Devri

Recherche 'min...' : 119 mots trouvés

Page 2 : de minor-plouz (51) à mintous (100) :
  • minor-plouz
    minor-plouz

    m. plais. = (?) Pauvre orphelin (?).

    ●(1905) DIHU 5/89. ne gavér ket stank minoured plouz èldon.

  • minoraj
    minoraj

    m.

    (1) Minorité (âge).

    ●(1732) GReg 627a. Minorité, age de mineur, tr. «Minoraich. Van[netois] minourach.»

    (2) (religion) Ordres mineurs.

    ●(1732) GReg 626b. Mineurs, les quatre ordres mineurs, tr. «Minoraich. Van[netois] minouraich.» ●Prendre les quatre mineurs, tr. «Qemeret minoraich.»

  • minored
    minored

    plur. (religion) Frères mineurs.

    ●(1931) VALL 470a. Frères mineurs, tr. «Minored.»

  • minorelezh
    minorelezh

    f. Minorité d'un mineur.

    ●(1931) VALL 470a. Minorité ; d'un mineur, tr. «minorelez f.»

  • minoret
    minoret

    adj. Devenu mineur.

    ●(1883) MIL 59. Deuit da velet eur prins iaouank, esperans eur bobl, hirio minoret hag e danjer he vuez e ti he dad.

  • minorez
    minorez

    f. –ed

    (1) Fille unique.

    ●(1849) LLB 270. ur vinourez vras. ●272. mab er vinourez.

    ●(1942) DHKN 76. Fonapl é rédas dré er barréz er vrud éh oè torret er broch étré er vinouréz hag hé galant.

    (2) Orpheline.

    ●(1878) EKG II 171. Ar barrez a-bez a ioa en em zestumet enn drà d'ar vinorez keaz.

    (3) (apiculture) Koloenn vinorez : ruche orpheline.

    ●(1908) BOBL 29 août 192/2d. Eur goloen pehini e deuz kollet eh mam, a zo hanvet eur goloen minorez.

  • minoriezh
    minoriezh

    f. Minorité d'un mineur.

    ●(1931) VALL 470a-b. Minorité ; d'un mineur, tr. «minouriez f.»

  • minorig
    minorig

    m. –ed (ornihologie) Roiteler.

    ●(1919) DBFVsup 50a. minourig (Cl[éguérec]), m., tr. «roitelet.» ●(1927) GERI.Ern 395. minourig V[annetais], tr. «roitelet.»

  • minot
    minot

    m. –où Muselière.

    ●(1941) SAV 20/19. (Pleiben) Minot, ano gourel, liester : minotou. Eun dra eo hag a vez lakaet en dro da veg eul loen da virout outañ da gregi. Sk. : Lakait ar minot d'ar marc'h tik. ●(1955) STBJ 94. eur minot war e fri. ●224. Minot : minwal, minwask, «muselière», e galleg.

  • minotañ
    minotañ

    v. tr. d. Museler.

    ●(1941) SAV 20/19. (Pleiben) Minota, verb. Lakaat eur minot d'eul loen. Sk. : Ken diviñs eo va c'hi, ma'm eus ranket e vinota.

  • minotenn
    minotenn

    f. –où Sentier.

    ●(1732) GReg 859a. Sentier, ou sente, petit chemin battu, tr. «Van[netois] minodten. p. éü.»

    ●(1838) OVD 279. na hènt na minoten. ●(1857) LVH 329. disquet t'ein hou minottenneu. ●334. ur vinotten dret. ●(1861) BSJ 54. groeit dehou minotenneu éan.

    ●(1901) GKLA 32. Pelleit eus ho minojen ar vignonet diroll. ●(1906) HIVL 72. ar gement minotenn e zibouké é kér é vezé guélet tud é tonet. ●(1921) BUFA 184. èl me oé er sant én ur vinoten. ●(1924) SBED 35. ni iei hun deu ar un dro get er memes minojen. ●(1934) BRUS 279. Un sentier, tr. «ur vinoten.»

