Recherche 'dra...' : 123 mots trouvés
Page 1 : de dra (1) à drailhet (50) :- dradra
part. opt. Que.
●(1580) G 321-322. Dra vech flam mam ha tat || goude sourcy dymat, tr. «Que vous soyez joyeux, mère et père / Après le mauvais souci.»
- draendraen
m. drein
I. (botanique)
(1) Épine.
●(1499) Ca 72a. Dren. g. espine. ●(c. 1501) Lv 232/5. drahenic gl. spina. ●(1575) M 790. euel dreyn spernn, tr. «comme des pointes d'épines.»
●(1659) SCger 52b. epine, tr. «dren, p. drein.» ●(c.1680) NG 1694. en drain spernë. ●(1710) IN I 167. lamet an drean pehini a so oc'h ho piquat. ●(17--) TE 373. é-mésq ronce ha drein.
●(1849) LLB 28. N'ou des kawet ér bed nameid spern, nameit drein. ●(1860) BAL 158. ar joad a deu evel treac'h d'ar boan, an drein a iaa e roz.
●(1902) MBKJ 188. lakaat eun drean-spern muioc'h e kurunenn Jezus.
(2) Louzaouenn-an-draen : armoise aurone Artemisia abrotanum.
●(1732) GReg 491b. L'herbe à l'épine, du loiron, tr. «Lousaouënn an drean.»
II. (anatomie animale)
(1) Arête de poisson.
●(1633) Nom 42b. Spina : vne areste : vn dræn.
●(1744) L'Arm 16b. Arête de poisson, tr. «Drein pissquétt.»
●(1942) DADO 11. eno e kavot penn ar blaïsenn hag an drein, mar n’int ket aet gant ar c’haz.
(2) Garrot.
●(1872) ROU 86a. Garrot, tr. «Drean ar marc'h.» ●(1889) ISV 473. Ne jomas nemet eur marc'h coz a voa kignet he zrean dioc'h ar bass.
●(1913) BOBL 27 septembre 458/2e. E gein hag e dailler a dle beza eün ha plean gant eun dren uhel. ●(1932) ALMA 99. e zrean a zo kignet gant ar baz hag e gostou a zo disvlevet dioc'h ar zugellou. ●(1993) MARV vii 36. (Ploneour-Menez) Bremañ ar marh a ranke beza war bign. Setu e chouk a ranke beza, e «zren» ma kerez bez «pronoñset» a-walh.
III. par anal.
(1) Détente d'arme à feu.
●(1732) GReg 279b. Detente, ce qui sert à faire lâcher le ressort d'une arme à feu, tr. «Drean. dræn. pp. dræin.» ●La detente fait debander le fusil, tr. «An drean a zisvant ar fusuilh.»
●(1931) VALL 212a. Détente d'une arme à feu, tr. «draen m.»
(2) Pivot.
●(1732) GReg 726b. Pivot, fer pointu sur lequel tourne une porte, tr. «Van[netois] dren. p. drenëu, drein.» ●(1744) L'Arm 287. Pivot ou Torillon d'une porte cochère, sur lequel elle porte & il tourne avec elle, tr. «Drænn. m.»
●(1931) VALL 563a. Pivot, tr. «draen m. pl. drein.»
IV. sens fig.
(1) Problème.
●(1972) SKVT I 87. Un draen a oa. ●(1973) SKVT II 39. Un draen e (sic) oa amañ, da veno Veig.
(2) par metaph. Draen ar boan =
●(1925) BUAZmadeg 287. Seul dounoc'h on dezo santet eur pennad drean ar boan var an douar.
(3) =
●(1907) BSPD I 210. Mes, é kreiz er plijadurieu, ne oé ket anehi nehoah eurus ; un dren e oé én hé halon.
V.
(1) Mac’hañ drein : voir son jeune frère se marier avant soi-même.
●(1979) LIMO 20 octobre (G). Ema ataù é vahein drein ! (ag ur paotr en des gwelet é vreur youankoh é timéein).
(2) Gouzout e pe viz emañ an drein : voir biz.
(3) Kaout ur ... war ar c'hein hag unan all war an drein : voir kein.
(4) Ober ur fourchad drein : voir fourchad.
- draen-boukldraen-boukl
m. Ardillon de boucle.
