Devri

Recherche 'er...' : 151 mots trouvés

Page 1 : de er-1 (1) à erep (50) :
  • er .1
    er .1

    conj. & prép.

    I. Conj. coor. Car.

    (897) MSvbr IV Angers 477, f° 65a, main A (DGVB 266b). net ir uei lei lux earum, cit ni-s guilom ni (ms : netiruei lei luxeār ciṇtnis guilomni) glose (en italiques) dans le contexte suivant « non solum nos Britanni sed ne Italia quidem potest uidere Canopum ; non quia lux stellarum longinquioribus (hominibus) paulatim minorando substrahitur et dedefficit, sed quia terre moles obposita spatium praecludit aspectandi. »

    (14--) Jer.ms 43. Dre amour den courtes / Ouz ma gres denessyt. // En ty man damany / Loget menbry vyhet : // Her huy so a bro pell / Me en sell, ha travellet, // Queffret lequet an taoll / Setu an caoll benet, tr. « Par amour, homme courtois, approchez de mon sein. / En cette maison, certes, vous serez logé, je l’assure. / Car vous êtes d’un pays lointain, je le vois, et avez voyagé. / Ensemble dressez la table. Voici les choux coupés » ●(1557) B I 6. Eff he care pep heur meurbet / Er nen deuoa quet nemet hy, tr. Herve Bihan « il ne cessait de l'aimer tendrement, / car il n'en avait point d'autre qu'elle » ●229. Pardonet dif her nerif quet, tr. Herve Bihan « Pardonnez-moi, car je ne le ferai point » ●(1575) M 1796. Er ne douig nep heny, tr. «Car il ne craint personne.» ●2022. Er an tan an bet man, homan eu é manier. / A goast net aredec, pan crecq ha pan lecquer, tr. «Car le feu de ce monde, c’est sa propriété, / Consume tout à fait douloureusement (?) quand il prend et qu’on l’allume.» ●(1580) G 409. Her mylyguet eu map na crap en e apoe, tr. «Car il est maudit, le fils qui ne s’attache pas à son appui.» ●714. Her pelloch dyouguel nep quentel nen guyly, tr. «Car désormais, sûrement, à aucun moment tu ne le verras.»

    II. Loc. conj.

    (1) Er ken... eo : quoique, quelque, si.

    (1575) M 105. er quen fell en bellour, tr. «si rude que soit le guerrier.» tr. Fleuriot GVB 284 « quelque rude que soit le guerrier »

    (2) [construction négative] Er na : afin que ne pas, pour que ne pas.

    (1530) Pm 219 (Pemzec Leuenez). Her na coeziff e tra a mez, tr. Herve Bihan « Afin que je ne tombe en acte honteux » ●(1557) B I 159. Er non be pirill na hir pret, tr. Herve Bihan « allons, afin de ne tomber dans le danger, et d'avoir des ennuis » ●(1575) M 402. er nafe goude stat huanat gant Sathan, tr. Herve Bihan « Afin qu'après la vanité ne vienne le gémissement avec Satan » ●1006. er nac ahent ho hent digantaff re quentrat, tr. Herve Bihan « Afin qu'ils n'aillent leur chemin loin de lui, trop tôt » ●1886. Er na ve an barner, outaff scler asperhaff, tr. Herve Bihan « Afin que le juge ne fut pour lui, ouvertement, très dur » ●2139. Dre se ez dlehe den, er na ve sourprenet, / pridiry é diuez, ha bezaff aruezet, tr. Herve Bihan « Aussi l'homme devrait, afin qu'il ne soit surpris, / Songer à sa fin et être attentif » ●2346. Er na ve an tuhont : ez ve pront confondet, tr. Fleuriot/Herve Bihan « Afin que ne soit l'autre monde en un instant confondu » ●2349. er nac ahe dan tnou : dan yffernou plouet, tr. Herve Bihan « Afin qu'elle n'aille en bas aux enfers, ravie » ●2594. er naz ve eternal , scandal en tefaliou, tr. Herve Bihan « Afin que tu n'aies une éternelle confusion dans les ténèbres » ●2724. er na coezhe berr, en error, tr. Herve Bihan « Afin qu'il ne tombe bientôt en danger » ●2730. er na coezhe deffry riel, tr. Herve Bihan « Afin de ne tomber, bien sérieusement » ●(1580) G 1232. Yvez na sonet den, her non cleve an Menech, tr. Herve Bihan « Que nul ne fasse de bruit, aussi, afin que les moines ne nous entendent. »

    (3) [construction négative] Er ne/ned :

    (1575) M 1228. An donæsonou man, ameux breman hanuet, / contaff encq á rencquy, er ne achappy quet, tr. « Ces dons que j’ai nommés maintenant, / Tu devras en rendre un compte strict, car tu n’échapperas pas. » ●1721. ha procedaff affet, er ne caffet cret mat, tr. « Et comparaître, bien entendu, car on ne trouvait, crois-le bien. » ●1796. er ne douig nep heny, euyt cry na scianç, tr. « Car il ne craint personne, si haut que crie sa science. » ●3306. er nendeux quet en bet me'n cret seder, tr. « Car il n’y a pas au monde, je le crois sûrement. » ●3507. Er nedeux dén quen laouen nep heny, tr. « Car il n’y a homme d’aucune sorte si heureux. »

    (4) Er ma : tandis que.

    (1576) H 2. hyziu her maz uizimp aman, tr. « while we shall be here. » ●11. her maz uizy en ho amser, tr. « so long as thou shalt be in their time. »

    (5) Er ma : comme.

    (1982) MABL i 147. (Lesneven) aer ma edon larat dit ’maik.

    (6) Er ma + neg. : car si ne pas.

    (1575) M 1157. er ma nerahe mat, é stat so en atfer, tr. « Car s’il ne faisait pas le bien, son sort est risqué. » ●1238. er ma ne vezer glan, ezeux poan hac anaff, tr. « Car si l’on n’est pas pur, il y a peine et douleur. »

    (7) Er pan/pa : puisque.

