Devri

Recherche 'bu...' : 273 mots trouvés

Page 1 : de bu (1) à bugader-2 (50) :
  • bu
    bu

    s. utilisé dans diverses expressions.

    Na bu na ba : rien. Voir ba.

    (18--) KTB.ms 14 p 79 (T). Ha na laras goudewez na bu na ba.

    (1902) PIGO I 207 (T) E. ar Moal. Darn-all a lampe gant ar voger, ha na deue dioute na bu na ba. ●(1910) FHAB Meurzh 112 *Ioen an Tour Gwenn. Dem-henvel eo ouz an doueou a zervichit : eun tamm metal divalo ha n'eus ennan na bu na ba. ●(1923) FHAB C'hwevrer 63 *Breizadig. Ne deu dioutan na bu na ba; 'm eus aon eo maro ! ●(1949) KROB 15-16/12 (T) *Evnig-Penn-ar-C'hoad. Lonka a reas eur bilbenn vat a vara, silzig, kig-sall, diou skudellad sistr, ha d'e wele hep lavaret na bu na ba. ●(1957) AMAH 19 (T) *Jarl Priel. Ha zoken ar re n'intentent na bu na ba kerkent ha ma paouezec'h d'ober gant ar galleg. ●(1967) BRUD 26-27/25 (T) E. ar Barzhig. N'e-noa desket ne (lenn : na) lenn na skriva, nann, na bu na ba. ●(1968) LOLE 29 (T) *Roc'h Vur. ar fornier neve ne ouie na bu na ba euz e labour. ●(1981) ANTR 53 (L) *Tad Medar. Ama, a-vad, e unan kaer e penn ar foennog hir, yar e-bed endro d'ezañ, n'eus ken na bu na ba ennañ. ●93. Difoup e zaoulagad ha dispak e ziskouarn gantañ ne gompren na bu na ba. ●141. Heb gouzoud na bu na ba war ar brezoneg.

  • bua
    bua

    adv. (argot de La Roche-Derrien) Par (?) cf. hebiou (?).

    (1975) BAHE 87/14. Ret eo e vefe tremenet ma jez bua Kanbre.

  • buadenn
    buadenn

    f. (cuisine) Cuisson à la vapeur. cf. bugadenn

    (1985) OUIS 205. feu lent, cuisson à l’étouffée pour le buaden avec des mottes, sur la partie plate de l’âtre. ●note. Buaden : cuisson à la vapeur, très utilisée à Ouessant.

  • bual
    bual

    m. –ed (zoologie) Buffle.

    (1732) GReg 125b. Bufle, animal sauvage ressemblant au beuf, tr. «Bual. p. bualed.» ●Cuir de bufle, tr. «Lezr bual

    (1876) TDE.BF 81b. Bual, s. m., tr. «Buffle, animal ; pl. ed

    (1913) LZBt Gwengolo 7. ec'h an da vesa ar bualed. ●(1927) GERI.Ern 75. bual m., tr. «Buffle.»

  • bualier
    bualier

    s. (architecture) Ouverture, fenêtre.

    (1464) Cms (d’après GMB 86). Bualyer, fenestre. ●(1499) Ca 28a. Buhalyer. l. hec rima rime. ●28b. Buallier. g. fenestre. l. riscus risci per scilicet. ●(c.1500) Cb 31a. Buhalyer aliter traill. g. petite distance entre les ays. l. hec rima rime. ●31b. Buallier. g. fenestre. l. riscus risci per scilicet. ●(1521) Cc [bualier]. Bualier. g. fenestre. l. riscus rici. per scilicet. Jtem rima me. g. fante. b. fraill.

  • buan .1
    buan .1

    adv. & conj.

    I Adv.

    (1) Vite.

    (14--) N 249. Orzca breman deomp buhan voar an maes, tr. «Or çà, maintenant allons vite à la campagne.» ●(c.1500) Cb 31a. g. isnellement / ligierement / hastiuement. b. ez buan. ●(1633) Nom 49a. Tipula : espece d’araigne legere courant sur l’eau : vr spes á quifniden á ret buhan voar an dour. ●(1647) Am A.285. Mar bez ret dyff franc buhan haranguy, / Doanyet bras vezy à melconiet, tr. « S’il me faut librement, vite, haranguer, / Je serai très ennuyé et affligé »

    (c.1680) NG 664. querhet buon mat. ●816. (Disquen) buan. ●(1744) L'Arm 403b. Vite, Prompt, tr. «Buan : Bion

    (1825) COSp 99. é tremén hoah buonnoh hou puhé. ●(1829) CNG 78. Un Æel e yas joyus ha bion / De lavaret d'er Vugulion. ●(1872) ROU 108. Mad ha buan n'int ket unan.

