Devri

Recherche 'ho...' : 334 mots trouvés

Page 1 : de ho (1) à hoc_hkellenn (50) :
  • ho / hoz
    ho / hoz

    adj.

    (1) Adj. poss. Votre, vos.

    ●(14--) Jer A.171. Quer Autrou dezrou mat / rey dyff lem hoz quemyat, / mar deu hoz plygadur, tr. « Cher Seigneur, pour commencer, / me donner promptement votre permission, / si c’est votre plaisir » ●(1499) Ca 111b. Ho. g. vostre. ●(1557) B I 59. Hoz holl daffar, na ret mar, preparet, tr. «Sans doute, préparez tous vos matériaux.» ●575. An deu darnou houz costou huy / Ha cleuet na sarmonet muy / Aqueffet huy an hoary mat, tr. « Vos côtes ne sont-elles pas en lambeaux ? Écoutez, vous ne dites plus rien : trouvez-vous le jeu à votre goût ? »

    ●(1856) VNA 113. aller chez vous, tr. «monnèt d'hou ti.» ●(1878) EKG II 275. tud ho ti n'int ket a-bouez diouzomp-ni.

    ●(1911) SKRS ii 226. an dervez kaera en ho puez. ●(1950) LLMM 20/47 (île de Sein). Klevet e vez en Enez dirak ar vogalennoù : hos ene, hos anv, hos hini. Ne vez ket klevet dirak ar c’hensonennoù : ho preur.

    (2) [compl. de v.] Vous.

    ●(1530) Pm 16 (Tremenuan). Me hoz seruigo se so dle, tr. «Je vous servirai, c'est un dû.» ●(1621) Mc 76. me hoz enor, ho meul hac ho binicc.

    ●(1856) VNA 111. Vous connaît-elle ? tr. «Ha hi hou ç'hanàu ?» ●(1883) IMP 67. Ne vank evisiken mui netra ken de joa, / Nemet ho kuelet dont da anteri ganta.

    (3) [devant un chiffre] Vous (deux, etc.).

    ●(1557) B I 245. Petra voen secret aquetou / A compsech oar un dro hoz dou / huy han Autrou a guiryou bras ? tr. «Quel était le secret dont vous parliez tout à l'heure avec tant d'animation vous et le prince ?»

    ●(1856) VNA 162. à tous deux, tr. «d'oh hou teu.»

  • hoal .1
    hoal .1

    m.

    (1) Âge, durée de la vie, temps.

    ●(1659) SCger 1a. Dieu vous face viure longtemps, tr. «Doue ra astenno oc’h hoazl.» ●154b. hoazl, tr. «aage.» ●(1732) GReg 18b. Age, tr. « hoazl. p. hoazlou. » ●(1752) PEll 436. Hoäzl, tr. «Age, durée de la vie.»

    ●(1846) BBZ II 4 (Ar Rannou). Pemp gouriz ann douar ; / Pemp ez eus darn enn hoar, tr. « Il y a cinq zones autour de la terre : cinq âges dans la durée du temps. » ●(1867) BBZ III 4. Pemp gouriz ann douar ; / Pemp darn enn hoar, tr. « Cinq zons terrestres : cinq âges dans la durée du temps. »

    (2) Hoal-hir : longue vie, longévité. cf. hirhoal & berrhoal, berrhoali

    ●(1732) GReg 18b. Grand âge, long âge, tr. «hoaël-hirr.»

    ●(1847) BDJ 159. c’hoaël hir a ro dezho, tr. GMB 322 «longue vie.» ●(1870) FHB 271/75a. keit ha pa en divije bet c’hoael hir. ●(1872) GAM 46. Kridi a rit e kanent c’hoael hir d’ar brezel ha d’ar Republik ?

    (3) Trede hoal : l’âge viril.

    ●(1732) GReg 18b. L’âge viril, jusqu’à 50 ans, tr. «an drede hoazl.» ●Il est desormais dans l’âge viril, tr. « deut eo pelloc’h da’n drede hoazl »

    (4) Hoal vat : bonheur.

    ●(1847) BDJ 121. Hep Relijion her bed-man ne deus c’hoaël-vad hebed, tr. GMB 322 «bon temps, bonheur.» ●167. c’hoaël-vad a ro dezho ha buhez hir her bed-mâ. ●169. Hasten a ra he vuhez hac he c’hoaël vad ive.

    (5) Bezañ er-maez a hoal : être hors d’âge.

