Devri

Recherche 'fri...' : 153 mots trouvés

Page 1 : de fri (1) à friket-1 (50) :
  • fri
    fri

    m. & interj. –où

    I.

    A.

    (1) (anatomie) Nez.

    (1464) Cms (d’après GMB 246). Fry, nez. ●(1499) Ca 88a. Fri. g. nez. ●155a. g. Penn an fri, tr. «le bout du nez. ●(c. 1501) Lv 232/12. Pen an fri gl. pirula. ●(1530) Pm 230. Lagat ha fry ha goaziet, tr. «Œil et nez et veines.» ●(1575) M 208. diouz na fry na diouguen, tr. «au nez ou aux joues.» ●(1633) Nom 15a. Mucus, vel mucus, morue ou morueau du nez : mechy ves an fry. ●18b. Nasus : nez : an fry. ●263a. Oræna : la puanteur du nez : an goual chuez ves an fry.

    (c.1718) CHal.ms i. un né aquilin, tr. «ur fri crom.» ●(1732) GReg 656a. La partie alongée du nez, tr. «Goalenn an fry

    (1803) MQG 5. Ret eo crànchât, passât, ha c'hoeza nêt va fri. ●(1856) VNA 89. mouchez-vous, tr. «huéhet hou fri.» ●(1878) EKG II 146. fri torret ar soudard.

    (1915) HBPR 228. He dad koz hen doa eur fri kam. ●(1929) EMPA 6. da ober lunedou a-liou, da lakât war beg ar fri.

    (1) Fri-teil : morveux.

    (1973) SKVT II 76. fri-teil ma'z out !...

    (2) Fri-garlot : personne curieuse.

    (1958) BRUD 4/44. Bez' ez eus tud hag a rank fourra o 'fri garlot e peb leh. ●58. Fri garlot : fri kuriuz.

    (3) Fri-krog-nostrom : nez crochu.

    (1967) BRUD 26-27/46. Ahanta an asez foerer koz gand e fri krog-nostro (sic).

    (4) Fri kerleñ : personne curieuse.

    (1943) FHAB Gwengolo/Here 350. (Kleder) Fri-kerlen (ar zillabenn ziweza a vez distaget evel ar galleg : lin), den selletaer, a laka e fri e pep lec'h.

    (5) Fri a-raok : personne curieuse.

    (1908) KMAF 46. Oh ! na pebeuz fri arôk !

    (6) Fri kaouenn : nez crochu.

    (1909) FHAB Eost 231. eur fri kaouenn, eur ginou lachéfré, eun helgez baz-dotu.

    B.

    (1) Kaout ur fri berr : ne pas avoir un bon flair.

    (1975) YABA 26.07. Ged er vrumenn glaw e oè bet de vitin, er chas en doè frieu berr.

    (2) Edan ar fri : (coup) dans le nez.

    (1966) LIMO 30 décembre. Ur lomig mad a jistr edan ou fri !

    C. par méton. Désigne la personne elle-même.

    (1790/1794) PC I 218. Besit countant pe vesit fachet / Int esqeb en desped do fri.

    (1869) SAG 234. da lun hag aliez d'ar meurz ne denn fri euz an davargn.

    (1970) BHAF 255. An dud ! O, damen, amañ ne zeuio ket fri an dud !

    D. (anatomie animale) Groin.

    (1876) TDE.BF 215b. Fri, s. m., tr. «groin.»

    II. E fri ub. : devant qqn.

    (1787) PT 37. E laret en é fri er péhædeu e nah.

    III. Loc. interj.

    (1) Fri ar c'hazh e-touez an dienn ! =

    (1929) CDFi 19 janvier. «Gwelloc'h eo beza kiger eget leue !» Satordellik ! Fri ar c'haz e touez an dien !

    (2) Fri ar c'hazh e sac'h ar farz ! =

    (1929) SVBV 94. Satordallig, va ! Fri ar c'haz e sac'h ar fars ! emezoun-me d'in va-unan.

    (3) Va fri ! =

    (1905) CDFi décembre (d'après KBSA 114). An diaoul a fulor ; dont er-maez avat, va fri !

    IV.

    (1) Bezañ berr e fri : être peu malin.

    (1929) FHAB Kerzu 468 M. S. F.. Studia ha rei skouer da genta, aze eman an dalc'h ha neket e lec'h all ebet, ha berr a-walc'h eo o fri, ma n'her gwelont ket.

    (2) Bezañ tanav e fri / kaout ur fri tanav : être assez malin pour comprendre/deviner ce qui va arriver. Cf. avoir le nez creux.