    (1904) DBFV 19a. béan, bian, bion, adj. et adv., tr. «vite, prompt, promptement.» ●34a. buan, buon, adj. et adv., tr. «prompt, promptement.» ●(1917) LZBt Gouere 31. met buhon e ankoueont hag e pardonont. ●(1925) LZBt Meurzh 8. buhon e tro a du gant an trec'her.

    (2) Ken buan : sitôt.

    (1456) Credo 8-10. Hac agouz avas passion dedan pilat / crucifiet dan marue quenbuan voe / laquet ha goudese sepeliet, tr. «Et a souffert (la) passion, / crucifié sous Pilate ; / aussitôt il fut mis à mort / et ensuite enseveli.» ●(1499) Ca 170. Quenbuan. g. sitot. ●(1530) Pm 103. Quen buhan (…) / Heman he galu a voe saluet, tr. «Aussitôt (…) / Celui-ci par son appel fut sauvé.»

    (3) Ken buan : moins de deux.

    (1984) EBSY 134. (Sant-Ivi) ken buan 'ven bet kouezhet, tr. «Moins deux et je serais tombé.»

    (4) Ken buan hag all : tout aussi bien.

    (1910) MAKE 110. Ker buhan hag all, ma vije distroet da Bouldahud, he dije lavaret d'he anaoudegez : (…).

    II. Attr./Épith.

    (1) Rapide.

    (1499) Ca 28a. Buan. g. isnel. ligier hastiff. ●(1633) Nom 150a. Liburnica : fuste legere : vr fust scaff ha buhan. ●256a. Morbus acutus, pernicialis : maladie soudaine & viste : cleufuet souden ha buhan.

    (1732) GReg 963b. Cheval vite, tr. «Marc'h buhan

    (1906) BOBL 07 juillet 94/3a. Eun train buan o tond deuz Londrez da Blymouth. ●(1911) BUAZperrot 161. da biou oa ar re vuhanna [kezeg].

    (2) Prompt.

    (1860) BAL 4. ac e vezer buan d'en em laouenaat pa zigouez ur goall-dro bennac.

    (1907) PERS 339. pegen buan oa da ankounac'had (…) ar gaou great outhan.

    (3) Léger.

    (1659) SCger 72b. leger, tr. «buhan

    (4) (en plt de fruits) Primeur, précoce.

    (1633) Nom 66b. Pomum præcox, præcoquum : pomme de hastiueau, fruict d'été, ou hastif : frouez an haff, frouez buhan. ●70b. Ficus præcox : figue hastiue : fies buhan, fies eausticq.

    III. Loc. conj. Ken buan ha ma : dès que.

    (1659) SCger 69a. incontinent que ie vis cela, tr. «quer buan ha ma velis-se.»

    IV.

    (1) Ken buan ha lavaret chou d'ar yar : voir yar.

    (2) Ker buan ha lavaret ya : voir ya.

    (3) Buan evel an avel : voir avel.

    (4) Buan evel un tenn : voir tenn.

    (5) Buan evel un tarzh : voir tarzh.

  • buan .2
    buan .2

    m. –ed

    I. (zoologie)

    (1) Belette.

    (1876) TDE.BF 81b. Buan, s. m., tr. «Belette.»

    (1931) VALL 63a. Belette, tr. «buan p. pl. ed

    (2) Musaraigne.

    (1942) FHAB Meurzh/Ebrel 149. (Plouarzhel) buenn (pe muenn) (g.g.) eur ouenn loened damheñvel ouz al logod.

    II. Diarrhée.

    (1732) GReg 224b. Courante, flus de ventre, tr. «ar buan. ar buanicq

    (1876) TDE.BF 81b. Buan, s. m., tr. «diarrhée.»

  • buan-ha-buan
    buan-ha-buan

    adv.

    (1) Rapidement.

