Devri

Recherche 'kar...' : 417 mots trouvés

Page 1 : de kar-1 (1) à karasennet (50) :
  • kar .1
    kar .1

    adj.

    I. = (?) Aimant (?). Mot peu assuré, sans doute un mot non terminé, cf. karantezus ?

    (c.1350) Io ms latin 14355 f°399r°. Iuonet omnes so map mat ha quar. tr. «Ivonet Omnès est un fils bon et aimant.»

    II. (famille)

    (1) Parent.

    (1911) BUAZperrot 172. Thomas Akin, henor ar bed kristen ha sklerijen an Iliz, a oa kar dre e dud da holl rouaned an Europ koulz lavaret.

    (2) Tost-kar : proche parent.

    (1925) FHAB Mae 176. Me a oar doare eus unan bennak, eme eur zoudard, hag a dle beza tost-kar d'ar portezer-man...

    (3) Den-kar : parent.

    (1905) DIHU 3/39. En dud kar hum zastum en dé zé eit hum huélet, konz ag er bléad, ag er labourieu hag eùé eit gobér un tamig chervad. ●(1905) DIHU 6/113. Keméret mé, n'em es hañni, / Hanni, na dén kar nag ami / De rein hemb kin, un dapen deur / én alézon d'em inéan beur. ●(1907) BSPD I 241. en diméenneu groeit étré tud kar.

  • kar .2
    kar .2

    conj. coord. Car.

    (1580) G 492. Car an mor bras a scler pan duy e pret ez duy, tr. «Car la grande mer, évidemment, quand viendra son moment, elle viendra.»

    (c.1680) NG 617-618. Car nen dès mait ur fé, / Na Doué namait unan, tr. « For there is only one Faith, / And only one God. » ●1515. Quer ait oué d’en Egipt gant é vam beniguet, tr. « For He had gone to Egypt with his blessed mother. »

    (1872) DJL 17. Kar prometet oa dezan eur bureo butun.

    (1925) DLFI n° 7/2a. Feidoue ! avad, possubl avoalc'h eo an draze, kar va c'hunan e m'oun breman. ●(1984) HYZH 154-155/25. ne oa ket brav lesker un dra bennak kar veje bet kaoc'het tout dit.

  • kar .3
    kar .3

    m. kerent

    I.

    (1) Ami.

    (1499) Ca 32a. Car. g. amy. ●(1530) Pm 79 (Tremenuan). De tut he sent (lire : hesent) he querent glan, tr. Herve Bihan « A ses gens soumis, ses amis purs » ●185. hon holl querent, tr. «tous nos amis.» ●(1557) B I 612. Jesu eu ma car am gorant / Rac e ampris so souffisant, tr. «Jésus est l’ami qui me défend, et son pouvoir suffit.»

    (2) Parent.

    (c.1500) Cb 35a. occiseur de pere / ou de mere / ou de parent. b. nep a laz e tat / pe e mam / pe e car. ●(1530) Pm 235. Negueus a nep stil quen abil ve (…) / A aznaffe querent diouz hentez, tr. «Il n'y a, de nulle façon, si habile, (…) / Qui reconnaîtrait amis de parents.» ●(1575) M 251. Ho querent à pep sort, so ouz ho confortaff, tr. «Leurs parents de toutes sortes sont à les réconforter.» ●(1612) Cnf.epist 37. Ves à fauoryou Asmodée, hac à Belzebuth è querent / En deueus feizyancc bras, ez hagio da holl dent.

    (1659) SCger 88b. parent, tr. «car p. querent.» ●97b. les proches, tr. «querent.» ●(c.1718) M 325/422) (N 1/31 - O 32/70 - P 71/219 - Q 220/242 - R 242/426) (S 1/138 - T 149/251 - U/V/W 252/343 - Y 343/344 - Z 344/345)">CHal.ms i. cherement, il aime sa famille cherement, tr. «ean a gar ahioh é dut é guerent.» ●(1732) GReg 277a. A dessein de voir ma famille, tr. «ê dezo da vellet va c'herend.» ●693b. Parent, tr. «Qar. p. qerend.» ●(1790) MG 88. hun tad, hur mam, hur berdér, hur hærènt, hun amièt ?

    (1849) GBI I 350. Adieu, keront ha mignouned, tr. «Adieu, parents et amis.» ●(1883) MIL 23. senthus ous he gerent. ●(18--) GBI I 482. Red vezo kaout konje ho tad / Ho keront, betek pemzek oad, tr. «...jusqu'à l'âge de quinze ans.»

    (1911) BUAZperrot 612. eur c'henvroad hag eur c'har d'ezan. ●(1924) SBED 55. D'huélet me zud, me hiérent. ●60. rah me hiérent. ●(1936) BREI 457/4b. Kerent ha mignoned a garge an iliz.

    ►Attr.

    (1911) BUAZperrot 116. pe abalamour m'oant kerent. ●(1985) ADEM 30. (An Arradon) Piw oa bet pedet ? Dam, re oa kerentañ.

    (3) Ar c'herentoù : la famille.

    (1957) BRUD 1/83. Du-ze emañ ar herenchou o hortoz ahanon.

    (4) Bout a gerent da : être de famille.

    (1792) HS 234. péhanni e oai éüé à guérent dehi.