    (c. 900) MSvbr IV f° 12b, main B. nit ir pan boint cualoch, tr. « non puisque quand elles seraient plus rapides (i.e. non qu'elles fussent plus rapides) »

    (1575) M 732. Er paz vez offanset, dre da pechet seder, tr. Herve Bihan « Puisque tu as offensé par ton péché, sûrement » ●1371. Er pa ema elboet, ha sechet en bedou, tr. Herve Bihan « Puisque la faim et la soif est au monde »

    (8) Er pan/pa : dès lors que.

    (14--) Jer.ms 64/118 & 130/243. Her pan ferchy foll sot noter. / Me abry ne comery dyner, tr. Herve Bihan « Dès lors que tu partiras, fou, notoirement sot, / J'atteste que tu ne prendras un denier. » ●(1557) B I 262. A hanouff er pa en couffhaff / En nep guis ez reioyssaff, tr. Herve Bihan «... de moi. Dès lors que je songe à lui / je suis toute réjouie » ●(1575) M 2976. er pan vezo map den en knech, / collocquet vhel en è lech, tr. Herve Bihan « Dès lors que le fils de l'homme sera en haut / Élevé, logé à sa place » ●3251. Er pan sello eno ez guelo Doe, tr. Herve Bihan « Dès lors qu'il regardera là il verra Dieu » ●(1580) G 450. Her pan lessymp an bro un dro non bezo quen, tr. Herve Bihan « Dès lors que nous quitterons la terre, un jour, nous n'aurons plus »

    III. Tant que.

    (1) Er da / er dra : tant que. [cf. également enda & endra]

    (1360) Hd Tours n° 576 f°119v°. nep na ra mat her da guel / dezouf he hunan he fel tr. « quiconque ne fait le bien tant qu’il peut / à lui-même il manque » ●Sorbonne ms. 791 f°3r°. nep na ra mat her dra guiell / dezo… tr. « quiconque ne fait le bien tant qu’il peut, à lui… » ●(1530) Pm 240. Spes am deseu her dre beuhe, tr. «Clairement, à ce que je pense, tant qu’il vivrait.» ●266. Her dre tra certen ma nen greont, « Car, chose certaine, s'ils ne le font » ●(1621) Mc 62. cleuet mar guelomp deuotamant an offeren, ha her dre vizimp enny offran sacrific.

    (2) Er da ma / er dra ma : tant que.

    (1903) MBJJ 13. ha da ganan i o-unan, herr da m’hallent. ●211. Marta, hi, a labour herr da m’hall. ●(1908) PIGO ii 14. o vont, herdan m’halle. ●(1910) EGBT 120. herran m’hallont, tr. «le plus qu’ils peuvent.» ●(1910) MBJL 47. herran ma c’hallent. ●106. e zo eur muzik hag a zon herda ma c’hall. ●119. Me (...) a strak ma daouarn (...) herda m’hallan. ●144. Dre ma fronj an ogro herda ma c’hall. ●173. ha da waskan warnan herda m’halle. ●(1922) SAIL 8. hen e-unan a laboure herrdan m’helle. ●(1964) LLMM 102/6. Rak hejañ ’ra herr dra ma c’hell.

    (3) Er da Zoue ma : tant que.

    (1960) LLMM 79/73. ur gwaz o krapañ er werniadur (sic) an herr da Zoue ma c’hell.

    (4) Er d’an Doue ma : tant que.

    (1955) VBRU 165-166. da glakenniñ herr d’an Doue m’helle. ●(1956) LLMM 58/16. egile o poanial herr d’an Doue m’helle.

    (5) An er dre Zoue ma : tant que.

    (1955) VBRU 112. e ranken adgounit tachenn an herr dre Doue m’hellen.

    IV. Prép. Comme.

    (1982) MABL i 48. (Lesneven) Mamm ioa ur vaouez – aer Anna – propr ya !

  • er .2
    er .2

    m. –ed (ornithologie)

    (1) Aigle. cf. erez & 1. erer

    (14--) Jer.ms A. 65. Tregont papegault, tregont Er, / Tregont sparfel ha houtoner / Ha tregont falc’hun &c., tr. «Trente perroquets, trente aigles, / Trente éperviers et (?) … (?) / Et trente faucons.» ●(1499) Ca 78a. Er. g. aigle. ●(c.1501) Donoet 8-3-4. an [er] han eres.

    (1732) GReg 21a. Aigle, le plus grand, le plus fort, & le plus vite des Oiseaux de proyes, tr. «ér. p. éred.» ●328b. Les aigles s’élevent en l’air d’un vol fort rapide, tr. «An éred a nich én ear ribus meurbed.»

    (1907) PERS 217. evel an ered hag ar guenili.

    (2) Aigle du lutrin.

    (18--) ALB (FHAB du/kerzu 1941 p. 102a). A-blad, war e gov hel laker / E lec’h al leor, war gein an er, / a-blav a-zioc’h ar pilier.

  • er .3
    er .3

    part. adv. [devant un adj.] Mot servant à former un adjectif en adverbe. cf. ent, ez

    (1860) BAL 218. mervel er vianic. ●(1867) FHB 101/388a. trouc’ha er veo cant tamm euz he gig. ●(1872) ROU 107b. Couper vert, tr. «Troc’ha er c’hlaz.»

    (1942) FHAB Gwengolo/Here 197. d’o lakaat da labourat er c’hriz.

  • er .4
    er .4

    voir en .2

  • er-
    er-

    cf. ar-

  • er-maez
    er-maez

    adv. & prép.

    I. Adv.

    (1) Dehors.

    (1464) Cms (d’après GMB 384). cacet en meas bro. ●(1499) Ca 25a. Boutaff en maes. g. hors bouter. ●66a. [distreiff] g. fortraiz. b. tennet en maes. ●76b. En maes. g. dehors.