    (1907) AVKA 300. Penno braz ar bobl a n-am dastumas buan ha buan. ●(1925) BILZ 174. Blankaat a rê buan ha buan. ●(1954) VAZA 87. barrek da zeskiñ buan ha buan c'hwistañ war an daboulin vras.

    (2) Vite fait, bien fait.

    (1907) PERS 106. houman a gave an tu da ober buan ha buan eun tam lein benag.

  • buanaat
    buanaat

    v.

    (1) V. tr. d. Accélérer, rendre plus rapide.

    (1914) DFBP 4b. accélérer, tr. «Buanaat.» ●(1927) GERI.Ern 75. buanaat, tr. «rendre (plus) rapide.»

    (2) V. intr. Devenir plus rapide.

    (1927) GERI.Ern 75. buanaat, tr. «devenir (plus) rapide.»

  • buanadur
    buanadur

    m. –ioù Accélération.

    (1931) VALL 5a. Accélération, tr. «buanadur m.»

  • buanaer
    buanaer

    m. Accélérateur.

    (1914) DFBP 4b. accélérateur, tr. «Buaneer.» ●(1931) VALL 5a. Accélérateur subs., tr. «buanaer

  • buanaus
    buanaus

    adj. Accélérateur.

    (1931) VALL 5a. Accélérateur, tr. «buanaüs

  • buanded
    buanded

    f. Vitesse, rapidité.

    (1744) L'Arm 403b. Vitesse, tr. «Buandaitt. f.»

    (1904) DBFV 19a. beanted, buañded, m., tr. «célérité, rapidité.» ●(1927) GERI.Ern 75. buanded f., tr. «promptitude.»

  • buander
    buander

    m.

    (1) Vitesse, rapidité.

    (1774) AC 88. ep buander.

    (1907) BOBL 05 janvier 119/2e. daoust da zifonder pe da vuander ar benvek.

    (2) Promptitude.

    (1927) GERI.Ern 75. buander m., tr. «promptitude.»

  • buanegezh .1
    buanegezh .1

    f.

    I.

    (1) Précipitation, vitesse.

    (1744) L'Arm 403b. Vitesse, tr. «Buanniguiah. f.» ●(1774) AC 103. ep re a vuanegues, tr. «sans précipitation.»

    (1904) DBFV 34a. buanigiah, f. tr. «vitesse.»

    (2) Vivacité.

    (1904) DBFV 34a. buanigiah, f. tr. «vivacité.»

    II.

    (1) Colère, courroux.

    (1499) Ca 33a. Cassoni vide in buaneguez. ●148a. Offensaff vide in buaneguez. ●(c.1500) Cb 31b. gall. ire / ou courroux. b. buaneguez. ●(1576) H 52. hep meurbet dellit an buaneguez a doue ha pechifu maruel, tr. « without deadly sin and greatly deserving God’s wrath. » ●(1612) Cnf 19b. gant buaneguez ha fachery.

    (1659) SCger 25b. cholere, tr. «buaneguez.» ●71a. ire, tr. «buaneguez.» ●(1732) GReg 178b. Colere, peché capital, tr. «Buanéguez. Van[netois] buaniguéh.» ●225b. Courroux, tr. «Buanéguez. voyez colère.» ●963b. buhanéguez, tr. «colère.»●(1792) BD 4440. buanegues doue, tr. «la colère de Dieu.»

    (1872) ROU 108a-b. N'euz ket a diegez na vez buanegez, tr. «nul ménage où il n'y ait quelques vivacités.» ●(1877) BSA 42. varnon ebken e tle cueza ho puanegez. ●(18--) SAQ II 62. Taoliou roet gant buanegez, – a lez re a vlonsadurez.

    (1907) PERS 315. douget d'ar vuanegez. ●(1910) MAKE 58. dallet gant e vuhanegez. ●(1910) MBJL 145. pidi ar re all da vougan o buanegez. ●(1924) ZAMA 89. tuet, eun distera, war ar vuanegez. ●(1927) GERI.Ern 75. buanegez f., tr. «colère ; irritation.»

    (2) Jalousie, envie.

    (1612) Cnf 12a. hac euff so pechet à buaneguez, pé à auy. ●(1625) Bel 115. an gourchemenman, à bers oll assamblez an disprisancc, an cassony, an buhaneguez, rancun, an iniuriou, ha passionou arall.

