Devri

Recherche 'fo...' : 531 mots trouvés

Page 1 : de fo (1) à foenn-spagn (50) :
  • fo
    fo

    m.

    I. (en plt de qqc.)

    (1) Ardeur (du feu).

    (1732) GReg 50a. Ardeur du feu, tr. «fo an tan.»

    (1927) GERI.Ern 157. fo, tr. «Ardeur (du feu).»

    (2) Éclat d'une source de lumière.

    (1872) ROU 82a. Eclat de lumières, tr. «erder, flamm,

    (3) Chaleur.

    (1866) FHB 73/167a. ar fo eus ar foen a zao hed ar vern-ze evel ar mogued dre eur chiminal. ●(18--) SAQ I 259. Eur bero zo en he vizach.

    (1925) FHAB Gwengolo 337. Eur a oa ivez ebarz an tren.

    (4) Ardeur (de la fièvre).

    (1890) MOA 121b. Ardeur de la fièvre, tr. «fo ann dersienn.» ●(18--) SAQ I 171. e kreiz an derzien.

    (1915) KZVr 125 - 25/07/15. , tr. «chaleur de la fièvre, Loeiz ar Floc'h.»

    (5) Buée, vapeur produite par la chaleur.

    (1942) VALLsup 26a. Buée. Vapeur produite par la chaleur, tr. «fo (par o ouvert).»

    II. (en plt de qqn)

    (1) Ardeur, exaltation.

    (1884) FHB 15/113a. iaouank ha leun a .

    (1910) FHAB Gouere 209. en e benn.

    (2) Fo ennañ, gantañ : qui fait preuve d'ardeur.

    (1866) FHB 69/133b. Setu Per, fo en-han, hag evit doare var he du. ●(1890) MOA 121b. Très ardent (parlant d'un homme.) On dit aussi, en ce sens : fo enn-han (gant-han).

  • foar
    foar

    f. –ioù

    I.

    A.

    (1) Foire.

    (1499) Ca 85b. Foar. g. foire ou marche. ●(1612) Cnf 44b. monet dan foaryou ha marchatgiou. ●(1633) Nom 225b-226a. Nundinæ : foires, marchez publics : faryou (lire : foaryou), marchadou publicq. ●241b. Emporium : marché, ville marchande, lieu où on tient foire : marchat, kær marchadour, an læch ma vez an foar. ●242b. Forum nundinarium, mercatus : foire : foar.

    (1659) SCger 58b. foire, tr. «foar, pl. iou.» ●148b. foar, tr. «foire.» ●(c.1680) NG 751. gorteit bet er foir. ●(1732) GReg 422a. Foire, marché extraordinaire, tr. «Foar. p. foaryou. Van[netois] foër. p. foëryêu. On dit encore, for, en Leon.» ●(1790) Ismar 130. ér foërieu, ér marhadeu…

    (1882) BAR 241. eur marc'hadour a oe boazet da heuilla ar foariou hag ar marc'hajou. ●(1890) MOA 134a. J'ai été à la foire, tr. «bet ounn er foar

    (1925) SFKH 13. Foér er méned gavr. ●(1929) MKRN 161. Eur jao anavet er foariou. ●(1934) BRUS 285. Une foire, tr. «ur foér –ieu

    (2) Foar gozh =

    (1955) STBJ 195. e veze c'houezek foar ar bloaz e Pleiben : peder foar goz ha daouzek-all, pep hini eus ar re-mañ d'an tride meurz eus ar miz.

    (3) Foar nevez : foire mensuelle.

    (1955) STBJ 195. Ar foariou nevez, pe foariou miz.

    (4) Leur-foar : champ de foire.

    (1922) FHAB Meurs 71. en deiz all am euz gwelet war al leur-foar eur benveg souezus.

    B. (droit)

    (1) Foar diegezh : vente aux enchères d'une ferme.

    (1982) MABL I 56. (Lesneven) hag e veze kuchamant bep sul foar diegezh en tu mennak.

    (2) Lakaat foar war stal ub. : faire vendre les biens de qqn aux enchères.

    (1929) FHAB Mezheven 228. Heman a ranke kaout e arc'hant dioc'htu hag a lavare da Yann e lakaje foar, war e stal, ma ne vije ket paeet.

    (3) Ober foar da ub. : faire vendre les biens de qqn aux enchères.

    (1880) SAB 9. oat o vont da ober foar deza, guerzidigez var e oll danvez...

    (4) Foar ar begoù : marché annuel des valets.

    (1943) FHAB Gwengolo/Here 350. Staget hoc'h eus ho kole ? Gwerza hoc'h eus graet ? Eur c'hole gwerzet a veze staget ouz eur ruilhenn hag ar perc'henn aes d'ezan mont da vale. E foar ar begou evit goulenn gant eur mevel ha graet en deveze koumanant, ha foar en deveze graet e veze goulennet outañ : Staget ho peus ho kole ?

    II. sens fig. Bruit.

    (1580) G 566. Abat eth do cador : her re a foar a ret, tr ; «Abbé, allez à votre chaire, car vous faites trop de bruit.»

    III.

    (1) Kas d'ar foar : envoyer au diable.

    (1877) EKG I 174 (L) L. Inisan. Mad, mar kavit abek enn ho tudou koz, distroit hoc'h-unan var an hent mad, ha kasit d'ar foar, divar ho tro, kement galouper-bro a deuio da viret ouzoc'h da vale. ●(1877) FHB (3e série) 13/99b *Mik an Dourdu. Eat d'ar foar pa garo, n'em euz ket affer anezhan.

    (2) Kas da foar an ifern : envoyer au diable.

