Recherche 'bo...' : 1221 mots trouvés
Page 1 : de bo-1 (1) à bochad-2 (50) :- bo .1bo .1
interj.
(1) Bah.
●(1927) GERI.Ern 55. bo int., tr. «Ah ! bah !» ●(1942) VALLsup 5b. Ah, tr. «bo !» ●(1982) TKRH 43. Bo ! deuet an deiz 'oa aet Tad-kozh da gerc'hat e vab da welet ar prizioù. ●88. A-benn fin miz Mae, e veze erru bihan ar bern patatez kozh alies, ha Mamm-gozh a rae neuze yod ed-du da goan. Bo ! pa ne veze netra all, an holl a ranke debriñ tamm pe damm, pe blije dezho pe ne rae ket...
(2) =
●(1950) KBSA 23. Bo ! Bo ! N'eus netra gwir ! Me zo re sur ! Seurt ebet !... ●105. «Boh ! Ha sot oc'h aet ?
- bo .2
- boaboa
interj. Onomatopée pour encourager.
●(1647) Am.ms 641. Boa boa, chetu chuy bagol meurbet resolu. tr. Herve Bihan « Allons donc ! vous voici bien gaillard et résolu. » ●(1647) Am 722. Böa, Böa hassit brema, disquit ho cadanç. tr. Herve Bihan « Allons donc ! hâtez-vous maintenant, apprenez votre cadence. »
●(1931) VALL 255a. Cri pour encourager, tr. «böa !»
- boaeboae
m. –où Région, espace.
●(1911) BUAZperrot 112. eus boaeou pella an Amerik. ●(1927) FHAB Gouere 150a. en em goll diwarnan e boaeou divent an nenv. ●(1929) FHAB Genver 19. abaoe m'eman an douar o trei e boaeou divent an nenv. ●(1942) FHAB Du/Kerzu 215. War he harzou e oa boaeou digristen.
- boaead
- boasboas
adj. & adv.
I. Attr.
A. [sujet : qqn]
(1) Bezañ boas : avoir l'habitude, être habitué.
●(1876) TDE.BF 433a. Al loen-ma laosket da vont, a ia war he ourzik, evel ma voa boaz.
●(1911) SKRS II 182. mezo adarre evel ma 'z oa boaz.
(2) Bezañ boas diouzh (+ sub.) : être habitué à.
●(1860) BAL 175. n'oa boaz diouz seurt labour ebed.
(3) Bezañ boas da (+ v.) : être habitué à.
●(1857) CBF 83. Me zo boaz da gia oc'h al labour, tr. «Je suis, par habitude, opiniâtre au travail.» ●(1868) KMM 50. dre ma oas boaz da lavaret un nebeudic pedennou. ●(1870) FHB 308/373a. n'e ket boaz da c'hrac'hi na da randonni. ●(1878) EKG II 13. dre-ze n'ho doa poazet nemed evel m'oant boaz da ober evitho ho-unan. ●(1891) MAA 74. Ar re a zo boaz da lenn bemdez Buez ar Zent pe an Testamant Koz ha Nevez.
●(1906) KANngalon Gwengolo 207. Mes an avoltin bihan a ioa boaz da bignat er guez da zifoupa neiziou. ●(1911) BUAZperrot 112. ker boaz omp d'o gwelet.
B. Usuel.
●(1927) GERI.Ern 55. boas adj., tr. «usuel.»
II. Adv. Habituellement.
●(1979) VSDZ 93. (Douarnenez) met boas eo eizh goulet atav, tr. (p. 257) «mais habituellement c'était huit brasses de profondeur.»
- boasaat
- boazboaz
f. & adv. –ioù, –où
I. F.
(1) Habitude.
●(14--) N 1123. Gret sin an croas dre guir boas hac a stat, tr. «Faites le signe de la croix, selon le bon usage, et avec respect.» ●1151. Groa sin an croas a choas hac a boas net, tr. «Fais un signe de croix soigné, selon tous les rites.»
●(1659) SC 99. Ar boas pe an accustumançç.
●(1860) BAL 174. ur voaz fall. ●(1862) JKS avec des paragraphes supplémentaires traduits du texte de La Mennais). ">JKS.lam 29. Hor boaziou fall hag hon diegi. ●(1868) KMM 261. ar re (…) a choum evel da vreïna en ho boaziou fall.