    (1659) SCger 147a. ermes, tr. «dehors.» ●(c.1680) NG 1431. Ha ma houemp quet erhat, bet ne ouemp ait er-mes.

    (1856) VNA 107. Ne sortons pas, tr. «Ne yamb quet ér méz

    (2) (marine) Au large.

    (1909) FHAB Mae 136. mont var ar c'herrek a zo muioc'h er meaz, larkoc'h er mor. ●(1944) GWAL 163/152. (Ar Gelveneg) Pa guitaer an aod da vont en donvor ez eer da greiz, er-maez.

    (3) Hors de prix.

    (1925) CBOU 5/68. Siouaz, er mare-man, c'houi her goar kerkoulz ha me, an traou a zo ermêz.

    (4) Chom er-maez : ne pas être élu.

    (1964) BRUD 19/14. Da noz ar votadeg, pe oe embannet niver ar moueziou dastumet gand peb hini, e chomas mantret ar paour-kêz Fanch ; chomet e oa er-mêz.

    (5) Mont er-maez : être abandonné, délaissé, se perdre.

    (1925) CBOU 4/56. Breman, siouaz, pep giz vat a ya ermêz !

    II. Prép.

    A.

    (1) Er-maez a, eus : en dehors de, hors de.

    (1621) Mc 114. en mes a tribulation.

    (1839) BSI 126. er meaz a guear. ●(1866) LZBt Gouere 159. tennan ar c'harr er meaz ar c''hrenegel. ●(1870) MBR 232. tenna dira-z-ho ar c'hroc'henn er-meaz euz ar c'houfr ma'z edo. ●(1878) EKG II 133. Araok mont er meaz euz an tour.

    (1911) BUAZperrot 67. Er meaz eus kear Jeruzalem.

    (2) (marine) Er-maez da : au large de.

    (1944) GWAL 163/153. (Ar Gelveneg) Er-maez da a dalv avat tremen pell diouzh un dra bennak : «er-maez da Garreg-Hir», da lavarout eo pelloc'h en donvor eget m'emañ Karreg-Hir.

    B. (en plt de qqn)

    (1) Er-maez a : hors de lui, d'elle, etc.

    (1877) BSA 198. er meaz anezhi he-unan hag estlammet-oll.

    (2) Er-maez a sod : plus que fou.

    (1896) GMB 635. pet[it] tréc[orois] éd méz a zôd, tr. «qui est plus que fou.»

    (3) Mont er-maez a : quitter l'état de, le monde de.

    (1949) KROB 12/10. Tri bloaz o tont da gi, / tri bloaz ki, / tri bloaz o vont er maez a gi. ●(1958) BAHE 15/13. Aet e oa Kaerañ Soez er-maez a vatezh. ●(1969) BAHE 62/46. da bell goude ma oant (lire : oan) aet 'maez a vugel. Met da be oad ez aer 'maez a vugel ? Evidon-me, va bugaleaj a oa echu an deiz ma oan kaset d'ar skol. ●(1980) LLMM 201/269. Chañs d'hor Yezh da vont er-maez a baour.

    (4) Teurel er-maez a : évincer, écarter du poste de.

    (1904) BOBL 03 décembre 11/3c. Ar Rouz, taolet er meaz a vaer hevlene. ●(1906) BOBL 25 août 101/1b. mez setu Bietry oc'h arruout, eun dispac'her gwechall, hag a neuz tolet Lanoir mez a Brezidant ar re Velen evit kemer e blas.

    III.

    (1) Roeñviñ er-maez : voir roeñviñ.

    (2) Mont e gochon bras er-maez : voir kochon.

  • eraog
    eraog

    m. –où

    (1) Avance.

    (1744) L'Arm 20b. Avance, tr. «Inrauque ou irauque. m.»

    (2) Épargne.

    (1744) L'Arm 235b.. Épargne, tr. «Inraucq.. augueu

    (3) Kemer e eraog : prendre ses précautions.

    (1804) RPF 78. Quemeret el-cè ou ç'hir-rauc é cource : rac n'en deoh quet sur é heèllehet covessat na communiein à pe varhùehet. ●88. Mar doh aviset-mat ha sourcius ag hou ç'ienan, quemeret hou ç'hir-rauc é-cource.

  • eraokaet
    eraokaet

    adj.

    (1) Avancé (dans son travail).

    (1787) BI 58. hac ë ouai à vitin quenn irrauquet el er-ré-ral...

    (1856) VNA 118. Il y a trois mois que je l'étudie, et je ne fais nul progrès tr. «Tri mis zou a p'er studian ha n'en d'on quet tam irrauquet

    (2) sens fig. Enrichi.

    (1790) MG 364. Hac é vehènt érauquét, ind e lar attàu é mant peur. ●(1792) HS 147-148. er-ré rangettan enn ou aférieu ne hum gavant quet perpet érrauquet.

  • erbed .1
    erbed .1

    m.

    (1) Épargne.

    (1927) GERI.Ern 137. erbed T[régor] m., tr. «Epargne.»

    (2) Gant erbed : avec réserve, parcimonie.

    (1949) KROB 10/8. Ar soavon evit eonenni a rank beza rimiet gant nerz ha gant erbed.

  • erbed .2
    erbed .2

    m. –où

    (1) Recommandation.

    (1732) GReg 788a. Recommendation, priere qu'on fait à quelqu'un, pour avoir soin de quelque affaire, tr. «Erbed. p. erbedou

    (2) Lizher erbed : lettre de recommandation.

    (1732) GReg 788a. Lettres de recommendation, tr. «Lizerou erbed

  • erbed .3
    erbed .3

    voir erbediñ

  • erbedenn
    erbedenn

    f. –où Recommandation.

