Devri

Recherche 'far...' : 109 mots trouvés

Page 1 : de far (1) à farlasenn (50) :
  • far
    far

    adj. (argot des tailleurs vannetais) Jeune.

    (1912) KZVr 415 - 10/03/12. Ar vien far, tr. «ar verc'h yaouank.»

  • faragouilh .1
    faragouilh .1

    adj. Clabaudeur.

    (1927) GERI.Ern 148. faragouilh adj., tr. «Babil.» ●(1931) VALL 53a. Babil, babillage, tr. «faragouilh adj.»

  • faragouilh .2
    faragouilh .2

    m. Clabaudage.

    (1927) GERI.Ern 148. faragouilh m., tr. «Babil.» ●(1931) VALL 53a. Babil, babillage, tr. «faragouilh m.»

  • faragouilhañ / faragouilhiñ
    faragouilhañ / faragouilhiñ

    v. intr. Clabauder.

    (1876) TDE.BF 201b. Faragouilla, v. n., tr. «Clabauder, dire des paroles indiscrètes.» ●Faragouilli. Voy. Faragouilla.

    (1913) FHAB Genver 29. e veze laket dour d'ezo gantan en o c'hwitel ken a faragouillent. ●(1927) GERI.Ern 148. faragouilha, faragouilhi, tr. «babiller ; clabauder.» ●(1931) VALL 53a. Babiller, tr. «faragouilha, faragouilh

  • faragouilher
    faragouilher

    m. –ion Clabaudeur.

    (1876) TDE.BF 201b. Faragoullier, s. m. C[ornouaille], tr. «Clabaudeur.»

    (1931) VALL 53a. Babillard ; (et médisant), tr. «faragouilher

  • faragouilhet
    faragouilhet

    adj. Tombé en ruines.

    (1982) MABL I 119. (Lesneven) loc'het u' mean mennak ga' 'n dour ha far'gouilhet 'vilin. ●(1982) MABL II 73. (Lesneven) fargouilhet ar vilin : kouezhet en he foull.

  • faragouilhiñ
    faragouilhiñ

    voir faragouilhañ

  • faraon .1
    faraon .1

    (histoire) Pharaon.

    (1931) VALL 555b. Pharaon, tr. «Faraon pl. ed

  • faraon .2
    faraon .2

    m. -ed

    (1) (entomologie) Laou-faraon : gros poux.

    (1752) PEll 513. Laöu-farâon, Morpions, mot à mot, Poux de Pharaon.

    (1886) RUSq.FB 318b. Morpion, sm. Vermine, tr. «laouen faraon f. pl. laou faraon

    (1952) LLMM 34/44. (Douarnenez) Laou faraon : laou bras-bras.

    (2) (botanique) Laou-faraon : poil à gratter, gratte-cul.

    (1952) LLMM 34/44. E Torc’h, e vez lavaret laou faraon eus ar greun blevek a vez e-barzh frouezh ar roz-agroaz.

    (3) (sport) Lamm-faraon : saut périlleux.

    (1895) RUSq.BF 99b. Saut périlleux, tr. «lamm faraon

    (1942) VALLsup 132a. Saut périlleux, tr. «lamm Faraon

  • faraonek
    faraonek

    adj. Pharaonique.

    (1931) VALL 555b. Pharaonique, tr. «faraonek.» ●(1933) BRND 118. kement savadur faraonek.

  • faraonel
    faraonel

    adj. Pharaonique.

    (1931) VALL 555b. Pharaonique, tr. «faraonel

  • faraot
    faraot

    adj. =

    (1907) VBFV.fb 43b. fier, tr. «faraut.» ●(1932) BRTG 125. Miloérieu Kerlutun ne oent ket ker bras na ne lakent ket en dén ken faraut. ●(1939) RIBA 36. Ul lapous faraot oh hui.

  • faraoul
    faraoul

    voir farouell

  • farasie
    farasie

    m. Faiseur d'embarras.

    (1934) BRUS 197. Un faiseur d'embarras, tr. «ur farasié

  • farbotañ
    farbotañ

    v.

    (1) V. tr. d. Farfouiller, tripoter.

    (1941) SAV 19/57. Farbotet em eus ar bern pri-se da glask ar gontell a zo bet kollet. ●(1986) CCBR 158. (Brieg) fæabota pri, tr. «il tripotait l'argile.»