    (1908) PIGO ii 136 (T) Erwan ar Moal. Kadiou vras ‘n evoa eur fri tano. ●(1962) BRUD 16/9 (T) E. ar Barzhig. Tano ez eo bet ho fri, eme Olier, amañ ne oa ken, koulz lared, eun dakenn ivoul. ●(1970) BHAF 42 (T) E. ar Barzhig. Med homañ a oa tano he fri ha pep gwech ma skoe ar brigadier war dor he zammig ti, e veze prennet mad pe e veze nijet kuit ar baborez. ●86. Med kae da beurbisad, ni ne raem van ebed, chom a ree kloz or beg ha ne oa ket memez tra tano awalh fri an hini euz du-mañ nag hini ar re all evid divina.

    (3) Bezañ hir e fri : être curieux.

    (18--) SAQ II 98 (L) J. Quéré. Lod a zo re hir ho fri : serri an nor outho, pe hel lavaret d'an holl.

    (1902) PIGO I 200 (T) E. ar Moal. An otro a zellaz piz ouz ar pôtr, o sonjal marteze e oa gwell hir e fri. ●(1909) NOAR 141 (L) K. ar Prat. N'eo ket, avad, rak m'oa hir o fri, me ho ped d'am c'hredi, ha nebeutoc'h c'hoaz evit kemeret o flijadur eo o doa c'hoantaet ober tro ar bed.

    (4) Bezañ hir e fri : être très déçu.

    (1868) SBI II 64 (T). Pa 'c'h a ar c'horf e-mès ann ti, / Ann intanv coz 'zo hir e fri, tr. F.-V. an Uhel «Quand va le corps hors de la maison, le vieux veuf a le nez long.»

    (1912) FHAB Even 179. Goude eur flipad evel hennez ha souezet oc'h-hu e viche eat ar Pharizianed d'ar gear hir-hir o fri ?

    (5) Bezañ hir e fri : être influent.

    (1900) KRL 22 (Ku-Sant Trifin). Hir e vri, tr. «Qui est influent.»

    (6) (Gorren, lakaat, sevel, bountañ) e fri : faire le curieux.

    (1902) PIGO I 9 (T) E. ar Moal. Gourren e fri a rae avad a bep tu, euz an eil dor hag an eil vrenestr d'eben, gwellan ma halle. ●(1903) MBJJ 165 (T) L. le Clerc. Hag an Arabed a zo deut aman da zevel o fri. ●218. Da gentan, 'n eur arruout er geriaden, ec'h an, 'vel ar re all, da zevel ma fri 'barz unan euz an tier paour a zo enni. ●(1908) PIGO II 143 (T) E. ar Moal. Ar c'hemener na oa ket chomet da c'houren e fri wardro kastel Kersaozon. ●(1914) MAEV 200 (L) K. ar Prat. Eur brezel a zavas etre tuchentilou amezeien, hag o veza ne felle ket d'ezo lakât o fri en tabud, ar vretoned-ma a c'halvas o amezeien (...). ●(1926) BIVE 13 (T) E. ar Moal. Peus ezomm ebet da chom da c'houren ho fri e toull ar porz ! ●(1970) BHAF 85 (T) E. ar Barzhig. Ne oa riskl ebed da goll or feadra, ar mor ne zeufe ken beteg aze, den ne zeufe da sevel e fri er vougeo, ha neuze golei a rejom adarre ar plenk. ●90. Goud'ouie euriou ar prejou hag erruoud a ree d'an ampoent da sevel e fri e sal-debri ar vartoloded. ●239. Eur wech, daou aneze o-doa c'hoanteet dond da zevel o fri. ●330. Ar person e-neus klasket dond da vouta e fri, med me, 'vel ouzout, ne blij ket din paotred o jakenn.

    (7) Boutañ e fri e revr ub. : s’approcher de trop, s’occuper de choses qui ne vous regarde pas.

    (1825-1830) AJC 3957 (Go) J. Conan. Cousted eo don nenemÿ boutan e frÿ non rer, tr. F. Favereau «Cela a coûté cher à notre ennemi de mettre son nez dans notre derrière !»

    (8) Bezañ e fri e revr ar veleien : fréquenter assidument les écclésiastiques.

    (1978) BRUD à partir de janvier 1977).">BRUDn 19/12. doujet gand ar gerentchou, d’an nebeuta ar re ne oa ket o fri e reor ar veleien.

    (9) Lakaat e fri en e revr : (terme de couture) stopper, réparer.

    (1942) VALLsup 149a. Rentraire. On emploie en T[régor], par plaisant., une expression très triviale : lakat e fri en e revr.

    (10) Chom e fri war ar gloued : échouer, manquer son coup.

    (1885) ARN 43 (T) N. Kelien. Manet ar fri war ar gleut, resté le nez sur l'échalier; c'est-à-dire : resté à la porte, arrivé trop tard, éconduit... ●(1890) MOA 140 (T). Il resta, le bec dans l'eau (déconcerté), tr. J. Moal «choumet oa he fri var ar gloued, T[regor] (Triv.)»

