Recherche 'g...' : 4478 mots trouvés
Page 1 : de g (1) à gagilhaodaj (50) :- gg
consonne.
(1) Consonne euphonique employée devant certaines formes du verbe.
●(1472) Js ms latin BNF 1294 f°198. Gruet eu tom hep chom an comun goude dilun an suzun guen. / breman ez guellet guelet scler na gueu quet ter map an spernenn. tr. « Le commun (des saints) a été fait vivement, sans s'arrêter, après le lundi de la semaine blanche (des Rogations) ; / Maintenant vous pouvez voir clairement si le fils de l'Épine n'est pas expéditif. » ●(c.1500) Cb 30b. g. qui sont nez dung ventre et ne sont pas de vng pere. b. guanet a vn mam ha neguint quet a vn tat. ●95a. [goat] g. sang qui est hors du corps. b. goat na guediquet en corff. ●(1530) Pm 235. Negueus a nep stil quen abil ve (…) / A aznaffe querent diouz hentez, tr. «Il n'y a, de nulle façon, si habile, (…) / Qui reconnaîtrait amis de parents.»
●(1732) GReg 919b. Si je vous prend, je vous mettrai la tête à l'envers, tr. «Mar gan-me deoc'h, me oz dialbenno.» ●(1792) BD 2664. mar gary guenemp eveomp ol laset, tr. «s'il nous trouve, nous serons tous tués.»
●(1846) DGG 230. respont eus ar c'holl, mar guerru.
●(1902) PIGO I 3. mar geo gwell ganac'h. ●7. mar goc'h o c'haloupad eul laer. ●(1904) BOBL 22 octobre 5/e. mar 'geo troet gant e vro. ●(1906) BOBL 03 mars 76/2f. mar goc'h eun den divead. ●(1907) AVKA 203. Mar g-out ar C'hrist, lar d'imp skler. ●(1925) DLFI n° 7/2a. Ia, mantruz a vez fe meumez, mag eo guir kement-se. ●(1933) MMPA 31. Mar g'eo bet ken talvoudus e oberou.
(2) Consonne d'appui de certains substantifs.
●(17--) TE 457(2). Peb-hani a nehai en doai huéh gasquêl.
●(1839) BEScrom 272. luemmein corzenneu hag ou flantin édan é guivinneu deourne.
●(1907) VBFV.bf 24b. girinen, f. pl. girin, tr. «prunelle.» ●(1907) BSPD I 89. Goudezé é rogér é gorv, tu ha tu, get givineu hoarn.
- gabaredgabared
voir kabared
- gabeledgabeled
voir kabeled
- gabelediñgabelediñ
voir kabelediñ
- gabellgabell
m. & interj.
(1) M. Gabelle.
●(1633) Nom 203a. Vectigal : tribut, gabelle : tibut (lire : tribut), gabell.
●(1659) SCger 61a. GAbelles, tr. «gabel.» ●(1732) GReg 444a. Gabelle, imposition sur le sel, tr. «Gabell. ar gabell.»
●(1931) BAGA 11. C'hoaz tailhou nevez pe gabel ; / eun dro bennak da skuba hor godell.
(2) Interj. (juron) Gabelle !
●(1955) STBJ 71. Ar mevel am eus ar muia eñvor anezañ a oa Fañch Gabel, abalamour ma teue ar gomz-se eus e c'henou evit sakreal. ●(1957) ADBr LXIV 460. Gabel : interjection. – Accent sur la première syllabe ; sorte de juron que l'on profère devant une éventualité que l'on redoute : 'michañs, gabel ! ne gouezo ket hoa(z) an neñv war or penn ! S'agirait-il d'une survivance du français «gabelle», mot autrefois exécré ?
- gabellour
- gabienngabienn
voir goabienn
- gabion
- gaboroù
- gabouilhad
- gabouilhellatgabouilhellat
v. intr. Bouillir à gros bouillons.
●(1982) PBLS 57. (Langoned) gabouilhellat, tr. «bouillir à gros bouillons.»
- Gabriel
- gac'h / garc'hgac'h / garc'h
interj.