  • minotezet
    minotezet

    adj. À qui on a mis les menottes.

    ●(c.1825-1830) AJC 2394. den honduin minoteset dar ger a landreger.

  • minotezoù
    minotezoù

    plur. Menottes.

    ●(17--) Cc 1103. Daou re youettesou da laquat voar nese, tr. «deux paires de menottes à mettre sur eux.»

    ●(1908-1910) VROJ Here-Kerzu. Lakaet eo ar minotezou da Droc'h-Yalc'h. (d'après KBSA 292).

  • minouer
    minouer

    f. –où (zootechnie)

    (1) Boucle pour groin.

    ●(1732) GReg 106b. Boucle de pourceau, languette de cuivre qu'on lui met au groüin, pour l'empêcher de toruner la terre, tr. «Minoüer. p. minoüerou.»

    (2) Muselière.

    ●(1931) VALL 487b. Muselière, tr. «minouer m.»

  • minouerañ
    minouerañ

    v. tr. d. (zootechnie)

    (1) Boucler le groin (d'un cochon).

    ●(1732) GReg 106b. Boucler les groüins des pourceaux, tr. «Minoüera moc'h, evit miret outo da oc'hellât.» ●(1766) MM 740. da vinouera hô moc'h, tr. «à enferonner leurs cochons.»

    ●(1857) CBF 96. Mad e ve ho minouera, tr. «Il serait bon de leur boucler le groin.»

    (2) Museler.

    ●(1931) VALL 487b. Museler, tr. «minouera.»

  • minoueret
    minoueret

    adj. (Cochon) à qui on a bouclé le groin.

    ●(1877) EKG I 125. evel ma'z oant minoueret [ar moc'h] gand eun tamm neud orjal.

  • miñs .1
    miñs .1

    adj. Haché.

    ●(1792) BD 2656. minset euel col mins, tr. «hachés comme du chou émincé.»

  • miñs .2
    miñs .2

    f. –où Escalier tournant. cf. biñs

    ●(1903) MBJJ 84. e keñver ar vinz. ●364. Miñz = escalier. ●(1910) EGBT 64. mins, tr. «escalier.» ●(1936) BREI 444/3a. a-hed minz an Drinded ez eus meur a bazenn. ●(1982) TKRH 35. Miñs, dorojoù, prenistri. ●66. o ruilhal gant miñs ar c'hrignol, gant miñs ar gambr.

  • miñsadur
    miñsadur

    m. –ioù (cuisine) Hachis.

    ●(1931) VALL 351a. Hachis, tr. «miñsadur kig.»

  • miñsañ / miñsat
    miñsañ / miñsat

    v. tr. d. Hacher, mettre en pièces.

    ●(1857) HTB 2. minsat ha drailla a re oll kement a vije laket entre he zaouarn. ●(1896) GMB 434. tréc[orois] minsat découper, déchirer, Histoariou 2, pet[it] tréc[orois] miñset.

    ●(1931) VALL 351a. Hacher ; traiter durement L[éon], tr. «miñsa.»

  • miñsenn
    miñsenn

    f. Miette.

    ●(1954) Le Carre – K 1366. (Plogastell-Sant-Jermen) or visenn : miette, brin goutte. Probablement pour briñsenn ‘une pincée'.

  • miñserez
    miñserez

    f. Hachoir mécanique.

    ●(1931) VALL 351a. Hache-viande, tr. «miñserez-kig f. miñserezed-kig.»

  • miñset
    miñset

    adj. Haché.

    ●(1633) Nom 55b. Minutal : chair mincée, hachis, paté en pot : quic mincet, haceïs, pastez pot.

    ●(1732) GReg 484a. Hachis, râgout de viande hachée, tr. «qicq. mincet.» ●(1792) BD 2656. minset euel col mins, tr. «hachés comme du chou émincé.»

    ●(1931) VALL 351a. Hachis, tr. «kig miñset.»