    (1927) YAMV 30 A. de Carné. C'hoant em eus d'ho kas holl da foar an ifern, hen da genta, ha Biel hag an hurcher war ar marchad (lenn : marc'had).

    (3) Kas da foar an tri mil : kas diwar-dro.

    (1877) FHB (3e série) 17/139b (L) *Filhor Itron Varia Gallot. Er c'hiz all, m'ho cass da foar an tri- mil. ●(1877) FHB (3e série) 28/222b (L) *Jakez ar Velchenneg. Ar jezuisted da foar an tri mil; ar seurezed da gastrillessa !

    (4) Kas da foar ar c'hwitelloù : envoyer au diable.

    (1929) DIHU 215/270 (G) J. H.. Laret e hra d'Elen, um bakein get hé hansortéz pé monet de foér en huitelleu. ●(1931) VALL 418 (G). Envoyer faire lanlaire, tr. F. Vallée «kas de foér en huitelleu V[annetais].» ●(1935) DIHU 285/229 (G). Kas e hra de «foèr en huitelleu» rah er ré e za de gonz dehi a briedeleh. ●(1955) VBRU 165 (T) *Jarl Priel. E-lec'h kas ar brammsac'h-se da foar ar c'hwitelloù, ne rae Siou yaouank nemet gweañ e veg war sin gouelañ ha klemmichat.

    (5) Kas da foar an diaoul : envoyer au diable.

    (1877) FHB (3e série) 15(2)/121b (L) *Mik an Dourdu. Ha casset an apotikerien-ze da foar an diaoul.

    (1931) VALL 215. Va au diable ! tr. F. Vallée «kea da foar an diaoul !» ●(1932) FHAB Eost 336 (L) L. ar Floc'h. Perag ne gasfent ket da foar an diaoul ar c'hiz sot-ze da lipat ar werenn evid an distera digarez ! ●(1932) TUML 11 A. de Carné. O c'has a rafen holl, me, da foar an diaoul. ●(1942) VALLsup 31 (L). Chasser, tr. F. Vallée «on ajoute familièrement da foar an diaoul (L. ar F[loc'h.» ●(1990) STBL 149 (L) *Tad Medar. Kae da foar an diaoul ! (...) pa vezer o klask en em zizober diouzh un torr-penn bennak.

    (6) Mont da foar an diaoul : s’en aller très loin, disparaître.

    (1959) BRUD 7/26 (L) F. Inizan. O, tribunale ! a ra va mamm, emaint aet da foar an Diaoul adarre !

    (7) Keit hag ac'hann da Foar an Nec'h :

    (1935) ANTO 153 (T) *Paotr Juluen. Met ac'hano d'ober strobinellou, d'ober tuniou, ez keit ha ma'zeus ac'han da Foar-an-Nec'h.

    (8) Bezañ graet foar (da,war) ub. : faire faillite.

    (1931) VALL 291. Faire faillite, tr. F. Vallée «beza ar foar warnañ.» ●(1936) PRBD 30 (L) K. Jezegou. Setu aze, me laka, o peus prestet hanter kant mil lur da eur mignon. Met an traou-zo troet fall. O mignon a zo great foar d'ezan.

    (9) Aet an holl likedou da foar ar brochou : voir likedoù.

    (10) En em glevet evel laeron e foar : voir laeron.

    (11) Kas e vel da foar sant Laorañs : voir mel.

    (12) Lakaat an traezh er foar : voir traezh.

  • foar-vegenn
    foar-vegenn

    f. Foire qui suit un pardon.

    (1931) VALL 310a. Foire, assemblée qui suit un pardon, tr. «foar-vegenn h[aut] L[éon].»

  • foara
    foara

    v. intr.

    (1) Fréquenter les foires.

    (1878) BAY 22. foera, tr. «fréquenter les foires.»

    (2) Vendre à la foire.

    (1927) GERI.Ern 157. foara, tr. «conduire, vendre en foire.» ●(1935) BREI 428/3a. Hag ho puoc'h, Janig, Foaraet ec'h eus ? ●(1942) VALLsup 79a. Conduire, vendre en foire, tr. «foara : part. –aet

  • foaraat
    foaraat

    v. Aller à la foire.

    (1903) EGBV 124. foérat (p. –eit), tr. «aller aux foires.» ●(1904) DBFV 81b. foérat, v. n. part. eit, tr. «aller aux foires.» ●(1942) VALLsup 79a. aller à la foire, tr. «foérat

  • foaraer / foaraour
    foaraer / foaraour

    m. –ion

    (1) Marchand forain.

    (1895) FOV 247. Hag eit er marhattad, mar da ur foéraour. 268. er foéraézion.

    (1904) DBFV 81b. foéraour, m. pl. –aerion, –arion, tr. «celui qui vient à la foire (pour vendre), marchand forain.» ●(1912) DIHU 90/187. Ur foéraour e oé hou tad. (...) er foéraerion. ●(1934) BRUS 285. Un marchand qui coure les foires, tr. «ur foéraour, pl. aerion

    (2) Marchand qui fréquente les foires.

    (1931) VALL 310a. marchand qui fréquente les foires, tr. «foaraour V[annetais].» ●(1942) VALLsup 79a. qui fréquente les foires, tr. «foaraer

    (3) Foaraer tud : recruteur.

    (1905) BREH 35. Ur foéraour tud oh-hui, me gav.

  • foaraj
    foaraj

    f./m. Affaire à la foire.

    (1895) FOV 262. aveit gobér foéraj.

    (1904) DBFV 81b. foéraj, s., tr. «affaire, marché à la foire.» ●(1975) YABA 06.11. d’obér fall foéraj.

  • foarañ
    foarañ

    v. tr. d.

