Devri

dalc'h .1

dalc'h .1

adj. & prép.

I. Attr.

(1) Bezañ dalc'h an amzer gant ub. =

(1936) DIHU 301/100. N'é ket dalh en amzér get Uisant alkent, trugèré Doué.

(2) (marine) Accroché au fond (ancre, hameçon), engagé.

(1944) GWAL 165/314. (Ar Gelveneg) dalc'h eo an eor pa n'eur ket evit e zibradañ a-ziwar ar strad ; «dalc'h eo an eor en ur c'hev», «emañ dalc'h an eor», «dalc'h on», «emaon dalc'h», «dalc'h omp, paotred, halomp (pe «frapomp») war ar chadenn ma teuy ganeomp» (...) En hevelep doare e reer gant dalc'h o komz eus al linenn : «dalc'h eo va linenn».

(3) (pêche) Ferré.

(1957) BRUD 2/86. Emei dalh ! (...) diou gurzenn a oa dalh.

(4) Pris.

(1912) RNDL 43. Bout dalh é kraboneu en diaol ! tr. «Etre pris dans les griffes du diable !»

II. Loc. prép.

(1) Dre zalc'h : à force de.

(1939) RIBA 147. Dre zalh monet é tegoéh doh aodeu er mor bras. ●160. Dré zalh monet é tegoéh doh dor sant Pier.

(2) Bezañ a-zalc'h ouzh : adhérer à.

(1732) GReg 12a. Adherent, tr. «a zalc'h ouc'h