    (5) Kar pell / Kar a-bell : parent éloigné, à distance.

    (1732) GReg 693b. Parent éloigné, tr. «Qar pell. qerend pell. qar a-bell

    (6) Kar-nes : proche parent.

    (1732) GReg 693b. Proche parent, tr. «Qar neçz. p. qerend neçz

    (7) Na kuñv na kar : ni ami ni parent.

    (14--) N 78. Nemeux na ioa na cuff na car, tr. «Je n'ai ni joie, ni ami, ni parent.» ●(1575) M 1722. Na cuff na car, tr. «Ni parent ni ami.» ●1798. Na cuf na car nemeux, tr. «Je n'ai ni ami ni parent.»

    (8) [au plur.] Parents (père et mère).

    (c.1680) NG 800. Der guerent en des me gannet.

    (1889) ISV 411. Va c'herent o deus va desket da veza kere. ●412. Sonch am eus da vont goudeze d'am bro eleac'h m'am bezo sourci eus va c'herent en ho c'hozni.

    (1911) SKRS II 134. Livirit d'in, va bugel, pegement ez oc'h bet koustet d'ho kerent beteghenn. ●(1978) BRUD à partir de janvier 1977).">BRUDn 19/12. doujet gand ar gerentchou, d’an nebeuta ar re ne oa ket o fri e reor ar veleien.

    II.

    (1) Kaout na kar na karrigell : être sans famille.

    (1889) SKG 12 (K) P. Martin. Ar re dioutho éta n'ho deuz kar na kerrial, tr. «ceux qui n'ont ni parents, ni connaissances.» [Cf. MKRN 24 : jeu de mots à propos de Kar (parent) qui veut dire également charrette : «n'o deus na karr na kerrial (karrikell); ils n'ont ni charrette, ni brouette, c'est-à-dire, ils n'ont aucune connaissance. Même sens que «Na kar na par»].

    (2) Bezañ kar ha kilhoroù : être proches (parenté, compagnonage, etc).

    (1931) VALL 137. Être compérage et compagnon, tr. F. Vallée «beza karr ha kilhorou (et être proches parents.»

    (3) Bezañ kar pe gilhorou : être proche ou semblable, plus ou moins.

    (1935) ANTO 5 (T) *Paotr Juluen. Kendirvi gompez d'ar baotred ha karr pe gilhorou d'ar merc'hed. ●188. Ur bannac'h kafe mat, hini beuz, pell diouz beza karr pe gilhorou da Bipi Ludu. ●(1970) BHAF 304 (T) E. ar Barzhig. Ma n'eo ket ennañ e soñje R. Vercel en eur skriva Capitaine Conan, ez eo e-barz unan karr pe gillorou pe da vihanna, par dezañ.

    (4) Bezañ na kar na par : n’avoir aucun parent.

    (1909) TOJA 13 (T) E. ar Moal. Da goste Pariz, da lardan tud ha n'anaveomp ket, ha n'int dimp na kar na par !

    (5) Bezañ na kar na kilhoroù : n’avoir aucun parent.

    (1965) BRUD 16/6 (T) E. ar Barzhig. Eur reder-e-revr bennag na-neus na kar na killorou er vro.

    (6) Bezañ hep kar na par na yar : n’avoir aucun parent.

    (1958) LLMM 67/95 (T) *Jarl Priel. Kollet he devoa tad ha mamm; evit din da c'houzout ne vane dezhi na kar, na par, na yar. ●(1986) PTGN 20 (L) *Tad Medar. Ar re-mañ a veze kemeret ganto evid tudigou a netra, hep kar, na par, na yar, evel ma vez lavaret du-mañ.

    (7) An eskob n'eo ket kar dezhañ : voir eskob.

  • kar-nes
    kar-nes

    m. kerent-nes Proche parent.

    (1732) GReg 693b. Proche parent, tr. «Qar neçz. p. qerend necz

    (1862) JKS avec des paragraphes supplémentaires traduits du texte de La Mennais). ">JKS.lam 528-529. ar belek a bed evit he gerent-nez, evit he vignoned. ●(1862) JKS 385. ezommou va c'herent-nez. ●(1867) MGK 53. Va map, ke alese da gaout hor c'herent-nez. ●hor c'har-nez tosta. ●(1868) FHB 204/381b. N'en devoa ket a gerent nez.

    (1907) VBFV.bf 37a. kar nés, tr. «proche parent.» ●(1909) KTLR 193. Ar c'houmt Arez, hen doa dastumet en dro d'ezhan he gerent nesan. ●(1911) BUAZperrot 157. dimezet gant unan eus e gerent-nez.

  • kar-pell
    kar-pell

    m. kerent-pell Parent éloigné.

    (1732) GReg 693b. Parent éloigné, tr. «Qar pell. p. qerend pell

  • kar-tost .1
    kar-tost .1

    adj.

    (1) Proche parent.

    (17--) EN 2186. filor a quar tost memes on dar roue, tr. «je suis filleul et même proche parent du roi.»

    (1872) GAM 53. rouaned kar tost da Victor Emmanuel.

    (2) sens fig. Bezañ kar-tost da : confiner à.

    (1867) MGK 74. Ma vije koanteri kar tost da vadelez.