    ●(1732) GReg 18b-19a. Etre hors d’âge, tr. « beza èr maes a hoazl, ou, a hoaël. »

  • hoal .2
    hoal .2

    m. Bâillement : fente.

    ●(c.1500) Cb 23a. [bazaillat] g. baaillement / ou fandance. b. hoazl / pe fraill.

  • hoal-vat
    hoal-vat

    f. Bonheur.

    ●(1931) VALL 72a. Bonheur, tr. «hoal-vat (anc.).»

  • hoalad
    hoalad

    m. –où Ère géologique.

    ●(1931) VALL 269b. Ère (géol.), tr. «hoalad m.»

  • hoalañ
    hoalañ

    voir hoalat

  • hoalat / hoalañ
    hoalat / hoalañ

    v. tr. d. Attirer par douceur.

    ●(1732) GReg 61a. Attirer, prendre doucement, & sans violence, tr. «Hoalat. pr. hoalet.»

    ●(1876) TDE.BF 292b. Hoala, v. a., tr. «Attirer à soi par persuasion.»

    ●(1931) VALL 682b. Séduire ; charmer, tr. «hoalat.»

  • hoalek
    hoalek

    adj. Âgé.

    ●(1659) SCger 154b. hoazlic, tr. «qui a grand aage.»

    ●(1752) PEll 436. Hoäzlec, tr. «âgé, qui a de l'âge.»

  • hoaler
    hoaler

    m. –ion Charmeur.

    ●(1931) VALL 113a. Charmeur, tr. «hoaler.»

  • hoalerezh
    hoalerezh

    m. Séducteur.

    ●(1931) VALL 682b. Séduction, tr. «hoalerez m.»

  • hoalet
    hoalet

    adj.

    (1) Âgé.

    ●(1732) GReg 19a. Agé, qui a de l’âge, tr. «hoazlet.»

    ●(1834) KKK 38. ann darn vuia euz ann dud hoalet.

    (2) Hoalet war-dro : âgé d’environ.

    ●(1847) FVR 70. Ann den-man hoalet war dro tri-ugent vloaz, a oa taillet euz ar c’haera hag he benn a oa moal, hogoz evel eunn irvinen.

    (3) Hoalet a : âgé de.

    ●(1849) GBI I 58. Demad d’ac’h, plac’hik iaouank, oalet a dric’houec’h vloa, / Gant piou oc’h euz disket ar zorseraj kenta ?, tr. « Bonjour à vous, jeune fille âgée de dix-huit ans, / De qui avez-vous appris premièrement la sorcellerie ? »

  • hoali
    hoali

    voir berrhoali

  • hoaliñ
    hoaliñ

    v. Bâiller : fendre.

    ●(c.1500) Cb 23a. Bazaillat / hoazliff. g. baailler / ouurir la bouche / ou estre laz comme chien qui baaille. b. dihelchaff. g. ou estre fandu comme la terre par le souleil. b. bezaff fraillet dre tomder.

  • hoalus .1
    hoalus .1

    adj. Attrayant, séduisant.

    ●(1732) GReg 61b. Attrayant, tr. «Hoalaüs. hoalus.» ●344a. Engageant, ante, attraïant, qui engage insensiblement, tr. «Hoalaüs. hoalus.»

  • hoalus .2
    hoalus .2

    adj. Âgé.

    ●(1752) PEll 436. Hoäzluz, tr. «âgé, qui a de l'âge.»

  • hoalusted
    hoalusted

    f. Charme, agrément.

    ●(1931) VALL 112b. Charme, agrément, tr. «hoalusted f.»

  • Hoata
    Hoata

    n. de l. Ile de Houat (?).

    ●(1846) BAZ 88. e treuzas ar mor hac e teuas e Breiz. En em denna a reas en eun enezen galvet Hoata.

  • hoberell
    hoberell

    s. –ed (ornithologie) Hobereau.

    ●(1732) GReg 496a. Hobereau, ou hobreau, oiseau de leûre qui vole fort haut, & qui prend de petits oiseaux, tr. «Hoberell. p. hoberelled.»

  • hobit
    hobit

    m. Vacarme.

    ●(1904) BMSB 75. Eun hobi a herriz respontaz d'an torfed. ●(1929) MKRN 94. eun hobit hag eun hu, tr. «un vacarme, une cohue.» ●177. (Gourin, ar Faoued, Skaer) Hobit, tr. «Vacarme. Même sens que Hopadeg et Hu.»