(1) Interj. Forme euphémique de «gast».
●(1935) BREI 439/2c. O ! gac'h ! Me gav mat «saucisson». ●(1906) BOBL 03 mars 76/2e. Garc'h ! emezañ, gwasa loened na oe ket, var a gredan. ●(1975) UVUD 76. (Plougerne) Gac'h, n'oa nemet teir eur. ●(1979) LIMO 30 mars. Bambochour ?… Nann gah !…
(2) Loc. interj. Pennad gac'h !
●(1936) BREI 441/2b. Pennad gac'h ! N'eo ket ret mont da Bariz evit deski galleg spagn evelse !
- gach
- gachardgachard
m. –ed (argot des tailleurs vannetais) Homme mauvais.
●(1912) KZVr 415 - 10/03/12. Gachard, tr. «den fall.»
- gachenngachenn
voir kachenn
- gachiggachig
m. enfant. Poule.
●(1876) TDE.BF 220a. Gagag, s. m. Un vieux manuscrit donne ce mot comme un terme enfantin pour désigner une poule. On donne aussi ce sens à gachik.
- gadgad
f. –où, gedon
I. (zoologie)
(1) Lièvre.
●(14--) N 285. Gat na louarn ne espernaff, tr. «Je n'épargne lièvre ni renard.» ●(1499) Ca 91a. Gat. g. lieure. l. hic lepus / oris. ●(c.1500) Cb 92a. Gad. g. lieure. l. hic lepus / oris. Jnde hic lepusculus / li. dim. g. petit lieure. b. gadic.
●(1659) SCger 73b. lievre, tr. «gad, p dou, pe guedon.» ●149b. gat pl. gadou, tr. «lievre.» ●(1732) GReg 575a. Lievre, tr. « Gad. p. gadon, guedon. » ●(1744) L’Arm 218a. Liévre, tr. « Gatt.. gadon : Geætt.. gadon. » ●(1752) PEll 330. Gat, ou Gad, tr. «Lièvre, animal à quatre pieds. Plur. Ghedon.» ●(1790) MG 114. mar lausquan er ad de monèd ér mæz ag er bod, un-aral hé attrapou.
●(1838) OVD 82. ur gad é téhe é raug giboesserion. ●(1857) CBF 122. Brava tamm gad ! tr. «Quel beau lièvre !» ●(1878) EKG II 11-12. al louarn o reded varlerc'h ar c'had pe al lapin.
●(1909) KTLR 13. ar gedon a bell a ia oll da lern. ●(1915) HBPR 93. chaseal ar veleien (...) evel ma ra ar chaseour ar gedon.
(2) Tad-gad : lièvre mâle.
●(1939) RIBA 35. divuset un tad-gad.
(3) Mamm-c'had : lièvre femelle, hase.
●(c.1718) CHal.ms ii. une haze femelle d'un lapin ou d'un lieure, tr. «ur vam gonifl', pe gat.»
(4) Labous gad : levreau.
●(1732) GReg 717b. entre le Port-Loüis & Sarzau, ils disent, pour petit chien, petit levraut, petit ânon, &c., lapous gad.
(5) C'hoari gadig = (?).
●(1710) IN I 316. musica pe gana guersiou ha soniou honest, c'hoari castellic pe c'hoari gadic.
II. [en apposition]
A. (botanique)
(1) Sun-gad : chêvrefeuille.
●(1916) KZVr 161 - 02/04/16. Sun-gad, tr. «chêvre-feuille.»
(2) Bara-gad : orobranche.
●(1904) KZVr 355. Bara-gad a vez roet gant Liegard evit eur sort planten a sav war ar balan evel ma ra an uhel-varr war an avalen (orobranche, e gallek).
(3) Irvin-skouarn-gad : navette.
●(1925) DIHU 171/326. Irvin skoarn gad (Navette).
(4) Troad-gad : trèfle des champs Trifolium arvense.
●(1633) Nom 97b. Lagopus, pes leporis, leporina herba, trifolium humile : pied de lieure : troat gat, lousaouen.