    (2) V. tr. i. Farfouiller.

    (1941) SAV 19/57. Farbota, verb. C'houilia, furchata. Sk. : Kaer am eus farbota e goueled an armel, ne gavan ket va yalc'h.

  • farbouchat
    farbouchat

    v. tr. d. Farfouiller.

    (1909) FHAB C'hwevrer 49. farbouchat kement korn-bleg a zo en hor yez.

  • fard .1
    fard .1

    m. –où

    (1) Fard.

    (1633) Nom 250a. Cerussa : cerusse : fard : cerusa, fard.

    (c.1718) CHal.ms iii. du rouge, tr. «fard ru.» ●(1732) GReg 398a. Fard, composition pour embellir le visage, tr. «Fardd.» ●398b. Se farder, tr. «lacqat fard var e façz.»

    (1889) ISV 452a. Var da zivoc'h eun tamik ruz, / Eun tamik fard laket dre guz.

    (2) En e holl fard : dans toute sa splendeur.

    (c.1718) CHal.ms iii. Il parle le breton dans toute sa pureté, tr. «ean a goms er brehonnec, en e ol fard

  • fard .2
    fard .2

    m. & adv. –où

    (1) M. Assaut, charge.

    (1915) LILH 30 a Wengolo. en déieu-men é vo fard hoah ar er Germaned. ●(1941) DIHU 364/345. lahet, en darn vuian anehè, é fard amoet miz Imbril 1917. ●(1974) KMDR 288. Bout e zo ama tud hag en des harzet pear blé hantér doh fardeu er Germaned ha n'hellant ket harz doh kemenneu ken dibret.

    (2) Loc. adv. (marine) Mont a-holl-fard : cingler.

    (c.1718) CHal.ms i. Cingler, tr. «ul lestr aya er mor a ol fard'

  • fard .3
    fard .3

    m. –où Fare de marais salant.

    (1744) L'Arm 455b. Marais (…) Salant (…) Mort, ici, Apartenance, tr. «Fartt.. fardeu. m.»

    (1883) DBB 34. (Batz) Fard, pl. eo, tr. «fares, œillets dans lesquels passe l'eau destinée à faire le sel, pour le saturer avant d'arriver à l'aderne.»

    (1904) DBFV 78a. fard, m. pl. eu, tr. «mort, appartenance», terme de marais salant (l'A.) ; presqu'île du Croisic fard, pl. eo, en franç. du pays «fares», œillet par où passe l'eau salée, avant d'arriver à l'«aderne». ●(1906) RECe XXVII 251. (Batz).Voici deux phrases d'un dialogue sur Les Marais (Er Palut) : Er glôen a gamer dour abar er chter, hag a rei ter er hamladure u moneit abar gobié. « La vasière prend l'eau dans l'étier par le cui, puis elle coule par le camladure pour aller dans le cobié » ; En dour ar gobié a ga abar en drô, hag aven drô abar fardéo a zobeir kenjiment atao en drô ar silin. « L'eau du cobié va dans le tour, puis du tour dans les phares qui font presque toujours le tour de la saline ».

  • fard .4
    fard .4

    m. –où

    I. (marine)

    (1) Tonnage.

    (1927) GERI.Ern 148. fard m., tr. «Tonnage, charge d'un navire.»

    (2) Cordage.

    (1862) JKS.lam 403. fard ann heor. ●(1882) BAR 13. caout eun heor crenv ha fardou mad.

    (1927) GERI.Ern 148. fard m., tr. «câble, grosse corde.»

    (3) Penn-fard : corde, bout.

    (1925) DIHU 169/290. (Groe) Penfart, tr. «(s. m.) amarre.» Dastumet get Bleimor. ●(1944) GWAL 163/162. (Ar Gelveneg) Ur penn-fard a reer eus un tamm kordenn-lestr.

    II. (pêche)

    (1) Fard rouedoù : ensemble de filets nécessaire à une pêche spécifique.