●(1904) DBFV 25b. boéz, voéz, f. pl. eu, tr. «habitude.»
(2) Terriñ ur voaz : perdre, se défaire d'une habitude.
●(1860) BAL 256. da derri ur voaz fall, ur c'hiz fall bennac.
II. Loc. adv.
(1) Dre voaz : habituellement, par habitude.
●(1862) JKS 288. ansao a rann e gwirionez ez ounn dievez-meurbed, dre voaz, e keit ha ma pedan Doue. ●(1864) SMM 153. ober netra dre voas. ●(1866) SEV 242. e lavarenn bemdez, diwar fich ha dre voaz, eur bedenn da Vari.
(2) Evel boaz : comme d'habitude.
●(1955) STBJ 141. Kerkent e tilamme an dud er-mêz evel boaz.
(3) Eget boaz : que d'habitude.
●(1955) STBJ 173. Eun deiz e vervas ar mor muioc'h eget boaz. ●189. en em zarempredi muioc'h eget boaz.
- boazadur
- boazamantboazamant
f./m. –où
(1) Pratique, habitude.
●(1864) SMM 40. dre ar voazamant d'an droug.
●(1926) FHAB Eost 315. Ar voazamant vat. ●(1936) PRBD 65. eur voazamant fall bennag. ●(1955) STBJ 30. boazamañchou koz hanter-bagan. ●60. Ar voazamant a gemeris d'he envel e-giz-se.
(2) Dre voazamant : par habitude.
●(1864) SMM 153. bez' e c'heller ive ober pep tra dre voazamant. ●(18--) SAQ I 333. lod ne deuont d'an daol zantel nemet dre voazamant.
●(1911) BUAZperrot 103. Ober peb tra dre voazamant. ●(1924) ZAMA 197. eun toull-lochenn koad hanter vrein a chome c'hoaz a-zav, dre voazamant emichans.
- boazañ / boaziñboazañ / boaziñ
v.
I. V. tr. d.
(1) Habituer, accoutumer.
●(1732) GReg 483b. Habituer, accoûtumer, tr. «boaza. pr. boazet.»
●(1889) KANngalon Gouere 75. Boazomp dreist holl ar baotredigou, hag ar yaouankiz, hag hor bezo heb dale tud fur ha kristenien kalonek.
●(1904) DBFV 25b. boézein, voézein, v. a., tr. «habituer.» ●(1927) GERI.Ern 55. boaza v. a. V[annetais] boézein, tr. «accoutumer.»
(2) Boazañ ub. d'ober udb. : habituer qqn à faire qqc.
●(1732) GReg 483b. Habituez de bonne heure vos enfans à prier Dieu, tr. «boazit abred ho pugale da bidi Douë.»
●(1894) BUZmornik 273. Ho boaza a eure da zevel mintin. ●402. boaza a reaz he fried da gemeret perz enn he devosionou.
●(1904) KANNgwital 17/130. he voaza d'ho lavaret. ●(1907) KANngalon C'hwevrer 331. boaza anezho da zizkuez e peb mare ho feiz. ●(1911) BUAZperrot 233. ma voazit ho pugale d'en em ficha. ●535. boaza reas an dud da dostât alies ouz ar zakramanchou. ●(1915) KANNlandunvez 41/308. Boazomp ar vugaligou, abred, da zont da iliz ar barrez, da anaout an aoter, an Tabernakl, Jezuz beo er Zakramant.
II. V. intr.
(1) S'habituer, s'accoutumer.
●(1906) KANngalon Genver 21. nebeut a nebeut e teuer da voaza. ●(1927) GERI.Ern 55. boaza v. n. V[annetais] boézein, tr. «s'accoutumer.»
(2) Boazañ diouzh udb. : s'habituer à qqc.
●(1732) GReg 46a. S'apprivoiser, s'accoutumer, tr. «Boasa diouc'h &c. pr. boaset.» ●483b. S'habituer, prendre une habitude, tr. «boaza dioud un dra.»
●(1909) KTLR 47. abarz pell e voazaz deuz an dra-ze.
(3) Boazañ da ober udb. : s'habituer à faire qqc.
●(1860) BAL 14. da voaza da bedi a vir galon. ●85. Evelse e voazer da bedi Doue a galon. ●(1889) KANngalon Gouere 75. Rak-se eta boazomp da vont da govez aliez kement hini a ra eur vân benag euz hor c'huzuliou.