    (1) Vendre à la foire.

    (1931) VALL 310a. conduire, vendre en foire, tr. «foara act. et n.» ●(1935) CDFi 21 septembre. Abenn kreisteiz e voe foaret ganto moc'h ha denved.

    (2) par ext. Donner.

    (1909) FHAB Kerzu 379. Hag hen a foara e zac'h-mîn da Lan.

  • foaraour
    foaraour

    voir foaraer

  • foarataer
    foarataer

    m. –ion Marchand forain.

    (1925) SFKH 31. Ur foératour bras (...) get é vanden kohléieu tret. ●(1942) VALLsup 79a. qui fréquente les foires, tr. «foarataer

  • foariad
    foariad

    f. –où Foire, considérée dans sa durée.

    (1932) BRTG 137. Ag er foériad ketan é ma oeit én hent get er magetan ag é vuohed.

  • foarlec'h
    foarlec'h

    m. –ioù Champ de foire.

    (1732) GReg 422a. Lieu où se tient la foire, tr. «Foar-lac'h. Ide[m] foar-leac'h

    (1876) TDE.BF 209b. Foar-lec'h, tr. «le champ de foire, le lieu où elle se tient.» ●(1889) CDB 53. Dans ma toute petite jeunesse, j'ai assisté aux Quatre fils Aymon, sur le forloc'h de Lannion.

    (1927) GERI.Ern 157. foarlac'h m., tr. « Foire, lieu où elle se tient.» ●(1931) VALL 310a. lieu où se tient la foire, champ de foire, foirail, foaral, tr. «foarlac'h m.»

  • foarvezh
    foarvezh

    f. –ioù Foire considérée dans sa durée.

    (1867) FHB 143/309a. divar eun teir pe beder foarvez.

    (1931) VALL 310a. journée de foire, tr. «foarvez f.» ●(1981) ANTR 202. Eur foarvez a zo evito evel eur gouel braz.

  • foas-
    foas-

    voir fouas-

  • foazh
    foazh

    adj. Embarrassé.

    (1913) DIHU 96/277. Ha chetu sant Pièr foah bras goudé. ●(1921) DIHU 123/316. Kenevé Garit e oé degoéhet amen, hag e oui tammigeu galleg, é véhen bet fouèh geti. ●(1921) GRSA 265. me lakei-mé hou toué de vout foah get é abilted. ●(1932) BRTG 112. Neoah foah grons é Iann get é dri ré darboderion. ●(1934) BRUS 120. Embarrassé, tr. «fouéh.» ●(1939) RIBA 61. Ha grons é chom foah dirakzé ou diù. (...) Chetu er gorig foahoh pe foah, get en diù voéz.

  • foazhet
    foazhet

    adj. Embarrassé.

    (1939) KOLM 119. Me larehè é vehè er gaeh tu-sé (lire : tud-sé) foahet mat a pe vehè ret dehè diskoein papérieu gañnedigeh sant Pier.

  • fobal
    fobal

    m. (sport) Football.

    (1958) BRUD 5/111. war eun dachenn fobal.

  • foberd
    foberd

    s. –où Serpillière.

    (1965) KATR 9. tremen ar foberd aze.

  • fobiez
    fobiez

    s. Taol fobiez : coup fourré.

    (1732) GReg 92b-93a. Biaiser, n'agir pas sincérement tr. «ober un taul fobiés. ober taulyou fobiés.» ●432a. Un coup fourré, un coup de traître, tr. «Un taul fobies. p. taulyou fobies

    (1870) MBR 156. o klask ober eunn taol fobiez-bennag d'ezhan. ●(1876) TDE.BF 209b. Eunn taol fobiez, tr. «un coup fourré, un coup de traître.» ●(1927) GERI.Ern 157. fobiez : rei eun taol fobiez, tr. «jouer un coup de traître.»

  • foc'hañ
    foc'hañ

    v. tr. d.

    (1) Remuer à l'aide d'un bâton, etc.

    (1909) FHAB Kerzu 381. ferrier houarn en o daouarn a foc'he an tân. ●(1932) ALMA 150. An den, gant eur biz dir, a foc'has an douar. ●(1936) CDFi 14 Mars. en eur foc'ha ar c'holo.

    (2) Se mettre en colère.

    (1942) FHAB Meurzh/Ebrel 149. (Plouarzhel) Foc'ha = mont e kounnar. ●(1942) FHAB Gwengolo/Here 210. (note de F. Vallée) Foc'ha. Evit fuc'ha. Ernault p. 165.

  • foc'het
    foc'het

    adj. = (?) Fâché (?).

    (1931) FHAB Here 363. Daoust ha foc'het eo an Aotrou Vallée ?

  • foe
    foe

    m.

    (1) Vapeur chaude et sèche.

    (1964) BAHE 38/37. Daoust d'ar foe a save dioutañ [an tan], ne deuzas ar [skorn] nemet eus a zaou veutad, a-vec'h, gant an tommder.

    (2) Odeur.

    (1927) GERI.Ern 157. foe f., tr. «Odeur.»

  • foeañ / foeiñ
    foeañ / foeiñ

    v. intr. Sentir.

    (1927) GERI.Ern 157. foeañ, foeiñ, v. n. tr. «sentir.»

  • foec'h
    foec'h

    s.

    (1) C'hwezh ar foec'h : très mauvaise odeur, infection.

    (1919) BUBR 2/41. eur vogeden c'hlas teo ha put, c'houez ar foec'h ganti.

    ►[terme qui renforce les adv. interrog.] Penaos ar foec'h ? : comment diable ?

    (1919) BUBR 6/162. Daoust penaos ar foec'h e teuyo hon c'hompagnunez a-benn da zont ebarz en he fez ?