  • kar-tost .2
    kar-tost .2

    m. kerent-tost Proche parent.

    (1792) CAg 119. Hou querent-tost, hou ç'amïet.

  • karabasenn
    karabasenn

    f. –ed Servante de curé.

    (1857) CBF 84. Setu erru ar garabasen, tr. «Voilà la servante du curé.» ●(1876) TDE.BF 322b. Karabasenn, et aussi karabosenn, s. f., tr. «Vieille servante de curé, en terme familiers.»

    (1909) FHAB Genver 5. va c'harabasen a c'houlennas diganen petra 'm oa guelet a nevez. ●(1935) OALD 51/3. karabasenn an aotrou Person. ●(1914) FHAB Mezheven 187. gant aon da zihuna ar garabasen. ●(1931) VALL 688b. vieille servante de curé, tr. «karabasenn pl. ed, ou.» ●(1924) BILZbubr 41/943. karabasenn an ôtrou person. ●(1945) DWCZ 16. karabasenned ar presbitaliou.

  • karabinenn
    karabinenn

    f. –où (armement) Carabine.

    (1732) GReg 135b. Carabine, sorte d'arme à feu, tr. «Carabineñ. p. carabinennou

    (1876) TDE.BF 322b. Karabinenn, s. f., tr. «Carabine.»

    (1914) KANNgwital 139/431. e vezo tennet gant eur garabinen Lebel, henvel ouz ar fuzil, nemet ne gas ket ken pell. ●(1931) VALL 96b. Carabine, tr. «karabinenn pl. ou

  • karabinenner
    karabinenner

    m. –ion Carabinier.

    (1931) VALL 96b. Carabinier, tr. «karabinenner, karabinennour

  • karabinier
    karabinier

    m. –ion Carabinier.

    (1890) MOA 156a. Carabinier, tr. «Karabinier, m. pl. ien

  • karabod
    karabod

    m. (agriculture) Maître d'œuvre qui dirige l'édification d'une meule de paille.

    (1996) VEXE 182. Le tas de paille est édifié le jour même du battage. C'est une équipe de 7 ou 8 hommes, dirigés par un maître d'œuvre appelé «Karabot»

  • karabous
    karabous

    voir kalabous

  • karach-
    karach-

    voir kanastr-

  • karadegezh
    karadegezh

    f. Amabilité.

    (1906) BOBL 28 juillet 97/2c. e garadegez e kenver ar varzed. ●(1914) DFBP 14a. amabilité, tr. «Karadegez.» ●(1931) VALL 21b. Amabilité, tr. «karadegez f.»

  • karadek
    karadek

    adj.

    (1) (en plt de qqn) Aimable, agréable.

    (1876) TDE.BF 322b. Karadek, adj., tr. «Aimable, aimant.»

    (1936) DIHU 305/176. karadek é er vroiz. ●(1939) DIHU 338/324. Ur vorhig vraù é honnen, cher karadek d’hé zud. ●(1942) DHKN 69. Ti ha tud en des keméret ur cher karadek. ●284. Ur cher karadek dehi.

    (2) Degemer karadek : accueil chaleureux.

    (1910) ISBR 216. Digemér kaer ha karadek e oé bet groeit dehon.

  • karadeun
    karadeun

    = (?) kavadenn (?).

    (1909) FHAB Here 311. da gonta he c'haradeun da Viel ar portezer.

  • Karaez
    Karaez

    n. de l. Carhaix.

    I. Karaez.

    (1690) (1895) GMB 404. Caera mab jar scraperes, à vuoua é doüar carahes, so het gant ar Vannigueres en gouard an Euo. ●(1732) GReg 136b. Kær-Ahès. Car-aës. Van. Carhés. ●353b. Eñtre Brést ha Kærahés ez eus pévarzecq léau. ●496a. Ez ma int o c'hoâva eñ Kær-ahés. ê Kærahés ez ma int ê goañvadur. ●681a. Les paisans du païs de Carhaix sont communément trapus, & ossus, tr. «Pautred Kerahès a so peurvuyâ crenn hac azqôrnecq.» ●(c.1789) SD 20. Ar Golias, Deputet eus a Garaes.