●(1732) GReg 721b. Pié de lievre, plante qui est une espèce de treffle, tr. «Troad gad.»
●(1879) BLE 237. Trèfle des champs. (T. arvense. L.) Troad-gâd. Pied de lièvre.
(5) Mell-gad : millet sauvage.
●(1934) BRUS 266. Du millet sauvage, tr. «melgad.»
(6) Skouarn-c'had : plantain lancéolé Plantago lanceolata.
●(1732) GReg 673b. Oreille de liievre, plante, tr. «Scoüarn-gad.»
●(1978) PBPP 2.2/487. (Plougouskant) skouarn gad, tr. «sorte de mauvaise herbe /lit. oreille de lièvre/.»
B. (phycologie) Bezhin-gad : Chondrus crispus.
●(1915) KZVr 113 - 02/05/15. abbé Oliéro, vicaire à Sené : behin gad («chondrus crispus»), qui reste aussi très court.
C. (en plt de qqc.) Maen-gad : Pierre servant à boucher le petit évent d'un four.
●(1732) GReg 429b. Les deux pierres qui font la gueule du four, tr. «Ar mæin-gad.»
●(18--) CST 55. Ar fall a zavas betek hanter-kant troatad a-zioc'h toull ar maen-gad.
III. Adv. (jeu de boules) A-lamm-gad : (coup) par rebond.
●(2004) LBBCA 91. Coup par rebond, tr. «A-adlamm [a'hadlam] ; a-lamm-Gwengamp ; a-lamm-gad ; a-lamm-touseg [toñsek].»
IV.
(1) Redek evel ur c'had : courir très vite, très rapidement.
●(1889) ISV 376 (L) G. Morvan. Mont a ris neuze daou bleget, var va farlochou, hag e reden evel eur c'had.
(2) Liant evel ur c'had : très vite, très rapidement.
●(1925) SFKH 25 (G) G. ar Born. Tud diloui ha liant èl gadon.
(3) Tapout ar c'had : avoir du succès.
●(18--) EER 38 (T) E. Ernod. Na neuz ket pel amzer a skrivaz eur levr plat. / Kredi re a dra zur c'he da dapout ar c'hat !
(4) Tapout/Lazhañ div c'had gant an hevelep tenn : courir deux lièvres à la fois.
●(1912) MELU XI 207. Tapout diou c'had gand eun tenn, tr. E. Ernault «Attraper deux lièvres d'un seul coup (obtenir un double succès). (Hing.40.)» ●(1922) LZBt Mezheven 32 (T). C'hoari refomp pejou, mes pejou kristen evit gallout tapout diou c'had gant ar memez tenn. ●(1931) VALL 426. Courir deux lièvres à la fois, tr. F. Vallée «klask laza diou c'had gand eun tenn.» ●(1935) ANTO 63 (T) *Paotr Juluen. Ha ma c'houitis da dapout diou c'had gant an hevelep tenn.
(5) Bezañ gad diwar c'had : ne pas être très malin.
●(1942) VALLsup 159. C'est un sot (de race) Gad diwar c'had; on ajoute Biken ne rat ! Dicton. ●(1957) AMAH 255 (T) *Jarl Priel. Ha m'en divije bet he fried da vihanañ ur begadig skiant ! met gad diwar c'had e seblante bezañ.
(6) Disoursi evel ur c'had en he ched : très insouciant.
●(1958) BRUD 5/38 (L) *Mab an Dig. Pep hini a reaz euz e wella an neuz da veza ken dizoursi hag eur had en he ched.
(7) Ruilhañ gwad gad en e wazhied : être craintif.
●(1961) LLMM 86/151 (T) *Jarl Priel. Ur wech an amzer e tenne ur vuredig hini-kreñv degaset gantañ, kement ha kennerzhañ e galon, rak goude ne ruilhe ket gwad gad en e wazhied, e sante evelkent c'hwen munut o ruzañ a-hed e gof-kar.
(8) Bezañ (spontik, aonik, gouez) evel ur c'had : être très craintif.