  • foeenn
    foeenn

    voir fouezhenn

  • foei
    foei

    interj., m., adj. & adv.

    I. Interj.

    (1) Fi, foin.

    (1647) Am 568. Foi paouesit, tr. «Fi ! cessez !»

    (c.1718) CHal.ms ii. fi, Le uilain, tr. «foüi el lous.» ●(1744) L'Arm 156a. Fi, tr. «Foui.» ●Ah-fi ! tr. «Ah-foui !»

    (1854) PSA II 54. Ah foui ! a houdé pegours enta é ma sellet un disertour avel un dén a galon ? ●129. Ha hoah é vou laret é ma cri ha didruhé er religion e héliant ! Foui enta ! ●(1869) EGB 130. foei ! tr. «fi, fi donc !» ●(1890) MOA 266. Fi ! interj., tr. «Foei

    (1902) PIGO I 18. «Foei ! Foei ! 'me an hini goz, o tapout ar skubellen, hastet buhan skarzan ma zi !» ●(1908) PIGO II 69. Foei ! Beran 'ra !... ●(1910) MAKE 26. Foei ! Me ne ran ket forz gant kement-se. ●41. Foei ! ne ran ket avat eme Mazoïg. ●95. Ha foei ! Yan, emezan, me a oa o sonj laza ac'hanout. ●(1913) HIGO 5. Gwelit anezo aze, foei ! ●(1970) BHAF 155. Foei gand ar pez ifrontet-se. ●172. «Petra, n'oh ket sod, geo ? Kemer arhant, ni ! Foei !

    (2) Foei da : foin de.

    (c.1718) CHal.ms ii. foin de uous et de uostre mine, tr. «foui dech-ha d'hou min.» ●(c.1718) CHal.ms iii. nargue de uous, tr. «foüi dech

    (1904) DBFV 83a. foui d'oh, tr. «foin de vous (Ch. ms.).»

    II. M.

    (1) Lavarout foei da ub. : faire nargue de qqn.

    (c.1718) CHal.ms iii. Ie dis nargue de uous, tr. «me lar foüi dech

    (2) Lavarout foei eus udb. : faire nargue de qqc.

    (c.1718) CHal.ms iii. Ie lui ai Ietté sa marchandise au nez, tr. «laret emés foüi es é varhadoureh.»

    III. Adj. Tud foe : des gens de rien.

    (1876) TDE.BF 209a. B[atz] Tud foai, tr. «des gens de rien.»

    IV. Loc. adv. D'ar foui : très vite.

    (c.1718) CHal.ms i. frere Ian des antomures etoit un grand debrideur de matines, tr. «brer Iahan es en antomur' eoüe ur pautr' franc a gouc en ul laret matineseu, ul larour pront ha scan a vatineseu,a laré é vatineseu d'er galop, d'er foüi

    (1904) DBFV 83a. d'er foui, tr. «au galop (Ch. ms.).»

  • foeiñ
    foeiñ

    voir foeañ

  • foeltr
    foeltr

    m., adv. & interj.

    I. M.

    (1) Foudre.

    (14--) N 874. Foultr hac avel, tr. «La foudre et le vent.» ●(1499) Ca 85b. Foeltr. g. fouldre vide in curun. ●87b. Foultr. g. fouldre.

    (1659) SCger 59b. foudre, tr. «foeltr.» ●148b. foueltr, tr. «foudre.» ●(1732) GReg 428a. Foudre, tonnerre accompagné de fracas, tr. «Foultr. foëltr.» ●(1792) BD 2893-2894. foelt ha tempest avo voar an douar / ha curuno hep lacat mar, tr. «Il y aura foudre et tempête sur la terre, / Et des éclairs, sans aucun doute.» ●(17--) ST 136. Me bed ar pevar foeltr da zont d'am bruzuna. ●(17--) EN 1639. Ar foeld, ar hurunou, hac al luhed, tr. «La foudre, le tonnerre et les éclairs dans l'air.»

    (1876) TDE.BF 212b. Foultr, s. m., tr. «Foudre.»

    (2) =

    (17--) EN 1619. pou maro ar foeld cos, tr. «quand sera mort le vieux garnement.»

    (3) C'hoari e foeltr : se comporter le plus mal possible.

    (17--) EN 1403. me hoareiou ma foeld, pariuin en arme, tr. «je ferai mon garnement quand j'arriverai à l'armée.»

    (4) Na foeltr na brall : absolument rien du tout.

    (1964) BRUD 17/7. N'eus na ki na kaz, na tamm na lomm, na foeltr na brall en ho ti.

    (5) Gant ar foeltr : au diable.

    (18--) KTB.ms 14 p 273. It gant ar foeltr, gast ann ifern !

    (1913) KZVr 29 - 21/09/13. poentoc'h evit poent eo d'an amprevan-ze mont gant ar foeltr. Bescond.»

    (6) Gant ar foeltr : à toute vitesse.

    (18--) KTB.ms 14 p 46. p'ho gwel o tont, a skarr gant ar foeltr.

    (1970) BHAF 239. Pa oe boutet peb a vod-spern dindan lost o hezeg, ha fidam biché, ar re-mañ o skarza gand ar foeltr ha diaez, evel-just, chom war o hein.

    II. Loc. adv. Ar foeltr.

    A. [locution qui renforce les adv. interrog.]

    (1) Petra ar foeltr ? : que diable ?

    (1834) SIM 72. deus a betra ar fouëldr en em mellent. ●(1847) FVR 218. Petra ar foeltr eta ve d'ec'h ne doufac'h ket ? ●(18--) BSG 238. Daouest petra ar foeltr a zo caus euz a-ze ?