  • miñson .1
    miñson .1

    adj. & interj. (argot de La Roche-Derrien)

    I. Adj.

    (1) Mauvais.

    ●(1885) ARN 56. Mauvais. Br. : Fall. Arg[ot] : Minson. ●Minson e bet ann tariek, tr. «maigre a été le pourboire.» ●(1893) RECe xiv 269. en deus divoaret toud i c'hourdajo gañd ër bilhezed miñson.

    (2) Tunodoù miñson : mensonges.

    ●(1935) ANTO 82. N'eus nemet tunodou miñson gant i jes.

    (3) Miñson war da glankouer : ferme ta gueule.

    ●(1974) SKOL 55/45. E Lannuon, e lavaras dezhañ : «Miñson war da glankouer !»

    II. Interj. Rien, que dalle.

    ●(1968) BRUD 30/18. netra d'ober (...) «Miñson», da laras Rohiz.

  • miñson .2
    miñson .2

    m. –ed (argot des tailleurs vannetais) Enfant.

    ●(1932) BRTG 74. Girieu ag el langaj «kemenér» misoned = bugalé.

  • miñsonajoù
    miñsonajoù

    plur. (argot de La Roche-Derrien) Mauvaises actions.

    ●(1893) RECe xiv 268. groet 'm eus miñsonajo eneb ën éñ ag eneb d'o ches.

  • miñsonardiñ
    miñsonardiñ

    v. intr. (argot de La Roche-Derrien) Médire.

    ●(1935) ANTO 82. Goût a oar miñsonardi gant e glank ?

  • miñsoner
    miñsoner

    m. (argot de La Roche-Derrien) Homme pingre.

    ●(1885) ARN 27. Pingre. – Br. : Tastoner. Arg[ot] : Minsoner.

    ●(1970) BHAF 61. Tro da gein, «misoner», ma «spoeñsin» dit eun toulladig karotez da lakaad em zrotaj. ●(1975) BAHE 87/9. Goje, miñsoner, deus e-barzh ar c'houez ha taol da bouez war ar bank. 'T eus ket granig, paour ? ●10. Ho chez, miñsoner, a zo ur sapre ambreilhon. ●14. Miñsoner : ma faotr, gwaier.

  • miñsonet
    miñsonet

    adj. (argot de La Roche-Derrien) En colère.

    ●(1893) RECe xiv 269. Neuze oa miñsonet an añbrelhin.

  • mint
    mint

    m. (botanique)

    (1) Menthe.

    (2) Mint-du : menthe poivrée.

    ●(1990) TTRK 75. ar mint-du (Mentha piperita).

  • mintard
    mintard

    m.

    (1) Froid, froidure.

    ●(1732) GReg 439a. Froid, froidure, tr. «Et burlesquement. Miñtard, mitard.»

    ●(1876) TDE.BF 460b. Miñtard, mitard, s. m. V[annetais] Le P. Grégoire donne à ce mot, en style burlesque, le sens de froidure, par rapport aux corps animés.»

    (2) En devout ar mintard : avoir froid.

    ●(1732) GReg 439a. Avoir grand froid, tr. «Van[netois] endevout er mitard.»

    ●(1876) TDE.BF 460b. Endevout er mitard, V[annetois], tr. «attraper froid.»

    (3) Serriñ ar mintard : attraper froid.

    ●(1732) GReg 439a. J'ai ramassé du froid, tr. «Van[netois] serret em es er miñtard.»

  • mintenn
    mintenn

    f. (habillement) Mitaine.

    ●(1499) Ca 138b. Minten. l. hec mitta / te.

  • minter
    minter

    m. –ion Chaudronnier.

    ●(1659) SCger 23b. chaudronnier, tr. «minter.» ●(c.1718) CHal.ms i. chaudronnier, tr. «mignan, miter.» ●Dinandier, tr. «mignan, mitter, peligaour, peligour.» ●(1732) GReg 158a. Chaudronnier, tr. «Minter. p. mintéryen.