  • hobregon
    hobregon

    m. –où Cuirasse, haubergeon.

    ●(1464) Cms (d’après GMB 322). hobergon, haubergeon. ●(1499) Ca 112a-b. Hobregon. g. idem. ●178b. Sae houarn. vide in hobregon.

    ●(1732) GReg 239b. Cuirasse, armure de fer battu qui couvre le devant, & le dos du soldat, tr. «Hobregon. p. hobregonou.»

  • hobregonadur
    hobregonadur

    m. –ioù Blindage, cuirassement.

    ●(1931) VALL 70a. (un) blindage (résultat), tr. «hobregonadur m.» ●175a. Cuirassement, tr. «hobregonadur m.»

  • hobregonañ / hobregoniñ
    hobregonañ / hobregoniñ

    v. tr. d.

    (1) Mailler.

    ●(1732) GReg 590b. Mailler, armer de mailles, tr. «hobregoni. pr. hobregonet.»

    (2) Blinder, cuirasser.

    ●(1931) VALL 70a. Blinder, tr. «hobregona.» ●175a. Cuirasser, tr. «hobregona.»

  • hobregoner
    hobregoner

    m. –ion Cuirassier.

    ●(1732) GReg 239b. Cuirassier, armé de cuirasse, tr. «hobregoñner. p. hobregoñnéryen.»

  • hobregonerezh
    hobregonerezh

    m. Cuirassement.

    ●(1931) VALL 175a. Cuirassement, tr. «hobregonerez m.»

  • hobregonet
    hobregonet

    adj. Cuirassé.

    ●(1732) GReg 239b. Cuirassier, armé de cuirasse, tr. «nep a so hobregonet.»

    ●(1914) RNDL 88. Lestri hobregonet, tr. «vaisseaux cuirassés.»

  • hobregoniñ
    hobregoniñ

    voir hobregonañ

  • hoc'h .1
    hoc'h .1

    m. –ed, -ion cf. pemoc’h

    I.

    A. (zoologie).

    (1) Porc.

    ●(1499) Ca 40a. Coff an houch. g. ventre de porc. ●104b. houch. ●113a. Houch. g. porc. ●Houch lart spazet. g. porceau gras senne.

    ●(1659) SCger 94b. porc, tr. «penmoc’h p. moc’h, vn oc’h.» ●154b. houc’h, tr. «porc.»

    ●(1849) LLB 544. en hoh é tispen er plouz é tal é zor.

    ●(1913) DIHU 98/315. «Paud ne vern, émé ean, é han de gas un hoh genein.» ●(1926) FHAB Gwengolo 359. ken fall ma n’en defe ket he debret an direüsa pen-oc’h.

    (2) Hoc’h-yê : verrat. Voir hoc’h-yê

    ●(1962) TDBP iv 72. Un hoc’h-ye. Hoc’hien-ye, tr. «Un verrat entier. Des verrats entiers.»

    B. (alimentation).

    (1) Kig hoc’h : de la viande de porc, du porc.

    ●(17--) TE 305. kiq hoh e bresantait dehou.

    (2) Demie tête de porc rôti. Voir chotenn

    ●(1905) FHAB Du/Kerzu 178. eur choten pennoc’h.

    C. Penn-hoc’h kartachene : (?) porc noir ibérique, porc noir de Carthagène (?). voir aussi VII (1).

    ●(1909) FHAB Eost 231. eur pennoc’h karta chêné.

    D. Resev an hoc’h : être couverte par le verrat.

    ●(1744) L’Arm 392b. Truye (..) Se fait couvrir une seconde fois étant pleine ; & porte deux fois l’an, tr. «Hi a receu enn hoh unn eile guéh, goudé m’i déss queméréd ; ha nodein a-ra dihue huéh ér blai.»

    E. Fest an hoc’h : jour où l’on tue le cochon et repas qui s’en suit.

    ●(1970) GSBG 98 (Groix). fešt ǝnux [= fest an houc’h], tr. «jour où l’on tue le cochon (litt. fête du cochon).»

    II.

    (1) [en apposition antéposée] Terme de mépris.

    ●(1939) RIBA 105. Penneu hurt en dè en hohed moézi-sé.

    (2) (insulte) Hoc’h ruz ! : porc rouge !

    ●(1939) RIBA 116. O hersad hohed ru !

    (3) Bezañ hoc’h : être chien.