●(1732) GReg 50a. Ardillon, pointe au milieu de la boucle, tr. «Drean. dræn-boucl. p. drein-boucl.» ●106b. Hardillon d'une boucle, tr. «Dræn-boucl. p. dræin-boucl.»
- draen-chasdraen-chas
m. drein-chas (botanique) Églantine.
●(1879) ERNsup 152. drein-chaš, églantine, St-M[ayeux].
- draen-dibuner
- draen-fuilhdraen-fuilh
m. Pomme de discorde.
●(1855) FUB 26. Eur (lire : eun) draen-fuil é vé én ti / Mar deuz kighel é komandi, tr. «Brouille sera à la maison / Si la quenouille est la maîtresse.»
- draen-kigdraen-kig
m. drein-kig (pathologie) Point noir sur la peau, comédon.
●(1732) GReg 113b. Bouton, ou bourgeon qui vient au visage, de chaleur de foye, tr. «drean-qycq. p. dræn-qicq. p. dræin-qycq.» ●Nez plein de boutons, tr. «fry leun a zræin-qycq.» ●Visage couvert de boutons, tr. «façz goloët gand dræin-qycq.»
●(1927) GERI.Ern 119. draen-kig, tr. «pustule.» ●(1935) DIHU 288/286. dreingig (collect.) poentigeu du e uélér é krohen meur a zen, en ou fas drest pep tra. ●(1952) LLMM 32-33/134. (Douarnenez) Drengi(z) a-s. Ar seurt preñved munut gwenn, du o fenn, a gresk en toulloù-kroc'hen, e fas an dud. Drengi zo leun e veg. ●(1962) EGRH I 72. draen-kig m., tr. « endroit sensible sous la peau. »
- draen-peskdraen-pesk
m. Motif de broderie (pays bigouden).
●(1953) CDPB I 63. Dren-pesk (f.) : Arête de poisson. Motif décoratif des broderies bigoudènes.
- draen-red
- draeneg .1draeneg .1
f. –i Buisson d'épines.
●(1927) GERI.Ern 119. dr(a)eneg V[annetais] f., tr. «buisson d'épines, pl, -i.»
- draeneg .2
- draenenn .1
- draenenn .2draenenn .2
f. –où
(1) (marine) Aiguillot.
●(1979) VSDZ 10. (Douarnenez) Pa vie lakaet ar steur gwechall, vie lakaet draenennoù… An draenenn vie en traoñ amañ, tr. (p. 179) «Autrefois, quand on fixait le gouvernail on posait des aiguillots. L'aiguillot était en bas.»
(2) (armement) Détente.
●(1927) GERI.Ern 119. dr(a)enenn f., tr. «détente d'une amre à feu.»
●(1931) VALL 212a. Détente d'une arme à feu, tr. «draenenn f. pl. ou.»
- drafdraf
m. & prép. –où, drefen, drifier
I. M.
(1) Guichet.
●(1464) Cms (d’après GMB 195). Draffl, draffle ou huysset. ●(1499) Ca 72a. Draff. g. draffle / ou huisset. ●(1633) Nom 145b. Dïathyrum, vel diathyra sunt : vne closture d'ais pour se garder du vent : vr draf, vr clotur coat á rer euit miret ouz an auel.
●(1732) GReg 480b. Guichet, petite fenêtre grillée dans la premiere porte d'une prison, tr. «Draff. p. draffou, drévenn.
(2) Draf al leandi =
●(1732) GReg 481a. Guichet de parloir, le tour où l'on parle à une portiere de Religieuses, tr. «Draff al leandy.»
●(1866) FHB 67/118a. digerri draf al leandi.
(3) =
●(1732) GReg 481a. Guichet, petite porte qui est à la grande porte d'une ville, d'un château, tr. «Draff kær, draff ar c'hastell.»
(4) Barrière.
●(1871) FHB 313/413a. araog m'am boa bet amzer da zigeri an draf. ●(1878) EKG II 137. E penn ar voger-ze e veliz eun draf hag a ioa digor. An draf-ze a skoe var leur Bielon. ●157. o vranskellat var an draf.