    (1902) PIGO I 130 (T) E. ar Moal. Me 'laro 'vi zod da stagan, ma chom da fri war ar gleud. ●(1931) VALL 62. Rester le bec dans l'eau, tr. F. Vallée «e fri war ar gloued T[régor] fam.» 186. Il a eu une déception, tr. «chomet eo e fri war ar gloued fam.»(1935) ANTO 22 (T) *Paotr Juluen. «Alo, mat ! Hizio c'hoaz ne chomo ket ganin ma fri war ar gloed.» ●(1942) VALLsup 12. Être arrêté et déçu, tr. F. Vallée «chom e fri war ar gloued popul.» ●(1962) BRUD 16/5 (T) E. ar Barzhig. Pa fellas d'al lêr braz distrei, e chomas e fri war ar gloued. ●(1970) BHAF 146 (T) E. ar Barzhig. Med person ur barrouz n'e-neus ket droed da jom e fri war ar gloued, dleet eo dezañ anavezoud pep hini dre ar munud.

    (11) Chom e fri hebiou : échouer, manquer son coup.

    (1923) FHAB Meurzh 96. Pôtred ar gwiriou avat a jome o fri ganto ebiou.

    (12) Chom e fri er wask :

    (1927) TSPY 7 (L) L. ar Floc'h. Setu em eus kaset lizeri d'ar bôtred yaouank-ze da lavaret d'ezo en em gaout amañ hirio da ober pep hini e c'houlenn... Gwaz a ze d'an hini ne deuy ket, rag hennez a jomo e fri er wask...

    (13) Just evel fri ar c'hazh : très-très peu.

    (1732) GReg 553b. Justement, au plus juste, tr. G. Rostrenenn «qer just ha fry ar c'haz

    (1962) TDBP Ia 34 (T). Just eo an traou - ya, ken just ha fri ar haz, tr. J. Gros «les choses sont justes (insuffisantes) ! - Oui, aussi justes (courtes) que le nez du chat.» ●(1970) BHAF 248 (T) E. ar Barzhig. An traou a veze ken just ha fri ar haz, treutig-eston ar geusteurenn...

    (14) Just evel fri ar c'hazh :

    (1919) BUBR 11-12/9 (L) Loeiz ar Floc'h. Lan, ken just ha fri ar c'haz, a en em gavas da vont en devez-ze ivez da Landi. ●11. Hag hirio, ken just ha fri ar c'haz, va merc'h gosa hag ar vatez a zo eat da veza koveseat.

    (15) C'hwezhañ e fri da ub. : remettre qqn à sa place.

    (1931) VALL 563. Remettre qqn à sa place, tr. F. Vallée «c'houeza e fri da u. b

    (16) C'hwezhañ e fri : copuler.

    (1974) YABA 24.08 (Gi) J. Jaffre. Paotred kailh é pitaouad dré-sé e vezè koutant d'hé havouit «aveit hwéhein ou fri».

    (17) Lakaat e fri war an douar : naître.

    (1957) BRUD 2/46 (K) Y. ar Gow. Ha ne oa ket eur ger gaou gantañ o veza ma oa hema ar henta d'an Toulleg da weled abaoe m'e-nevoa lakeet e 'fri war an douar.

    (18) Sec'hañ e fri da ub. : donner une raclée à qqn.

    (18--) SAQ II 77 (L) J. Quéré. Ne lavaran ket, evelato, e ve eur pec'het rei un taol kildourn da eun trabasserik a vez atao o kankalad. Sec'ha d'ezhan e fri, mes ab (lenn ; eb) he vlounsa, a ve labour gempen awalc'h.

    (1908) FHAB Du 337 (L) K. ar Prat. Ha brema, va Breudeur, emezan, setu ama petra 'm eus sonj da ober evit sec'ha e fri da dad ar pec'hed.

    (19) Na sec'hañ ar fri gant delioù kaol : vivre à grand train.

    (1947) YNHL 22 (Ki) Y. Drezen. (1947) YNHL 105 (Ki) Y. Drezen. Sell aze boued evit palez ar Roue !... Ne sec'her ket ar fri gant delioù kaol e ti ar Bleiz...

    (20) Bezañ ur banne dindan e fri : être à demi-ivre.

    (1909) FHAB Eost 232. Ne vanke morse da c'halourenna var e berson ken alies gwech ha ma veze eur banne dindan e fri.

    (21) Bezañ tomm d'e fri : être à demi-ivre.

    (1947) YNHL 113 (Ki) Y. Drezen. An dra-se o deus graet, koulskoude, e kêr an Alre, un drovezh ma oa tomm d'o fri, Aotrou Person.

    (22) Bezañ lous e fri : être à demi-ivre.

    (1995) EIGV 36 (L) Yann-Vadezour Lagadeg. mez pa veze louz e fri e kaven gwelloh tehed dioutañ. ●eun tammig mezo.