III. V. pron. réfl.
(1) En em voazañ diouzh ub., udb. : s'habituer à qqn, qqc.
●(1732) GReg 483b. S'habituer, prendre une habitude, tr. «èn em boaza.»
●(1894) BUZmornik 241. en em voaza dioc'h ar skol.
●(1915) HBPR 104. hag an dud 'en em voaze, tammik ha tammik, deuz ar veleien ho doa pleget d'al lezennou... ●(1943) FATI 132. En em voaza a reas tamm-ha-tamm ouz doareou ar gouent.
(2) En em voazañ da ober udb. : s'habituer à faire qqc.
●(1732) GReg 483b. S'habituer à prier Dieu, tr. «hem voaza da bidi Douë.»
●(1894) BUZmornik 207. En em voaza a eure da gousket var ar c'holo. ●296. ec'h en em voazaz abred da gastiza he gorf. ●326. en em voaza da devel avechou.
●(1908) FHAB C'hwevrer 43. En em voazomp eta da ren hon afferiou hon-unan.
►absol.
●(1894) BUZmornik 241. rei amzer d'ezho d'en em voaza.
- boazenn
- boazet / boazietboazet / boaziet
adj. & adv.
I. Attr./Épith.
(1) Habitué, entraîné, accoutumé.
●(1659) SC 99. pa vez vn den boaset hag accustumet en vr pec'het. ●(1659) SCger 132b. boaset, tr. «accoustumé.»
●(1942) FHAB Du/Kerzu 224b. ret eo kaout alan hir ha jaritellou boazet.
(2) Boaziet diouzh : habitué à.
●(1860) BAL vii. Ur veach boazed diouta, e cavoc'h aneza dizenous. ●(1877) EKG I 179. Boazet dioc'h kroz ar mor braz.
(3) (Mot, expressions, etc.) Utilisé, usité, usuel, en usage.
●(1927) GERI.Ern 55. boaziet, tr. «usité, habituel.» ●(1927) FHAB Gouere 152. Setu aman re-all [geriou] c'hoaz a zo boaziet e Roudoualleg. ●(1953) BLBR 57/15. ar geriou ar muia boaziet evit komz pe skriva.
(4) Bezañ boazet da : avoir l'habitude de.
●(1876) TDE.BF 802. Eur c'hreg a zo boazet da eva / A bep hent holl ne dal netra. ●(1889) SFA 153. Fransez a c'hinaz : lavaret a rea n'oa ket boazet da brezek nemed da dud divar ar meaz. ●(1891) MAA 165. dont da c'housperou, evel ma zouc'h boazet da zont.
●(1923) AAKE 7. n'oan ket boazet (...) da gemeret abeg ennan.
►absol.
●(1896) SBW 1. ne gemeraz nemet bara ha dour, evel ma oa boazet.
●(1904) ARPA 288. evel m'oa boazet. ●(1904) CDFi août-septembre. War an ton bras e kan an aotrou person ar C'hyrie ha dare eo ar c'hloc'her da zistona e-giz m'eo boazet. (d'après KBSA 106).
II. Adv. Habituellement.
●(1957) BRUD 1/52. Boazet, pa deuan war an tu-mañ, te a c'hwez en da vombard beteg koll da alan. ●(1957) BRUD 2/50. Boazet, an tad a gar atao muioh an hini diweza eus e vugale.
- boazetaat
- boaziek
- boazietboaziet
voir boazet
- boaziñboaziñ
voir boazañ
- bob
- bobelanbobelan
m. –ed
(1) (entomologie) Papillon.
●(1910) DIHU 59/68. é tichen ag en Néan èl bobelañnigeu. ●(1911) DIHU 70/226. èl ma kol er bobelan diùaskel é gorv doh er goleu… ●(1919) DBFVsup 8b. bobelan, m. pl. –ed (B[as] v[annetais]), tr. «papillon.» ●(1931) VALL 528b. Papillon, tr. «pobelan V[annetais].» ●(1932) DIHU 257/163. èl er bobelan én dro d'ur holeuen. ●(1934) BRUS 249. Un papillon, tr. «ur bobelan -ñned.» ●(1957) DSGL 4. evel ur bobelan, tr. «tel un papillon.»
(2) (ornithologie) Roitelet.