    (3) Kemer buanegezh : éprouver de l'envie (envers qqn).

    (1612) Cnf 60b. Qvemeret buaneguez à enep an nessaff.

  • buanegezh .2
    buanegezh .2

    v. intr. Se mettre en colère, se courroucer.

    (1499) Ca 28a. Buaneguez. g. courroucier. ●(c.1500) Cb 31b. g. souuent courroucier. b. buaneguez alieus. ●(1521) Cc [buanegaez]. gal. courroucer. bri. buanegaez.

  • buanek
    buanek

    adj.

    (1) Colérique.

    (1499) Ca 28a. Buanec. g. courrouce. ire. ●(1530) Pm 147. Buanec fresq ha lesquidic, tr. «Irrités vraiment et brûlants.»

    (1732) GReg 179a. Colere, colerique, bilieux, sujet à la colere, fougueux, emporté, tr. «Buanecq. buanocq.» ●963b. buhanecq, tr. «colerique.»

    (1876) TDE.BF 81b. Buanek, adj., tr. «Sujet à se mettre en colère.»

    (1902) MBKJ 91. Sant Fransez, enn he vugaleach, a ioa primm ha buanek meurbed. ●(1904) BSAB 22. eun dijentil ken feulz ha ken buhanek ma seblante bean disperedet pa ye droug ennan. ●(1927) GERI.Ern 75. buanek, tr. «irrité, en colère.» ●(1972) BLBR 190/32. Skreved e oant, skreved gwenn, lijer, buaneg, atao o huchal.

    (2) Bezañ buanek ouzh : être jaloux, envieux de.

    (1612) Cnf 60b. CAffout auy, da lauaret eo, bezaff buanec ves an mat, pé an Excellancc, ves an Nessaff.

  • buanekaat
    buanekaat

    v.

    I. V. intr.

    (1) S'irriter, se courroucer.

    (c.1500) Cb 31b. g. offenser / courroucier. b. buanequat. ●94b. g. prouoquer / contrarier. b. breutat / buanecat.

    (1659) SCger 25b. cholerer, tr. «buanecat.» ●(1732) GReg 179a. Mettre en colère, tr. «Lacqât da vuanecqaat.» ●225b. Courroucer, tr. «Buanecqât. pr. buanecqeët.» ●582a. Bien loin de l'apaiser, il l'irrite, tr. «E lec'h e habasqaat, èl lacqa da vuannecqaat.» ●963b. buhanecqât, tr. «se mettre en colere.»

    (1855) MAV 33. Unan etouez ann dud vad-man a vuanekeaz. ●(1866) FHB 84/252b. Ann hini klan, o vez klevet kement-se, a vuaneka meurbed pe a sav drouk-braz enn-han. ●(1866) FHB 99/372a. da vuanekaat en hon eneb. ●(1869) FHB 223/105a. a lakea an Aotrou Doue da vuanecat en hon enep. ●(1876) TDE.BF 82a. Buanekaat, v. n., tr. «Se mettre en colère.»

    (1927) GERI.Ern 75. buanekaat v. n., tr. «s'irriter.»

    (2) Buanekaat ouzh ub. : s'irriter contre qqn.

    (1867) FHB 125/167a. abalamour ma zoc'h bet buhaneket ouzin.

    II. V. tr. d. Irriter.

    (1927) GERI.Ern 75. buanekaat v. a., tr. «irriter.»

  • buanekaet
    buanekaet

    adj. Irrité, courroucé.

    (c.1500) Cb 31b. g. ireux / vergoinneux / ou courrouciez. b. buanequeat. ●(1575) M 2215-2217. Bezcoaz ne voe Leon na con quen disounest / Mar outraig arraget, buanecquet medest : / Pan ve lazet ho cnot, en ho bot me'n protest, tr. «Jamais il n'y eut lion ni chiens si furieux, / Si outrageusement enragés, irrités, je l'atteste, / Quand on a tué leur progéniture dans leur antre, je l'affirme.» ●(1612) Cnf 9a. en em caff buanecquet, ha subitamant ez desir da caffout vengeancc à nezaff.

    (1732) GReg 178b-179a. Elle étoit en une grande colère, tr. «buanecqët terrupl edo.»