    (1952) LLMM 32-33/134. (Douarnenez) ur fard rouejoù, an niver rouedoù a zo ret da bep martolod da vont gant ar sardin, pe gant ar brilli, h.a. N'eus ket an hevelep niver rouedoù en holl fardoù. D'ober ur fard rouedoù sardin, e vez ret eun 30 roued bennak ; en ur fard rouedoù brilli ez eus e-tro 20 roued ; d'ober ur fard rouejoù don pe rouejoù glizigoù, 6 a zo tra-walc'h. An holl fardoù asamblez a ra ur stumm. ●(1979) VSDZ 75. (Douarnenez) Evit micher ar brilli, ar rouejoù vie kijet tout penn-da-benn (…) vie graet fartoù deus an dra-se, tr. (p. 238) «Pour pêcher le maquereau on amarrait les filets bout à bout, on appelait ça des ‘fard'.»

    (2) Fard drag : ensemble des cordages nécessaire à la manœuvre du chalut.

    (1944) GWAL 163/162. (Ar Gelveneg) An holl gerdin a zo o paramantiñ ar sac'h-drag a anver fard-drag ; hag alies e lavarer fard hepken evit fard-drag : «prenet em eus ur fard nevez (ur fard-drag)».

    ►[avec valeur de coll.]

    (1925) BILZ 106. astenn ar fard war ar bili evit o digwea. ●110. ar roued ne vo ket kollet, nag ar fard. ●(1944) GWAL 163/162. (Ar Gelveneg) Fard a zo anv-stroll an holl gerdin eus ur vag, pe c'hoazh anv ur strollad kordenn. (...) «prenet em eus fard nevez (kerdin nevez)». ●(1979) VSDZ 31. (Douarnenez) Seul vuioc'h a fart a toe, tr. (p. 200) «Plus tu avais de cordage.»

    (3) Palangre.

    (1910) BSAf xxxvii 13. Peskig bien, peg e m' fard ! tr. «Petit poisson, mords à ma palangre !» ●(2003) ENPKP 12. (Ploueskad) da voueta farchou, tr. «pour appâter des palangres.»

    III. sens fig. Chose encombrante.

    (1927) GERI.Ern 148. fard m., tr. «chose encombrante.»

  • fardachenn
    fardachenn

    f. –ed Grosse femme.

    (1922) BUBR 14/41. eur fardachen deo a deu da doull an nor. ●(1924) NFLO. grosse femme, tr. «fardachenn

  • fardaj .1
    fardaj .1

    m. Chose de mauvaise qualité.

    (1955) VBRU 36. ne talve ar fardach-se da zaoubenniñ ha da varitellañ an dudigoù merc'hed direbech. ●(1957) AMAH 10. Kozh fardaj all aet pell 'zo da droadañ kenkoulz ha karr-nezañ va mamm-guñv Ivona.

  • fardaj .2
    fardaj .2

    m. (marine) Fardage.

    (1744) L'Arm 76a. Cordages [tout l'appareil de cordes pour un vaisseau], tr. «Fardage ul lêsstre. m.»

    (1849) LLBg III 65. er fardaj e huitel. ●(1893) LZBg 51vet blezad-4e lodenn 217. Gùerni, fardaj ha poli. (...) fardaj ha poli el læstr.

    (1913) RNDL 91. Er gléyen e gañne ér fardaj.

  • fardañ / fardiñ
    fardañ / fardiñ

    v.

    I. V. tr. d.

    (1) Préparer, apprêter (de la nourriture).

    (1659) SCger 148a. farda, tr. «charger, remplir, accommoder.»

    (1824) BAM 93. Ar gourmandis a ra deomp farda gant re a sourci an traou a dleomp da zibri. ●(1876) TDE.BF 202a. Farda boed, tr. «apprêter à manger.»

    (1909) BROU 237. (Eusa) Kea da farda mern d'eomp, tr. «va nous préparer à dîner.» ●(1925) SFKH 4. un dén bourabl, lan a farseu. ●51. inou é vezé devér en treu ha groeit lod-kaér a farseu. ●(1927) GERI.Ern 148. farda, tr. «apprêter, préparer (de la nourriture).» ●(1934) PONT 12. Hi 'farde ar boued.

    (2) Écrire (un livre).

    (1902) MBKJ 159. fardet eul leor dispar.

    (3) Préparer, concocter (une loi).

    (1905) KANngalon Ebrel 372. Setu al lezen e maïnt o farda brema. ●(1915) HBPR 104. farda eul lezen. ●222. e derou miz ebrel 1796 e fardaz al lezen-ma.

    (4) Fabriquer, construire (un bateau, etc.).

    (1935) LZBl Du/Kerzu 207. farda eun dreïnell. ●(1936) IVGA 187. bagour aet da galvez abaoe ma ne vez ket mui fardet bagou.