    ●(1896) GMB 420. dinandier (…) à Pontrieux minter.

    ●(1934) BRUS 269. Un chaudronnier, tr. «ur mitour.»

  • minterezh
    minterezh

    m.

    (1) Chaudronnerie (métier).

    ●(1732) GReg 158a. Chaudronnerie, metier tr. «Mintérez.».

    (2) Chaudronnerie (récipients, etc.).

    ●(1732) GReg 158a. Chaudronnerie, marchandise de chauderons tr. «Mintérez.».

  • minti
    minti

    s. (botanique) Menthe.

    ●(1927) AVZH III 133. pere a bae an deog war ar vent1 (minty, bom).

  • mintin
    mintin

    m. & adv. –ioù

    I. M.

    (1) Matin.

    ●(1499) Ca 21a. Beure vide in mintin. ●138b. Mintin. g. matin. ●(1575) M 255. Son deze pep myntin, ara tabourinou, tr. «Chaque matin sonnent pour eux les tambours.»

    ●(1659) SCger 77b. matin, tr. «mintin.» ●160a. mintin, tr. «matin.» ●(1710) IN I 11. ar mintiniou hac ar pardaeziou. ●(1732) GReg 608a. Matin, le commencement du jour, tr. «Mintin. ar mintin. Van[netois] mitin. er mitin.»

    ●(1847) MDM 76. aichui marvailladen ar mintin-man. ●(1878) EKG II 270. gouzout a rit peger berr eo ar mintiniou er mareou-man euz ar bloaz.

    (2) Kousk-mintin : grasse matinée.

    ●(1877) EKG I 76. e feson e karer ober ar c'housk-mintin e kostez bro Leon.

    ●(1924) ZAMA 28. er paleziou, an holl a ra kousk mintin. ●(1934) FHAB C'hwevrer 410. chom a ra da ober e gousk mintin. ●(1964) YHAO 136. da ober e gousk mintin.

    (3) Pred-mintin : petit déjeuner.

    ●(1921) PGAZ 46. Epad ma veze oc'h aoza ar pred-mintin.

    (4) Antronoz vintin : le lendemain matin.

    ●(c.1680) NG 329. Hac en tronos mintin.

    ●(1846) BAZ 105. partial antronos-vintin. ●(1849) LLB 2096. Hag en trenoz vitin é kleu en Overen. ●(1878) EKG II 11. betek antronoz vintin.

    ●(1900) MSJO 70. hag anternos vintin e tiblaser adarre. ●114. Anternos vintin e lavaras da dud he di n'oa ket dinec'h. ●(1910) MAKE 92. antronoz vintin.

    (5) Warc'hoazh vintin : demain matin.

    ●(1732) GReg 262b. Demain au matin, tr. «Varc'hoaz-vintin.»

    ●(1878) EKG II 315. Varc'hoaz vintin me a vezo e Plougasnou.

    (6) Dec'h vintin : hier matin.

    ●(1856) VNA 113. hier matin, tr. «déh-vitin.»

    (7) [après un nom de jour] Matin.

    ●(1854) PSA II 218. Eid el lun vitin. ●247. Eid er merh vitin. ●281. Eid er merhér vitin. ●(1877) BSA 307. D'ar zadorn vintin.

    II. Adv.

    (1) Tôt.

    ●(1710) IN I 145. sevel mintinoc'h.

    ●(1838) OVD 103. seuel mitinoh en trenoz. ●(1877) EKG I 169. re vintin oa. ●(1894) BUZmornik 34. sevel mintinoc'h eged ar re all. ●273. Ho boaza a eure da zevel mintin.

    ●(1905) FHAB Meurzh/Ebrel 60. ker mintin hag ar voualc'h. ●(1906) DIHU 13/224. Ne saù ket mitin eit donet de govésat. ●(1907) PERS 356. o tont ker mintin da labourat. ●(1910) MAKE 62. great re vintin.