●(1909) BROU 230. (Eusa) Barrière, tr. «Draf Au pluriel : Drefier.» ●(1911) BUAZperrot 281. drav al liorz. ●(1922) KAAG 40. o tigeri an dreven d'ar chatal da vresa an drevajou. ●(1944) VKST Ebrel 117. eun aode da derri e pep penn, eun drav war pep hini anezo. ●(1957) PLBR 64-65. draf, «barrière», pl. dreven (et endraf, même sens, pl. endrifcher, Molène). ●(1975) UVUD 88. (Plougerne) An odiou gwechall a doa kaeet gant mein ie. E vehe lakeat dreven evit kas ar chatal. E lec'h ma pehe chatal da vont, e loskes eun draf vian, plas d'eun aneval d'ont e barz ar park. An tu-mañ, pez a jomfe vije meinet. E vehe digoret an draf da leskar ar chatal e barz. ●89. Ni boa drevenn ouarn, met var ar parkeier boa ket mestra. Boa kemet d'ont e barz al leur eun draf ouarn.
(5) Gerzier dreven : ridelle à claies.
●(1987) GOEM 172. des charrettes dont les côtés sont à clayonnage, gercher drenven.
(6) =
●(1732) GReg 24b. Ais, cloison faite d'ais pour se garantir du vent, tr. «draff. p. drèven.»
(7) = (?).
●(1911) BUAZperrot 161. gant dreven ha lien e veze tapet ha kabestret ar re yaouank [kezeg].
(8) fam. Draf ar genoù : bouche.
●(18--) CST 31. nemet gwelloc'h e vije bet d'ezan derc'hel klos draf e c'henou.
II. Loc. prép. (chasse) A-draf war : en arrêt.
●(1931) VALL 37b. en arrêt (en plt. d'un chien, chat, etc.), tr. «a-draf war T[regor].»
- draf-rastell
- draf-tro
- draferdrafer
m. –ion
(1) Portier de prison.
●(1732) GReg 481a. Guichetier, celui qui a soin de la porte d'une prison, tr. «draffer. p. draffêryen.»
●(1914) DFBP 163a. Guichetier, tr. «Drafer.» ●(1927) GERI.Ern 120. drafer, tr. «guichetier.»
(2) Fabriquant de barrière.
●(1927) GERI.Ern 120. drafer, tr. «celui qui fait des barrières.»
- drafetdrafet
adj. (chasse) À l'arrêt.
●(1931) VALL 37b. en arrêt (en plt. d'un chien, chat, etc.), tr. «drafet.»
- drag .1drag .1
interj.
(1) Onomatopée qui imite le bruit du métier à tisser en action.
●(1972) LIMO 25 mars. Ha Job de zerhel d'obér : «Drag ! Drag !» ar é stern. Rag, èl é dad-koh, èl é dad hag èl é vreur, me iondr e oè guiadér.
(2) Dig ha drag : onomatopée qui imite le son des castagnettes.
●(1941) ARVR 52/4e. Daou damm-koad lakaet da straka e-kreiz etre ar bizied a ra : dig-ha-drag (e galleg : castagnettes).
- drag .2drag .2
m. (pêche)
(1) Chalut.
●(1925) BILZ 103. Saïg Jelvest a rê ar besketerez, a-hed an ôd, gant rouejou stank : drag pe zein. Gant an drag e peskete pleized, lizenned, balbuenned, toulboud, rêed, touilhed a bep liou.
►par ext. Chalutage.
●(1944) GWAL 163/172. (Ar Gelveneg) an drag (pesketaerezh gant ar sac'h-drag). (...) er bloaz a zeu e rin an drag.
(2) Sac'h-drag : chalut.
●(1944) GWAL 163/156. (Ar Gelveneg) Gant ar sac'h-drag e labour ar malamoked. ●(1944) GWAL 165/309. (Ar Gelveneg) Ar ger «sac'h-roued» implijet gant Farnachanavan n'eo ket anavezet ; ober a reer gant sac'h-drag.
(3) Poch-drag : chalut.
●(1977) PBDZ 265. (Douarnenez) ar pochoù-drag, tr. «les chaluts.» ●(1986) GEVU v 116. (Pouldahu) hag ign a lak o fochoù drag da vont d'an dondez m'o deus c'hoant, tr. «les chalutiers règlent leurs filets à la profondeur des bancs.»
- drag .3drag .3
s. –où (marine) Endroit où le bordé est de plus forte section.