    (1732) GReg 788a. Recommendation, priere qu'on fait à quelqu'un, pour avoir soin de quelque affaire, tr. «erbedenn. p. erbedennou

    (1919) MVRO 5/2a. heulia rik an erbedennou-man. ●(1934) MAAZ 74. Un dé é ma bet cheleuet é arbedenneu. ●(1939) RIBA 67. deusto de arbedenneu en diù voéz hag ou merhed. ●(1954) VAZA 43. bennozh d'erbedenn e vamm.

  • erbeder .1
    erbeder .1

    adj. Épargnant.

    (1931) VALL 266a. qui épargne, tr. «erbeder

  • erbeder .2
    erbeder .2

    m. –ion Intercesseur.

    (1874) POG 101. ma tellezimp kaoud da erbedour ebarz ann env ann hini a enoromp evel hon diwaller war ann douar.

    (1905) KANngalon Du 536. gounit er baradoz eun erbedeur dispar. ●(1914) DFBP 276b. recommandeur, tr. «Erbeder

  • erbederezh .1
    erbederezh .1

    m. Épargne.

    (1927) GERI.Ern 137. erbederez T[régor] m., tr. «Epargne.»

  • erbederezh .2
    erbederezh .2

    m. Intercession.

    (1923) ARVG Eost 137. Eun den barnet er C’hoz-Varc’had ha kondaonet e fôz da vean krouget a voe kaset d’ar gêr dre erbederez sant Envel. ●note : Erbederez, tr. « intercession. » ●(1943) FATI 31. dre erbederez Kalon dinamm Mari.

  • erbedet
    erbedet

    adj. Lizher erbedet : lettre recommandée.

    (1958) BAHE 14/22. kas ul lizher erbedet.

  • erbediñ .1
    erbediñ .1

    v. tr. d. Épargner, ménager.

    (1752) PEll 280. Erbedi (…) Nos Bretons du Léon lui donnent une signification différente, qui est Ménager, épargner, conserver, garder : ainsi chez eux Erbed e bara a-ra, veut dire, il ménage & épargne son pain.

    (1872) ROU 96b. Nous avons été préservés de la petite vérole, tr. «diouz ar vreac'h ômp bet erbeded. (Trég[or]).»

    (1924) BILZbubr 45/1067. evit elbedi o dilhad. ●(1925) BILZ 152-153. evit elbedi an nebeud peadra a oa manet gantan war-lerc'h ar c'hartou hag ar merc'hed.

  • erbediñ / erbed .2
    erbediñ / erbed .2

    v.

    I. V. tr. d.

    A. (en plt de qqn)

    (1) Recommander.

    (1752) PEll 280. Erbedi, Recommander une personne à une autre, soit par écrit ou de bouche.

    (2) Erbediñ ub. gant, ouzh, da ub. : recommander qqn à qqn.

    (1530) Pm 22. Guerhez guynuidic benniguet / Gant he map quer ouz hon erbet / Hac ouz mennat don hon rouez, tr. «Vierge bienheureuse, bénie, / A son cher fils nous recommandant, / Et demandant instamment notre bien.» ●219. Ham erbet ouz da map henoez, tr. «Recommande-moi à ton fils ce soir.» ●(1576) H 46. Ouzech ma enefu a erbedafu, tr. « unto you I recommend my soul. »

    (1847) FVR 153. mar ho pe ar c'hlac'har, / Da goll ho mamm, 'vel ho tad, me hoc'h erbed d'am c'hoar.

    (3) sans compl. Erbediñ ub. : recommander qqn à Dieu.

    (1650) Nlou 98. Bepret hon erbet hy, tr. «Toujours elle nous recommande.»

    (1732) GReg 788b. Il a été recommandé au Prône, tr. «Erbedet eo bet èr Pron.»

    (1889) ISV 266. ar rencad tud varo a vez da erbedi er pron, a rent aliez ar pron-ze hirroc'h eget an oferen bred.

    (4) Supplier.

    (1530) Pm 224. Me az erbet cleu ma pedennou, tr. «Je t'en supplie, entends mes prières.»

    (1889) SFA 67. Goulenn a ra pardoun digant-han ouc'h hen arbedi d'he zigemeret e touez he ziskibien.

    (1929) MKRN 127. Ar Vretoned hoc'h erbed, tr. «Les Bretons vous supplient.» ●(1939) RIBA 122. hag e gendalhè muioh mui d'en arbedein de son dehè.

    ►absol.

    (1890) MOA 41. A force d'insistance on réussit dans ses affaires, tr. «O pedi hag oc'h erbedi / E vez great ar c'hefridi.»

    (5) Intercéder.

    (1877) BSA 263. Erbedit evidomp dirac Doue.

    B.

    (1) Erbediñ udb. da ub. =

    (1847) MDM 258. gant ma vezo kement-se arbedet d'ezho bep bloaz. ●361. ha pehini ac'h euz arbedet ker mad da Fistoul.

    (2) Lizher erbediñ : lettre de recommandation.

    (1732) GReg 788a. Lettres de recommendation, tr. «lizerou evit erbedi

    (3) Recommander.

    (1732) GReg 788b. Je vous recommende cette affaire, tr. «Me a erbed qemeñze deoc'h.»

    II. V. tr. i. Erbediñ evit ub. : intercéder pour qqn, en faveur de qqn.

    (1914) FHAB Eost 234. roet o liberte da intanvez ha da blac'h an Drast, abalamour d'ar re a erbede evito.

    III. V. intr. Insister.

    (1872) ROU 89b. O pedi ac o-h erbedi e vez great ar grevidi, tr. «à force d'insister on réussit.»

    (1924) LZBt Meurzh 13. mes erbedi 'ra, ret zenti eo dioutan.

    IV. V. pron. réfl. En em erbediñ.

    (1) En em erbediñ ouzh ub. : se recommander à qqn.