    (23) Bezañ fri ha brozh : être bons amis, toujours ensemble.

    (1911) DIHU 71/245 (G) *Vedig en Evel. Er veitérez ha hi e oé fri ha... broh : amieu e oent èl moh !

    (24) Ober un troatad fri : faire un pied de nez.

    (1913) KOME 35 (T) *Dir-na-Dor. O c'hoarzin didrous hag oc'h ober eun troatad fri d'an otro pleget e benn.

    (25) Ober ur fri minaoued : être très déçu.

    (1924) NFLO. Déçu. avoir un air décu, tr. Loeiz ar Floc'h «ober eur fri minaoued

    (26) Tennañ preñved diouzh fri ub. : voir preñv.

    (27) Bezañ laezh e beg e fri : voir laezh.

    (28) Bout pat al leue en e fri : voir fri.

  • fri-furch
    fri-furch

    m. Personne curieuse.

    (1931) VALL 177a. Curieux, tr. «fri-furch.» ●(1945) DWCZ 30. Eur fri-furch, eur fri kurius, eur Vari beg-araok.

  • fri-karn
    fri-karn

     m. Morveux

    (1943) SAV 26/90. gant friou-karn eus e oad. (1972) SKVT I 76. daou pe dri fri-karn.

  • fri-kreien
    fri-kreien

    m. Morveux.

    (1972) SKVT I 9. Ha te, Veig, fri-kreien, sav da vragoù. ●179. ar frioù-kreien eus e oad. ●(1982) HYZH 147/14. (Treboull) ha oan ken ur fri-kreien c'hoazh.

  • fri-lovr
    fri-lovr

    m. Morveux.

    (1973) SKVT II 83. ar frioù-lor all.

  • fri-marmouz
    fri-marmouz

    m. Morveux.

    (1973) SKVT II 154. Te n'out nemet ur fri-marmouz, evit c'hoazh.

  • fri-mourouz
    fri-mourouz

     m. Morveux.

    (1972) SKVT I 67. ur fri-mourouz e-giz he niz.

  • Fri-Penmarc'h
    Fri-Penmarc'h

    n. de l. Pointe de Penmarc’h (Penmarc’h).

    (1914) ARVG mae 74. Fri Penn-Marc'h, sklerijennet an noz gant kaeran ha galloudusan tour-tan a zo en Frans : hini Eckmühl.

  • friad
    friad

    m. –où

    I.

    (1) Plein le nez de.

    (1732) GReg 656a. Plein le nez de tabac, tr. «Ur fryad butum.» ●(1744) L'Arm 252b. Plein le nez, tr. «Friatt. m.»

    (1876) TDE.BF 215b. Eur friad butun, tr. «une prise de tabac, le nez plein de tabac.»

    (1906-1907) EVENnot 10. (Priel) Me am ma bet eur friad o netaat dirag an nor enon ; me a lar d'id e zave eur fler ac'hane. Eur lec'hiden a oa manet enon deuz an dour a dremen, tr. «Prise.» ●(1927) GERI.Ern 9. friad butun, tr. «plein le nez, prise de tabac.»

    (2) Coup donné sur le nez.

    (1732) GReg 656a. Coup sur le nez, tr. «Fryad. m. fryadou

    (1876) TDE.BF 215b. friad, s. m., tr. «Coup sur le nez.»

    (1924) BILZbubr 42/973. Paon ! paon ! fout ! fout !... Hag eur friad d'ar blei. ●(1931) VALL 495a. friad, tr. «coup sur le nez.»

    (3) Chiquenaude.

    (c.1718) CHal.ms iii. nazarder, tr. «rein friadeu, chiquenaudeu, chinfraudenneu.» ●(1732) GReg 166a. Chiquenaude, tr. «fryad. p. fryadou

    (1876) TDE.BF 215b. friad, s. m., tr. «chiquenaude.» ●Rei eur friad da da, tr. «donner une chiquenaude à.»

    (1914) DFBP 52b. chiquenaude, tr. «Friad

    (4) Mal au nez.

    (1931) VALL 495a. friad, tr. «mal au nez.» ●(1933) FHAB Genver 10. e vezo neubeutoc'h a viziadou, a zournadou, a friadou en ho touez.

    II. sens fig.

    (1) Volée, rouste.

    (1866) LZBt Ebrel 102. Evit en em wellaat euz ar friad en devoa bet.

    (2) Déception.

    (1902) LZBt Du 19. Pebez friad, evidon !

    (3) Distagañ ur friad gant ub. : dénigrer.

    (1908) FHAB Gwengolo 281. ha komans da zistaga friajou gant ar veleien hag ar relijion.

    (4) Serriñ ur friad : chuter.

    (1904) LZBg Gouere 163. lusket em boé cherrein ur friad, ha matezé memb torrein me fenn én ur dorimellat ér fozél.