●(1939) RIBA 50. El leuénan e hrér anehon hoah er bobelan, en doéùig, er rouéig, en aoulannig.
- bobiñ .1
- bobiñ .2bobiñ .2
v. intr. Sonner le glas.
●(1919) DBFVsup 8b. bobein (Noy[al-Pontivy], Naiz[in], tr. «sonner le glas. Ailleurs, gobein»
- bobionbobion
m. & adj. –ed
I. M.
(1) Personne peu sérieuse.
●(1975) LIMO 08 février. Bobion, se dit en pays pourlette d'un individu à ne pas prendre au sérieux. ●(1975) YABA 12.04. bobillonned blèùek, tr. «extravagants chevelus.»
(2) Bavard.
●(1917) LILH 27 a C'hwevrer. Te vobion a hoas.
II. Adj. Bout bobion gant ub. : être entiché, fou de.
●(1938) DIHU 328/148. hag e oè en dud «ken bobion geton [er sant].»
- bobionaj
- bobionatbobionat
v.
(1) V. tr. d. =
(2) V. pron. réci. En em vobionat : se dire des mots doux.
●(1917) LILH 1 a C'hwevrer. Ne faut ket eùé neoah kredein é vemb a tro en dé hag a tro en noz doh um vobioñnat.
- bobleboble
voir babele
- boc'hboc'h
f. –où d. divvoc'h (anatomie) Joue.
●(1499) Ca 23b. Boch. l. hec bucha / e. ●(c.1500) Cb 19a. Auen / aliter boch. g. iou. ●27a. Boch. g. ioue. l. bucha / e. ●30a. ioue de poisson. b. boch an pesq. ●(1521) Cc [boch]. Boch. gal. ioue. la. hec bucha buche. ●(1633) Nom 19a. Gena, mala : la iouë : an boch, an gauet, an iauet. ●216b. Sclopus vel stlopus : le bruit des iouës enflées : an trous pe’n soun á gra an diu-boch pa vezont chuezet.
●(1659) SCger 70a. iouë, tr. «boc'h.» ●132b. boc'h, tr. «ioue.» ●divoc'h, tr. «les ioues.» ●(1688) MD II 14. Ma sortias eus va boc'h ar Goat. ●(1710) IN I 386-387. pere a zeu evel quelien da dremen dirac hon daoulagat, ha d'hor picat eber var hor boc'h, eber var hor fri. ●(1732) GReg 544a. Joue, tr. «boc'h. p. divoc'h.»
●(1860) BAL 114. Pa vezo va divoc'h disliv. ●(1867) MGK 57. e divoc'h chotek. ●(1878) EKG II 29. va daouarn ha diou-voc'h. ●265. he ziouvoc'h roufennet gand ar gozni. ●(1894) BUZmornik 664. Va divoc'h a ioa drouk-livet.
●(1900) KEBR 20. Ar voc’h, tr. « La joue » ●An divoc’h, tr. « Les joues ». ●(1905) IVLD 278. Ar c'hlanvennou a c'holoe he boc'h deou. ●(1921) PGAZ 80. Ma vez skoet var ar voc'h kleiz. ●(1936) PRBD 80. ma teuas an dour a skuilhe, bemdez, e zaoulagad, da gania e ziouvoc'h.
- boc'h-dorboc'h-dor
s. (architecture) Montant de porte. cf. bougenn-dor
●(1902) MBKJ 57. Lezet hen devoa he ziskibien e boc'h dor ar Jardin Olivez. ●97. Eun deiz m'edo enn eunn iliz, e klevas ar vouez-ma : «It betek boc'h ann or : eno e kavoc'h an den a glaskit».
- boc'h-kammboc'h-kamm
f. (agriculture) Courbe de charrue.
●(1752) PEll 71. Boc'h-cam, Partie d'une charruë.
●(1876) TDE.BF 59a. Boc'h-kamm, s. m., tr. «Certaine partie de la charrue dont j'ignore le nom en français.» ●(1895) RUSq.BF 27a. Boc'h-kamm, sm., tr. «Courbe de charrue.»
●(1927) GERI.Ern 55. boc'h-kamm, tr. «courbe de charrue.»
- boc'h-ruz / boc'hruzig / boc'hig-ruzboc'h-ruz / boc'hruzig / boc'hig-ruz
f./m. (ornithologie) Rouge-gorge Erithacus rubecula.
