Devri

Recherche 'dire...' : 115 mots trouvés

Page 3 : de direvin (101) à direzonin (115) :
  • direviñ
    direviñ

    v. intr. (en plt d'une surfage gelée) Fondre.

    (1955) VBRU 41. adal ma krog an erc'h da zireviñ. ●76. Ken yen ha ma'z oa er bloaz-se ar goañv, lenn ebet ne zeuas da zireviñ.

  • direvr
    direvr

    adj. Sans fond.

    (1982) TIEZ I 175. une marmite sans fond (pod dirêr).

  • direvrañ / direvriañ
    direvrañ / direvriañ

    v.

    (1) V. tr. d. Défoncer (une barrique, etc.).

    (2002) TEBOT 97. Ha gant un tenn pistolenn / Direoret ar ribot.

    (2) V. intr. plais. Direvrañ gant ar c'hoant : brûler, crever d'envie.

    (1908) PIGO II 23. Fanch an evoa c'hoant da vont da Bariz : dirêran a re gant ar c'hoant an evoa. ●(1965) BAHE 44/58. perak bezañ o tirevriañ gant ar c'hoant du d'hen degemerout bremañ ?

  • direvret / direvriet
    direvret / direvriet

    adj. Défoncé.

    (1947) BIKA 20. eur pod direoriet.

  • direvriañ
    direvriañ

    voir direvrañ

  • direvriet
    direvriet

    voir direvret

  • direzañ
    direzañ

    voir direstañ

  • direzon .1
    direzon .1

    adj.

    I. Attr./Épith.

    A. (en plt de qqn) Déraisonnable.

    (1499) Ca 64a. Diraeson. g. sans raeson / sans frain effrenez.

    (1790) MG 215. Diræson-oh, m'ami, a pe zezirét ne vehait quet laqueit de bayein revè hou commodité.

    (1838) OVD 102. a vihannoh ne vehènt grignous ha diræson. ●(1869) KTB.ms 14 p 38. c'hui-vad a zo dirèzon !

    (1925) SFKH 20. Gout erhoalh e hramb penaus perh er ré goh ar re ré iouank, hinù en dé, e zou distér, hag er ré-men ken dirézon. ●(1978) BZNZ 52. (Lilia-Plougernev) an dra-se zo bezañ un tammig direzoun ie.

    B. (en plt de qqc.)

    (1) Déraisonnable, extravagant.

    (1575) M 2280. An bet he garredon, so diraeson confus, tr. «Le monde et sa récompense sont insensés, déconcertants.» ●3465-3466. Tra diræson difæçon disonest, tr. «Chose déraisonnable, vile, malhonnête,.»

    (1846) BAZ 285. eur priz divoder ha diræzon. ●(1894) BUZmornik 36. ne gavaz ket direzoun ar goulenn-ze.

    (1904) DBFV 57a. direzon, adj., tr. «sans raison, déraisonnable, impertinent, absurde.» ●(1906) KANngalon C'hwevrer 29. M'ar goulen eun dra direzoun.

    (2) Démesuré.

    (1659) SCger 42a. demesuré, tr. «diræson.» ●51a. enorme, tr. «diraison

    II. Adv. Déraisonnablement.

    (1904) DBFV 57a. direzon, adv., tr. «déraisonnablement.»

  • direzon .2
    direzon .2

    m. Déraison, impertinence.

    (1866) HSH 214. a tifennas he opinion gant un diræson hag un direspet quer-bras.

    (1904) DBFV 57a. direzon, s. f., tr. «impertinence.»

  • direzonapl
    direzonapl

    adj. Déraisonnable.

    (1854) PSA I 17. er stag diræsonabl en dès èlcé doh en danné.

  • direzoner
    direzoner

    m. –ion Homme coléreux.

    (c.1894) IJB.ms II 29. evel ma oa Jul eun direzonner deus ar penn kenta.

    (1977) PBDZ 523. (Douarnenez) direzoner, tr. «homme coléreux.»

  • direzonerez
    direzonerez

    f. –ed Femme coléreuse, qui rouspète.

    (1977) PBDZ 741. (Douarnenez) direzonerez, tr. «femme qui rouspète.»

  • direzonerezh
    direzonerezh

    m. Cris de colères.

    (1977) PBDZ 195. (Douarnenez) direzonerezh, tr. «criailleries de colère, reproches bruyants.»

  • direzonet
    direzonet

    adj. Déchaîné.

    (c.1500) Cb 65a. effrenus / na / um. b. diraesonnet. ●(1580) G 263-264. Ny yvez so dyanhezet / gant an Sauson dyresonet, tr. «Nous sommes aussi expulsés / Par les Saxons sans raison.»

  • direzoniñ
    direzoniñ

    v. intr.

    (1) Déraisonner.

    (1869) SAG 22. Eaz eo bragal ha diraizouni. ●279. Red eo beza leal, autrou, ha diouall da ziraisoni.

    (2) Crier avec colère.

    (1977) PBDZ 195. (Douarnenez) direzoni, tr. «crier avec colère.»

    (3) Direzoniñ da ub. : importuner qqn en criant de colère.

    (1909) HBAL 50. kerz ac'haleze buan, a zo gwelloc'h d'id eget choum da zirezouni d'eomp evel ma rez.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...