    (1902) PIGO I 100. «Daoust gant petra ar foeltr e ve dalc'h-mad penn heman ? ●(1923) KNOL 312. Petra 'r foultr ! a zo aze da vihana ? ●(1924) BILZbubr 41/949. Petra ar foeltr a c'hoarve ganec'h ? ●(1945) DWCZ 47. Petra 'r foultr a c'hell eta beza ? ●(1970) BHAF 68. «Petra ar foeltr ? Me ne vo ket greet din evelkent skriva anoiou evel-se, na ne vo.»

    (2) Piv ar foeltr ? : qui diable ?

    (1943) SAV 29/17. Piou ar foeltr eo ar Sant-se ? ●(1970) BHAF 328. Met piv ar foeltr eo homañ ?

    (3) Pelec'h ar foeltr ? : où diable ?

    (1869) KTB.ms 15 p 104. Pelec'h ar foeltr eo êt ? emehan.

    (1919) BUBR 1/20. da belec'h ar foeltr emaint e sell da gas ac'hanomp en dro-man ?

    (4) Penaos ar foeltr ? : comment diable ?

    (1850) JAC 118. Daouest penos ar foueltr ar zeiz a dremeno !

    B. [locution qui renforce ce dont il est question]

    (1) Terrible, horrible.

    (17--) EN 2360. hues ar foeld sou aman, demb quid, ne arsfen qued, tr. «il y a une fichue odeur ici, allons-nous en, je n'y résisterais pas.»

    (1895) GMB 243. Pet[it] Trég[uier] c'houéz eur voeltr, tr. «horrible odeur.» ●(18--) KTB.ms 14 p 190. En-bezr a klewjont un drouz ar Foeltr.

    (1905) BOBL 28 janvier 19/1b. c'houez ar foeltr 'zo ebarz ar ruiou, e-lec'h a van an dour da vreina. ●(1918) LZBt Gouere 23. Ne zaleas ket [ar pôtr bihan] da 'n em gât goueler, garmer ar foeltr.

    (2) (dans les insultes) Ar foeltr : du diable.

    (1869) KTB.ms 14 p 137. Pelec'h ez-te gant ma rozel, mab ar foeltr ?

    (1909) FHAB Kerzu 377. «Ac'hanta, pillaouaer ar foeltr, en em gaout a ri divar ar mare, turluter daonet ma'z out.

    III. Adv. [devant un subst., un adv.] Terme qui renforce une négation.

    (1829) HBM 11. ma crogo ennòn ar c'holica, mar tostaàn foeltr biqen d'ar vezen daonet-màn. ●(1836) FLF 7. rac foelt-biqen / Na deu ar sonch-se em c'hlopenn ! ●(1846) DGG 141. foultr biscoas. ●(1850) JAC 30. Foeltr hini ac'hanomp ne lezfe en bue, tr. «(GMB 243) il ne laisserait en vie aucun de nous.» ●(1850) MOY 152. Foeltr biken dioute n'em bo compassion.

    (1902) PIGO I 134. tud, avad, nan euz foeltr hini. ●(1906) BOBL 03 mars 76/3c. – Hag a nevez ? – Netra tout, foultr netra. ●(1906) BOBL 19 mai 87/1b. Biskoaz, nan foëltr biskoaz n'en deuz great eur gammed da wellaat stad al labourerien. ●(1908) PIGO II 57. Foeltr biken nan in, eme Job. ●(1926) ARVG (niv 7 gouere) 146. Eno n’eus foeltr gweenn aval ebet ken ! ●(1932) CDFi 19 novembre. ne vezo pardonet biken, foeltr birviken ! ●(1970) BHAF 258. Ne gomprene Pierrig foeltr Doue seurt er jedoniez.

    IV. Loc. interj.

    (1) Foeltr Doue : malédiction de Dieu.

    (1876) TDE.BF 212b. Foultr-Doue, tr. «Imprécation.»

    (2) Foeltr an diaoul : malédiction du diable.

    (1927) YAMV 11. Bezomp fur, foultr an diaoul, hag an traou a zeuio da vad. ●(1932) TUML 28. Sellit 'ta ! Ha perak, foultr an diaoul, perak ?

    (3) Foeltr gar da ... =

    (1909) TOJA 11. Inosant ? N'e ket, foeltr gar d'ei ! Houman a ouie mat petra re ! ●17. N'in ket, foeltr gar d'in ! ●(1934) YANB 8. Tapet ne vin ket, foeltr gar d'in !

    (4) Mallozh ar foeltr ! : malédiction de la foudre !

    (1911) RIBR 77. Malloz ar foueltr ! emezan.

    (5) Tamm ar foeltr : gibier de la foudre.

    (1878) EKG II 158. lavaret a ri, tamm-ar-foultr, eme ar c'habiten (…) lavaret a ri ?

    (6) Boued ar foeltr ! : gibier de la foudre !

    (1943) SAV 29/7. gortozit, boued ar foeltr, pep hini en devo e lod…

    V.

    (1) C'hoari e foeltr : faire son mauvais garnement. Cf. le trégorrois ur paotr a foeltr forzh et EN 1619, 1637, foeld cos, « vieux garnement », 1639 ar foeld, « la foudre ».

    (17--) EN 1403 (Go). Me hoareiou ma foeld, pariuin en arme, tr. G. Dottin «Je ferai mon mauvais garnement quand j'arriverai à l'armée.»

    (2) Kas gant ar foeltr : envoyer au diable.

    (1931) VALL 215. Va au diable ! tr. F. Vallée «kea gand ar foeltr.» ●(1970) BHAF 152 (T) E. ar Barzhig. Tud evel-se, pratikou evel hennez, eo réd kas anezo da drei bili d'an aod, ya kas anezo gant ar foeltr.

