Devri

fagodenn

fagodenn

f. –où, fagod, fagodoù

(1) Fagot.

(1499) Ca 82a. Fagodenn. g. fagot.

(1659) SCger 32b. cotteret, tr. «fagoden. p. fagot.» ●55b. fagot, tr. «fagoden p. fagot.» ●147b. fagoden, pl. fagot tr. «fagot.» ●(1744) L'Arm 152a. Fagot, tr. «Fagodeen.. deu.» ●(1752) PEll 295. Fagod, Fagot, sing. Fagoden, Plur. Fagodou.

(1829) HBM 10. ur fagoden brechen var e benn. ●(1856) VNA 103. un fagot entier, tr. «ur fagoden abéh.» ●(1857) CBF 28. N'euz fagoden ebed er geuneudek, tr. «Il n'y a pas de fagots dans le bûcher.» ●(1869) TDE.FB 382a. Il y a là quelques fagots, tr. «fagodennou a zo aze.»

(1927) GERI.Ern 145. fagod col., tr. «Des fagots, sg. fagodenn f. pl. ou.» ●(1931) GUBI 29. Kroset édan ur fagoden ponér. ●(1935) ANTO 118. a leze diere e fagodenn. ●(1942) DHKN 220. ur fagoden koed sapin.

(2) Gerbe, botte.

(1982) TKRH 79. Ha traoù e-barzh [ar vapeur] neuze 'vat, fagodenn ha fagodenn.