    (1792-1815) CHCH 86. Er galon e houilé, 'n deulagad e zaré / Ér gérig a Galé dé ketan a viz mé. ●(c.1820) LED.bailloud 32. Compozet gant Yan Pezron, Bêleg, ginidig eus a Guaer-Ahes. ●(1838) CGK 150. Merc'het Kerhaës à lamp en aër. ●(1841) OLLI 108. Barzonek en enor da La Tour-d’Auvergne, qenta grenadier a Franç, evit beza canet e Carahes, deiz lid statu an haros, ar 27 a even 1841, daou-uguent vloas just goude e varo. ●(1845) GBI I 354. Pa iefet da Gerhaez, da foar galan-goan. ●(1851) PENgwerin5 123. Entre Montroulez a Karhaez / Eus eur puns a zo leun a dres. ●163. Deffot na ran dezan krampoes / A va fillik en Karhaës. ●(18--) OLLI 131. Buez La Tour-d’Auvergne qenta grenadier a Franç, ganet e Kaer-Ahès an 23 qerzu 1743, Maro er c’hamp-a-enor ar 27 a even 1800. ●(18--) PEN.gwerin8 42. mar ged da K/ahes da foar cal an goan. ●(1857) CBF 131. Ker-Ahez.(18--) MILg 227. na redet e Kerahez. ●(1863) ST 6. Lannuon, Landreger, Karaës, Castellin. ●(1865) FHB 1/7b. e Keraës. ●26/204a. da rei eur mision da Garaèz. ●(1865) MBFt 136. Mont a reont gant ar rest da Guer-Ahez hag e kollont eun anter cent var pep sardinen. ●(1869) TDE.FB xviiia. Ker-Ahez, f. ●(1876) BJM 181. e Plougher, e kichennic Carhaez. ●(1876) TDE.BF 338a. Ker-Ahez. ●(1879) BMN 322. An Tad Fuljans, euz urz Sant-Augustin, e Kerahez. ●(1880) SAQ I 74. Sermoun prezeget evit bennigen mean kenta iliz Karaes. Kerzu 1880. ●(18--) SON II 116. He dad 'zo bourrew en Kerhès, / He vamm 'zo eur ragacherès. ●(1889) CDB 176. A ligne vad eo ma mestrez / Merc'h ar boureo a Ker-Ahez. ●(1890) MOA 19b. Karaez ; - Ker-Ahez. Les uns écrivent : Keraez, pretendant que le nom de la ville vient d’Aétius, général romain, et non d’Ahès, fille du roi Grallon. ●(c. 1890) CFB 41b. Ker-Ahez.

    (1902-1905) LARB 130a. Kri er galon e huilezé, 'n deulagad e zaré / Ér gérig a Galé, 'n dé ketan a viz mé. ●(1904) SKRS I 136. An Urz Leanezed a ioa d'an ampoent e Kerahez. ●(1905) ALMA 18. e kanton Kerahez. ●65. Keraez. ●(1907) MVET 69. hag ez ea ganto da Geraes. ●(1911) BUAZmadeg 235. prezeg a reaz e Keraez.744. Sant Tremeur a zo patroun Kerahes. ●(1913) PRPR 7. Pa’c’h er deuz a Geraez da Huelgoat. ●(1914) ARVG Mae 79. Evelse an Elez, deut eus Menez-Mikêl, an Hier, andoniet en Plougonver hag a ia a-biou Kallak ha Kereiz. ●(1916) KRVT 167/2d. Archerien Keraez o deus paket da ziweza daou brizonier alaman. ●(1919) KABR 15. En deiz, an ilizou deus Kastell da Gerez. ●(1923) FHAB Gwengolo 9/350. Bet omp e pardon Keraez, / O redet ar staliou kaer; / Me oa tapet ginaouegez / E kichen ma Yannig kouër ! ●(1925) ARVG 3/61. En Breiz an eus seiz ti, ar brasan, hini Gourin, demdost da Geraez; ar re all e Brest, Briek, Edern, Bannalek, Langonnet. ●(1927) CONS 35. Kouëriadezed Keraez a lavar en eur gomz diwar-benn e skeuden arm : Sant braz ar blasen. ●(1927) GERI.Ern 282. Kerhaez. ●(1928) BREI 54/1b. digrec’hian, digamman, kompezan, touflean an holl henchou-treuz ’tre Keraez ha Gwengamp... ●(1931) FHAB C'houevrer 51. E penn kenta ar bloaz 1674, an Tad Maner a brezegas e Sant-Vaze Montroulez hag e Kerahez. ●(1934) BRUS 297. Karéz.(1950) KBSA 9. e Kerglov, tost da Garaez. ●(1955) STBJ 111. Echu e oa an hent-houarn abaoe eur pennad hag e rede an trêniou, war al linenn, etre Karaez ha Kastellin.

    II.

    (1) Dicton. Cf. REC. XVI (1895) 175.

    (1690) GMB 404. Caera mab jar scraperes, / à vuoua é doüar carahes, / so het gant ar Vannigueres / en gouard an Euo, tr. « le plus beau fils de poule grateresse, qui fut en la terre de Karhaix, est emporté par l'Ecoufle en la region des Cieux ».

    (2) Dicton.

    (1732) GReg 681a. Pautred Kærahés a so peurvuyâ crenn hac azqôrnecq.

    (3) Dicton.

    (1821) GON 38a. Karaéziz hag ar ré diwar drô a vestéod holl.

    (4) Berceuse.

    (1830) SBI I 4. Ar grampœzerès / (sonic cawel) // Eun daou pe tri dervez a zo / Ema va zoaz crampoez e go – Ac'han ! / Ema va zoaz crampoez e go. // Rac va c'heuneud a zo er c'hoad, / Ha va bouc'hal a zo didroad – Ac'han ! / Ha va bouc'hal a zo didroad. // Ha va aman zo er marc'had, / Ha va bleut zo c'hoaz o valad – Ac'han ! / Ha va bleut zo c'hoaz o valad. // Ha va spanel e Montroulès, / Ha va rozel e Keraës – Ac'han ! / Ha va rozel e Keraës. // Ha va zrebez e Landreger, / Ebars ar c'hovel oc'h ober – Ac'han ! / Ebars ar c'hovel oc'h ober. // Ha va fillic zo e Perroz, / Allas ! setu deuet an noz – Ac'han ! / Allas ! setu deuet an noz. [The Cambrian Quaterly Magazine / vol. II (1830) p. 40].

