Devri

oberiant .1

oberiant .1

adj. Actif.

(1732) GReg 11b. Actif, agissant, tr. «Oberiand.. oc'h ..ã..» ●20a. Agissant, actif, tr. «Oberyant.» ●556a. Laborieux, euse, qui travaille beaucoup, tr. «Oberyant. tud oberyant

(1920) MVRO 24/1a. Red eo ober gant «Kevredigez ar Broadou» eur c'horf beo hag oberiant. ●(1957) AMAH 243. ur vaouez oberiant-dreist na selle ket berr ouzh he foan keit ha ma veze war vale.