    (1650) Nlou 48. An laezr dehaou a caffaouas, / Ouz Ro'uen bet, en emerbedas, tr. «Le voleur de droite s'affligea ; / il se recommanda au roi du monde.»

    (1659) SCger 102a. se recommander, tr. «en em erbedi ouz

    (1860) BAL 50. grit ma em bezo sonj aliez da en em erbedi ouz va Doue. ●(1872) ROU 99b. Se recommander à, tr. «En em erbedi ouz.» ●(1875) FHB 12 juin p. 147. en em arbedi, tr. (GMB 35) «prier, se recommander à Dieu. ●(1878) EKG II 270. En em erbedi a reaz ouc'h Jezuz en doa he-unan en em erbedet ouc'h he dad. ●(1889) SFA 40. Eno, ec'h en em arbede ouz ar verc'hez.

    (1914) LZBl Meurzh 364. en em arbedi a ran a nevez ouz ar Verc'hez.

    (2) En em erbediñ da ub. : se recommander à qqn.

    (1732) GReg 788b. Se recommander à quelqu'un, tr. «En hem erbedi da ur re. pr. èn hem erbedet

    (3) En em erbediñ da bedennoù ub. : se recommander aux prières de qqn.

    (1894) BUZmornik 281. Ar pab-ma (...) a skrivaz d'ezhan eul lizer evit erbedi ann Iliz hag en em erbedi he-unan d'he bedennou.

  • erbedus
    erbedus

    adj. Recommandable.

    (1927) GERI.Ern 137. erbedus, tr. «recommandable.»

  • Erbigneg
    Erbigneg

    n. de l. Herbignac.

    (1) Erbigneg.

    (1847) FVR 12. hag ar Masle, person Herbignak, enn Eskopti ann Naoned.

    (1905) DIHU 04/74. mestr-skol é Herbignag. ●(1995) LMBR 71. Kervourev en Erbigneg.

    (2) [Toponymie locale]

    (1995) LMBR 71. Kervourev.

  • erc'h
    erc'h

    m. –où (météorologie)

    I. Neige.

    (1499) Ca 78a. Erch. g. nege. ●(1530) Pm 2. Hy so bleuzuenn quen guenn han nerch, tr. «Elle est une fleur aussi blanche que la neige.» ●(1633) Nom 123a. Niueus : blanche comme neige : liou guen eguis an erch. ●222a. Nix : neige : erch, herch.

    (1659) SCger 83a. neige, tr. «erc'h.» ●neiger, tr. «ober erc'h.» ●(c.1718) CHal.ms iii. Il neige, tr. «irh ara, ober ara irh.» ●(1738) GGreg 32. Le tems menace de neiger, tr. «earh a so énhy.» ●(1752) PEll 280. Erc'h, Neige.

    (1838) OVD 170. ind e daie èl éerh doh en heaul. ●(1846) DGG 345. evel ma laca an nerc'h da deuzi. ●(1849) LLB 183. én earh bet en deuhlin. ●(1856) VNA 103. Il neige, tr. «Éerh e hra.» ●108. Il fait beaucoup de neige aujourd'hui, tr. «Couéh e hra éerh a gueguiliad hinihue.» ●(1857) GUG 161. En éerh taiet.

    (1943) FHAB Meurzh-Ebrel 269b. Pa vez erc'h var an douar / Ne vez na tomm na klouar.

    II.

    (1) Gwenn evel an erc'h : très blanc.

    (1530) Pm 2. Hy so bleuzuenn quen guenn ha-nerch, tr. R. Hemon «Elle est une fleur aussi blanche que la neige.»

    (1732) GReg 654b. Blanc comme neige, tr. G. Rostrenenn «Qer guënn hac an earc'h. guënn evel an earc'h

    (1844) DMB 64. Ha leah douç gùennoh eid erh a ivemb é lèh gùin, tr. « Et, en guise de vin, nous buvions du lait plus blanc que la neige. » ●(1847) GBI I 218 (T). Kanna ma dillad, gwenn 'vel erc'h, tr. F.-V. an Uhel «à laver mes vêtements, blancs comme la neige.» ●(1849) LLB 1005 (G) J. Gwilhom. Haval doh ul linsel, ker guen avel en erh. ●(1864) GBI II 178 (T). Ann Arc'hantek 'n defoa ur verc'h / 'Oa gwenn he daou-dorn, vel an erc'h, tr. F.-V. an Uhel «...dont les mains étaient blanche comme la neige.»

    (1906) HPSA 11 (G) J. Sevenou. Ean e huél un Intron, guen èl en erh, kaer èl er loér. ●(1909) NIKO 69 (G) J. ar Baion. Un Intron gaer, guen-kann, guennoh hoah eit en erh. ●(1909) KTLR 37-38 (L) K. Jezegou. He bleo guen evel an erc'h a gueze var he diouskoaz. ●(1911) RIBR 117 (L) K. ar Prat. Hennez a yoa gwenn ! ken gwenn hag an erc'h. ●(1922) SAIL 12 (T) F. Mengi. eur goulm gwennoc'h evit an erc'h. ●(1936) PRBD 17 (L) K. Jezegou. Ha goude ma vije oc'h ene, dre ar pec'hed, lakeat du evel ar mouar, e teuio da veza gwenn evel an erc'h. ●(1957) AMAH 222 (T) *Jarl Priel. Un dantelezhenn wenn-erc'h.

    (2) Kaer evel an erc'h : très beau.

    (1855) GBI I 504 (T). Daou vugel kaer evel ann erc'h, / Unan 'oa mab, un-all 'oa merc'h, tr. F.-V. an Uhel «deux enfants blancs comme la neige, un était fils, l'autre était fille.»

    (3) Gwenn evel strinkenn an erc'h : très blanc.

    (1962) TDBP Ia 31 (T). Gwenn int 'vel strinkenn an erh, tr. J. Gros «ils sont blancs comme l'éclat de la neige.» ●(19--) BHAF 254 (T) E. ar Barzhig. Plijuz e kavis he dremm gwenn-laez, gwenn evel strinkenn an erh.