    (1975) BRUD 50/10. Ar grampouezerez : / Eun daou pe dri devez a zo / Emañ va zoaz krampouez e go, / Rag va heuneud zo er hoad, / Ha va bouhal a zo didroad, / Ha va amann zo er marhad, / Ha va bleud zo c'hoaz o valad, / Ha va spanell e Montroulez, / Ha va rozell e Karaez, / Ha va zrebez e Landreger, / E-barz ar hovel oh ober, / Ha va fillig zo e Perroz, / Allaz, setu deued an noz, / Allaz, setu deued an noz ! ●(1994) BOUE 146. Ar grampoueres (...) // Un daou pe tri derwezh a zo / Ema va zoas krampouezh e go – Ac'han ! / Ema va zoas krampouezh e go – Ac'han ! // Rag va c'heuneud a zo er c'hoad, / Ha va bouc'hal a zo didroad – Ac'han ! / Ha va bouc'hal a zo didroad // Ha va amanenn zo er marc'had / Ha va bleud a zo c'hoazh o valad – Ac'han ! / Ha va bleud a zo c'hoazh o valad - // Ha va spanell e Montroules / Ha va rosell e Karaes – Ac'han ! / Ha va rosell e Karaes // Ha va zrebes e Landreger / E-barzh ur c'hovel oc'h ober – Ac'han ! / E-barzh ur c'hovel oc'h ober. // Ha va fillig zo e Perros, / Allas, setu deuet an nos – Ac'han ! / Allas, setu deuet an nos.

    (5) Étymologie populaire.

    (1844) FOB 122note. Dahut fréquentait beaucoup cette ville qui lui dut son nom de Ker-Ahès (ville d'Ahès).

    (6) Formule enfantine.

    (1882) SVE 217. Dibedoup ! Dibedoup ! / Da Vontroulez da vit stoup... / Dibedon ! Dibedon ! / Da Garaez da vit kraon.

    (1975) BRUD 50/13. Dibedoup ! Dibedoup ! / Da Vontroulez david stoup... / Dibedoñ ! Dibedoñ ! / Da Garaez david kraoñ.

    (7) Prophétie.

    (1974) (1998) HYZH 216/46. Keraez a vo dismantret. (Eus Gourin hag eus ar Faoued, kont ebet).

    (8) Dicton.

    (1996) GESI 163. Pa c'houlenne ur paotr ouzh un den-deut da belec'h e oa aet hemañ-hen, ha ne ouie ket, e responte, oc'h ober goap : Aet eo da Garaez, a-dreñv ar bochad kelenn, 'lec'h 'vez 'c'hi o kac'hañ eskern.

    III. Blasons populaires : voir Fisel, penn-kolvez.

    IV. Noms de famille.

    (1970) NFBT 30 N° 226. Caraës. ●31 N° 237. Carhaix. ●51 N° 396. Crahès.

    V. Bras evel forn Karaez : voir forn.

    VI. [Toponymie locale]

    (1915) KRVT 160/2cd. Eur bugel 19 miz, Per Loeiz ar Floc'h, eman e gerent o terc'hel eur vereuri e Keraez-Vihan, pa oa o c'hoari gant ki an ti, a zo bet kroget gantañ. ●(1984) LPPN 598. (Poullaouen) ganet ha maget ba ru ar Feunteun Venn [= rue des Martyrs, aujourd’hui].

  • Karaeziz
    Karaeziz

    n. pr. pl. Habitants de Carhaix.

    (1821) GON 38a. Karaéziz hag ar ré diwar drô a vestéod holl.

    (1907) BOBL 11 mai 137/2f-3a. Keraeziz a oa deut a vanden.

  • karafenn
    karafenn

    f. –où Carafe.

    (1890) MOA 156b. Carafe, tr. «karafenn, f.»

  • karafennad
    karafennad

    f. –où Contenu d'une carafe.

    (1943) FATI 90. eur garafennad dour.

  • karaj
    karaj

    voir kanastr

  • karakal
    karakal

    m. –ed (zoologie) Caracal Felis lynx caracal.

    (1868) FHB 177/166b. Al loen-ma a rer caracal anezhan (…) Pa gleo ar c'haracal c'hoez eur preiz.

  • karakenn .1
    karakenn .1

    f. –ed (ornithologie) Bernache.

    (1744) L'Arm 37a. Brenache, tr. «Carraqueenn.. étt. m.»

    (1904) DBFV 123a. karraken, m. pl. –nned, tr. «bernache (l'A.).» ●(1931) VALL 58a. Barnache, tr. «karrakenn V[annetais] m. pl. ed

  • karakenn .2
    karakenn .2

    f. –où (marine) Caraque.

    (1931) VALL 97a. Caraque, tr. «karakenn f. pl. ou

  • karako
    karako

    m. –ioù (habillement) Caraco.

    (1970) GSBG 63. (Groe) karako, tr. «corsage (sous-vêtement féminin).» ●(1985) ADEM 19. (An Arradon) Difennet (…) a lakaad «karakoioù». ●ker prop oamp ged ur c'harako evel vern ket penaos.