    (5) Farder.

    (1659) SCger 55b. farder, tr. «farda

    (c.1718) CHal.ms ii. farder, tr. «fardein.» ●(1732) GReg 398b. Farder, tr. «Farda ur re-bennac.»

    (6) Attacher avec une grosse corde.

    (1927) GERI.Ern 148. farda, tr. «attacher avec une grosse corde.»

    (7) (marine) Charger (un navire).

    (1732) GReg 153a. Charger un navire, tr. «Farda ul lestr.»

    (1876) TDE.BF 202a. Farda, v. a., tr. «Charger ou armer, parlant d'un navire.»

    (1927) GERI.Ern 148. farda, tr. «équiper (un navire).»

    (8) Habiller avec soin.

    (1927) GERI.Ern 148. farda, tr. «arranger, habiller avec soin.»

    (9) Fardañ douar nevez : faire les travaux de défrichage.

    (1960) EVBF I 335. Outre les expressions données plus haut, on trouve encore, pour «défricher» : (…) farda douar nevez, Mahalon, faire de la terre neuve, expression qui couvre tous les travaux de défrichage.

    II. V. intr.

    (1) Être sur le point de, faillir.

    (1935) TRAG 112. An Ao. Flaouter a fardas pennfolli o welout oa re wir ar pez a lavared diwar-benn e verc'h. ●(1936) ONEN 31. En em zifret a ra ma'z eo spontus ha m'emañ e roched o fardañ mont er maez eus e vragez.

    (2) Se préparer, s'apprêter à.

    (1766) MM 735. medon o farda mont en (lire : em) zro, tr. «que j'étais sur mes préparatifs pour m'en aller.»

    (1860) BAL 7. pa dosta ar pardaez, an eol o farda cuzat.

    (1909) BROU 237. (Eusa) Emañ o farda mont kuit, tr. «il fait ses préparatifs de départ.» ●(1935) TRAG 108. edo Gwennole Naour o farda mervel.

    III. V. pron. réfl. En em fardañ : se farder.

    (1612) Cnf 42a. Em accoutriff brauoch hac em fardiff. ●(1647) Am.ms 683. Ma caffemp un ard bragard de’m fardy., tr. « Si nous trouvions un moyen pour me parer élégamment. »

    (1732) GReg 398b. Se farder, tr. «En hem farda

    IV.

    (1) Fardañ krampouezh : voir krampouezh.

    (2) Bezañ fardet e votoù a-raok e dreid : voir botoù

  • fardell .1
    fardell .1

    f. –où Fardeau.

    (1464) Cms (d’après GMB 233). Fardel, fardeau. ●(1499) Ca 83a. Fardell. g. fardeau. ●(1612) Cnf.epist 31. an fardell, pe-heny à chom var hon diou scoaz.

  • fardell .2
    fardell .2

    f. –où Petit barrage pour diriger une irrigation.

    (1872) GAM 22. ober eur fardel e kanol ho nessa, distrei an dour divar he foennok. ●(1876) TDE.BF 202a. Fardell, s. f., tr. «Barrage ou endiguement momentané d'un cours d'eau dans une prairie pour diriger les eaux d'une certaine façon.»

    (1927) GERI.Ern 148. fardell f., tr. «barrage, petite digue pour diriger les eaux dans une prairie.» ●(1949) KROB 11/13. Pa vez barrek an dour o ruilh war bep pengenn, eo aesoc'h gwelet al labour, ober stankou nevez, cheñch lec'h d'ar re goz, renevezi eur fardell dismantret.

  • fardell .3
    fardell .3

    adj. =

    (1803) MQG 10. Fardel ha lorennec, scantec, tignous ive.

  • fardellad
    fardellad

    f. –où Grande quantité, fardeau.

    (1895) GMB 233. pet[it] Trég[uier] fardelat diyat grande quantité de linge (à laver, etc.).

  • fardelladenn
    fardelladenn

    f. –ed Personne grasse et lourde.

    (1942) VALLsup 88b. personne grasse, tr. «fardelladenn (et lourde) f.»

  • fardellañ
    fardellañ

    v.

    I. V. tr. d.

    A.

    (1) Arrêter (l'eau) par un barrage.

    (1930) FHAB Here 368. Al lenn-ze fardellet he dour gand eur chaoser uhel.

    (2) spécial. Faire un barrage pour irriguer.