  • buanekaus
    buanekaus

    adj. Irritable.

    (c.1500) Cb 31b. g. courroussablez de ligier. b. buanequaus. ●g. ireux. b. buanequaus.

    (1927) GERI.Ern 75. buanekaüs, tr. «irritable.»

  • buanidigezh
    buanidigezh

    f.

    (1) Vitesse.

    (1904) DBFV 34a. buanedigeh, f. tr. «vitesse.»

    (2) Vivacité.

    (1904) DBFV 34a. buanedigeh, f. tr. «vivacité.»

  • buared
    buared

    m. (météorologie) Vent de beau temps.

    (1752) PEll 101. Buaret ou buharet, vent, qui dans les beaux tems, tourne avec le soleil.

    (1931) VALL 776b. Vent de beau temps, qui tourne avec le soleil, tr. «buared m.»

  • Bubri
    Bubri

    n. d. l. Bubry.

    (1) Bubri.

    (1748) CI.pou 106. Bubri. ●(1775) HEneu 10/13a. guern, melran, ha lomaleu, malguennac, ha bubri / baud, pluniaue, quistinnic, hac er guer à bondi / deit de bedein a galon vat dré ur guir garanté / d'en intron vari a guelhuen d'ou secour nos ha dé.

    (1792-1815) CHCH 206. Men é ma oeit lanneg Bubri. ●(1847) FVR 287. Dilli, belek, paket e Beubri. ●(1849) LLB 78. Gunehtu é Sarhaw ha guneh é Bubri.

    (1902) LZBg Mae 100. Bubri. ●(1905) ALMA 70. Bebrai. ●(1925) SFKH 15. é parréz Bubri, ér vro pourlet. ●(1930) GUSG 140. Kañnet get en Damezel K., é Bubri.

    (2) Blason populaire : Pennoù potin pilet, voir 2. potin.

    (3) [Toponymie locale]

    (1902-1905) LARB 187a. É tan mé a Sant Iouan, é tan ag er pardon, / M'em ès kavet ar me hent ur verhig a galon. ●(1905) ALMA 70. Sant Iouen (...) Santez Helena.

  • bubu .1
    bubu .1

    adj. & interj.

    (1) Adj. Sale.

    (1962) TDBP III 43. bubu, tr. «sale (de bulum = binim, venin).» ●(2000) LLMM 318/59. «bubu !» er ster «sale» zo anavezet e Skrigneg ivez.

    (2) interj. Attention (pour prévenir d'un danger).

    (1989) TDBP IV 26. bubu, bubu ! tr. «Attention ! Danjereux ! Mauvais ! (se dit aux enfants)»

  • bubu .2
    bubu .2

    m. enfant.

    (1) Bobo.

    (c.1718) CHal.ms i. bobo, tr. «bubu.» ●(1744) L'Arm 32b. Bobo, tr. «Bubu. m.»

    (1904) DBFV 34a. bubu, m., tr. «bobo.» ●(1931) VALL 70b. Bobo, tr. «boubou –ig, bubu (surtout brûlure) m. ; (un) bobo boubouenn f. cri des enfants qui ont mal bou ! bou !» ●(c.1930) VALLtreg 8. Bek : Pluriel Bégou, épouvantail pour les enfants (1) (…) (1) Bek(ou) bebek (mot enfantin) c'est tout ce qui pique. C'est le même sens que bubu (breton) bobo (fais [= français]) (Bès) adskrivet diwar Geriadur Etienne). ●(1979) HYZH 79/14. Ar boan a zo boubou » (…) Bubu eo e T[reger]. ●(2000) LLMM 318/59. bubu, bubuig : gloaz bihan. C'hwezhañ a rer war ar gloaz gant ar genou hag an aer domm a gas kuit an droug, ar boan. Doare kozh-tre hag efedus-kaer.

    (2) Ober bubu : faire bobo.

    (1979) HYZH 79/15. komzet e vo eus (…) ober bubu e T[reger].

    (3) Ober fu war ar bubu : souffler sur le bobo.

    (2007) TROGERI. Du-mañ e vez(e) lâret : "ober fu war ar bubu".

    (4) Chose dangereuse.

    (1978) PBPP 2.1/96. (Plougouskant) bubu, tr. «chose dangereuse /langage enfantin/.»