●(1987) GOEM 78. La virure où s'appuie le bateau à l'échouage est composée de trois éléments. Au niveau où les flancs (…) portent au sol à l'échouage, le bordé est de plus forte section. Cette pièce de bois porte le nom de drask, draskou à Portsall, et drag, dragou à Plouguerneau.
- dragiñdragiñ
v. intr. (pêche) Chaluter.
●(1925) BILZ 109. ar Gwennili a oa o tragi etre Beg-ar-Fri hag ar C'hadorou-Bihan. ●124. o tragi war an ôd. ●162. ar bagou a oa aet d'an ôd, darn da linenna, da gevella, da zragi. ●(1977) PBDZ 259. (Douarnenez) forzh pelec'h e tragint war ar plaen, tr. «n'importe où ils chaluteront sur fond plat.»
- dragondragon
m. –ed
I.
(1) (mythologie) Dragon.
●(1464) Cms (d’après GMB 195). Dragoun, dragon. ●(1499) Ca 72a. Dragon. g. idem. ●(1575) M 2223. An Diaoul e'n dragon, glouton, tr. «Le Diable est le dragon avide.» ●(1633) Nom 51a. Draco, famina dracæna : dragon : dragoun.
●(c.1680) NG 918. Guet en dragonnet hem fin tourmantet vai[int], tr. « By the dragons they will be tormented without end. » ●(17--) TE 476. En dragon-hont rangènnét.
●(1894) BUZmornik 153. o veza stoliet ann dragoun enn hano Jezuz-Krist.
●(1911) BUAZperrot 187. eun dragon euzus.
(2) (domaine militaire) Dragon.
●(1849) GBI II 294. Hag o em angaji da dragon, tr. «Et je m'engageai comme dragon.»
●(1906) KANngalon Gwengolo 208. eur vanden dragonnet var loan. ●(1907) KANngalon Mae 396. Eun dragoun koz oa. ●(1933) EVGB 9. eur c'habiten dragoned.
II. Bezañ furius evel un dragon : être très furieux.
●(1935) ADBr xlii 3-4/400. Hardis eo evel el leon / Furius evel en dragon, tr. «Il est hardi comme un lion, / Furieux comme un dragon.»
- dragonadeg
- dragonezdragonez
coll. (botanique) Dragonniers.
●(1931) VALL 230b. Dragonnier, tr. «dragonez col. sg. dragonezenn f.»
- dragonezenndragonezenn
f. –ed, dragonez (botanique) Dragonnier.
●(1931) VALL 230b. Dragonnier, tr. «dragonez col. sg. dragonezenn f.»
- dragour .1dragour .1
m. –ion (pêche) Homme qui travaille sur un chalutier.
●(1969) BAHE 60/15. N'on ket ganet da vezañ mevel dindan n'eus forzh peseurt strollad dragourion. ●(1977) PBDZ 719. (Douarnenez) dragour, tr. «pêcheur au chalut.» ●(1979) VSDZ 94. (Douarnenez) An dragourien a dap deuzouto, tr. (p. 258) «Ce sont les chalutiers qui les pêchent.»
- dragour .2
- drailh .1drailh .1
m. –où
I.
(1) Bagarre, bataille.
●(1910) FHAB Here 309. ha dao d'ar pigoz, ha dao d'al lorgn ha dao d'an drailh ! ●(1919) FHAB Here 104. Goude an drailh... ●(1920) AMJV 118. ne oue ket guelet e Mana freuz ha draill evel el leac'hiou all. ●(1926) SAHE 46. gant aoun na vijent kuezet etre daouarn paotred an drail. ●(1937) FHAB Kerzu 362. Ha setu drailh etre an tri damm lanfre euzus. ●(1949) KROB 12/9. an dismantr, a jom warlerc'h an drailh, a ziskouez dremm heuzus hag iskis ar brezel milliget. ●(1962) GERV 92. Spontus e voe an drailh e-touez ar breizerien.
(2) Mésentente, querelle.
●(1910) MAKE 57. eun nebeudig a zo alïes peadra evit hada drailh e-touez ar gwella mignoned.
(3) Kanaouennoù drailh : chansons révolutionnaires.
●(1905) BOBL 30 décembre 67/2c. Micherourien porz ar Roc'hell o deuz great tro ar ruiou en eur gana kanaouennou draill, hag en eur ober reuz.