    (1876) TDE.BF 202a. Fardella, v. n., tr. «Faire un barrage pour aménager l'eau d'une prairie.»

    (1927) GERI.Ern 148. fardella v. a. et n., tr. «faire ce barrage [pour diriger les eaux dans une prairie].»

    B. sens fig.

    (1) Fardellañ e spered =

    (1935) FHAB C'hwevrer 59. Renerien yaouankizou Breiz-Izel, a-raok staga da ober netra a vije mat d'ezo ivez fardella o spered, diskenn enno o-unan, ha selaou mouez Doue.

    (2) par métaph. Arrêter.

    (1943) FHAB Gwengolo/Here 334. fardellit dour-beuz ar giziou pagan a venn hor goueledi.

    II. V. intr. Fardellañ ouzh : arrêter (l'eau) par un barrage.

    (1935) LZBl Du/Kerzu 191. Klasket eus neuze fardellat ouz an dour en eur lakat eun nebeut plench ouz ar peuliou.

  • fardelleg
    fardelleg

    m. fardelleion Emmerdeur.

    (18--) SCD 172. penos fardellec cos a credin a reste / e ve ma merch eur pes fall quen neubeut a me. ●176. pa voas ous ma boutan a ma henvoel fardellec.

    (1957) AMAH 252. Ne oa ket da dortañ : a-du gant ar fardelleg-se e oa al lezenn. ●290. fardilhon : (pe fardelleg) un den kasus tre o vezañ ne baouez ket da veskañ ha da zifretañ.

  • fardellek
    fardellek

    adj.

    (1) Qui marche mal.

    (1920) KZVr 366 - 07/03/20. Fardellek, tr. «qui a une hernie, qui marche mal.»

    (2) Encombrant.

    (1927) GERI.Ern 148. fardellek, tr. «encombrant.»

    (3) Kravazh-fardellek : brouette.

    (1971) CSDC 45. Me oa deut da vell g'ean me hellet kemer ar c'hranvaz vardelleg evit mond beteg an aod da gerc'ha teil., tr. «la brouette.»

  • fardellet
    fardellet

    adj. =

    (1939) RIBA 126. Fardellet e oè é harz ur hleu, difich ha dilabour.

  • fardet
    fardet

    adj.

    (1) Fardé.

    (17--) VO 95. lihuét ha fardét hé divouguèn.

    (1941) SAV 19/13. ar mousc'hoarz-skrign o para war ar begou fardet.

    (2) Graet ha fardet : (travail) fait et bien fait.

    (1974) SKVT III 53. bezogn graet ha fardet.

  • fardikez
    fardikez

    s. (boucherie) Morceau de porc de dernière catégorie.

    (1909) BROU 237. (Eusa) Fardikez, tr. «C'est une pièce du porc que l'on jette, qu'on met de côté pour les graissages.»

  • fardilhon
    fardilhon

    m. –ed Casse-pieds, casse-couilles.

    (1955) VBRU 30. lammat a ra en tren un druilhad fardilhoned divergont, maltouterien ha me oar. ●191. fardilhon : un den pe ur c'hrennard dalc'hmat o trubuilhañ hemañ pe henhont : vulgo, un torr reor. ●(1957) AMAH 248. biskoazh n'en deus taolet ar fardilhon-se ur sell war va labour. ●290. fardilhon : (pe fardelleg) un den kasus tre o vezañ ne baouez ket da veskañ ha da zifretañ.

  • fardiñ .1
    fardiñ .1

    voir fardañ

  • fardiñ .2
    fardiñ .2

    v.

    I. V. tr. d.

    (1) Mettre, poser.

    (1906) DIHU 14/241. pothoarneu ha piligeu e oé fardet ar en tan.

    (2) fam. Fourrer.

    (1932) BRTG 76. hé devehè (…) fardet hé lardoér en é doul gargaten.

    II. V. intr.

    (1) Fardañ er-maez : s'élancer dehors.

    (1732) GReg 327b. S'élancer dehors, tr. «Farda èr mæs

    (1900) LZBg 57 blezad-1 lodenn 39. hag e fard a rideg én tiér.

    (2) Fardiñ àr ub. : se jeter, foncer sur qqn.