    III. Reiñ ur friad : mettre en boîte.

    (1942) VALLsup 22. Mettre en boîte (expression d'argot), tr. F. Vallée «rei eur frïad da

  • friankal
    friankal

    v. intr. = (?).

    (1941) ARVR 24/4c. Allo ! deus, a lavaras al louarn o friankal.

  • friant
    friant

     

    A. Adj.

    (1) (en plt de nourriture) Bon, fin, délicat.

    (c.1500) Cb 58b. [delicius] g. viande delicieuse. boet friant. ●(1521) Cc [delicius]. viande delicieuse. b. boet friant. ●[friant] g. viandes delicieuses. b. boet friant. ●(1633) Nom 53a. Cupidæ, scitamenta, mattya, vel mattea, matteolæ : friandise, friand lopinet, morceau friand : fryantis, vn tam mat ha fryand. ●60b. Pulpamentum, pulpa : quelque friant morceau & doüillet : vn tam friand bennac ha douçcic. ●62b. Vinum generosum, nobile : vin delicat & friant : guin dilicat, ha friand.

    (1790) MG 160. mar en dès bouéd friantoh eit n'hun ès-ni.

    (2) Qui aime les mets délicats.

    (1499) Ca 88a. Friant. g. idem. ●(c.1500) Cb 88b. Friant. g. idem. ●(1521) Cc. Friant. g idem.

    (1732) GReg 261a. Delicat, qui a le goût delicat, friand, tr. «friant.» ●(1767) ISpour 67. bout rai-friantt ha taulet guet er bouid-mat. ●(1790) Ismar 104. bout raï friand ha tantét guet er bouéd mat.

    (3) Sensuel.

    (1732) GReg 445b. C'est une gaillarde, une enjoüée, un peu amoureuse, tr. «Fryant eo.»

    (1834) SIM 44. Sonch mad am eus da veza guelet merc'hed yaouanq hac a voa goal friand. ●(1838) CGK 29. jentillât, en daou vinut, an tourc'h ar muia friant. ●(1869) SAG 52. Hag an dud friant var blijadur ho c'horf ? ●(1876) TDE.BF 215b. Friañt, adj. f. C[ornouaille], tr. «Un peu amoureuse, gaillarde.» ●Friañt eo, tr. «elle est un peu amoureuse.»

    (4) Folâtre.

    (1869) SAG 35. edoare bugale friant, n'o deuz ket aoun rag ho zad, a leez eun nebeut kabest gant ho.

    B. Adv. Galamment.

    (1647) Am.ms 522. Ha da comzouty detry pus friand., tr. « Et pour lui parler tout de bon assez galamment. »

  • friantaat
    friantaat

    v. tr. d. Affriander.

    (1732) GReg 17b. Affriander, tr. «friantaat. pr. friantéet

  • friantaj
    friantaj

    s.

    (1) Mets délicats.

    (1790) MG 52. Me gav mad er friantage. ●(1790) Ismar 141. A pe rér dispigneu dijauge eit en dout friantage.

    (2) Inclination pour les mets délicats.

    (1732) GReg 261a. Delicatesse, parlant du boire, & du manger, tr. «fryantaich. p. ou

    (3) Ober friantaj =

    (1790) Ismar 141. e lair ou zud eit gobér friantage.

    (4) Humeur galante.

    (1732) GReg 445b. C'est une gaillarde, une enjoüée, un peu amoureuse, tr. «fryantaich a so gandhy, ou, a so ènnhy.»

  • friantañ
    friantañ

    v. intr. Être sensuel.

    (c.1500) Cb 58b. [delicius] Jtem oblecto / as. g. delicier / deliter vide in tenchiez. b. friantaff lichezraff.

  • friantell
    friantell

    f. –ed Femme débauchée, légère, facile.

    (c.1718) CHal.ms iii. Cette fille a le nez tourné a la friandise, tr. «er uerh se a zisco bout ur friponnel, ur friandel

  • friantellat
    friantellat

    v. intr.

    (1) Courir la prétentaine.

    (18--) SAQ II 70. da friantellat ne ouzoun e peleac'h.

    (2) =

    (1942) FHAB Meurzh/Ebrel 149. (Plouarzhel) Friantellat = distaga lammou (diwar-benn al loened).

  • friantiz
    friantiz

    f.

    (1) Friandise.

    (c.1500) Cb 58b. [delicius] g. delicieusement. b. dre friandys. ●(1633) Nom 53a. Cupidæ, scitamenta, mattya, vel mattea, matteolæ : friandise, friand lopinet, morceau friand : fryantis, vn tam mat ha fryand.

    (2) Inclination pour les mets délicats.

    (1732) GReg 261a. Delicatesse, parlant du boire, & du manger, tr. «fryantiz. p. ou

    (3) Humeur galante, ardeur des sens.