(4) C'hwezhañ an drailh : fomenter le désordre, la révolution.
●(1905) BOBL 16 décembre 65/1b. ar re a ia euz an eil kear d'eben evit c'houeza an draill. ●(1906) BOBL 08 décembre 115/1b. ne reont netra nemed c'houeza an draill.
(5) Bavardage.
●(1936) IVGA 45. Ha drailh ganto ha c'hoarzadeg.
(6) Grand bruit.
●(1907) MVET 82. oc'h ober eur safar, eun drailh da vouzara an den ar gwella skouarnet.
II.
(1) Coupure qui n'est pas nette.
●(1915) HBPR 191. Ar gountell (...) ne droc'haz nemet an hanter deuz he c'houzoug. (...) Ne reaz nemet eun draill all.
(2) Choses cassées.
●(1934) FHAB C'hwevrer 57. Nag a stlabez, nag a zrailhou a reont ! Nag a zismantrou-ta !
(3) Coupon, retaille.
●(1927) GERI.Ern 120. drailh m., tr. «coupon, retaille.»
(4) (en plt des arbres) Rejeton.
●(1936) LVPR 91. e sav broustou regalis. An drailhou gwez-se, na dalvezont, kouls lavaret netra. Ha ma lezer anezo da boulza, e teuont da vouga, da luia da laza ar gwez-Olivez.
- drailh .2drailh .2
voir treilh
- drailh .3drailh .3
voir drailhañ
- drailh-havrdrailh-havr
m. (agriculture) Marre à défricher.
●(1960) EVBF I 335. Outre les expressions données plus haut, on trouve encore, pour «défricher» : (…) drailha-haor, Huelgoat (avec une marre appelée drailh-haor).
- drailh-korfdrailh-korf
= (?) Grosse fatigue (?).
●(1865) LZBt Gouere 5. tronset he diliad beteg hanter he diouar, setu kempenn eur misioner enn tec'h ; ha mar be red, enn eunn noz hepken, pellaat war hed seiz, eiz leo, sonjet pebez draill korf, pa ver erru !
- drailhad
- drailhadegdrailhadeg
f. –où Drailhadeg stlipoù : découpage des tripes en commun.
●(1908) FHAB Gwengolo 271. ar veladen pe ar goulen, an dimez, ar bedadek tud, an drailhadek stlipou.
- drailhadur
- drailhaj
- drailhajoù
- drailhañ / drailhiñ / drailhdrailhañ / drailhiñ / drailh
v.
I. V. tr. d.
(1) Dépecer, mettre en pièces plus ou moins grosses.
●(1499) Ca 72a. Draillaff. g. despecier decouper.
●(1659) SCger 56b. fendre, tr. «drailla.» ●64b. hacher, tr. «drailla.»
●(1868) KTB.ms 14 p 179. o trailla skillo da ober tan.
●(1911) BUAZperrot 70. lakât al loened gouez da zrailha ac'hanout.
(2) Mâcher, manger.
●(1910) MAKE 60. o trailha avalou ken na vije eat skuiz ha kleret o dent.
(3) Débiter (des paroles, des prières, etc.).
●(1869) FHB 240/242a. Ar bedenn diouz ar mintin ha diouz noz (...) na reer nemed ho drailla pe ho galoupat. ●(1882) BAR 220. bressa ha drailla eur maread pedenou gant eur speret o redek du-ma du-hont. ●(1891) MAA 9. drailla ha selaou komzou goullo, hag alies siouas diotachou.
●(1903) MBJJ 258. eur bagad Arabed (...) hag a drailh pedenno gant eur vouez garmus. ●(1911) SKRS II 194. drailla eun tamm pedennik. ●(1915) MMED 67. drailla kals Pateriou. ●(1928) FHAB Ebrel 122. da zua gand an naon ha da zrailha pedennou. ●(1951) LLMM 25/75. Petra an diaoul a drailhez din, penn avelet ? ●(1955) STBJ 93. drailhet eun tammig pater.
(4) Bredouiller dans une langue, mal parler une langue.
●(1955) VBRU 44. Chomet e oa e Varsovia va beajour-kenwerzh, ur glakenn vat anezhañ ha ne felle dezhañ drailhañ nemet galleg.
(5) Drailhañ ur ger bennak : bredouiller quelques mots.