    ●(1936) IVGA 106-107. Prestañ ’rae gwenneien, hep bezañ re "hoc’h" war an interest, d’ar priedoù yaouank a felle dezho sevel ti.

    III. (maçonnerie) Kein hoc’h : fondations en forme de voûte pour pallier le manque de fermeté du sol.

    ●(1982) TIEZ i 115. Quand, en un lieu donné des fouilles, le maçon ne parvient pas à atteindre le dur pour y installer les fondations, il donne alors à ces dernières l’allure d’une voûte qui enjambe la zone déficiente : il construit ce qu’il appelle un «dos de cochon» (kein eun ouc’h).

    IV. (botanique) Lost-hoc’h : peucédane.

    ●(1879) BLE 280. Peucédane. (Peucedanum. K.) Lost-houc’h.

    V. (marine) Greiet en hoc’h, greiet hoc’h : gréé vent arrière.

    ●(1979) VSDZ 32. (Douarnenez) Greiet-hoc’h a zo ma ’t eus c’hoant pa ’maout vañtarier, a lakaez ar perch e plas, tr. (p. 200) «Tu es gréé hoc’h (en cochon) par vent arrière : tu mets les perches en place.» ●150. Pa vie ar bagoù e tont gant ars ardin, greiet en hoc’h, tr. (p. 312) «quand les bateaux rentraient de la pêche à la sardine, gréés plein vent arrière.»

    VI. (habillement) Sac’h penn-hoc’h : sorte de coiffe du Cap-Sizun.

    ●(1912) BSAf xxxix 289. C’est encore aujourd’hui le palin Keign-oc’h de Pont-l’Abbé et le sac Pen-Oc’h du Cap sizun.

    VII.

    (1) Kaout blev ken du ha ken fetis ha re ur penn-hoc’h kartachene : avoir des cheveux très épais et très noirs.

    ●(1909) FHAB Eost 231. eur pennad bleo rust dezan ken fêtis ha ken du ha re eur pennoc’h karta chêné.

    (2) Lakaat ar bas war an hoc'h : voir bas.

  • hoc'h .2
    hoc'h .2

    interj. Onomatopée qui imite le grognement des porcs.

    ●(1912) FHAB C'hwevrer 63. Oc'h, oc'h, oc'h eme va doc'h. ●(1938) BRHI 174. Hoc'h ! hoc'h ! hoc'h ! a ra va hoc'h.

  • hoc'h-dant
    hoc'h-dant

    m. (zoologie) Sanglier.

    ●(1927) GERI.Ern 228. hoc'h-dant, tr. «sanglier.»

  • hoc'h-gouez
    hoc'h-gouez

    m. hoc’hed-gouez, moc’h-gouez (zoologie) Sanglier.

    ●(1464) Cms (d’après GMB 323). hoch goez. ●(1499) Ca 113a. Houch guez. g. sanglier. ●(1633) Nom 20a. Dentes exerti : dents qui sortent hors la bouche, limes ou armes de sanglier : an dènt á sorty è mæs an guenou, squilfou pe armou an ouch goüez. ●29b. Aper : sanglier : ouch-goüez, loezn-du. ●59b. Caro aprugna : chair d'vn sanglier : quic vn ouch gouez.

    ●(c.1718) CHal.ms i. Les armes d'un sanglier, tr. «squifleu un oh goüef ou güif.» ●(1732) GReg 255b. Défenses du Sanglier, tr. «Sqilfou an houc'h-gouëz.» ●843b. Sanglier, porc sauvage, tr. «Houc'h gouëz. p. moc'h gouëz. Van[netois] hoh goë. p. moh goë.»

    ●(1856) VNA 22. un Sanglier, tr. «un Hoh-goué.» ●(1876) TDE.BF 293a. Hoc'h-goue, s. m. V[annetais], tr. «Sanglier ; pl. moc'h-goue.»

    ●(1909) KTLR 192. var he skoaz e touge eun oc'h gouez. ●(1921) GRSA 321. én arben d'ur stilloñnad hou poè bet én hou morhed get un hoh goué. ●(1927) GERI.Ern 228. hoc'h-goué(z), tr. «sanglier.» ●(1957) BRUD 2/44. Koulskoude, dre ma tostae ouz al leh m’e-nevoa gwelet an hoh-gouez, n’en em gave ket re hag e teue keuz deañ da veza grêt e bôtr faro.