    (1732) GReg 445b. C'est une gaillarde, une enjoüée, un peu amoureuse, tr. «fryantiz a so gandhy, ou, a so ènnhy.»

    (1870) FHB 278/129a. kezeg friantiz enho o paoata an douar pe ar vein. ●(1876) TDE.BF 215b. Friañtiz, s. m. C[ornouaille] Friañtiz a zo gant-hi, tr. «elle est un peu amoureuse.»

    (1905) BOBL 13 mai 34/3d. Intanvez Codran (…) a veve eur pennad zo en eur friantiz divergont. N'euz ket pell, en em gavaz brazez. ●(1909) BROU 240. (Eusa) Ar plac'h iaouank-s'hont a zo friantiz ennhi, tr. «cette jeune fille est bien volage.» ●(1926) KANNgwital 287/439. seder war gezek leun a friantiz. ●(1942) FHAB Meurzh/Ebrel 149. (Plouarzhel) Friantiz = friantiz a zo ennan : friantellat a ra.

  • friata
    friata

    v.

    (1) V. tr. d. Frapper (qqn) sur le nez.

    (1732) GReg 656b. Donner sur nez à quelqu'un, tr. «Fryata ur re.»

    (1876) TDE.BF 215b. Friata, v. a., tr. «Frapper sur le nez, donner une chiquenaude.»

    (2) V. intr. Fouiller.

    (1910) FHAB Meurzh 113. kaer zo tourbapat ha friata.

  • fric'hwesaer
    fric'hwesaer

    m. Fri-c'hwesaer : curieux.

    (1931) VALL 177a. Curieux, tr. «fri-c'houeser

  • fric'hwesha
    fric'hwesha

    v.

    (1) V. intr. Renifler.

    (1947) YNVL 70. Ne da ket da fric'hwesa na da gatellat e-barzh ti an dud. ●(1974) SKVT III 102. da fri-c'hwesa a-dreñv va liñserioù.

    (2) V. tr. d. =

    (1974) SKVT III 45. fri-c'hwezañ o botoù.

  • frich
    frich

    s. (habillement) = (?) Franges (?).

    (1978) VWMZ 30. (Ar Yeuc'h) Mari aze vie ur sae ha vie ar frich tout aze d'an traoñ.

  • frieg
    frieg

    m. frieion Homme qui a un grand nez.

    (1732) GReg 656a. Qui a un grand nez, tr. «Fryecq. fryocq. pp. fryéyen

  • friek
    friek

    adj. Qui a un gros nez.

    (1499) Ca 88a. [fri] g. qui a gros nez. b. friec.

    (1732) GReg 656a. Qui a un grand nez, tr. «Fryecq. fryocq

    (1876) TDE.BF 215b. Friek, adj., tr. «Qui a un grand nez.»

  • friet
    friet

    adj. [suivi d'un adj.] Qui a un nez long, court, bon, etc.

    (1876) TDE.BF 216a. Friet mat, tr. «qui a un bon nez.»

    (1924) FHAB C'hwevrer 61. friet berr.

  • frig
    frig

    m. Pissat.

    (1744) L'Arm 286b. Pissat, tr. Staute.. eu : Treah.. heu ; Froug… gueu ; le dernier est le moins honnête.»

  • frigadell
    frigadell

    f. –où Ceux plein de pissat.

    (1744) L'Arm 286b. Creux plein de pissat, tr. «Staudiguêll.. leu : Frougadeêll ; le dernier est le moins honnête.»

  • frigalion
    frigalion

    m. –où (marine) Proue.

    (1744) L'Arm 21a. L'avant, prouë, tr. «Frigalion.. neu. m.» ●312a. Prouë, qui fend l'eau à l'avant du vaisseau, tr. «Frigalion.. eu. m.» ●443b. hemb Aross na frigalion

    (1934) BRUS 283. La proue, tr. «er frigalion, m.»

  • frigañ
    frigañ

    voir fringal

  • frigas
    frigas

    m. & adv.

    I. M.

    A.

    (1) Massacre.

    (1893) IAI 66. ha ma ne de ket bet kuezet ha beuzet ar bed enn eun denvalijen spountus, e kreiz ar frigas, an dispac'h hag an emgannou. ●150. pell hag ir amzer e pradas ar reus hag ar frigas.

    (1910) FHAB Here 311. Eno en deiz-se e oe frigaz. ●(1927) GERI.Ern 163. frigas m., tr. «bataille, mêlée sanglante.»

    (2) Raclée, rouste, frottée.

    (1876) TDE.BF 216b. Frigas, s. m., tr. «Il se dit aussi au sens de raclée, frottée, parlant de gens qui se battent.»

    (1927) GERI.Ern 163. frigas m., tr. «raclée.»

