar maro.

  • mezellus
    mezellus

    adj. Plastique.

    (1931) VALL 565b. Plastique, tr. «mezellus

  • mezellusted
    mezellusted

    f. Plastique.

    (1931) VALL 565b. Plasticité, tr. «mezellusted f.»

  • mezelour
    mezelour

    voir melezour

  • mezenn .1
    mezenn .1

    f. –où, mez (botanique)

    (1) Gland.

    (1499) Ca 136b. Mesenn. g. gland le fruyt de chesne. ●(1633) Nom 106b. Glans, fruges roburnæ : glan : mesen.

    (1659) SCger 62b. gland, tr. «mesen p. mès.» ●159b. mesen pl, mes, tr. «gland.» ●(1732) GReg 459b. Gland, fruit du chêne commun, tr. «Mèsenn. p. mès.»

    (1821) GON 333a. Mézen, fém., un seul gland. Pl. mezennou, ou simplement méz

    (1907) VBFV.fb 48a. gland, tr. mézen, f. (pl. méz, mézad).» ●(1931) GUBI 32. Er Sitrouillen hag er Vézen. ●(1934) BRUS 260. Un gland, tr. «ur vézen, f., pl. méz.»

    (2) Pod-mezenn : cupule de gland.

    (1821) GON 374a. Pod-mézen, s. m., tr. «Le petit gobelet qui contient le gland du chêne.» ●(1876) TDE.BF 524b. Pod-mezenn, s. m., tr. «La partie ou godet qui contient le gland du chêne.»

  • mezenn .2
    mezenn .2

    f. –où (anatomie)

    (1) Glande.

    (1499) Ca 93b. Goagrenn in mesenn vide. ●(1633) Nom 20b. Tonsillæ : les glandes au bout du gros de la langue : an mesennou pe an partyou voar dro an pen bras an teaut.

    (2) [plur.] Mezennoù ar gouzoug : amygdales.

    (1732) GReg 33a. Amigdales, petites glandes aux côtez du conduit du gosier, tr. «mesénnou grizyen an téaud. mesénnou an gouzoucq.» ●Il a les amigdales enflées, tr. «coënvet eo mesénnou e c'houzoucq.»

    (1931) VALL 24a. les amygdales, tr. «mezennou (ar gouzoug).»

    (3) Vulve.

    (1995) BRYV IV 77. (Milizag) Ha neuze e taolent evez da weled ha ruz e vez he mezel.

    (4) Gland de la verge.

    (1821) GON 333a. L'extrémité de la verge, tr. «Mézen, fém.» ●(1847) GON FB 380b. Gland. L’extrémité de la verge, tr. « Mézen, f. »

    (5) Pod-mezenn : prépuce.

    (1821) GON 374a. Pod-mézen, s. m., tr. «On l'entend aussi du prépuce.» ●(1876) TDE.BF 524b. Pod-mezenn, s. m., tr. «prépuce du membre viril.»

  • mezepet
    mezepet

    prép. Excepté, sauf.

    (1867) FHB 139/277b. An oll, dre ma tremen ar prosesion, mezepet eur c'hos lakez bênag, a denn o zok. ●(1870) FHB 260/403a. evid kemmeret on oll miseryou, mezepet ar pec'hed.

  • mezevellidigezh
    mezevellidigezh

    f. Éblouissement.

    (1876) TDE.BF 456b. Mezevellidigez, tr. «Evitez ce mot qui, à la rigueur, signifie éblouissement au cerveau, fascination.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...