●(1908) FHAB Ebrel 106 (L) J.-F. Caer. Aman eo hardis evel eul leon, hag ahont eo spontik evel eur c'had. ●(1909) NIKO 71 (G) J. ar Baion. Tud gouiù èl er gadon. ●(1951) LLMM 25/42 (T) *Jarl Priel. Ya, me ! deut da vezañ ken aonik hag ur c'had... ●(1958) BRUD 1/75 P.-J. Helias. Deut eo da veza aonig evel eur had.
(9) Rous evel ur c'had : (avoir le teint) hâlé.
●(1732) GReg 82b. Basané, hâlé, brulé par le soleil, tr. G. Rostrenenn «rous evel eur c'had.»
●(1931) VALL 352. (Teint) halé, tr. F. Vallée «rous (evel eur c'had) popul.»
(10) Tapet eo he gad dezhi : elle est enceinte.
●(1902) CRYP II 321 (T). Taped e hi gad d'ei, tr. E. Ernault «son lièvre a été attrapé, se dit d'une femme enceinte, Trég[or].»
(11) Reiñ avel d'ar c'had : lever le lièvre, découvrir une finesse.
●(1927) GERI.Ern 166-167. rei avel d’ar c’had, tr. « lever le lièvre, découvrir une finesse. » ●(1931) VALL 426. Au fig. lever le lièvre, découvrir une finesse, tr. F. Vallée «rei avel d'ar c'had.» ●(1949) LLMM 17/22 (T) *Jarl Priel. Ya, roet am eus avel d'ar c'had... ●(1957) AMAH 11 (T) *Jarl Priel. An dro-mañ, 'vat, na burzhusat degouezh, ne oa ket bet roet avel d'ar c'had.
(12) Reiñ avel d'ar c'had : s’accomoder d’une situation compliquée.
●(1990) STBL 77 (L) *Tad Medar. Gouzout a rit reiñ avel d'ar c'had, a lavarer ouzh ur paotr fin, ampart da dreiñ e grampouezhenn n'eus forzh pegen rouestlet eo e gudenn.
(13) Leuskel/Distagañ ur c'had/gedon (da redek) : laisser courir de fausses nouvelles.
●(1732) GReg 246b. Debiter de fausses nouvelles, tr. G. Rostrenenn «Distaga guedon. leusqeul guedon da redecq. ●449b. En donner à garder, tr. «leusqeul gadon da redecq.» ●483b-484a. Habler (...), tr. «leusqeul gadon. leusqeul gadon da redecq.»
●(1878) SVE 559. Leuskel gedon da redek, tr. L.-F. Salvet «Mettre des lièvres à courir. (Mentir.)»
●(1912) MELU XI 207. Leuskel gedon da redek, tr. E. Ernault «Lâcher des lièvres à courir», débiter des mensonges. Milin cité par M. Vallée (Hing., 29).» ●(1927) GERI.Ern 167. leuskel gedon da redek, tr. « lâcher des mensonges » ●(1942) VALLsup 25. Faire courir de faux bruit, tr. F. Vallée «leuskel gedon da redek.» ●(1955) VBRU 162 (T) *Jarl Priel. Kerkent e voe laosket ur bern gedon da redek en hon touez. ●(1967) LLMM 122/237 (T) *Benead. Reverzhi vras ar c'hantved ! Piv en deus lakaet ar c'had-se da redek ?
(14) Mont e lost ar c'had : s’envoler (en parl. de rêve, d’une action qqconque).
●(1942) VALLsup 66 (T). S’envoler fam. en parl. d’un rêve manqué, d’une chose oubliée, d’une action laissée sans la faire, etc. tr. F. Vallée «mont e lost ar c’had.» mon projet de promenade s’est envolé, tr. «aet eo va baleadenn e lost ar c’had T[régor].»
(15) Redek ar c'had : faire une course inutile.
●(1942) VALLsup 100. Faire une course inutile, tr. F. Vallée «redek ar c'had popul.»
(16) Redek ar c'had : s’échapper.