    (4) Bezañ glan evel an erc’h : être très pur.

    (1843) LZBg 1añ blezad-2l lodenn 10 (G) Le Diot. Piar Noury, glan èl en éerh a pe zas de Huénèd.

    (5) Bezañ yen evel an erc'h : être très froid.

    (18--) MILg 119. Ni zo kriz evel an diaoul ha ien evel an erc'h.

    (6) E-kerzh bloavezh an erc’h du :

    (1926) ARVG Mezeven 133. Eun nozvez, eme Fanch, an dra-man a oa ’rôk ar brezel, - oh ! ya, eur c’hwistad ! – e kerz bloavez an erc’h du.

    (7) Na vezañ bet gwelet ub. abaoe bloavezh an erc'h du : ne pas avoir vu qqn depuis très longtemps.

    (1937) BREI 12 Kerzu (d’après VALLsup 165). Il y a un temps incalculable que je t'ai vu, tr. F. Vallée «N'em boa ket da welet abaoe bloavez an erc'h du.»

    (8) Nijal uhel en aer evel fulennoù erc’h er goañv : voler très haut en jaillissant.

    (1869) BEN 916a. Ann taoualc’h a ziframment gant ho ivinou a nije huel enn ear evel fulennou erc’h er goanv.

  • erc'hañ / erc'hiñ
    erc'hañ / erc'hiñ

    v. impers. Neiger.

    (c.1500) Cb 78b. [erch] neiger. b. erchaff.

    (c.1718) CHal.ms iii. Il neige, tr. «irh ara, irhein ara, ober ara irh.» ●reneiger Il reneige encor, tr. «Irhein ara hoüah, ïrh ara.»

  • erc'heg
    erc'heg

    f. –i Champ de neige.

    (1831) RDU 239. Hun sant, eit mouguein gronce én é squêndeu en tan, / Liés én eerhegui en hum roulai nuah glan.

    (1927) GERI.Ern 137. erc'heg f., tr. «champ de neige.» ●(1931) VALL 493b. champ de neige, tr. «erc'heg f.»

  • erc'hek
    erc'hek

    adj. Neigeux, nival.

    (1744) L'Arm 252a. Négeux, euse, tr. «Eerhêc

    (1927) GERI.Ern 137. erc'hek, tr. «plein de neige.»

  • erc'henn
    erc'henn

    f. –où Champ de neige.

    (1927) GERI.Ern 137. erc'henn f., tr. «champ de neige.» ●(1931) VALL 493b. champ de neige, tr. «erc'henn f.»

  • erc'hiñ .1
    erc'hiñ .1

    voir arc'hiñ

  • erc'hiñ .2
    erc'hiñ .2

    voir erc'hañ

  • erc'hskorn
    erc'hskorn

    m. Névé.

    (1931) VALL 493b. Névé, tr. «erc'hskorn m. tachennad erc'hskorn f.»

  • erc'hus
    erc'hus

    adj. Neigeux.

    (1744) L'Arm 252a. Négeux, euse, tr. «Eerhuss

    (1927) GERI.Ern 137. erc'hus, tr. «qui amène la neige.»

  • erda
    erda

    voir enda

  • ere .1
    ere .1

    m., prép. & interj. –

    I. M.

    A.

    (1) Lien.

    (1575) M 2413-2414. Hac en treit ereou, dadouen, poanyou couen : / Hac en daou dornn fournis, tr. «Et aux pieds des liens, pour supporter des peines affreuses, / Et aux mains aussi.» ●(1633) Nom 136a. Laqueus : lacqs, liens : laçcou, ereou.

    (1659) SCger 73b. lien, tr. «ere, p. eou.» ●(1732) GReg 59a. Attache, lien qui joint deux choses ensemble, tr. «ere. p. ereou.» ●418a. Le lien qui lie le manche & la gaule du fleau, tr. «ere freilh.» ●(1752) PEll 280. Ere, Lien, attache, ligature. Sing. Ereen. Pl. ereou.

    (1867) BSSo 15-16. Ind e guemér arieu eid en derhel.

    (1904) DBFV 11a. ari, m. pl. eu, tr. «lien.» ●(1927) GERI.Ern 25. ari V[annetais] m., tr. «Lien.»

    (2) Licol.

    (1499) Ca 78a. g. licull. b. ere.

    (3) =

    (1909) TOJA 28. troc'han eun tam diwar ma bragou, an hed gant an êre-man.

    B.

    (1) Teurel ub. en ereoù : mettre qqn aux fers.

    (1928) FHAB Gouere 251. Annaïg ha Mariannig a voe taolet en ereou.

    (2) par ext. En ereoù : en prison.

    (1894) BUZmornik 527. Sant Per enn ereou pe er chadennou.

    (1911) BUAZperrot 125. Dont a ran d'en em erbedi ouzit, evit va mab Onestim, am eus ganet en ereou. ●508. daou vloaz en ereou.

    II.

    A. Prép. Par.

    (1530) J p. 83b. Eguyt gobr e drouc / Ere e gouzouc / Ef enem crougas, tr. «une corde au cou, juste prix de son crime, il se pendit.» ●100a. Breman en pret hep arretaf / Am dou dorn iffam hep amouc / Ez mennaf tizmat dre ma drouc / Ere an chouc ma em crougaf, tr. «Maintenant il faut que, sans broncher, j'attache tout de suite à mon cou, pour mon malheur, le lien qui doit m'étrangler.» ●(1557) B I 394. En amguin me az trahino / E ry an bleu hac az breuo, tr. «Je te traînerai par les cheveux, sans pitié, et je te briserai le corps.»

    (17--) EN 2098. hac hely da housouc eteuy dan jfern, tr. «et par le cou tu viendras en enfer.»

