Devri

Recherche 'u...' : 251 mots trouvés

Page 3 : de unanus (101) à unvanidigezh (150) :
  • unanus
    unanus

    adj. Unitaire.

    (1931) VALL 766b. Unitaire, tr. «unanus

  • unanveder
    unanveder

    m. Unité.

    (1931) VALL 766b. Unité, le nombre un, tr. «unanveder m.»

  • unanvet
    unanvet

    adj. Unième.

    (1931) VALL 766a. Unième, tr. «unanvet

  • unc'hounidigezh
    unc'hounidigezh

    f. Monoculture.

    (1931) VALL 476b. Monoculture, tr. «unc'hounidigez (-douar) f.»

  • unded
    unded

    f. Unité.

    (1962) BAHE 30/15. unded istorel broadelezh Kembreiz.

  • undedour
    undedour

    m. –ion (religion) Unitarien.

    (1931) VALL 766b. Unitarien, tr. «undedour pl. ien

  • undedouriezh
    undedouriezh

    f. (religion) Unitarianisme.

    (1931) VALL 766b. Unitarianisme, tr. «undedouriez f.»

  • undoare
    undoare

    adj. Homogène.

    (1931) VALL 363b. Homogène, tr. «undoare

  • unfurm
    unfurm

    adj.

    (1) Attr./Epith. D'une même forme.

    (1499) Ca 207a. Vng furm. g. dune forme.

    (1931) VALL 766a. habit d'uniforme, tr. «gwiskamant unfurm

    (2) Adv. A-unfurm : d'une même forme.

    (c.1500) Cb 89b. [furm] Jtem hic et hec conformis et hoc conforme. gall. dune forme, dune semblance. brito. a vn furm.

  • ungalon
    ungalon

    adj. D'un cœur.

    (1499) Ca 207a. Vng calon. g. dung cueur.

  • unganet
    unganet

    adj. Unique.

    (1974) BAHE 80/29b. an Aotroù Doue o reiñ dimp e Vab-Unganet e mister Betlehem.

  • ungofad
    ungofad

    adj. D'un seul ventre.

    (1499) Ca 207a. Vng coffat. g. dune ventree.

  • ungouraj
    ungouraj

    adj. D'un seul courage.

    (1499) Ca 207a. Vn courag. g. dung courage.

  • uniadur
    uniadur

    m. Union.

    (c.1500) Cb. g. vniance. b. vniadur.

  • uniañ
    uniañ

    v.

    (1) V. tr. d. Unir.

    (1499) Ca 207a. Vniaff. g. aunir. ●(c.1500) Cb. Vniaff. g. vnir.

    (2) V. pron. réfl. En em uniañ ouzh : s'unir à.

    (1621) Mc 63. vn desir den em vniaff ouz an maieste diuin à neza.

  • uniet
    uniet

    adj. Uni.

    (c.1500) Cb [vniet]. g. vnis / iont. b. vniet. ●(1621) Mc 91. dre nan de muy vniet gantaff.

  • union
    union

    f. Union.

    (1659) SCger 125b. vnion, tr. «vnion

  • unisañ
    unisañ

    v. tr. d. Conjoindre.

    (1659) SCger 29b. conioindre, tr. «vnissa

  • universal
    universal

    voir universel

  • universel / universal
    universel / universal

    adj. Universel.

    (1499) Ca 207a. Vniuersal. g. vniuersel. ●(1633) Nom 218b. Chaos : confusion vniuerselle de toutes choses : confusion vniuersel á pep tra. ●255b. Morbus vniuersalis : maladie vniuerselle & generale : cleufuet vniuersal ha general.

    (1659) SCger 125b. vniuersel, tr. «item

  • universelamant
    universelamant

    adv. Universellement.

    (1659) SCger 125b. vniuersellement, tr. «vniuersellamant

  • universite
    universite

    f. Universalité.

    (1499) Ca 207a. Vniuersite. g. idem. ●(1576) H 48. he deueus he testeni ves an antiquite an consantamant hac an vniuerssite, tr. « (and which) has its testimony from antiquity, consent ans universality. »

  • unkorn
    unkorn

    adj. Licorne.

    (1931) VALL 425b. Licorne, tr. «unkorn

  • unkorneg
    unkorneg

    m. –ed Licorne.

    (1931) VALL 425b. Licorne, tr. «unkorneg m. pl. ed

  • unliv
    unliv

    adj. D'une seule couleur.

    (1499) Ca 207a. Vn liu. g. dung couleur.