●(1906) KANngalon C'hwevrer 40. Ar paour keaz Callet, lostok dirag an Aotrounez-ze, a glaskaz drailla eur ger bennag. ●(1929) FHAB C'hwevrer 64. Ar paour kêz den spountet a zrailhas eur ger bennak.
(6) Mal prononcer, massacrer (une langue).
●(1909) FHAB Gwengolo 271. drailha eur briz-c'halleg-saout bennak. ●(1954) VAZA 125. o trailhañ ur brezhoneg ken garv ma n'intenten ket al lodenn vrasañ eus o c'homzoù...
(7) Drailhañ langaj, traoù, kaozioù : bavarder, cancaner.
●(1896) GMB 351. pet[it] Trég[uier] drayañ langach, tr. «babiller, bavarder.»
●(1927) GERI.Ern 120. drailha traou, tr. «cancaner, fam.» ●(1968) BRUD 30/13. a-greiz ma veze he zad war e orloh o trailla kaoziou ganin.
(8) Mal prononcer, mal dire.
●(1911) BUAZperrot 102. Gwell eo, a lavare, beza divorfil, da gana eur psalm hebken, eget n'eo drailha kant, gant eur spered morgousket.
(9) [au passif] Éreinté, brisé (par le travail, la maladie).
●(1841) IDH 185. hui e huélé hou tad hag hou mam draillet guet el labour.
●(1905) DIHU 4/71. ur héh peur draillet guet er guéndr.
(10) Casser, briser, hacher.
●(1818) HJC 154. rangennet e oai bet, ha ion en doai briset i liameu ha draillet i rangenneu. ●(1857) HTB 2. minsat ha drailla a re oll kement a vije laket entre he zaouarn. ●(1874) FHB 488/143b. Abenn dek munud emgann guerniou ar Sybil a ioa draillet ha discaret oll.
●(1907) PERS 162. edot o trailla an arrebeuri. ●(1911) DIHU 66-67/187. Nen det ket ré fonapl : tuginein ha draillein e hreet hou karrikel !
(11) Mordre.
●(1970) GSBG 182. (Groe) drailh, tr. «mordre.»
(12) Mettre en pièces, dévaster, hacher.
●(c.1680) NG 1696-1697. E crouhen dispennet / Draillet guet scourgerieu. ●(c.1718) CHal.ms i. charcuter, tr. «hisquennein, draïllein.»
●(1907) PERS 127. eur bar grizill spountuz a zrailhaz an eost hanter zare.
(13) =
●(1728) Resurrection 165-166. Me voellas ecorf sacr draillet gant ar foettou / Quingnet ha rebuffet diuoar ehol vemprou.
●(1878) EKG II 183. Eun tamm ruilladenn a reaz [ar c'houeriad], mez goude-ze en ne finvaz ken… Drailhet oa he gorf !
●(1919) BUBR 10/265. Bep gwech ma'z eo aet d'ar voched ez eo bet drailhet gant o mindrailherezed.
(14) Drailhañ e gorf : gesticuler.
●(1907) VBFV.fb 48a. gesticuler, tr. «draillein é gorv.»
(15) Défaire.
●(1831) RDU 75. pe vehér é clasq draillein en Urh.
●(1904) DBFV 68a. drailhein, drailh, v. a., tr. «défaire (un mariage).»
(16) Drailhañ e spered : se mettre l'esprit à la torture.
●(1909) BLYA 19. achu ho peus, potred, / Da glem ha da dermal, da drailha ho spered ?
(17) (agriculture) Drailhañ havr : défricher.
●(1960) EVBF I 335. Outre les expressions données plus haut, on trouve encore, pour «défricher» : (…) drailha-haor, Huelgoat (avec une marre appelée drailh-haor).
II. V. intr.
(1) Se casser.
●(c.1680) NG 17-18. Er main (…) / E cals a pehieu a draillou.
●(1910) MAKE 75. ne gleved nemet mein o trailha.
(2) =
●(1955) STBJ 175. e santen ive ma glin o trailha.
(3) Dépecer.
●(1893) IAI 24. Sant Ignas, eskob Antioch a voe taolet d'al loened da zrailla.
III. V. pron. En em zrailhañ.
(1) V. pron. réfl. (en plt de la mer) =
●(1891) RDTp 651. Entre ces murailles, la mer se soulève en lames hautes et courtes ; elle se broie, en hem zraill.