    (1831) MAI 137. tennet dre ners deus an ty heli he vrec'h. ●138. treinet eur pennat heli he zroad.

    (1900) RECe xxi 137. kas eur vuoh ari er stag, tr. «conduire une vache par la corde, en laisse.» ●(1925) FHAB Gouere 253. a gas anezo heli o fri.

    B. Loc. prép. En ere.

    (1) Attaché par.

    (1908) PIGO II 137. Seiz [ki]a digasas gantan 'n êre diou gorden. ●(1904) DBFV 11a. én ari, tr. «(traîner) par (les cheveux), (mener) (l'attache).» ●(1934) MAAZ 16. kaset e vè én ari ur stag.

    (2) Accroché à.

    (1843) LZBg 1 blezad-2l lodenn 28. Er vugalé (…) e ride arlerh er vam en héli er vroh hag en dantér.

    (1912) BUAZpermoal 76. Red eo e gas da Zamas, 'n heli an dorn. ●791. Stlejan rejont neuze korf an arc'heskob santel dre ar ruiou, 'n heli e zivesker.

    (3) En ere da : (épinglé) à l'aide de.

    (1910) MBJL 70. ar groaz a zo spilhennet ouz eur c'horn eus o forpan en ere d'eur zeiennig.

    C. Loc. prép.

    (1) A-ere : par.

    (1741) RO 533. derhel an itron à hely ma chaden.

    (1866) FHB 96/348a. a héléd hé dorn. ●(18--) KTB.ms 14 p 103. Ha setu chachet Fanch keiz a-hèli he droad.

    (1904) DBFV 11a. a ari, tr. «(traîner) par (les cheveux), (mener) (l'attache).»

    (2) En ere : par.

    (1910-15) CTPV I 187. En hul i diweskel e vé taped on eiñn, tr. «C'est par les ailes qu'on attrape un oiseau.» ●227. En ér en diwaskel e fé dalhed on eiñn, tr. «C'est par les ailes qu'on retient un oiseau.»

    III. Loc. interj . (forme atténuée pour «ene»).

    (1) Daonet ’vo va ereoù ! : que je sois damné !

    (1950) LLMM 23/51. Ya daonet vo va ereoù ! Graet e vo goap eus Fañch Kilgarzh ?

    (2) Daonet e vo mil va ereoù ! : que je sois damné !

    (1952) LLMM 30/32. Daonet e vo mil va ereoù ! peoc’h ebet ne’m bo digant an drutell vrein-mañ ?

    IV.

    (1) Degas ub. d'an ere : forcer qqun à se taire, à se calmer.

    (1766) MM 897-898 (Li) C.-M. le Laé. Achata, nequet evelsé / Eo digazz an dud dan heré, tr. G. Esnault «allons donc, n'est-ce pas ainsi qu'il sied d'envoyer les gens se coucher ?»

    (1872) ROU 99. Réduire, en parlant des êtres indociles, tr. V. Roudaut «digass d'an ere. Express. pitoresq.»

    (2) Dont d'an ere : forcé de se taire, de se calmer.

    (1766) MM 1438 (Li) C.-M. le Laé. Neuse e renquas dont dan here, tr. G. Esnault «il fut envoyé coucher, forcé.»

    (3) Bezañ stag gant ereoù plouz kerc'h : voir plouz.

  • ere .2
    ere .2

    voir eren .2

  • ere-dorn
    ere-dorn

    adv. Mont ere-dorn : aller main dans la main.

    (1924) SBED 14. D'er sul pe ien ari-dorn / Get mamm goz d'en overen.

  • ere-loer
    ere-loer

    m. (habillement) Jarretière.

    (1659) SCger 67b. iarretiere, tr. «ere loer.» ●(c.1718) CHal.ms ii. Iarretiere, tr. «ari luer pe loer, on dit a sarz[eau] stag' luer, Iartiel.» ●(1732) GReg 508b. Jaretiere, tr. «Ere-loëzr. p. ereou-loëzr, ereou-lezrou. Van[netois] ary lor.» ●(1744) L'Arm 190a. Jaretiere, tr. «Ari-lore. m.»

    (1904) DBFV 11a. ari lor, tr. «jarretière.» ●(1927) GERI.Ern 25. ari lor, tr. «jarretière.» ●(1931) VALL 405a. Jarretière, tr. «ere-loer m.»

  • eread-dour
    eread-dour

    m. Deux seaux d'eau reliés par un cercle.

    (1919) DBFVsup 3b. ariad deur (Gr[oix]), s., tr. «deux seaux reliés par un cercle.» ●(1927) GERI.Ern 25. ariad deur m., tr. «deux seaux d'eau reliés par un cercle.»

  • ereadur
    ereadur

    m. –ioù

    (1) Lien.

    (c.1500) Cb 78b. [eren] g. lien / liement. bri. ereadur. ●g. lien / ligure. b. ereadur.

    (1927) GERI.Ern 137. ereadur m., tr. «lien.»

    (2) Ligature (d'une plaie).

    (1744) L'Arm 454a. Ligature. Maniere de lier les blessures, tr. «Arriadur. m.»

    (1904) DBFV 11a. ariadur, m., tr. «ligature, manière de lier les blessures.» ●(1927) GERI.Ern 138. ariadur, tr. «ligature (d'une plaie).»

    (3) Syntaxe.

    (1732) GReg 869b. Sintaxe, construction du discours, tr. «Ereadur a c'heriou, hac a phrasénnou, hervez ar gramell.»

  • ereedigezh
    ereedigezh

    voir ereidigezh

  • ereenn
    ereenn

    f. –où Lien.

    (1633) Nom 136a. Manicæ : menottes, liens à lier les mains : menottou, grisillounou, eren pe ouarn da ereiff an daouarn.

    (1752) PEll 280. Ere, Lien, attache, ligature. Sing. Ereen. Pl. ereou.