●(1633) Nom 41a. Rubellio, rubecula, filuia : gorge rouge, rubeline : boch-ruz, boch-ruzicq.
●(1659) SCger 63a. gorge rouge, tr. «boch ruz.» ●133a. boc'h ruz, tr. «gorge rouge.» ●(1732) GReg 463a. Gorge-rouge, oiseau, tr. «boh-ruz. p. bohruzed. bohicq-ruz. p. bohruzigued, bohedigou ruz. Van[netois] boruïcq. p. boruïgued.» ●(1752) PEll 71. Boc'h-ruz, Petit oiseau, dit communément en François Gorge-rouge.
●(1904) DBFV 27a. borùig, s. pl. ed, tr. «rouge-gorge (Gr.).» ●(1907) VBFV.bf 77a. bohig-ru, m., tr. «rouge-gorge.» ●(1911) SKRS II 57. Diviz divarben boc'h ruzik ar C'halvar (…) Rouge-gorge. E Kerne, peurliessa, e reer anezhan boruik ; hag e Treger, e vez lavaret richoden. Leoniz, e meur a garter, a lavar : ar boc'h ruz, pe ar boc'h ruzik hag e karteriou all : ar voc'h ruz. ●(1916) KZVr 184 - 10/09/16. Boc'hruz, pluriel –ed ; boc'hruzig (Léon), boc'hruig (Cornouaille), pluriel –ed : boc'hig-ru, tr. «rouge-gorge.» ●(1931) FHAB Kerzu 475. Den ne sello ouzin-me ken rouz ha ken dilufr eo va fluñv e keñver re va c’henderv ar boc’h-ruzig ha zoken e-keñver re ar beufig a zo liou an tan war e vruched, re ar pabor ha re an tignouz glas.
- boc'h-siviennboc'h-sivienn
f. (ichtyonymie) =
●(1876) TDE.BF 59a. Boc'h sivienn, s. f., tr. «A la lettre, joue de fraise. Poisson ayant quelque rapport avec la dorade ; il a une partie de la tête de la couleur lie de vin ou de fraise.»
- boc'hadboc'had
f. –où
(1) Gifle, soufflet.
●(c.1500) Cb 19a. auenat / alias bochat. g. buffe. ●(1612) Cnf 17a. hac à ro bochadou. ●(1633) Nom 24a. Pugnus, colaphus, alapa : soufflet, buffe, iouée : bochat, coüellat, gauedat, iauedat.
●(1659) SCger 112b. souflet, tr. «boc'hat.» ●132b. boc'hat, tr. «souflet.» ●(1688) MD II 37. Boc'hat, crachat, an affronchou grïez. ●(1732) GReg 879a. Souffet, coup dela main étenduë sur la joüe, tr. «boc'had. p. boc'hadou.» ●(1752) PEll 71. Bochat (lire : Boc'hat). Sing. Boc'haden, Soufflet, coup du dessus de la main.
●(1927) GERI.Ern 55. boc'had f., tr. «soufflet.»
(2) Reiñ, distagañ ur voc'had da ub. : donner une gifle, un soufflet à qqn.
●(1732) GReg 879a-b. Donner un souflet, tr. «Rei ur voc'had da ur re.»
●(1906) KPSA 207. lod all a zistag boc'hadou d'ezan.
- boc'hadennboc'hadenn
f. –où Soufflet.
●(1752) PEll 71. Bochat (lire : Boc'hat). Sing. Boc'haden, Soufflet, coup du dessus de la main.
- boc'hadennañ
- boc'hañ
- boc'hanboc'han
voir poc'han
- boc'hata
- boc'hataer
- boc'heg .1boc'heg .1
m. boc'heion Homme qui a des grosses joues.
●(1732) GReg 545a. Jouflu, uë, qui a des grosses jouës, tr. «boc'hecq. p. boc'héyen.»
- boc'heg .2boc'heg .2
voir bozheg
- boc'hek
- boc'hellegennboc'hellegenn
f. boc'helleged (ichtyonymie) Lutraire Lutraria lutraria.
●(1973) ICTB II p 243. R-103. (Primel-Tregastell) Lutraire bohellegenn, –ed.
- boc'herezhboc'herezh
m. Travail cochonné.
●(1870) FHB 281/157a. e kavom, e mesk moc'herez ha boc'herez an den labour gaer ha kempenn an Aotrou Doue.