    (1931) VALL 476b. Monochrome, tr. «unliou.» ●766a. Unicolore, tr. «unliou

  • unnek
    unnek

    adj. num. card.

    (1) Onze.

    (1499) Ca 43b. vnnec. ●207a. Vnnec. g. onze. ●(1612) Cnf.epist 6. ouz en em caffout dec pé vn nec bloaz so. ●(1633) Nom 210a. Deunx : onze onces : vnnec ounçc.

    (1659) SCger 86a. onze, tr. «vnec.» ●176b. vnec, tr. «onze.»

    (1878) EKG II 158. n'en deuz ket an ear da gaout ouc'hpenn unnek vloaz.

    (1903) MBJJ 3. D'unnek heur. ●(1904) BOBL 1er octobre 2/2c. da eunnek heur. ●(1929) MKRN 19. Met setu uennek eur ! tr. «Mais voici onze heures !»

    ►[au plur., devant le mot «bloaz»]

    (1934) MAAZ 79. ur baré havrelaoded ha plahed én ou naùeu, dégeu vlé hag unañnigeu én ou unegeu ha deuzegeu.

    (2) Unnek ugent : deux cent vingt.

    (1876) TDE.BF 648b. Unnek-ugeñt, tr. «Deux cent vingt.»

    (1911) BUAZperrot 507. Unnek ugent eus e venec'h.

  • unnekvedenn
    unnekvedenn

    f. –où Onzième partie.

    (1931) VALL 513a. le onzième, tr. «unnegvedenn f.»

  • unnekvedenniñ
    unnekvedenniñ

    v. tr. d. Diviser par onze.

    (1931) VALL 513a. prendre le onzième, diviser par onze, tr. «unnegvedenni

  • unnekvet
    unnekvet

    adj. num. ord.

    (1) Onzième.

    (c.1500) Cb [vnnecuet]. g. vnzieme. b. vnnecuet.

    (1659) SCger 86a. onzième, tr. «vnec-vet.» ●(c.1680) NG 49. En vnecuet sin.

    (1861) BELeu 8. en uinêcvèd dé a véhuein. ●(1862) JKS 21. Unnekved kentel.

    (1906) KPSA 1. an unnekved kantved.

    (2) D'an unnekvet : onzièmement.

    (1879) GDI 301. D'en uinêcvèd, Adam en dès hun forhet ag er huéen a vuhé.

  • unneuz
    unneuz

    adj. Uniforme.

    (1931) VALL 766a. habit d'uniforme, tr. «gwiskamant unneuz

  • unoad
    unoad

    adj. D'un même âge.

    (1499) Ca 207a. Vnnoet. g. dung mesme aage.

  • unsilabenn
    unsilabenn

    f. –où Monosyllabe.

    (1931) VALL 476b. Monosyllabe, tr. «unsillabenn f.»

  • unsilabennek
    unsilabennek

    adj. Monosyllabique.

    (1929) FHAB Meurzh (pajenn Breuriez-Veur ar Brezoneg) 5. eur ger unsillabennek. ●(1931) VALL 476b. Monosyllabique, tr. «unsillabennek»

  • unton .1
    unton .1

    adj. Monotone.

    (1931) VALL 477a. Monotone, tr. «unton

  • unton .2
    unton .2

    m. Monotonie.

    (1931) VALL 477a. Monotonie, tr. «unton m.»

  • untonegezh
    untonegezh

    f. Monotonie.

    (1931) VALL 477a. Monotonie, tr. «untonegez f.»

  • untonek
    untonek

    adj. Monotone.

    (1931) VALL 477a. Monotone, tr. «untonek

  • untonelezh
    untonelezh

    f. Monotonie.

    (1931) VALL 477a. Monotonie, tr. «untonelez f.»

  • untu
    untu

    adj. & prép.

    (1) Adj. Unilatéral.

    (1931) VALL 766b. Unilatéral, tr. «untu

    (2) Adv. A-untu : du même parti, d'accord.

    (1927) GERI.Ern 670. a-untu, tr. «du même parti.»

    (3) Loc. prép. A-untun gant : du côté de, d'accord avec.

    (1846) DGG 38. Un niver-bras a ælez en em rencas a un tû-ganthan. ●(1866) HSH 169. pehini a reas he bossubl evit he lacat un-tû ganthan. ●212. cardinalet a un tû gant pep unan anezo. ●218. ur certen nombr a dud a un tu ganthan. ●272. a droas a un tu ganthan.