    (5) Feu, chose qui brûle.

    (1895) RECe XVI/216. La même syllabe [bu] se présente (…) dans le terme enfantin bubu, feu, chose qui brûle, en petit Tréguier.

    (1979) HYZH 79/16. (Plouared) Bubu eo an tan e P[loua]r[e]d.

    (6) Brulûre.

    (1931) VALL 70b. Bobo, tr. «boubou, –ig, bubu (surtout brulûre) m.»

  • bubuig
    bubuig

    m.

    I. enfant. Bobo.

    (2000) LLMM 318/59. bubu, bubuig : gloaz bihan. C'hwezhañ a rer war ar gloaz gant ar genou hag an aer domm a gas kuit an droug, ar boan. Doare kozh-tre hag efedus-kaer.

    II. fam.

    (1) Dégats, casse.

    (1983) TDBP IV 26. Ya, ma na vez ket ramp an hent, bremañ 'vo bubuig, tr. «Oui, si la route n'est pas glissante, tout à l'heure, il y aura de la casse.»

    (2) Appréhension.

    (c.1930) VALLtreg 292. Bubuig, appréhension. Ober bubuig (Even).

  • bubuik
    bubuik

    adj. fam.

    (1) Risqué, hasardeux, aléatoire.

    (1942) VALLsup 6b. Aléatoire, tr. «bubuik enfant. L[eon].» ●(1960) BAHE 25/4. Biskoazh avat n'he deus sinet ar Frañs emglev ebet a-zivout ar c'hraf-se, ha n'eo ket risklet d'hen ober, 'm eus aon : re vubuik e vefe eviti ! ●(1968) BAHE 55/64. evel just e vefe bubuik ha lu lavarout ez eo abalamour da se. ●(1978) PBPP 2.1/96. (Plougouskant) bubuig, tr. «risqué /familier/.» ●laka patatez re abred zo bubuik, tr. «planter des pommes de terre trop tôt, c'est risqué /à cause de la gelée/.»

    (2) Bubuik ar jeu : l'affaire est délicate.

    (1967) BAHE 51/27. 'M eus aon ez eo bubuïk ar jeu !

    (3) (météorologie) Variable.

    (1962) TDBP IV 26. An amzer-se e-kerz ar goañv a vez bubuig, tr. «En hiver, le temps est très variable»

    (4) Interj. Bubuik ! : ça brûle !

    (19--) VALLtreg 292. Bubuig ça brûle ! se dit aux enfants (Biler).

  • buch
    buch

    coll.

    (1) Bûches.

    (1969) BAHE 60/35. pe e oa savet treid d'am buch, pe e oa ul laer war-dro.

    (2) Koad-buch : bûches.

    (1963) BAHE 35/34. Lod a brene keuneud ha koad-buch.

  • buchal / buchañ
    buchal / buchañ

    v.

    (1) V. tr. d. Lancer (qqc.) contre qqc. d'autre.

    (1982) PBLS 38. (Langoned) buchal, tr. «lancer qch contre qch d'autre.» ●108. buchañ, tr. «lancer qch avec force.»

    (2) V. intr. sens fig. Y aller hardiement.

    (1982) PBLS 38. (Langoned) buchal, tr. «(au fig.) y aller hardi.» ●108. buchañ, tr. «attaquer.»

  • buchañ
    buchañ

    voir buchal

  • buched
    buched

    m. –où Bûcher de supplice.

    (1792) BD 5435. bout tolet en eur buchet euit col e vue, tr. «être jeté dans un bûcher pour perdre la vie.»

  • buchenn
    buchenn

    f. –où Bûche.

    (1969) BAHE 60/35. dougen ar buchennoù da vord an hent bras. (…) pemp pe c'hwec'h buchenn.

  • bucher
    bucher

    m. –ion Bûcheron.

    (1922) BUBR 13/10. Gant an hesken-vucher me a zistag peb bod.

  • bucher-kad
    bucher-kad

    m. Bûcheron.

    (1932) ALMA 155. ti soul eur bucher koat. ●(1970) LIMO 24 octobre. Job er Fichér, é oè béchour-koed ér gér man.

  • buchiñ
    buchiñ

    voir muchañ

  • bud
    bud

    voir but

  • bud(ik)
    bud(ik)

    interj. Onomatopée pour appeler les poules (ici une pie).

