Devri

ebatal / ebatañ

ebatal / ebatañ

v.

I. V. intr.

(1) S'amuser.

(1499) Ca 73b. Ebataff. g. esbatre.

(1659) SCger 146a. ebata, tr. «iouer.» ●(1732) GReg 74b. Badiner, faire le badin, tr. «Ebata. pr. ebatet

(1836) FLF 2. En dra ebatent en dail-ze. ●(1864) SMM 76. Mar digoez ar maro etouez ar jolori, e creis eur vanden dud oc'h ebatal. ●(1867) FHB 112/ 57a. gouls lavaret divar greiz ebatal. ●(1869) FHB 232/183b. Eun nosvez ma o devoa ebatet muioc'h evit biscoas.

(2) S'ébattre.

(1659) SCger 46b. s'ebatre, tr. «gouliat

(1933) OALD 45/207. er feunteun ec'h ebate ar gwesklered, ar benndologed hag ar gwrac'hed-du.

II. V. pron. réfl. En em ebatal =

(1850) JAC 137. Va zad a voa bevet seiz vloas ha seiz-uguent, / Ha c'hoas n'em ebate nebon gant e guerent.