    ►[au diminutif]

    ●(1732) GReg 259b. Mintinicq avoalc'h.

    (2) Da vintin : le matin.

    ●(1612) Cnf 68a. diouz an Nos, ha da Mintin, ha var an dez.

    ●(1790) MG 377. Me mès bet un amzér ma vourrèn ém gulé de vitin.

    ●(1838) OVD 189. De vitin é ma ehué lipran sperèd mab-dén.

    (3) Diouzh mintin / diouzh ar mintin : le matin.

    ●(1612) Cnf 27a. ma lauaren oll assamblez ma breuier diouz an mintyn. ●(1633) Nom 11b. Manius : né du matin : vnan á ve ganet diouz an mintin.

    ●(1710) IN I 438. lavaret ho pedennou diouz nos ha diouz vintin.

    ●(1860) BAL 217. da 7 eur diouz ar mintin. ●(1868) KMM 25-26. Diouz ar mintin, goude ar bedenn.

    ●(1906) KPSA 26. Red eo ober, dioc'h ar mintin, e doare ar bugel a zo en e gavel. ●(1944) VKST Ebrel 113. ober eun tamm dibikouza diouz ar mintin.

    (4) A-vintin : dès le matin.

    ●(1787) BI 58. hac ë ouai à vitin quenn irrauquet el er-ré-ral...

    ●(1821) SST iv. Ne rer meit blasphemein a vitin bet en nos. ●(1849) LLB 490. A vitin bet en noz.

    ●(1939) RIBA 45. Divernet ha lédet e oè dehè a vitin, un dé, danùé diù pé tér karg, d'obér ur hrazad araok bout dastumet.

    (5) A-vintin-mat : de bon matin.

    ●(1787) BI 224. Pier (...) ë-yass à vitin matt de gavouét ur Hovezour.

    ●(1838) OVD .189 seuel en trenos a vitin mad.

    ●(1913) AVIE 281. Ha rah er bobl e zé, a vitin mat, d'en tanpl aveit er cheleuet. ●(1921) BUFA 194. A vitin mat, en trenoz.

    (6) Mintin mat : de bon matin.

    ●(1783) BV 7/150-151. no deffo nemert chom er guer euit fette / ha donet mintin mat argoas ar beure.

    ●(1911) SKRS II 77. Mintin mad ez a kuit dioc'h ar gear, ha ne zistro nemet da noz.

    (7) Mintin-c'houloù : de bon matin.

    ●(1659) SCger 77b. de bon matin, tr. «mintin goulou.» ●(1727) HB 28. Mintin-c'houlou d'am c'hlasq nep a savo, / Eme Zoue, a dra sur am c'havo. ●(1744) L'Arm 233b. Bien-matin, tr. «Mitin-goleu.»

    ●(1929) FHAB Genver 31. Houman a yea mintin c'houlou, a-raok ma veze sec'het ar c'hlizenn diwar ar geot.

    (8) A-darzh ar mintin : de bon matin.

    ●(1939) RIBA 38. En trenoz, a darh er mitin, é ta en tad-gad de bark er maligorn.

    (9) Aube, point du jour.

    ●(1922) BUBR 16/100. Diouz an tarz-mintin betek ar serr-noz.

  • mintin-c'houloù
    mintin-c'houloù

    adv. Très tôt.

    ●(1727) HB 28. Mintin-c'houlou d'am c'hlasq nep a savo, / Eme Zoue, a dra sur am c'havo. ●335. hac a vezo vigilant d'he difen mintin-c'houlou. ●(1732) GReg 608b. De grand matin, tr. «Mintin-goulou. mintin-c'houlou. mintin c'houlou deiz.» ●(1744) L'Arm 233b. Bien-matin, tr. «Mitin-goleu.»

  • mintin-pasapl
    mintin-pasapl

    adv. Assez tôt.

    ●(1744) L'Arm 233b. D'assez bon matin, tr. «Mitin passable.»