●(1857) CBF 55 (L). Setu unan warnez redek ar c’had, tr. Troude/Milin «En voici un qui est sur le point de s’échapper.»
(17) Dizoleiñ traoù ar c’had :
●(1930) ONEN 91 *Brogarour. Arsa ! Yann-goz, n’eo ket moan awalc’h en taol-mañ ho fri evit dizolei treo ar c’had…
(18) Etre gad ha konikl : entre chien et loup.
●(1847) FVR 123. hag evel ma oa c’hoaz e tre ki ha bleiz, pe gad ha konikl, e kredaz o welout ann den gwen-ze, gwelout eunn den maro.
(19) Bezañ badezet gant eoul gad : voir eoul.
(20) Bezañ e skouarn ar c'had : voir skouarn.
(21) Tapout ar c'hi e-lec'h ar c'had : voir ki.
(22) Tapout ar c'had gant an daboulin : voir taboulin.
(23) Kaout ur galon gad : voir kalon.
(24) Leuskel levrini da redek war-lerc'h gedon ar re all : voir levrini.
- gadal .1gadal .1
adj.
I. (en plt de qqn) Impudique, porté à la luxure.
●(1659) SCger 68b. immodeste, tr. «gadal.» ●(1732) GReg 210b. Coquet, qui aime à cajoler, tr. «Gadal.» ●Coquette, qui aime à être cajolée, tr. «plac'h gadal.» ●521a. Impudique, qui a renoncé à la pudeur & à la chasteté, tr. «tud gadal.» ●(1752) PEll 320. Gadal, Fou, volage, immodeste, déréglé en ses paroles & actions. M. Roussel prétend que c'est un adjectif seulement féminin : & cependant je le trouve dit d'un homme : & Gadalès d'une femme, féminin régulier est pris comme substantif. Il rapporte pour exemple Ur plac'h gadal, une fille folle : sans retenue ni pudeur.
●(1847) FVR 202. merc'hed gadal. ●(1862) JKS 72. ar re c'hadal hag ar re a zo en em roet da blijaduresiou ar c'horf.
●(1876) TDE.BF 219b. Gadal, adj., tr. «Se dit d'un débauché.»
II. (en plt de qqc.)
(1) (météorologie) Changeant.
●(1931) VALL 109b. Changeant (temps), tr. «gadal fam.»
(2) Lâche, qui ne tient pas.
●(1931) VALL 414a. pièce d'assemblage lâche, tr. «gadal.»
(3) Bancal.
●(1947) TNOG 5/23. (Servel) Gadal, ag. (distaget gadèl) : distabil, silwint. Servel.
(4) Obscène.
●(1876) TDE.BF 219b. Gadal, adj., tr. «obscène, parlant des paroles.»
- gadal .2gadal .2
m. –ed Homme débauché.
●(1732) GReg 242b. Damoiseau, un galant de profession, tr. «Ur gadal. p. gadaled.» ●246a. Debauché, addonné aux plaisirs deshonnêtes, tr. «Gadal. p. gadaled.» ●446a. Galant, qui aime une dame, & qui en est aimé, tr. «Gadal. p. gadaled.»
●(1931) VALL 183a. Débauché subs., tr. «gadal pl ed.»
- gadalerezh
- gadalezgadalez
f. –ed Femme facile, impudique.
●(1499) Ca 89b. Gadales. g. folle femme.
●(1659) SCger 149a. Gadales, tr. «femme folle.» ●(1732) GReg 90b. Bergere, une commode, tr. «Gadalès. p. gadalesed.» ●210b. Coquette, qui aime à être cajolée, tr. «Gadalès. p. gadalesed.» ●499b. On ne peut faire honte à une effrontée, tr. «Ur c'hadalès ne oar qet mèza : / Mèz en he zy ne all qet logea.» ●521a. Impudique, qui a renoncé à la pudeur & à la chasteté, tr. «(Parlant d'une femme : gadalès. p. gadalesed.» ●(1752) PEll 320. Gadalès d'une femme, féminin régulier est pris comme substantif.
●(1931) VALL 183a. femme débauchée, tr. «gadalez pl. ed.»