  • ereer
    ereer

    m. –ion Lieur.

    (c.1500) Cb 78b. [eren] g. lieur. b. ereer. ●g. ouurier de buche / qui lie fagoté et bourrées. b. ereer da coat.

    (1927) GERI.Ern 137. ereer, tr. «celui qui lie.»

  • ereerez
    ereerez

    f. –ed Lieuse.

    (c.1500) Cb 78b. [eren] g. lieresse. b. ereeres.

  • ereerezh
    ereerezh

    m. Ligature de sorcellerie.

    (1744) L'Arm 454a. Ligature, Superstition, tr. «Arriereah

    (1927) GERI.Ern 138. ariereh m., tr. «ligature, pratique superstitieuse.»

  • ereet
    ereet

    adj.

    (1) Lié.

    (c.1500) Cb 48a. g. homme liez de plusieurs cordes. b. ereet gant querdeynn. ●(1612) Cnf 19a. rac hir amser à dallch ereet an pecher.

    (c.1680) NG 923. Taulet vaint guet en trait, houarnet hac arriet. ●1700. Arriet doh vr post.

    (2) Bout ereet e anal : avoir du mal à respirer.

    (1904) DBFV 11a. ariet é é hanal, tr. «sa respiration est pénible.»

  • Ereg
    Ereg

    n. pr.

    (1) Ereg : Waroch, Guérec, Gueroc, Uuerec.

    (1839) BESquil 345. Erec pé Riothime, péhani e oé bet goudé roué er vretonnèd.

    (1913) HIVR 20-21. Er hont Vérok e feahas mar a huéh soudarded er roué Chilpérik hag er roué Gontran.

    (2) (ancien) Bro-Ereg : pays de Vannes.

    (1716) PEll.ms 140. on dit au Palais et dans les affaires civiles, La coûtume de Browerec que l’on prononce Brôerec, c’est à dire la coûtume du pais Vennetois. ●(1752) GMB 97. Carantor en Brouerec.

    (1910) ISBR 78. Ne houiér ket nitra diar Breihiz Kernèu na ré Broereg épad tost de 200 vlé. ●(1921) LABR x. roué evehè rèhoc’h é Broérék, meit gloèù e vehè guell. ●(1937) TBBN 44. Donet e hras tierned Domnoné, Kerné, Bro-Éreg de huélet Nominoé aveit en trugèrékat. ●(1971) LLMM 147/277. kontelezh Bro-Wereg. ●(1995) LMBR 34. Mirdi Bro-Ereg.

  • ereidigezh / ereedigezh
    ereidigezh / ereedigezh

    f. Liaison.

    (1732) GReg 197b. Connexion, connexité, liaison, appartenance, tr. «Ereëdiguez. ereëdiguezyou

  • ereiñ
    ereiñ

    voir eren .2

  • erell
    erell

    plur. arall

  • eren .1
    eren .1

    s. (ichtyonymie) Congre.

    (1931) VALL 144a. Congre, tr. «(à Sein) f. eren

  • eren / ereiñ / ere .2
    eren / ereiñ / ere .2

    v.

    I. V. tr. d.

    (1) Lier, ligoter.

    (1499) Ca 78a. Eren. g. lier. ●(1557) B I 569. gruet he haeren en mat / Oz un post prenn, tr. «liez-la bien à un poteau de bois.» ●(1633) Nom 97b. Vitilia : liens de vigne, soit d'osier, ou d'autre : guial da eren an guynien. ●136a. Manicæ : menottes, liens à lier les mains : menottou, grisillounou, eren pe ouarn da ereiff an daouarn.

    (1659) SCger 62a. garotter, tr. «eren p. eet.» ●(1732) GReg 59a. Attacher, lier, tr. «erèn. pr. ereet.» ●574a. Jesus-Christ a donné le pouvoir de lier & de delier, tr. «Hon Salver en deveus roët d'e Ilis ar galloud da eren ha da dieren he bugale.» ●(1752) PEll 280. Je lis dans les vieux Diction. Eren & Heren, lier : mais c'est par abus. Je trouve Erea, lier dans les anciens livres, & spécialement dans un Casuiste fort exact, où la troisième personne plur. du présent de l'indicatif, est Ereont & Disereont, lient & délient : & par-tout le le participe pass. Ereet et une fois Eareet. Quelques-uns de nos Bretons disent Earea ur-fagoden, lier un fagot. ●(1774) AC 38. pa erener a nisi goude ar guilioud, tr. «lorsqu'on fait la ligature après l'accouchement.» ●(1792) HS 92. hac ean ou lausque d'enn arie. ●(1792) HS 41. e rass é zeourn d'ariein.

    (1843) LZBg 1 blezad-2l lodenn 74. arlerh é oé bet ariet men deourn ardran me hain. ●(1857) CBF 120. striz eo ar skoulm a ere etre-z-ho iez eur bobl (…) hag he feiz, tr. «Il y a une intime connexion entre le langage d'un peuple (…) et ses croyances.» ●(1891) CLM 68. Deu læstr (...) e oé ariet dirac er guér a Dourane.

    (1904) DBFV 11a. ariein, ari, v. a., tr. «lier.» ●(1912) MMPM 106. int dija erennet ha ne hellont ken terri ho liammou.

    ►absol.

    (1921) BUFA 161. dehon em es reit karg ha bili de ariein ha de ziariein ar en doar.

    (2) Eren ouzh : attacher à.

    (1732) GReg 59a. Attacher à quelque chose, tr. «erèn ouc'h

    II. V. tr. i. Eren àr udb. : enfermer qqc.

    (1906) DIHU 10/171. Goudé en devout ind kontet (...) ean ou zaul ér ialh, e ari arnehé, ou gronn get é vouched.

    III. V. pron. réci. En em eren =

    (1910) MBJL 171. hag en em ereomp start etrezomp.

  • erep
    erep

    voir enep

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...