    (1913) HIVR 3. e lauskas é soudarded de fardein ar er venéh. ●(1921) GRSA 329. Nasien e fard arnehon hag en didok grons. ●(1927) GERI.Ern 148. fardein V[annetais] v. n., tr. «Se précipiter (ar sur).»

    (3) Fardiñ kuit : partir rapidement.

    (1942) DHKN 65. er moualhi (...) e fardè kuit éañn, èl un ten, én ur rifal spontet.

  • faribolenn
    faribolenn

    f. –où

    (1) Faribole.

    (1834) SIM 15. selaou ur c'hanjoler, pehini a gont dezi falibolennou. ●(1888) SBI II 174. Lezomp eta bêlec ar Gô / Da gonta faribolenno ! tr. «Laissons donc le prêtre Le Goff / Débiter ses fariboles !»

    (1926) FHAB Genver 35. ne zigor ket e c'heno da gonta faribolennou goullo. ●(1965) KATR 7. Eur faribolenn hanter-wir bennag a gontas.

    (2) Divertissement.

    (18--) SBI I 46. O welet ar faribolen, tr. «En voyant le divertissement.»

  • fariell
    fariell

    f. –où Chose insignifiante.

    (1716) PEll.ms 492. Farwel (…) Mr. Roussel le croit bon Breton, sans le trouver en usage dans son païs, où Fariel est une niaiserie, une chose de neant, qu'il compare au Latin Flocci : car, selon lui, on dit ne dal ket eur fariel, il ne vaut pas la moindre chose. (C'est à dire, il ne vaut pas la peine d'en parler) Je met ceci entre parenthèse, puisqu'il est de moi, et que je crois que Fariel est le même que Farwel.

    (1954) VAZA 181. klevout (…) komz eus (…) pe washoc'h c'hoazh eus ilizoù ha kalvarioù ha farielloù all (…).

  • farienn .1
    farienn .1

    f. –où

    (1) Bagatelle, faribole.

    (1927) GERI.Ern 148. farienn f., tr. «Bagatelle, faribole.»

    (2) [au plur.] Balivernes.

    (1931) VALL 65a. Balivernes, tr. «fariennou f. pl.»

  • farienn .2
    farienn .2

    s. = (?).

    (1939) PABI 68. Ar bevañs, vel eur farïen / Etrezo 'zri a zo rannet.

  • farigouilhañ
    farigouilhañ

    v. intr.

    (1) =

    (1987) DBHB 51. Va marh-houarn a-vad a farigouillas ganén. ●196. farigouilla, tr. «casser, crever (vélo).»

    (2) (en plt d'une arme) = (?) S'enrayer, faire long feu (?).

    (1987) DBHB 60. Fuzul an hini a oa karget da denna warnañ a farigouillas.

  • farikonik
    farikonik

    =

    (1935) OALD 51/13. Akre ! muzell farikonik !

  • farizian
    farizian

    m. –ed (religion) Pharisien.

    (1499) Ca 83a. Farisien. g. idem.

    (1913) AVIE 150. fariziéned ha saduséed. ●190. ur farizién er ped de bredein getou.

  • farkaj
    farkaj

    m. (marine) Bastingage.

    (1919) DBFVsup 22a. farkaj (Gr[oix]), tr. «bastingage à trous des anciens bateaux.» ●(1931) VALL 60a. Bastingage, tr. «farkaj V[annetais] m.»

  • farlaod
    farlaod

    m. –ed Coq de village.

    (c.1718) CHal.ms i. coq de village, tr. «cop coq parrés, ur pen parrés ur farlaut.» ●(17--) BMa 558. Evel eur forlot fourlequin, tr. «Comme un bouffon, un histrion.»

    (1904) DBFV 78a. farlaud, s. m., tr. «coq de village (Ch. ms.).»

  • farlaodenn
    farlaodenn

    f. –ed Petite femme grosse.

    (c.1718) CHal.ms ii. gagui, tr. «farlauden, droüillen.» ●(1744) L'Arm 154b. Grosse courtaude, tr. «Farlaudeenn

  • farlaot
    farlaot

    adj. Franc, ouvert.

    (c.1718) CHal.ms ii. franc, ouuert libre franc, tr. «libr', farlaut a sarz[eau].»

    (1904) DBFV 78a. farlaud, adj., tr. «franc, ouvert, a Sarzeau.»

  • farlasenn
    farlasenn

    f. –ed =

    (1907) FHAB Gwengolo 223. N'eo ket eur farlasen.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...