- gadalezh / gadaliezhgadalezh / gadaliezh
f. Débauche, impudicité, luxure.
●(1499) Ca 89b. Gadalez et gadalus vide in luxur.
●(1732) GReg 210b. Coquetterie, affectation de plaire, amourette, tr. «Gadélez.» ●246a. Debauche, vie dissoluë, tr. «Gadelez.» ●446a. Galanterie, amour, amourette, tr. «Gadélez.» ●520b. Impudicité, luxure, lubricité en general, tr. «gadélez.»
●(1834) SIM 249. ar c'hartou hac ar voutaill, ar gadalez hac ar vanite, a so adversourien an tieguezou. ●(1876) TDE.BF 219b. Gadelez, s. f., tr. «Amour luxurieux.»
●(1931) VALL 183a. Débauche, tr. «gadaliez f.» ●434a. Lubricité, tr. «gadaliéz f.»
- gadaliezhgadaliezh
voir gadalezh
- gadaliñ
- gadalus
- gadañ
- gadeilhaod-gadeilhaod-
voir gagilhaod-
- gadez
- gadig
- gadonagadona
voir gedona
- gadrailhgadrailh
voir gradailh
- gae / yaegae / yae
adj.
I. Adj.
A. Attr./Épith.
(1) Gai.
●(1499) Ca 89b. Gae et ioliff tout vng ibi vide. ●(1530) J p. 6b. Me a ve plen bizhuyquen den gae, tr. «Et moi je serais toujours gai.» ●(1580) G 593. pan omp hon nem caffet gay, tr. «Puisque nous nous sommes trouvés joyeux.»
●(c.1680) NG 997. quer gay el en ellet. ●(1732) GReg 445b. Gai, gaïe, qui est joyeux, éveillé, tr. «gaë.» ●(1752) PEll 320. Gaë monosyll. Gai, joyeux, usité en Cornouaille.
●(1850) JAC 44. Biscoas ne voent [ronceet] lardtoc'h, qer joaüs ha qer guiê. ●113. Hac a ray d'ho calon bea joaüs ha guyè. ●125. qer contant ha qer guyê. ●(1869) SAG 15. gaë edoare eul labous nijet kuit euz he gaoued.
(2) Facile, plaisant.
●(1924) BILZbubr 38/844. Hent iè, tr. «route joyeuse, facile, gaie.»
(3) Joyeux, brillant.
●(1924) BILZbubr 43-44/1026. eun devez hanv iè. ●Iè, tr. «joyeux, brillant.»
(4) =
●(1908) FHAB Gwengolo 274. potred ie, mitisien faro.
(5) (agriculture) Douar gae : terre qui reste en blocs compacts quand on la retourne.
●(1960) EVBF I 328-329. douar gae, expression qui ne semble être connue que dans la région au sud de la rade de Brest, terre qui ne se défait pas, qui reste en blocs compacts lorsqu'on la retourne (ne ya ket ar bomm d'e blas : an douar zo gae).
B. Épith. (phycologie) Bezhin gae =
●(1960) EVBF I 27. bezin du, bezin iae, bezin koumoun, I[le] de Batz.
II. Adv.
(1) Gaiement.
●(1530) Pm 272. doubla gae pae ho ioaeou, tr. «doubler gaiement le prix de leur joie.»
●(1752) PEll 32. Gae est quelquefois adverbe, pour dire Gaiement.
●(1847) SBI I 156. Da zilaou an envn-glaz pehini gane gê, tr. «d'écouter l'oiseau bleu qui chantait gai.» ●(1848) SBI I 216. Ervoan Camus a gane gai, tr. «Yves Camus chantait gaiement.»
●(1913) PRPR 12. kleïer Poullaouen a vralle ië.
(2) Volontiers.
●(1557) B I 41. Gae ho paeaff a mennaff quentaff pret, tr. «je veux les payer promptement et sans difficulté.» ●(1647) Am A.304. Ne reat quet a faë, rac gaë me he peao, tr. «Qu'elle ne manifeste pas de dédain, car volontiers, je la paierai.»