(2) V. pron. réci. (en plt de personnes) Se massacrer.
●(1872) GAM 36. C'houi a gaffe ho pliadur o lakat ho kerent, ho tud, d'en em zrailla ?
●(1920) AMJV 117. Ar Vam ne c'helle ket miret ouz an dud d'en em zrailla ha d'en em laza. ●(1937) TBBN 57. é léh hum zraill étrézé.
- drailhasenndrailhasenn
f. –où Morceau.
●(1889) CDB 170. An draillasenno a vano, / Vo mad da ober choukenno, tr. «Les morceaux qui resteront – seront bons à confectionner des cous-de-pied.»
- drailheizdrailheiz
coll. (pêche) Larges déchirures dans un filet.
●(1952) LLMM 32-33/133. (Douarnenez) An drailheist : palavarzhennoù kost-ha-kostez a chom koulskoude melloù mat etrezo. Ar roued-se a zo leun a zrailheist. Ar ger drailhet a zo anavezet ivez : ur roued drailhet avat n'eo ket mui mat da netra pa c'hell ur roued leun a zrailheist bezañ dreset koulskoude. ●(1977) PBDZ 747. (Douarnenez) drailheis, tr. «larges déchirures dans un filet.»
- drailhenndrailhenn
f. –où
(1) Miette, morceau.
●(1659) SCger 81a. morceau, tr. «draillen.»
●(1880) SAB 162. an draillennou bara a goez divar taul o mistri. (...) un draillenic d'in eus ar bara a roit.
●(1957) AMAH 139. Beogal spontus a rae ar Morian-mañ en ur ober sin da floupañ drailhennoù kig kriz degaset dezhañ war veg ur forc'h.
(2) Éclat.
●(1948) KROB 1/14. Liz a bakas eun drailhenn zir en he gar, hep ober d'ezi, evelato, nemeur a ziaes.
(3) Retaille, échantillon d'étoffe.
●(1927) GERI.Ern 120. drailhenn f., tr. «retaille, échantillon d'étoffe.»
(4) Tranche.
●(1659) SCger 120b. vne tranche, tr. «vn draillen.» ●120b. vne tranche de chair, tr. «vn draillen quic.»
(5) Reste, trace.
●(1979) BRUDn 28/18. Draillennou brumenn a jome staget c’hoaz ouz skourrou du ar gwez dero ha kistin.
(6) [empl. comme pron. ind.] Rien.
●(18--) SAQ I 248. Mez den ne roe dezhan draillen.
- drailhennañ
- drailherdrailher
m. –ion
(1) Déchiqueteur.
●(1904) DBFV 68a. drailhour, m. pl. –lherion, tr. «découpeur, déchiqueteur.»
(2) Drailher langaj : bavard.
●(1896) GMB 351. pet[it] Trég[uier] drayer langach, tr. «bavard.»
(3) péjor. Drailher keuneud : homme qui prononce mal ses mots.
●(1927) GERI.Ern 147-148. drailher keuneud, tr. «celui qui hache du bois, qui parle mal.»
- drailherezdrailherez
f. –ioù, -ed (domaine agricole) Machine à hacher, hacheuse.
●(1909) BOBL 03 avril 223/3a. Lod all [plouz] a vez draillet gant draillerezou mad, ha mesket etouez betterabez. ●(1962) EGRH I 72. drailherez f. -ed, tr. « machine à découper (l’ajonc, le foin, la paille, les betteraves, etc…). »
- drailherez-kolo
- drailherez-lann
- drailherez-plouz
- drailherezh
- drailhetdrailhet
adj. Déchiqueté.
●(1872) ROU 91. colo ha melchenn drailled en un douezenn. ●(1874) FHB 488/143b. Abenn dek munud emgann guerniou ar Sybil a ioa draillet ha discaret oll. ●(18--) SBI I 8. eur vanniad bara draillet, tr. «une panerée de pain en morceaux.»
●(1919) BUBR 10/268. c'houez spontus tachen al lazadeg, ar fouezen glouar a zav diwar ar gwad fresk hag ar c'hig drailhet. ●(1962) GERV 14. stanket kloz ar skoachou etrezo gant eur c'hemmesk pri-prad ha plouz drailhet.