  • hoc'h-koad
    hoc'h-koad

    m. moc'h-koad Cloporte.

    ●(1907) VBFV.fb 20a. cloporte, tr. «hoh koed, m. (pl. moh koed).» ●(1927) GERI.Ern 228. hoc'h-koed, tr. «cloporte.» ●(1931) VALL 128b. Cloporte, tr. «houc'h(ig)-koed V[annetais].»

  • hoc'h-mor
    hoc'h-mor

    m. hoc'hed-mor (ichtyonymie)

    (1) Marsouin.

    ●(c.1718) CHal.ms ii. marsoüin, tr. «un oh mor.»

    (2) Espèce de grondin.

    ●(1927) GERI.Ern 228. hoc'h-mor, tr. «grondin rouge sans écailles, à tête noire.» ●(1934) BRUS 256. Un grondin, tr. «un hoh-mor, pl. hohed m. (rouge à tête noire) [faute de ligne d'impression].» ●(1931) VALL 346a. Grondin rouge, sans écailles à la tête noire, tr. «hoc'h-mor V[annetais].»

  • hoc'h-ruz
    hoc'h-ruz

    m. hoc'hed-ruz (ichtyonymie) Grand rouget.

    ●(1927) GERI.Ern 228. hoc'h-ru, tr. «grand rouget.» ●(1931) VALL 666a. grand rouget, tr. «hoc'h-ru V[annetais] m.»

  • hoc'h-tourc'h
    hoc'h-tourc'h

    m. hoc'hed-tourc'h (zoologie) Verrat.

    ●(1732) GReg 955a. Verrat, le mâle d'une truïe, tr. «houc'h-tourc'h. p. houc'hed-tourc'h.»

    ●(1876) TDE.BF 295a. Houc'h-tourc'h, s. m., tr. «Verrat.»

    ●(1927) GERI.Ern 228. hoc'h-tourc'h, tr. «verrat.» ●639. hoc'h-tourc'h, tr. «verrat.»

  • hoc'h-unan
    hoc'h-unan

    pron. Vous-même.

    ●(1824) BAM 43. mar duit da en em varn hoc'h-unan. ●(1862) JKS 219. ma n'en em zidamallit ket hoc'h-unan. ●379. en em lakaat hoc'h-unan (…) etre daouarn ann Aotrou Doue. ●(1860) BAL vii. Diez e cavit beza atao oc'h-unan.

    ►[après un pron. pers.]

    ●(1923) KNOL 253. C'houi hoc'h-unan a zo tremenet dre ama, n'eus ket gwall-bellou.

    ►[après un subst.] Votre propre.

    ●(1710) IN I 252. dre ho choas hoc'h-unan.

    ►[renforce une prép. conju. P2]

    ●(1821) SST vi. ne hé gouarnet quet eit hoh hou hunan. ●(1862) JKS 72. Seul vui e tamantot breman ouz-hoc'h hoc'h-unan. ●(1866) FHB 96/349b. Doue a zigaso d'eoc'h oc'h-unan eur pore-klénved.

    ●(1905) IMJK 86. Hou peet enta soursi ahanoh-hui hous-unan de gentan rah.

    ►[renforce une prép. comb. P2]

    ●(1710) IN I 42. en hoc'h enep hoc'h-unan.

  • hoc'h-yê
    hoc'h-yê

     m. hoc'hien-yê (zoologie) Verrat.

    ●(1962) TDBP IV 72. Un hoc'h-ye. Hoc'hien-ye, tr. «Un verrat entier. Des verrats entiers.» ●An hoc'h-ye-se a zo fromus da welout gant ar bras ac'h eo, tr. «Ce verrat est terrible à voir tellement il est grand.» ●(1971) BAHE 68/24. tourc'h, hoc'h-yê.

  • hoc'hadenn
    hoc'hadenn

    f. –où Grognement de porc.

    ●(1922) FHAB Genver 20. ar moc'h (...) a en em glemme, dre o houc'hadennou, eus an diouer a voued.

  • hoc'haj
    hoc'haj

    m. Saletés.

    ●(1927) GERI.Ern 228. hoc'haj, tr. «saletés (au pr[opre] et au fig[uré].»

  • hoc'hal / hoc'hañ
    hoc'hal / hoc'hañ

    v. tr.d

    (1) (en plt des porcs) Grogner.