  • karakter
    karakter

    m. –ioù Caractère.

    (1838) OVD 161. caractérieu contrel en eile d'éguilé. ●(1841) IDH 9. hou caractér bouille ha berhuidant dré natur. ●(1872) ROU 59. Le caractère national français est généreux, tr. «caracter rouanteleziz Frans a zo jeneruz.» ●(18--) ALB (FHAB du/kerzu 1941 p. 100b). N’en doa na tad, na mamm, na kar, / Karakter mat, eun tammig skanv.

    (1900) MSJO 207. Ne c'hallfes ket plega eun tam da garakter ? ●(1907) PERS 293. dre ho c'harakter fall.

  • karaloù
    karaloù

    plur. enfant. Pommes de terre.

    (1879) ERNsup 157. kàralou, ar c'haralou, pommes de terre, Pléhédel, Quimp[er]-Guéz[ennec] ; kalalou, Trév[érec] (un peu enfantin), corrupt[ion] de douar àlou, comme l'allem[and] kartoffel de Erdapfel ? Cf. kareou = doareou ?

  • karamel
    karamel

    m. Caramel.

    (1984) ECDR 120. da brenañ limigoù bihan karamel.

  • karamellenn
    karamellenn

    f. karamelled (ornithologie) Puffin.

    (1977) PBDZ 655. (Douarnenez) karamellenn, karamelled, tr. «puffin.» ●1014. bankeier karamelled war an dour, tr. «des voliers de puffins posés sur l'eau.»

  • karañ
    karañ

    v. intr. (cuisine) Brûler, attacher.

    (1895) GMB 110. pet[it] Trég[uier] karañ se brûler en s'attachant à la casserole (en parlant, d'un ragoût, etc.).

    (1931) VALL 85b. Brûler, en parl. du lait, de la bouillie, d'un ragoût, tr. «kara(ñ) T[régor].» ●(1942) VALLsup 25b. karet : plus fort que dantet.

  • karanted
    karanted

    voir karantez

  • Karanteg
    Karanteg

    n. de l. Carantec.

    (1) Karanteg.

    (1850) PENgwerin4 96. Tevit, Annaïk, na voelit ket / Me ho kasso c’hoas da Karantec. / Me a vel ac’halen gweret Karantek / Hag a remerk eni eur belek. ●(1865) FHB 10/80a. An autrou F. Kergrist, mear Carantec, a scrif deomp al lizer-ma. ●(1878) EKG II 252. Eun dervez, Per a ioa eat, gand he jao, da gerc'hat eur c'harrad bezin digaset d'ezhan da Dreiz-ar-Gordenn gand eur vak a Garantek. ●(1889) CDB 185. Nemed eunn dortez vihan deuz a vourk Karantek.

    (1923) FHAB C'houevrer 2/55. evel am eus gwelet etouez paperou koz kastel Keromnes, e Carantec. ●(1995) LMBR 16. E Karanteg, e penn-kentañ ar c’hantved.

    (2) Nom de famille.

    (1970) NFBT 30 N° 227. Carantec.

    (3) [Toponymie locale]

    (1923) FHAB C'houevrer 2/55. evel am eus gwelet etouez paperou koz kastel Keromnes, e Carantec. ●(1995) LMBR 17. Ar re gozh a gonte e oa ur varrikennad aour kuzhet en douar e-kichen chapel Kerc’hallig. (...) An Enez Louet ha Kastell an Tarv : skeudenn douristel Karanteg. ●18. Er XVvet kantved e oa pemzek kastell bennak e Karanteg. Kemomnez (lire : Keromnez), Kerozal, ar Froud. ●19. traezhenn ar C’helenn.

  • karantegezh
    karantegezh

    f. Amabilité habituelle.

    (1931) VALL 21b. Amabilité, tr. «karantegez (état habituel) f.»

  • karantek
    karantek

    adj.

    I. Attr./Épith.

    (1) Affectionné.

    (1732) GReg 16a. Avec affection, tr. «èn ur fæçzoun carantec.» ●Affectionné, qui a de l'affection, tr. «Carantecq.» ●Il est fort affectionné pour nous, tr. «Carantecq eo terrup èn hon andred.»

    (2) Cordial.

    (1732) GReg 211b. Cordial, sincere, qui parle franchement, & du fond du cœur, tr. «carantecq

    II. Adv. Affectueusement.

    (1867) BUE 131. Krozal karantek a eure ann Eskop d'ehan. ●135. lezel ann dud da boket karantek da dreid ha da daouarn ann hini maro.

  • karantelezh
    karantelezh

    f.

    (1) Amabilité.

    (1732) GReg 30b. Amabilité, qualité qui rend une personne aimable, tr. «Carantélez

    (2) Affection.

    (1839) BSI 123. Coustet pe gousto d'ho c'harantelez, lacqeat o deus o sonch d'en hem guitaat. ●124. crêfoc'h eguet ar garantélez naturel a ellent da gaout an eil evit e guilé.

  • karantenez
    karantenez

    f. (religion) Quarantaine.

    (1864) SMM 11. deg carantenez pe Goraïs. ●(1866) FHB 98/362a. Ama e rer eun navet, ahont e rer eur garantenez evit Vikel Jesus-Christ.