    (3) Dont evel ar foeltr : arriver très vite, très rapidement.

    (1868) KTB.ms 14 p 194 (T). Eo, gwelet a ran unan hag a deu evel ar foeltr.

  • foeltr-bouzelloù
    foeltr-bouzelloù

    m. Énorme repas.

    (1982) TKRH 23. Ar pred-eured 'oa bet ur foeltr-bouzelloù.

  • foeltr-forzh
    foeltr-forzh

    adv.

    (1) Ober foeltr-forzh : n'en avoir rien à foutre, se contrefiche.

    (18--) KTB.ms 14 p 66. Foeltr forz na rann, met wit ma merc'h n'hen defo, ket.

    (1902) PIGO I 98. eun den difeson na re foeltr forz na deuz Doue na deuz diaoul. ●(1935) BREI 402/2a. ar foeltr forz a ra diouz ar broiou estren en deus roet da Hitler eur galloud dreist-muzul.

    (2) Bezañ foeltr-forzh da ub. =

    (1917) LZBt Gouere 16. Fouelt forz 'vije bet d'in, emeï ; kentoc'h evit ren ar vue-loën am eus, am ije bet anaoudegez-vad d'am mam ma 'dije lac'het anon !

    (3) (en plt de qqn) A-foeltr-forzh : je-m'en-foutiste.

    (1895) GMB 242. pet[it] Trég[uier] eur pot a voel forz (de foeltr forz) un homme sans souci.

    (1908) PIGO II 25. eur pôtr a foeltr-forz. ●(1956) LLMM 55/30. e oa daou baotr a foeltr-forzh. ●(1955) VBRU 4. n'eo ket gant hanter kant lur er miz e vije deut ur soner a foeltr-forzh eveldon da greskiñ e voutizell.

  • foeltr-foutr
    foeltr-foutr

    adv. Ober foeltr-foutr : se foutre de.

    (1935) BREI 413/3d. Me 'ra foeltr-fout gouel piou a zo.

  • foeltradeg
    foeltradeg

    f. –où Foudroiement collectif.

    (1732) GReg 428a. Foudroiement, action de foudroyer, tr. «foëltradecg.» ●Le foudroïement de Sodome, tr. «ar foëltradecg, eus ar guær a Sodoma.»

  • foeltradenn
    foeltradenn

    f. –où

    (1) Foudroiement.

    (1927) GERI.Ern 157. foeltradenn, f, tr. «foudroiement.» ●(1931) VALL 315a. Foudroiement, tr. «foeltradenn f.»

    (2) Imprécation.

    (1876) TDE.BF 212b. Foultradenn, s. f., tr. «Blasphème, imprécation, jurement ; pl. ou.» ●(1890) MOA 301b. Imprécation, s. f., tr. «Foultradenn f.»

    (1927) GERI.Ern 157. foultradenn m, tr. «imprécation, jurement.» ●(1931) VALL 410b. Juron, tr. «foeltradenn f.»

  • foeltradiñ
    foeltradiñ

    v. intr. Dire des imprécations.

    (1847) FVR 238. Safarin a reont, ha foultradin. ●(1876) TDE.BF 212b. Foultradi, v. a., tr. «Proférer des imprécations.» ●(1890) MOA 301b. Faire des imprécations, tr. «foultradi

    (1927) GERI.Ern 157. foultradi m, tr. «jurer ainsi.»

  • foeltradur
    foeltradur

    f. –où Foudroiement.

    (1732) GReg 428a. Foudroiement, action de foudroyer, tr. «foultradur.» ●Le foudroïement de Sodome, tr. «ar foultradur, eus ar guær a Sodoma.»

    (1927) GERI.Ern 157. foeltradur m, tr. «foudroiement.» ●(1931) VALL 315a. Foudroiement, tr. «foeltradur m.»

  • foeltraj
    foeltraj

    m. Bêtises, paroles vides de sens.

    (1879) ERNsup 161. laret voeltrach, dire des bétises, Treg[uier], Pleud[aniel].

  • foeltrañ / foeltriñ
    foeltrañ / foeltriñ

    v.

    I. V. tr. d.

    (1) Foudroyer.

    (1659) SCger 59b. foudroyer, tr. «foeltri.» ●148b. foueltra, tr. «foudroier.» ●(1732) GReg 428a. Foudroyer, tr. «Foultra. pr. foultret. foëltra. pr. foëltret. (Trég[or] foëltrañ. foëltriñ.) Van[netois] foëltreiñ.» ●428a. Foudroyé d'un coup de tonnerre, tr. «Foultret gand un talm gurun.» ●(1744) L'Arm 162b. Foudroïer, tr. «Fouildrein : Foeldrein.» ●(1790) MG 255. er gurun (...) e eèll me fouildrein. ●(17--) VO 23. er gurun e venaçai a hun fouildren.

    (1876) TDE.BF 209a. Foeltra, v. a., tr. «foudroyer.»

    (1927) GERI.Ern 157. foeltra, tr. «foudroyer.»

    (2) sens fig. Foeltrañ e gorf : se tuer au travail.

    (1868) FHB 160/29a. Perak foultra hor c'horf.

    (1924) FHAB Du 407. chom da foeltri e gorf.

    (3) Tirer, envoyer.

    (17--) ST 104. Foëltromp war-n-ho ive eur volead kanon, tr. «envoyons-leur une volée de coups de canon.»

    (4) Démolir, casser, etc.