    ●(1874) FHB 484/109b. ne rea mui nemet oc'hal evel eur penmoc'h. ●(1876) TDE.BF 293a. Hoc'ha, v. n., tr. «Grogner comme les pourceaux.» ●(1877) EKG I 125. Mez ar moc'h (...) a doc'he, a zoroc'he hag a oc'he. ●(1847) FVR 122. ar moc'h enn touez pere e oa en em dennet, a doc'he, a soroc'he, hag a hoc'he.

    ●(1909) FHAB Ebrel 127. Pere eo an tri zra diesa da gas d'ar foar. (Respont miz Mae p. 159) Eur c'hi heb trottal / Eun oc'h heb oc'hal / Eur plac'h yaouank heb fic'hal. ●(1925) FHAB Ebrel 139. ar wiz koz hag an eiz pemoc'h bihan (…) ha ne hoc'hent ket nebeutoc'h evit-se ! ●(1928) BFSA 82. eur vandenn moc'h (...). Ar re-man a oc'he, a zoroc'he.

    (2) [au narratif indirect] (en plt de qqn) Grogner.

    ●(1936) IVGA 227. – Chatal !» a hoc'he an Tarv.

  • hoc'haned
    hoc'haned

    plur. Gros bonnets.

    ●(1876) TDE.BF 486a. Oc'haned, s. pl. m. T[régor] Ann oc'haned, les notables de la ville. Ce mot, qui ne s'emploie, je crois, que dans les petites villes, me paraît ironique. Il dérive de oc'han, T[régor], bœuf, et a quelque rapport avec la locution familière du français, les gros bonnets de la ville. ●(1890) MOA 145b. Les gros bonnets d'une localité, tr. «an oc'haned a gear.» ●222a. Les gens de distinction, tr. «ann oc'haned.»

  • hoc'hat
    hoc'hat

    v. intr. (en plt d’une truie) Être en chaleur.

    ●(1919) DBFVsup 50. hoc’hat, tr. «(Pontivy), être en chaleur (parl. d’une truie).»

  • hoc'helladenn
    hoc'helladenn

    f. –où Terre remuée par les porcs, les taupes.

    ●(1732) GReg 932b. La terre que les cochons, & les taupes ont tourné, tr. «Houc'helladenn. p. houc'helladennou.»

  • hoc'hellañ
    hoc'hellañ

    voir hoc'hellat

  • hoc'hellat / hoc'helliñ / hoc'hellañ
    hoc'hellat / hoc'helliñ / hoc'hellañ

    v. intr. Fouir (comme un porc).

    ●(1732) GReg 106b. Boucler les groüins des pourceaux, tr. «minoc'hellañ moc'h, evit miret outo da oc'hellât.» ●932b. Tourner la terre, parlant des pourceaux, tr. «Houc'hellat. pr. houc'hellet.»

    ●(1876) TDE.BF 295a. Houc'hella, v. n., tr. «Fouiller comme les pourceaux avec leur groin.» ●(1878) BAY 21. hohellein, tr. «fouir, fouiller comme les porcs.»

    ●(1927) GERI.Ern 228. hoc'hellat, tr. «fouir comme les pourceaux.»

  • hoc'helliñ
    hoc'helliñ

    voir hoc'hellat

  • hoc'henn
    hoc'henn

    f. =

    ●(1939) RIBA 116. me hohen a voéz.

  • hoc'herezh
    hoc'herezh

    m. Grognement.

    ●(1866) LZBt Du 207. Hoc'herez ann ourz a oa hen-nez hep mar. ●(1876) TDE.BF 293a. Hoc'herez, s. m., tr. «Grognement des pourceaux.»

  • hoc'hig
    hoc'hig

    m. Cloporte.

    ●(1927) GERI.Ern 228. hoc'hig, tr. «cloporte.»

  • hoc'hiñ
    hoc'hiñ

    v. tr. d.

    (1) Abîmer.

    ●(1927) GERI.Ern 228. hoc'hein, tr. « abîmer.»

    (2) Saboter (l'ouvrage).

    ●(1931) VALL 669b. Saboter l'ouvrage, tr. «hoc'hein V[annetais].»

  • hoc'hkellenn
    hoc'hkellenn

    f. –où Vessie de porc.

    ●(1907) VBFV.bf 32b. hohkelen, f. pl. neu, tr. «vessie.» ●(1927) GERI.Ern 228. hoc'hkellenn, tr. «vessie de cochon.» ●(1931) VALL 780a. Vessie de porc, tr. «hoc'hkellenn V[annetais].»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...