    (1942) VALLsup 16a-b. être du même avis que, tr. «beza a-untu gant

  • untuegezh
    untuegezh

    f. Partialité.

    (1931) VALL 535a. Partialité, tr. «untuegez f.»

  • untuek
    untuek

    adj.

    (1) Partial.

    (1927) GERI.Ern 670. untuek, tr. «partial.» ●(1931) VALL 535a. d'esprit partial, tr. «untuek

    (2) Unilatéral.

    (1931) VALL 766b. Unilatéral, tr. «untuek

  • unvan .1
    unvan .1

    adj., adv., prép. & conj.

    I. Attr./Épith.

    (1) Semblable, uniforme.

    (1499) Ca 207b. Vnuan. Vide in heuel.

    (1931) VALL 766a. Uniforme, tr. «unvan (et urvan).»

    (2) Égaux.

    (1530) Pm 136. Vnuan ha leal eual ha quent, tr. «Égaux et loyaux comme avant.»

    (3) Uni.

    (1732) GReg 186a. La Communion de l’Eglise Romaine, tr. «Credeñ unvan an Ilis Romen.» ●965a. Uni, unie, qui est joint d’amitié avec, tr. « Unvan. urvan. »

    (1834) APD 8. fixa ar greden unvan eus ar bed.

    (1926) FHAB Kerzu 456. gouizieien, tud a studi, o deus krouet a-benn-font eur «yez lennek unvan».

    (4) Bezañ unvan : être unanimes, être sur la même ligne.

    (1732) GReg 161a. Il lui fait grande chere ; il est à pot & écuelle avec lui, tr. «unvan int ho daou.» ●965a. Ils sont unanimes, tr. « Unvan int. urvan int. »

    II. Adv.

    (1) Également, pareillement.

    (1650) Nlou 90. Commun vn voan pep vnan à hanomp, / A pep pechet bezomp net, tr. «Roturiers, unis chacun d'entre nous, / soyons pur de tout péché.» ●446. Vn voan commun guytibunan, / Pedomp heman na ehanomp, tr. «Unanimement, absolument tous ensemble, / Prions-le, ne cessons pas.»

    (2) A-unvan : unis.

    (1925) FHAB Mae 186. eur boblad tud toueziet hag a unvan evit meuli o Doue.

    III. Loc. prép. A-unvan gant : ensemble avec.

    (1922) EMAR 21. Hag a-unvan gante e laren eur bater.

    IV. Loc. conj. Unvan ha : en même temps que.

    (1580) G 300. han Baronou unvan han flech, tr. «Et les barons en même temps que les pages.»

  • unvan .2
    unvan .2

    m. Unité, fait d'être uni.

    (1874) POG 85. Teurveit rei ar peoc'h hag ann unvan d'ar rouane ha d'ar brinsed kristen.

    (1923) SKET I 44. an unvan hag ar gengarantez o ren etrezo.

  • unvanadur
    unvanadur

    m. Uniformisation.

    (1931) VALL 766a. Uniformisation, tr. «unvanadur m.»

  • unvanañ
    unvanañ

    voir unvaniñ

  • unvanded
    unvanded

    f.

    (1) Conciliation.

    (1732) GReg 191a. Conciliation, tr. «Unvanded

    (2) Concorde.

    (1847) MDM 126. Neuze, pep-hini gant he labour, e ve gueled o ren ann unvanded, ar peoc'h, ann urz-vad. ●128. lakaad ann unvanded entre ar renkou.

    (1931) VALL 766a. Unanimité, tr. «unvanded

    (3) Uniformité.

    (1931) VALL 766a. Uniformité, tr. «unvanded f.»

    (4) Unanimité.

    (1732) GReg 965a. Unanimité, tr. « unvanded. »

  • unvander
    unvander

    m. Uniformité.

    (1931) VALL 766a. Uniformité, tr. «unvander m.»

  • unvandoare
    unvandoare

    adj. Homogène.

    (1931) VALL 363b. Homogène, tr. «unvandoare

  • unvaner
    unvaner

    m. –ion Conciliateur.

    (1732) GReg 191a. Conciliateur, qui concilie des personnes opposées, tr. «unvaner. p. unvanéryen

  • unvanidigezh
    unvanidigezh

    f.

    (1) Unification.

    (1914) DFBP 333a. unification, tr. «Unvanidigez

    (2) Uniformisation.

    (1931) VALL 766a. Uniformisation, tr. «unvanidigez f.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...