  • mintinad
    mintinad

    m. –où Matinée.

    ●(1767) ISpour 280. hou pout reit er mitinat de Zoué.

  • mintinajoù
    mintinajoù

    plur. Besoins du matin.

    ●(1957) PLBR 52. mintinachou, tr. «besoins du matin (Pouldreuzic).»

  • mintinal
    mintinal

    adj. Matinal.

    ●(1732) GReg 608b. Matineux, euse, matinal, ales, tr. «Mintinal.»

  • mintinapl
    mintinapl

    adv. Matinal.

    ●(1744) L'Arm 233b. Matinal, ale, tr. «Mitinable.» ●Matineux, euse, tr. «Mitinable.»

  • mintiniad
    mintiniad

    m. –ioù Matinée.

    ●(1732) GReg 608b. Matinée, tout le tems du matin, tr. «Van[netois] mitinyad. p. ëu.» ●(1744) L'Arm 233b. Matinée, tr. «Mitiniatt.. adeu. m.»

    ●(1932) BRTG 21. Er mitiniad e dreménè ér vorh hag en anderùiad én é diegeh.

  • mintinius / mintinus
    mintinius / mintinus

    adj. Matinal, qui se lève tôt.

    ●(c.1500) Cb 61a. [dezrou] inchoatiuus / a / um. g. commencement ou matineux b. dezrous / pe mintinyus.

    ●(1909) NOAR 56. Da c'houlou-deiz ?... Toneilhe ! C'houi avat a zo mintinus da gas ho loened er-meaz.

  • mintinvezh
    mintinvezh

    m./f. –ioù

    (1) Matinée, durée d'un matin.

    ●(1499) Ca 139a. b. mintinguez. g. matinee. ●(1521) Cc. mitinguez, matinée. (d'après DEBm 337).

    ●(1732) GReg 608b. Matinée, tout le tems du matin, tr. «Mintinvéz. p. mintinvezou.»

    ●(1876) TDE.BF 460b. Mintinvez, s. f., tr. «Matinée, du point du jour à midi.»

    (2) (Un) certain matin.

    ●(1835) AMV 130. Eur mintinves e casas e zomistiq gant eul lizer. ●(1877) EKG I 239. ar persoun intru a ieaz kuit eur vintinvez. ●(1894) BUZmornik 636. Eur mintinvez, var dro ar pevarzek a viz guengolo.

    ●(1905) IVLD 106. Edo o vont d'he zevez, eur mintinvez, pa velaz daou amezeg d'ezhan. ●(1906) KANngalon C'hwevrer 35. eur vintinvez a viz Even.

  • mintinvezhiad
    mintinvezhiad

    m. –où Contenu d'une matinée.

    ●(1931) VALL 454b. le contenu de la matinée, tr. «mintinveziad m.»

  • mintoue
    mintoue

    interj. Espèce de juron (déformation de m'en tou : je le jure).

    ●(1909) HBAL 8. Un dra farsus, mintoue ! ha, ha, ha !... ●(1910) BUJA 61. Me ne anavezan nemet al lezen-ze, ha ma ve heuillet mad, e ve neubeutoc'h a vizied skotet, mintoue ! ●63. Koulz oa d'id dusdu, mintoue, beza lezet ganeomp hon daou ar restad kig-ze. ●63-64. Mintoue, te zo diskiant awoalc'h o terri da ben evelse.

  • mintouelle
    mintouelle

    interj. Espèce de juron (voir : mintoue).

    ●(1912) CHEG 9. Gant ar yec'hed az peus, mintouelle ! e c'helfez ober kaeroc'h !

  • mintoueller
    mintoueller

    interj. Espèce de juron (voir : mintoue).

    ●(1909) ATC 9. Mintoueller ! C'hoari mat a rez.

  • mintous
    mintous

    coll. (pathologie) Boutons.

    ●(1896) GMB 429. pet[it] tréc[orois] mintous boutons, irritation de la peau.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...