- boc'het
- boc'hig-ruzboc'hig-ruz
voir boc'h-ruz
- boc'husboc'hus
adj. (en plt de tissu) Raide.
●(1916) KZVr 184 - 10/09/16. Boc'hus, tr. «peu maniable, raide.» ●An tamm danve-ze a zo boc'hus, Sainte-Tréfine, Besco.»
- BochBoch
m. –ed par mepris Boche (Allemand).
I.
●(1915) RNDL 145. éh a hor hanolieu de seùennat un tammig er Boched. ●(1919) FHAB Eost 27. ar Boched a zo barrek. ●(1919) BUBR 2/43. Ar Voched a felle d'ezo skrapat Verdun koustet a gousto. ●(1919) BUBR 10/265. Bep gwech ma'z eo aet d'ar voched ez eo bet drailhet gant o mindrailherezed. ●266. Ma'z pefe gwelet ar baotred o stlepel grenadennou gant ar Voched.
II. Bezañ laer evel ar Boch : voleur comme le Boche.
●(1973) SKVT II 27 (Ki) Y. Drezen. Mes n'eus ket da souezhiñ ma 'z int laeron, mes laer e-giz ar boch.
- boch .1boch .1
adj. Boche.
●(1915) RNDL 140. diseùenidi er vro-boch, tr. «les barbares du pays boche.» ●144. er hanolieu boch, tr. «Les canons boches.»
- boch .2boch .2
m./ f.
(1) Malchance, poisse.
●(1910) BSAf xxxvii 13. Car toute parole, prononcée sans nécessité, devait amener la Boche, la malchance. ●14. cela suffit pour conjurer la boche. ●(1936) IVGA 108. E Pont-’n-Abad e oa ar boch.
(2) Kouezhet ar boch war : le malheur, la malchance est tombée sur.
●(1891) RDTp 535. La Bosj est une sorte de fatalité qui frappe les gens dans leurs personnes et dans leurs biens. (...) Coët ar vosj var-n-on, la Bosj est tombé sur moi. C'est aussi la malchance.
●(1974) SKVT III 93. Kouezhet ar boch war va zi ! ●(1982) HYZH 147/52. (Treboull) gwel a rez peseurt boch zo kouezhet warnoc'h.
(3) Loc. excl. Aze 'mañ ar boch ! : c'est le bouquet, c'est le comble, le pompon !
●(1974) SKVT III 107. Ha disadorn, – aze 'mañ ar boch ! – da c'houl an aluzen.
- bochad .1bochad .1
m. –où
(1) Groupe.
●(1659) SCger 133a. bochat guès, tr. «vne touffe d'arbres.»
●(1849) LLB 531. ur bouchad kogus. ●(1869) FHB 216/53b. eur bouchat guez fao, envlac'h hag onn. ●(1896) LZBt Mae 13. Enezennou Ukewere a zo eur bochad a uguent pe ar giz ze, diouthe.
●(1904) DBFV 25b. bochad, m. pl. eu, tr. «bande de gens, groupe (de chevaux, etc.).» ●27a. bouchad, m. pl. eu, tr. «amas, groupe (de nuages, de gens, etc.» ●(1911) BUAZperrot 502-503. bochadou elez var he zro. ●(1913) DIHU 92/215. Ur bochad argant. ●(1913) AVIE 90. bouchadeu tud ar é lerh. ●247. ur bochad tud. ●(1914) FHAB Gouere 198. Eur bochad aotronez yaouank a rea al lez d'ar bennherez-ze. ●(1922) BUPU 5. dirak ur bouchad testeu. ●(1927) GERI.Ern 55. bodad (et V[annetais] bochad) m., tr. «touffe.» ●(1941) FHAB Gwengolo/Here 89. (Tregon ha tro-dro) Bochad = Eur bodad (piz), eur bodad (tud) = eun toullad tud.
(2) Ur bochad : beaucoup de.
●(1906) BOBL 13 octobre 108/1c. eur bochadik mad a gamaladed a memp ive. ●(1910) ISBR 219. Ur bochad Fransizion hum lakas énni.
(3) Gousse (d'ail).
●(c.1718) CHal.ms i. une gousse d'aïl, tr. «ur bochat quignen.»
●(1904) DBFV 25b. bochad, m. pl. eu, tr. «gousse (d'ail).»
- bochad .2