    B. Boue de surface.

    (1732) GReg 107a. Menuë boüe sur la surface de la terre seulement, tr. «Frigaçz

    (1872) ROU 76b. Boue, menue, tr. «frigass.» ●(1876) TDE.BF 216b. Frigas, s. m., tr. «Fange, boue liquide.»

    (1924) BILZbubr 38/844. ruza o boutou, leun a frigas hag a fank war an henchou. ●(1927) GERI.Ern 163. frigas m., tr. «Menue boue.»

    C. Gaspillage, dissipation.

    (1732) GReg 295a. Dissipation, prodigalité, tr. «frigaçz

    II. Adv. A-frigas : en écrasant.

    (1927) GERI.Ern 163. a-frigas, tr. «en écrasant.»

  • frigasañ / frigasiñ
    frigasañ / frigasiñ

    v.

    I. V. tr. d.

    (1) Fricasser.

    (1633) Nom 163a. Sartago, frixorium : paëlle à frire, ou à fricasser : pillicq da frittaff, pe da fricassiff.

    (2) Fracasser.

    (1728) Resurrection 1042-1043. an tempesto bras adeu da frigassin / Ar lest ous ar rochel.

    (1876) TDE.BF 216a. Frigasa, tr. «Briser, fracasser.» ●(1893) IAI 129. hag a frigase kement a gavent dirazo.

    (1909) BROU 240. (Eusa) Frigássa, tr. «Se dit souvent aussi pour frika, écraser.» ●(1909) FHAB Kerzu 369. ma sav en dremwel eun takad arne o vennout dont da frigasa anezan. ●(1910) FHAB Here 315. an hini a frigase evel-se a daoliou boutou. ●(1919) TOBB 24. frigassa an dorojou, at stalafiou. ●(1929) KANNgwital 324/350. An daou dour a ioa (...) var poent da frigassa toen an iliz.

    (3) Vaincre, écraser.

    (1872) GAM 54. Ar Fransisien n'oa nemet eur vozad anezho. Frigaset e oent.

    (1911) BUAZperrot 294. beza frigaset gant o enebourien.

    (4) Gaspiller.

    (1732) GReg 268a. Dépenser follement tout son bien, tr. «frigaçza e oll-zanvez.»

    II. V. intr. S'ébouler.

    (1987) DBHB 105. an ti o koueza, o frigasa...

    III. V. pron. réfl. En em frigasañ =

    (1942) FHAB Du/Kerzu 224. N'eo ket en em frigasa eo a zo da ober na ober bourjinerez.

  • frigasenn
    frigasenn

    f. –où

    (1) (cuisine) Fricassée.

    (1633) Nom 60b. Caro frixa, vel fricta, potius : fricassée, fritée : frittaden, fricassen.

    (1766) MM 1143. brava frigassen ! tr. «la belle friture !»

    (1909) BROU 240. (Eusa) Frigássen-viou se dit souvent pour une omelette.

    (2) Ober ur frigasenn ouzh ub. : réduire qqn en bouillie.

    (1882) BAR 167-168. ar gristenien (…) a sclap an Turket du-ma du-hont divar ar mogeriou hag a ra outho eur frigassen heuzuz.

  • frigaser
    frigaser

    m. –ion

    (1) Mauvais cuisinier.

    (1732) GReg 437a. Fricasseur, aprenti cuisinier, tr. «Frigaçzer. p. frigaçzéryen

    (2) Dépensier, dissipateur.

    (1732) GReg 437a. Frigaçzer. p. frigaçzéryen, tr. «celui qui dépense mal-à-propos son bien.»

    (1876) TDE.BF 216a. Frigaser, s. m. tr. «Dissipateur.»

    (1927) GERI.Ern 163. frigaser (e dra), tr. «dissipateur.»

  • frigaserezh
    frigaserezh

    m. Gaspillage, dissipation.

    (1732) GReg 295a. Dissipation, prodigalité, tr. «frigaçzérez

    (1927) GERI.Ern 163. frigaserez m., tr. «dissipation, prodigalité.»

  • frigaset
    frigaset

    adj.

    (1) Brisé.

    (1877) EKG I 298. Beza diskaret d'an traon gand eur c'har frigaset.

    (1915) MMED 201. frigaset he c'har.

    (2) Éreinté (de travail).

    (1924) FHAB Kerzu 458. frigaset he c'horf gant al labour.

  • frigasiñ
    frigasiñ

    voir frigasañ

  • frigasus
    frigasus

    adj. Un peu boueux.

    (1732) GReg 107a. Un peu boüeux, tr. «Frigaçzus

  • frigat / frigiñ
    frigat / frigiñ

    v. intr. cf. frougiñ

    I. Pisser.

    (c.1718) CHal.ms iv. vriner, tr. «frouguein lausquein deur, friguein

    (1912) RVUm 164. E léh ma frig ur hi, / E frigou deu pé tri. ●(1934) MAAZ 92. Marion é frigat én hé guélé. ●(1935) DIHU 289/302. pe fal d'em zud freget.

