Devri

habaskter

habaskter

m.

(1) Facilité.

(1576) Gk II 124. dré an habascder, ha rezder, an langaig guinydic ha maternel.

(2) Patience.

(15--) Jer.ms 212. Me a quelennas habaster, tr. «J'enseignai la patience.»

(1860) BAL 135. perliessa, ar c'hlenved a lez abascder avoalc'h gant an den, evit sonjal avechouigou e Doue. ●(1872) ROU 94b. Patience, tr. «Abascder. (b[as] L[éon].»

(3) En habaskter : tranquille.

(1868) KMM 268-269. peur em lezi-te pelloc'h en abascder, ac e peoc'h ?

(1906) KANngalon Gwengolo 207. ez oa eur mousik a ne jomme ket enn abaster. (…). Chom a ri enn abaster divar ar mare !

(4) Kemer habaskter =

(1880) SAB 151. mont ganta da gemeret ur pennadic abasder.