    (1659) SCger 17b. briser, tr. «foueltra.» ●106a. rompre, tr. «foeltra.» ●(1744) L'Arm 163b. Fracasser tr. «Fouildrein

    (1876) TDE.BF 209a. Foeltra, v. a., tr. «Éparpiller, frapper à tort et à travers comme un homme emporté.»

    (1902) TMJG 345-346. tud a oant da foueltra kement tra oa 'n he zi. ●(1925) FHAB Mezheven 212. Foeltra a reas ar c'hoajou-uhel tro-war-dro. ●(1927) GERI.Ern 157. foeltra, tr. «détruire, briser violemment.»

    (5) Donner, foutre.

    (1927) GERI.Ern 157. foultra bazadou, tr. «donner des coups de bâton (gant à).»

    II. V. intr. Crever.

    (1868) KTB.ms 14 p 128. Ma renkas foeltri eno. ●(1869) KTB.ms 15 p 116. Lakit d'ehan, embêr, euz ann dour-se en he soup, hag a rinko foeltri hep-dale. ●(1870) KTB.ms 15 p 131. Kement a evas, ma foeltras eno. ●(1872) KTB.ms 15 p 90. Pa lennas homan al lizer, hec'h eas kement ha drouk en-hi, ma oe darbet d'ezhi foeltri.

    (1982) TKRH 104. ken a foeltro eno.

    III. V. pron. réfl. En em foeltriñ : se crever.

    (1913) KOME 6. me n'en em foeltrin ket en e zervij, 'vit kelo komzou treut am eus da gât...

    IV. V. impers. Ken a foeltr.

    (1) Tant que faire se peut.

    (17--) ST 104. Tennomp adarre 'ta ken a foëltro, war-n-he, tr. «Tirons encore, tirons sur eux comme le diable.»

    (2) [avec un v. de mouvement] À toute vitesse.

    (1869) KTB.ms 14 p 133. ul levrenn hag a rede ken-a-foeltr. ●(18--) KTB.ms 14 p 72. ha setu-int en hent are, ha da vont ken a foeltr.

  • foeltrenn
    foeltrenn

    f. –où

    (1) [devant un subst.] Énorme.

    (1766) MM 1263. er foultren varc'h quement a me, tr. «un énorme cheval, de ma taille.»

    (1838-1866) PRO.tj 193. eur pez foeltren assied. ●(1890) MOA 74. foultrenn-ki, tr. «énorme chien.» ●(18--) SBI II 182. Eur pez foueltren assied, tr. «Une espèce d'énorme assiette.»

    (1902) PIGO I 18. foeltrenno pejo gal. ●(1906) KANngalon Mezheven 139. eur foultren kountel en he zourn. ●(1906) KANngalon Eost 179. guelet ar foultrennou berniou traou intanet. ●(1906) BOBL 01 septembre 102/2f. eur foultren alc'houez. ●(1907) MVET 84. eur foultren boutou koad, tachou kezeg enno. ●(1909) KTLR 218. Daou foultren korn oa var he benn. ●(1909) NOAR 44. Eur pez foultren den e oa. ●(1913) ARVG Eost 188. Ar re-man a deuio gante eur foeltren pez karg, ha dichipot ! Ne vo ket red skoilhan d'e e-kreiz ar c'hra. ●(1921) LZBt Here 34. Ar morvleïz a zigoras eur fouelten c'heno 'us d'an dour. ●(1923) KNOL 54. Doue ar mor a gemeras ur foultrenn bigorn. ●230. Kerkent daou foultrenn korn a zavas war he fenn. ●279. Diou foultrenn barrikenn hag o doa seiz troatad uhelder. ●(1935) BREI 406/2d. foeltrennou beterabez. ●(1957) AMAH 39. ur foeltrenn den anezhañ.

    (2) Fondrière.

    (1977) CDCS 160. il revint vers la grève, là où il savait exister un grand «vouldroen»* (....) *Fondrière.

  • foeltrer .1
    foeltrer .1

    adj. Foudroyant.

    (1744) L'Arm 162b. Qui foudroie, tr. «Fouildrérr

  • foeltrer .2
    foeltrer .2

    m. –ion Celui qui foudroie.

    (1732) GReg 428a. Celui qui froudroye, tr. «Foultrer. p. foultréryen

  • foeltrerezh
    foeltrerezh

    m. Foudroiement.

    (1732) GReg 428a. Foudroiement, action de foudroyer, tr. «Foultrérez. foëltrérez.» ●(1744) L'Arm 162b. Foudroiement, tr. «Fouildrereah.. heu. m.» ●163b. Fracas, tr. «Fouildrereah.. heu. m.»

    (1927) GERI.Ern 157. foeltrerez m, tr. «foudroiement.»

  • foeltret
    foeltret

    adj.

    I. Foudroyé.

    II. sens fig.

    (1) Gaspillé.

    (1977) PBDZ 416. (Douarnenez) argant foeltret, tr. «de l'argent jeté par les fenêtres.»

    (2) Fichu.

    (1879) ERNsup 161. Me zou voeltred lip, je suis tout à fait fichu.

  • foeltriñ
    foeltriñ

    voir foeltrañ

  • foeltrizion
    foeltrizion

    adv. [devant un subst., un adv.] Mot employé pour renforcer une négation.

    (1982) LLMM 211-212/128. Ha n'ouzon pet foeltrizion seurt all c'hoazh.

  • foeltrus
    foeltrus

    adj.

    (1) Foudroyant.

    (1732) GReg 428a. Foudroyant, ante, qui foudroye, qui fracasse, tr. «Foultrus. foëltrus.» ●Une épée foudroyante, tr. «Ur c'hlleze foultrus.» ●(1744) L'Arm 162b. Foudroyant, tr. «Fouildruss : Foeldruss

    (2) Saezh foeltrus : carreau de foudre.