    II. Ar bleiz o frigat ouzh al loar : voir bleiz.

  • frigerez
    frigerez

    f. (ichtyonymie) Mye, pisse-en-l'air Mya arenaria.

    (1931) VALL 562a. Pisse-en-l'air, coquillage, tr. «frigerez

  • frigiñ
    frigiñ

    voir frigat

  • frignan
    frignan

    adj. Dégourdi, nerveux.

    (1982) PBLS 128. (Langoned) frignan, tr. «dégourdi, nerveux.»

  • frigod
    frigod

    m. –où (cuisine) Salmis, salmigondis.

    (1744) L'Arm 464a. Salmi, tr. «Frigott.. odeu. m.»

  • frigotell
    frigotell

    f.

    (1) Pisse.

    (2) Frigotell-jav : pisse d'âne.

    (1934) MAAZ 116. kafé guel ha huékoh éget hou frigotel-jao-hui.

  • frigousenn
    frigousenn

    f. –où

    (1) (cuisine) Fricassée.

    (1836) FLF 3. Peur-echuomp hor frigoussen. ●(1867) FHB 149/357b. ober frigoussen gant kig unan bennag euz al loenedigou-ze. ●(1867) MGK 41. ann tamm kenta euz eunn tamm frigousen.

    (1900) KAKE 249. c'houi 'gar mad eur frigouzen.

    (2) sens fig. Ober frigousenn gant : mettre en pièces.

    (1914) MAEV 91. ha ma na deu ket Itron-Varia-Porzik d'hor zikour eun neubeut, em eus aon na ve grêt frigousenn gant hon lestr.

  • frikadenn
    frikadenn

    f. Frikadenn-volc’h : action d’extraire la graine du lin en le piétinant.

    (1974) TDBP III 205. E Peurit e vez graet ur volc’hadenn euz ur frikadenn-volc’h, tr. « à Pommerit-Jaudy on nomme « bolc’hadenn » l’action d’extraire la graine du lin en le piétinant »

  • frikañ
    frikañ

    v.

    I. V. tr. d.

    (1) Écraser, broyer.

    (1499) Ca 88a. Fricaff. g. froyer.

    (1659) SCger 17b. briser, tr. «friqua.» ●60b. froisser, tr. «friqua.» ●149a. frica, tr. «mettre en piece.»

    (1847) GBI II 258. Dre ma c'hanenn ma bugale, / Ar c'hloarek 'frike anezhe, tr. «A mesure que j'accouchais de mes enfants, / Le clerc les broyait.» ●(1876) TDE.BF 216a. Frika, v. a., tr. «Ecraser.»

    (1907) PERS 256. e frikaz d'ezhan he benn gant koat he fuzuil. ●(1911) BUAZperrot 838. e frikas e aval dindan e dreid. ●(1926) FHAB C'hwevrer 51. Iliz ar Gwir a gouezo en he foull ha hini ar Gaou a friko hag a vruzuno ar bed dindani.

    (2) Briser, rompre.

    (1659) SCger 106a. rompre, tr. «frica p. friquet.» ●(1732) GReg 439b. Froisser, briser, tr. «fricqa. pr. et

    (3) Frotter.

    (1499) Ca 193b. Tarauat et frotaff tout vn. vide in fricaff.

    II. V. intr. Être en train d'être écrasé, broyé.

    (1902) PIGO I 75. trouz an avalo o frikan.

    III. V. pron. réfl. En em frikañ =

    (1834) SIM 196. ur c'hoari d'en em fricqa.

  • friker
    friker

    voir fiker

  • friker-kranked
    friker-kranked

    m. (pêche) fam. Petit caboteur.

    (1925) BILZ 169. Les petits caboteurs sont appelés frikerien kranked. ●(1935) CDFi 16 février. dilezel micher ar frikerien kranked.

  • frikerez
    frikerez

    f. –ioù Machine à écraser, à broyer.

    (1931) VALL 240a. Écraseur, –seuse : machine, instrument à écraser, tr. «frikerez f.»

  • frikerezh-bolc'h
    frikerezh-bolc'h

    m. (agriculture) =

    (1877) FHB (3e série) 10/75a. an tennadegou-lin, ar frikerez-bolc'h, an ambludadegou guiniz-du.

  • friket .1
    friket .1

    adj.

    (1) Écrasé.

    (1903) MBJJ 109. n'euz bet na skoa dilec'het, na troad friket. ●(1980) MATIF 122. Leurs bateaux furent pris dans une tempête et jetés contre les rochers, vruked (écrasés), ajoutèrent-ils.

    (2) Écrasé (de travail).

    (1872) ROU 82a. Ecrasé, par le travail, tr. «friked gant al labour.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...