  • karantez .1
    karantez .1

    f. –où, –ioù

    I. F.

    (1) Amour.

    (1499) Ca 32a. Carantez. g. amour. ●(c.1500) Cb 12b. g. amiablement. b. dre quarantez. ●58b. [delectation] g. delectation charnelle. b. delectation charnel. Idem hec illecebrositas / tis. bri. carantez charnel. ●(1505) Vc 7. Mammen beff, tan ac carantez, tr. «Source vive, feu et amour.» ●(1530) Pm 279. Start hac ardant en carantez, tr. «Ferme et ardent d'amour.» ●(1612) Cnf 23b. eguit deceu graguez ha merchet, pé eguit caffet ho carantez ha dimiziff dezo. ●(1621) Mc 64. vn dard a charantez. ●82. carantez ardant.

    (1659) SCger 135b. carentez, tr. «amitié, charité.» ●(c.1680) NG 864. Nen des truhé na caranté. ●1916-1917. Ha nen doué quet dré caranté / E bocas de Croiour er bet. ●(1732) GReg 34a. Amour, tr. «Carantez. van[netois] Carante.» ●Avoir de l'amour pour quelqu'un, tr. «Cahout carantez evit ur re.» ●L'amour de Dieu pour nous, tr. «Carantez Doüe evidoump.» ●L'amour des hommes pour Dieu, tr. «carantez ê qêver Doüe.» ●(1744) L'Arm 19a. Attache, affection, tr. «Caranté. f.»

    (1838) OVD 222. dré garanté doh-t-ou. ●(1861) JEI 181. santimanteu a hrat-vad hag a garanté. ●222. Aman èl m'en dé é natur er garanté a hrat-vad. ●(1867) BBZ III 421. Hag unan all en deuz hadet / Em liorz bleun ar garanted, tr. «un autre a semé dans mon courtil la fleur d'amour.» ●(1868) KTB.ms 14 p 250. diviza euz ho c'haranteo. ●(18--) SBI I 244. Breman p'omp arru braz hon daou, / A so savet caranteou, tr. «Maintenant que nous sommes devenus grands tous deux, / Il est né des tendresses (entre nous).»

    (1907) PERS 15. An diou garantez-se ne maint morse an eil heb eben.

    (2) Un dornad karantez : une poignée de main.

    (1895) FOV 254. Un dornad karanté, un taul tok, tr. «une poignée de main...»

    (1910) DIHU 61/111. Un dornad karanté Poteù. Ur brér oh.

    (3) A garantez : d'amour, adoré.

    (1839) BESquil 453. me zad a garanté. ●(1841) IDH 291. é falle d'eign bout interret étal mem bugalé a garanté. ●(1856) GRD 376. me moès a garanté, é mèn é ma me fautr. ●378. Allas ! me hroaidur a garanté.

    (1921) BUFA 66. O Léon, mem Brér a garanté.

    ►enfant. Aelig a garantez : petit ange d'amour.

    (1976) LIMO 18 septembre. D'er ré bihan-bihan, e vè lared : élig a garanté.

    (4) Kaout karantez ouzh ub. : avoir, éprouver de l'amour pour qqn.

    (17--) TE 156. n'ou dès quêt ur guir garanté doh-t'ai.

    (1841) IDH 49. péré en dès ur garanté rai dinér en eil doh eguilé !

    (5) sens fig. Taol-kurun ar garantez : coup de foudre en amour.

    (1935) BREI 432/4b. tôl-kurun ar garante, «en galleg, le coup de foudre».

    (6) Amitié.

    (1732) GReg 33b. Amitié, affection, tr. «carantez. p. carantezyou

    (7) Dre garantez : amiablement.

    (c.1500) Cb 12b. g. amiablement. b. dre quarantez. ●35a. g. amiablement. b. dre quarantez.

    (8) Charité.

    (c.1500) Cb 35b. Carantez. g. charite.

    (1659) SCger 22b. charité, tr. «carentez.» ●(1732) GReg 153a. Charité, vertu Théologale, tr. «Carantez.» ●La charité consiste à aimer Dieu de tout son cœur, & à aimer son prochain comme soi-même, tr. «Ar vertuz a garantez hon oblich da garet Doüe a greiz hon c'haloun, hac hon neçzan evel hon-unan.»

    II. (botanique)

    (1) Louzaouenn-ar-garantez : bardane.

    (1934) BRUS 263. La bardane, tr. «lezeuen er garanté

    (2) Capitule de la bardane.

    (1732) GReg 80b. Fruit de Bardane, tr. «carantez

    (1879) BLE 63. Bardane mineure (…) Les capitules portent en breton les noms de Spék et de Karantez.

    (3) Fruit du grateron gaillet.

    (1931) VALL 342b. le fruit du grateron, tr. «karantez f.»

    III.

    (1) Fritañ laouenn ar garantez war billig kraz ar baourentez : voir laou.

    (2) Fritañ laouenn ar baourentez war billig ar garantez : voir laou.

  • karantez .2
    karantez .2

    f. ou m. Personne aimée.

    (c.1350) Io ms latin 14355 f°399r°. Mar hamguorant va karantit da vout in / nos ohecostit uamgaret. nep pret. etc. tr. « Si me garantit mon amour d'être la nuit à son côté, femme aimée, à tout instant, etc »

    (c.1680) NG 216. Conzet doheint me caranté.