    (17--) MM 1494. Budik, budik, budik, budik ! / Margod, margodig agasik ! tr. «Bidi, bidi, bidi, bidi, Margot, petite Margot, pie et piot !»

    (1942) FHAB Meurzh/Ebrel 149. (Plouarzhel) bud ! bud ! = da c'hervel ar yer.

  • budet
    budet

    adj. Paralysé, immobilisé.

    (1909) DIHU 174/375. budet-kaer get er spont.

  • budez
    budez

    s. (argot de La Roche-Derrien) Pantalon.

    (1980) PEAS 59. Budez, bragoù.

  • budjed
    budjed

    m. –où Budget.

    (1908) BOBL 11 avril 172/1d. ne oa ket posubl pansiona kemend a dud anez lakaat kargou re bouner var ar budjed. ●(1941) ARVO 1/3b. Ar budjed evit tri miz kenta 1941. ●(1920) MVRO 26/1b. ar budjed a ziabarz. ●(1964) BAHE 40/64. budjed ar bloaz.

  • Buelion
    Buelion

    n. de l. Buléon.

    (1)

    (1910) ISBR 109. Aveit merchein é hradvat de veneh Redon é ras dehé plouéieu Arhon ha Buléon é 878.

    (2) Nom de famille.

    (1970) NFBT 27 N° 204. Buléon.

  • buezon
    buezon

    f. –où Période (de pluie, de vent, de beau temps, etec.), nuaison.

    (1978) PBPP 2.1/96-97. (Plougouskant) buezon f. buezonoù période /en parlant du temps qu'il fait/. ●ur vuezon glaveier ; ur vuezon dour ; ur vuezon c'hlav : une période de pluie. ●ur vuezon avel : une période de vent. ●buezonoù re hir 'ra evel-henn memestra : le temps ne change pas assez souvent. ●ur vuezon sec'hor : une période de sécheresse. ●ur vuezon amzer vrav : une période de beau temps.

  • bufed
    bufed

    m. –où

    (1) (mobilier) Buffet.

    (1633) Nom 134a. Argyrotheca, vasarium : buffet : buffet, pres. ●156a. Abacus, repositorium : buffet, dressoir : buffet, dressouër.

    (1890) MOA 152b. Buffet. On dit aussi : bufed, m.

    (1983) TDBP IV 42. An hini vihan a vez o tisklenkañ an traoù eus ar bufed, tr. «La petite dérange les affaires du buffet.»

    (2) (musique) Buffet (d'orgue).

    (1910) MBJL 107. buffet an ogro.

  • bug .1
    bug .1

    interj. enfant. Attention au feu.

    (1976) LIMO 10 avril. Bug ! équivaut à ‘attention au feu', se dit à l'enfant quand il s'approche trop de la flamme. ●Bug d'ho tornig !, tr. «Bug à ta petite main !» ●(1982) LIMO 4 juin. Tostam d'en tan eid gobér «titi.» Ne dostam ket ré, pétremant «bug».

  • bug .2
    bug .2

    m. (botanique) Fragon, petit houx (Ruscus aculeatus).

    (1876) TDE.BF 82a. Bug, s. m. C[ornouaille], tr. «Houx de la petite espèce.»

    (1927) GERI.Ern 75. bug m., tr. «Petit houx.» ●(1931) VALL 317b. Fragon petit houx, tr. «bug m.»

  • bug .3
    bug .3

    m.

    (1) Action de fouler, presser.

    (1876) TDE.BF 82a. Bug, s. m., tr. «Action de fouler, de presser.»

    (2) sens fig. Ober ur bug da =

    (1912) BUAZpermoal 341. Evit digeri hent, Jann a reas eur mug d'eze [d'ar Saozon].

  • bugad
    bugad

    m.

    I.

    (1) Lessive.

    (c.1718) M 325/422) (N 1/31 - O 32/70 - P 71/219 - Q 220/242 - R 242/426) (S 1/138 - T 149/251 - U/V/W 252/343 - Y 343/344 - Z 344/345)">CHal.ms ii. la cuue ou l'on fait la lessiue, tr. « g/quibel bugat.» ●(1732) GReg 125a. Buée, lessive, tr. «bugad. p. bugadou. Van[netois] bugad. p. bugadeü

    (1857) CBF 114. Ober eur bugad, tr. «faire une petite lessive.» ●(1876) TDE.BF 82b. Bugad, s. m., tr. «Petite lessive faite dans la maison, sans emploi de cendre ou potasse, en foulant et pressant le linge sale.»