III.
(1) Gae evel ur gwiñver : voir gwiñver.
(2) Gae evel eun eostig : voir eostig.
- gaeaat
- gaeder
- gaederigaederi
f. Amusement.
●(1575) M 1172. Ouz goastaff an amser, da ober gædery, tr. «En perdant à t'amuser, le temps.»
- gaeeri
- gaeonigaeoni
f.
(1) Gaité.
●(1647) Am.ms 577. Canit diff em soun em toun gueonny, / A ma fiffily pan deux choarier.
●(17--) BMa 29. Da dont betté o zat a so en guaiony, tr. «Pour rejoindre leur père qui est dans la gaieté.»
(2) Beauté.
●(17--) CBet 280. Daouest d'as cheonin, nac ive d'as guenet, tr. «Malgré votre beauté, malgré votre splendeur.» ●1702. Lamet voe diguen-in ma holl ijeoni, tr. «Toute mon excellence me fut enlevée.» Note : mauvaise traduction, l'autre leçon en pied de page donne le mot caërni, traduit ‘beauté' cf. vers 280.
●(1829) CNG 54. Er roz, er fleurdelis hac er boquetteu-zé / A gol ou gùénoni, hac ou recour arré. ●(1848) SBI I 248. eur rozen ru, pa ve 'n he iêoni, tr. «une rose rouge, quand elle est dans sa gaîté.» ●(18--) SBI I 128. hanvel (…) / ouz eur rozenn, pa ve 'n he geoni, tr. «semblable (…) à une rose, qui serait dans toute sa gaîté.»
- gaeüs
- gaezgaez
s.
(1) Moquerie.
●(1499) Ca 89b. Gaes ha goap tout vng ibi vide. ●(1530) Pm 100. Ez grasent hep gaes oraeson, tr. «De faire, sans moquerie, oraison.» ●166. Neuse en neff da bout ytron / Ez aez hep gaes dre fin rayson, tr. «Ensuite au ciel pour être Dame, / Elle alla, sans moquerie, avec grande raison.»
(2) Plaisanterie.
●(1557) B I 383. nen deu quet gaez (variante : gaes), tr. «ce n'est pas une plaisanterie.» ●(1575) M 2705. An yoaou muyhaff, ne raff gaes, tr. «Les joies très grandes, je ne plaisante pas.»
(3) Gêne.
●(1575) M 3369-3370. eno ez vezo æs, / Plen ouz regnaf gantaf hep santaf gæs, tr. «il sera à l'aise, / Régnant pleinement avec lui sans éprouver de gêne.»
- gag
- gagaggagag
m. enfant. Poule.
●(1876) TDE.BF 220a. Gagag, s. m. Un vieux manuscrit donne ce mot comme un terme enfantin pour désigner une poule. On donne aussi ce sens à gachik.
- gagaod
- gagaodez
- gageiñ
- gagennañgagennañ
v. intr. Perdre la voix à force de crier.
●(1752) PEll 321. En Cornwaille Gaghenna signifie perdre la vois à forde de crier, ou parler trop haut.
●(1876) TDE.BF 220a. Gagenna, v. n., tr. «Perdre momentanément la voix à force de crier, parlant des petits enfants.»
●(1931) VALL 63a. devenir bègue à force de crier (enfants), tr. «gagenna T[regor].»
- gagerezh
- gagez
- gagilhaodgagilhaod
m. –ed
(1) Bègue.
●(c.1718) CHal.ms i. begue, tr. «balbouser, gagouil, gadeliaud a sarz[eau].» ●(1732) GReg 88a. Begue, qui begaïe en parlant, tr. «Van[netois] gaguilhaud. p. gaguilhauded.» ●(1744) L'Arm 17a. Arrêté de la parole, tr. «Gaguillautt.. udétt.» ●28b. Bégue, tr. «Gaguillautt. m.»
(2) Bredouilleur.
●(c.1718) CHal.ms i. bredouilleur, tr. «balbouseur, gadeliaud, ur gac.»
- gagilhaodaj