    (1821) GON 72b. Karantez est encore un subst. commun, servant à désigner un amant, une amante, un amoureux, une maîtresse. Va c'harantez eo, c'est mon amant, cest mon amante. ●(1854) GBI II 94. Krog en he dorn he c'harante, tr. «Son amoureux la tient par la main.» ●(1869) KTB.ms 15 p 211. Piou eo da garantez ive. ●(1870) MBR 18. Rankout e oe'ta d'ar prins iaouank mont dioc'h he garantez. ●(1895) GMB 96. Karañte est masc. en pet[it] Trég[uier] au sens d'amant : eur c'harañte d'ei.

    (1900) ANDP 12. ar plac'h yaouank hag he c'harante. ●(1902) PIGO I 13. war an hent-man eman o chom ma c'harante. ●(1908) PIGO II 43. eun amourous o vont da zaludi e garante.

  • karantez-an-unan
    karantez-an-unan

    f. Amour-propre.

    (1931) VALL 23b. Amour-propre, tr. «karantez-an-unan f.»

  • karantez-vro
    karantez-vro

    f. Patriotisme.

    (1907) BOBL 19 octobre 160/2e. ar re a gomz eneb d'ar garantez-bro. ●(1909) NOAR v. Eur c'houezadenn a feiz hag a garantez-vro. ●(1925) CBOU 4/58. kreski en e galon karante Doue hag ar garante vro. ●(1926) FHAB Here 398. enaoui e kalonou ar gerent tan ar garantez-vro.

  • karantezenn
    karantezenn

    f. (botanique) Fruit du grateron gaillet.

    (1931) VALL 342b. le fruit du grateron, tr. «karantezenn f.»

  • karantezus
    karantezus

    adj.

    I. Attr./Épith.

    (1) Aimable, affectueux.

    (1499) Ca 32a. Carantezus. g. amable.

    (1710) IN I 432. gant un aoulagat carantezus.

    (1889) ISV 273. Nag hen a ioa carantezus va mam, an hini zo eat gant Doue !

    (1906-1907) EVENnot 20. (Priel) Eur bugel karanteüs e hennez, tr. «aimant, qui s’attache.» ●(1942) DHKN 62. Nag eurus e oent er merhed-sé hag e gavè paotred iouank digras ha hep si, de laret dehè komzeu ker braù ha ker karantéus.

    (2) Charitable.

    (1659) SCger 22b. charitable, tr. «carentezus oc'h.» ●135b. carentezus, tr. «charitable.» ●(1727) HB 593. C'hui so mad ha carantezus. ●(1732) GReg 153a. Charitable, qui est prompt à assister son prochain, tr. «Carantezus ê qêver e hentez.» ●522b. Incharitable, tr. «Digar. nep ne deo qet carantezus ê qêver e hentez. didrugaresus. criz.» ●(1792) CAg 61. Crechenion carantéus.

    (1849) LLB 147. O tad karantéus e chom é lein en né. ●(1869) KTB.ms 14 p 129. aluzon ann dud karantezuz. ●(1877) EKG I 107. An dud vad ha karantezuz-se. ●(1878) BAY 19. Karañtéus, tr. «Plein de charité.» ●(1878) EKG II 73. eur Rouanez ker mad ha ker karantezuz.

    (1922) EOVD 294. Nag amiaplet é bout frontal, karantéus.

    (3) Bezañ karantezus ouzh ub. =

    (1728) Resurrection 2570. Aso caranteus ous ehol vugalle.

    (1880) SAB 222. oc'h euz c'hoant e veen carantezuz ouz ar Verc'hez.

    II. Adv. Avec amour, amabilité, affectueusement.

    (1880) SAB 171. difazia carantezuz ar re a ve fazied. ●231. Jesus a rebechas deza carantezuz an discredi-ze.

  • karantezusaat
    karantezusaat

    v. intr. Devenir plus charitable.

    (1869) EGB 159. karantéusaad a ra oc'h hé dud, tr. «il devient plus charitable envers les siens.»

  • karantezusamant
    karantezusamant

    adj. Amoureusement.

    (c.1718) CHal.ms i. amoureusement, tr. «dré, guet caranté, caranteüsemant

  • Karantoer
    Karantoer

    n. de l. Carentoir.

    (1752) GMB 97. Carantor en Brouerec.

    (1909) KTLR 176. Karantoar.

  • karaouan
    karaouan

    f. –où Caravane.

    (1931) VALL 97a. Caravane, tr. «karaouan f. pl. ou

  • karapl
    karapl

    adj.

    (1) (en plt de qqn) Aimable.

    (1850) JAC 98. va breur carapl. ●(1850) MOY 267. va mab meurbet carabl.

    (2) (en plt de qqc.) Agréable.

    (1838) CGK 34. Eur zoubennic quen Carab.

  • karasenn
    karasenn

    f. Saleté.

    (1941) FHAB Meurzh/Ebrel 35. (Skrignag) Karasenn = lousdoni.

  • karasennet
    karasennet

    adj. Crotté de boue.

    (1941) FHAB Meurzh/Ebrel 35. (Skrignag) Karasennet = priet ; «karasennet eo leur an ti !»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...