    (17--) VO 107. deèt er seah fouildrus de gouéh ar n'an.

  • foenn
    foenn

    coll. –où

    I.

    (1) Coll. Foin.

    (1499) Ca 85b. Foenn. g. foing. ●(1612) Cnf 29b. eustiff fouen. ●(1633) Nom 78a. Manipulus fœni : vne poignée, vne iauelle, un boteau de foin : vn boüetel foüen. ●(1650) Nlou 26. Voar fouen glas é craou an asen, tr. «sur du foin vert dans l'étable de l'âne.»

    (1659) SCger 58b. foin, tr. «foen.» ●148b. foen, tr. «foin.» ●(c.1680) NG 221-222. En ur coh ty e repozesant / Ar un nebet fouen a cauezant. ●(1732) GReg 421b. Foin, herbe de pré coupée, tr. «Foënn.» ●(1752) PEll 309. Foen, Foin, me paroit plus François que Breton.

    (1856) VNA 236. Quand les foins sont ramassés, tr. «A pe vé chairret er foên.» ●(1857) CBF 92. Foenn toufet, tr. «Foin avarié.» ●(1866) FHB 56/30a. Kerc'h da foenn ma c'heuz c'hoant ; neket da zaout ho dreb ? ●(1877) EKG I 274. pa'z eer da falc'had ar foenn d'ar foennok. ●(1897) EST 8. Jaméz neoah falhour n'en da ar é foen.

    (1929) FHAB C'hwevrer 43. P'eo gwir e komzan eus ar foenn eo kouls d'in lavaret dioc'htu penaos en em gemerout evid o sec'ha. ●50. Ar foenn trouc'het a vezo lezet eun dervez, war o dramm. ●(1984) HYZH 154-155/39. Ar foenn a veze kerc'het gant bicher pa edont sec'h mat.

    (2) M. Espèce de foin.

    (1922) FHAB Gouere 218. abenn fin miz even oa dastumet ar foennou.

    (3) Moment où on fait les foins, fenaison.

    (1907) PERS 122. Epad ar foenn edon en Ars. ●(1925) CHIM 4. Ya, seiz vlôaz d'ar foenn abaoe m'eo partiet.

    (4) Miz ar foennoù : mois de juin.

    (1904) BOBL 24 septembre 1/3c. al lun kenta a viz ar foennou.

    (5) fam. Poils pubiens.

    GOUEL SANT YANN (kan. Glenmor). A-dreñv ur c'harzh ledet hon-daou / Dindan he brozh da glask al laou / E lâran deoc'h oa mouesk ar foenn / Ha ma biz-meud 'oa reut e benn.

    II.

    (1) Deomp d'ar foenn ! : commençons !

    (1877) FHB (3e série) 25/204a (L) *Loeiz Vihan. Assa ! emez-han, ne ket aoualc'h caochou; deomp d'ar foenn.

    (2) Fall foenn ! : Ça va mal !

    (1934) DIHU 276/82 (G) T. Pabu. «Fal foén ! Fal foén !» e zalhè ean de laret doh el lén hag en adlen.

    (3) Kouchet evel foenn er solier : très serré.

    (1982) TKRH 159 (T) A. Duval. Gant an tren (...) a chome a-sav e kement gar (...). Kouchet an dud e-barzh evel foenn er solier.

    (4) Troc'hañ ar foenn dindan treid ub. : couper l’herbe sous les pieds de qqun.

    (1942) VALLsup 92 (T). Couper l'herbe sous les pieds à qqn, tr. F. Vallée «trouc'hañ ar foenn dindan e dreid T[régor].»

    (5) Start ar foenn da dennañ : les choses ne sont pas faciles.

    (2003) TONKA 132. Mil tonner, ’m-eus aon ’h a da vezañ stard ar foenn da dennañ. Koulskoude me ’zoñje din, pa ne oa ket Maivon er gêr, ’mije bet c’hoariet ezet gand Batist.

    (6) Klask eur spilhenn e-touesk berniou foenn : voir spilhenn.

    (7) Troc'hañ e gerc'h a-raok e foenn : voir kerc'h.

  • foenn-gall
    foenn-gall

    coll. (botanique) Sainfoin.

    (1744) L'Arm 346b. Sain-foin, tr. «Foênn-Gal

    (1876) TDE.BF 210a. Foenn-gall, s. m., tr. «Sainfoin.»

    (1907) BOBL 06 juillet 145/2d. ar melchen, al luzern, ar foen-gall. ●(1927) GERI.Ern 157. foenn-gall, tr. «sainfoin.» ●(1933) OALD 45/206. foenn-gall ar frankizen.

  • foenn-melchon
    foenn-melchon

    coll. (botanique) =

    (1869) FHB 205/392a. ar foen foenneg hag ar foen melchen.

    (1908) FHAB Mae 143. Eleac'h ne deu ket awoalc'h a foen prad, e vez gret foen melchen. ●(1982) ENEU 37. (Eusa) foenn melchen ha foenn prad.

  • foenn-prad
    foenn-prad

    coll. (botanique) Foin de prairie naturelle.

    (1866) FHB 68/128a. Ar foen prat couls hag ar foen tirrien a so caer.

    (1931) VALL 310a. Foin ; de pré, tr. «foenn-prad.» ●(1935) ANTO 25. eur vriad vat a foenn-prad. ●(1982) ENEU 37. (Eusa) foenn melchen ha foenn prad.

  • foenn-Spagn
    foenn-Spagn

    coll. (botanique) Sainfoin.

    (1744) L'Arm 346b. Sain-foin, tr. «Foênn-Spaign

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...