    (1904) DBFV 34a. bugad (bas van[netais]) bigoad, Loth), m. pl. eu, tr. «buée, lessive.» ●(1906) HPSA 55. é oent é hobér bugad. ●(1908) NIKO 15. Bugad e zou get ré Nikolazig. ●(1911) SPON 13. Ur bugad bras benak, marsé ? ●(1927) GERI.Ern 75. bugad m., tr. «petite lessive avec du savon.»

    (2) Gwalc'hiñ ar bugad : faire la lessive.

    (1897) EST 63. de holhein er bugad.

    (3) Ensemble du linge lessivé.

    (1767) ISpour 278. séheinn bugadeu.

    (1897) EST 64. ur bugad é séhein !

    (1904) DBFV 34a. bugad (bas van[netais]) bigoad, Loth), m. pl. eu, tr. «le linge de la lessive.»

    (3) Ti-bugad : buanderie.

    (1744) L'Arm 39b. Buanderie, tr. «Ti bugatt. m.»

    II. sens fig.

    (1) Magnificence.

    (1575) M 1911. goude go (lire : ho) holl bugat, tr. «après toute leur magnificence.»

    (2) Vanité.

    (1847) FVR 364. Jorj a bign war-n-ezhan hep bugad, evel ivez hep kridien.

    (1927) GERI.Ern 75. bugad m., tr. «Vanité.»

    III. Ober bugad : fanfaronner, se glorifier. Cf. Français se faire mousser & BRUD 16/15 : Moarvad n'out ket o vond da glogori evid beza lazet kelien ? & LLMM 161/434 : klogoret gant al lorc'h.

    (1659) SCger 17a. se brauer, tr. «ober bugat.» ●(1732) GReg 116a. Faire le brave, le fanfaron, tr. «ober bugad

    (1878) SVE 590. Ober bugad, tr. L.-F. Salvet «Faire petite lessive. (Se glorifier.)»

    (1912) MELU XI 206. Ober bugad. «Faire petite lessive. (Se glorifier)» S[auvé] 590. Il y a là deux mots différents, cf. Gloss. 87; Henry, Lexique étym. 47. Mil. ms. a Ober bugad ha kalz a deil gant nebeud a golo, qu'il traduit «se glorifier et faire plus de fumée que de feu». Litt. : faire ostentation et beaucoup de fumier avec peu de paille; l'idée de «lessive» produirait ici deux images incohérentes. Le sens de vanterie ne se trouve jamais dans kouez(z), synonyme de bugad; son emploie figuré rappelle plutôt l'expression française «laver son linge sale en famille», dans le proverbe de Plouézec : Koue unan bennak 've ordinal war ar c'harz. La lessive de quelqu'un est toujours sur la haie, = il y a toujours quelqu'un qui est sur le tapis, dont on médit; personne n'est à l'abri de la critique.»

  • bugadenn
    bugadenn

    f. –où Lessive.

    (1857) CBF 114. Ober eur vugaden, tr. «faire une petite lessive.» ●(1876) TDE.BF 82b. Bugadenn, s. f., tr. «Petite lessive faite dans la maison, sans emploi de cendre ou potasse, en foulant et pressant le linge sale.» ●(18--) SAQ I 58. bervet el lichou pe er vugaden.

    (1927) GERI.Ern 75. bugadenn f., tr. «petite lessive avec du savon.»

  • bugader .1
    bugader .1

    m. –ion Buandier.

    (1732) GReg 124b. Buandier, tr. «bugader.» ●(1744) L'Arm 39b. Buandier, tr. «bugadér.. erion. m.»

    (1904) DBFV 34a. bugadér, m. pl. ion, tr. «buandier, cuvier.» ●(1927) GERI.Ern 75. bugader, tr. «buandier.»

  • bugader .2
    bugader .2

    m. –ioù Lessiveuse.

    (1934) BRUS 275. Une lessiveuse, tr. «ur bugadér –eu, m.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...