Devri

Recherche 'li...' : 573 mots trouvés

Page 1 : de li (1) à liboudenn (50) :
  • li
    li

    m. Lie.

    (1499) Ca 125a. Ly guin. g. lie de vin. ●(1633) Nom 65b. Amurca, sanies oleæ : lie d'huile : an ly ves an eaul. ●Fex, sanies, crassamen, crassamentum : lie, fondrille, bourbe, limon : ly, an fancq, an crass. ●Fex vini vsta, tartarum : lie de vin : ly guin.

    (1659) SCger 73b. lie, tr. «li.» ●(1732) GReg 573b. Lie, la partie crasse d'une liqueur, tr. «Ly. van[netois] ly.» ●Lie de vin, de cidre, de biere, &c., tr. «Ly guïn, ly zystr, ly byèr &c.»

    (1907) BSPD II 108. èl ma tiskoè a zianvéz bout a li er bobl.

  • liac'h
    liac'h

    f. (préhistoire) Monument mégalitique.

    (1752) PEll 534. Liac'h, & liah, Plur. Liac'hou, & Liahou (…) M. Roussel croyoit que ce n'étoit que certaines pierres brutes, posée les unes sur les autres, en forme de petites loges : et que c'étoient des temples d'idolâtres. Il remarque encore que l'on dit communément Liac'h-ven, & au plur. liac'hou-ven.

    (1876) TDE.BF 386a. Lac'h, s. m. Et aussi lec'h. D'après Le Pelletier, on appelle ainsi une grosse pierre plate et élevée de terre sous laquelle on peut se mettre à l'abri. ●401a. Liac'h, s. m. (anc.), tr. «Sorte de dolmen, monument druidique. Ce mot paraît être le même que les mots anciens leac'h, lec'h, lleud»

    (1927) GERI.Ern 351. liac'h f., tr. «Monument mégalithique.»

  • liac'hven
    liac'hven

    f. (préhistoire) Monument mégalithique.

    (1752) PEll 534. Liac'h, & liah, Plur. Liac'hou, & Liahou (…) M. Roussel croyoit que ce n'étoit que certaines pierres brutes, posée les unes sur les autres, en forme de petites loges : et que c'étoient des temples d'idolâtres. Il remarque encore que l'on dit communément Liac'h-ven, & au plur. liac'hou-ven.

    (1927) GERI.Ern 351. liac'hven f., tr. «Monument mégalithique.»

  • liamm
    liamm

    m./f. –où, liemmen

    I.

    (1) Lien.

    (14--) N 1895. Mo digacc dam liam, tr. «Je les amènes dans mes liens.»

    (1659) SCger 73b. lien, tr. «liam.» ●157a. liam, tr. «lien.» ●(1732) GReg 573b. Lien de gerbes de bled, de bottes de foin, tr. «lyamm. p. ou.» ●(1752) PEll 534. Liam, Lien, attache.

    (1857) GUG 154. Pe dorrou liameu m'inean. ●(1876) TDE.BF 401a. Liamm, s. m., tr. «Lien, lacet, cordon ; pl. ou.» ●(18--) SAQ I 116. an teir liam.

    (1942) FHAB Gwengolo/Here 199a. kaer ho pefe starda al liemmen diou ha teir gwech.

    (2) Liamm ar c'havell : lien du berceau.

    (1499) Ca 17a. [bandenn] g. lien large pour lier enfans. b. liam an cauell. ●190b. [stol] Jdem hec instita / te. ou cest britanice liam an cauell.

    II. sens fig.

    (1) Lien.

    (1821) SST 60. er liam ha freh a hou haranté. ●(1856) GOB 107. Pe vou achiue me ferhindèd, / Ha liameu me horv torret, / Galhuet m'inean d'er gloér ha joé / E hoès d'emb preparet én né.

    (1921) BUFA 197. rak men des plijet get Doué laret d'ein é vou torret me liameu aben deu vlé.

    (2) Liamm(où) ar marv =

    (1855) BDE 294. draillet e huès liameu er marhue.

    (1906) MSTR 39. Ene va mam me ziframmo / Euz liam ar maro. ●(1932) GUTO 4. goaskeu en ihuern e zo deit arnonn aveit men groñnein, ha dalhet onn barh liammeu er marù !

    ►absol.

    (1792) HS 217. Sant Pierre él Liammeu.

    (3) Bout el liammoù : être dans les liens (= être à l'agonie).

    (1839) BEScrom 55. En eil lihér e scrihuas dehou, a pe oé él liameu, hag e zou sellet èl testamant en Apostol bras-cé, é remerquér santimanteu ur galon, læn a garanté aveit ur mab muyan-câret. ●218. Er Sant-men él liameu e ziscoas é gùirionné bout Roué.

    (4) Sujétion.

    (1557) B I 26. me lacay plen pep heny / Em damani hac em liam, tr. «je mettrai chacun entièrement sous ma domination et dans mes liens.» ●(1580) G 80. e noz deduy na ho lyam, tr. «Dans votre affection ni en votre sujétion.»

  • liamm-loer
    liamm-loer

    m. (habillement) Jarretière.

    (1752) PEll 534. Liam loezr, jarretiere, mot à mot, ligature des bas de chausses.

  • liammadur
    liammadur

    m. Liure.

    (1914) DFBP 199b. liure, tr. «Liammadur

  • liammañ / liammiñ
    liammañ / liammiñ

    v. tr. d.

    (1) Attacher, ligoter, lier.

    (1659) SCger 62a. garotter, tr. «liama.» ●157a. liama, tr. «lier.» ●(1732) GReg 574a. Lier, attacher avec un lien, tr. «lyamma. pr. lyammet. Van[netois] lyammeiñ. pr. et.» ●(1752) PEll 534. Liama, Lier, attacher. ●(1792) CAg 56. lyamein lucifere.

    (1849) LLB 965-968. Lod (…) / hel liam ged ozill. ●(1862) JKS.lam 511. Liammit he zaouarn hag he dreid d'ezhan. ●(1870) FHB 301/316b. va liama a rejont gant chadennou. ●(1878) EKG II 19. liammit he zaouarn d'ezhan adren he gein. ●79. Liamma he daouarn da eur vaouez !

    (1929) FHAB Genver 31. Liamma a reas dezi he daouarn, hag he zreid.

    (2) Lier (une gerbe).

    (1906) KPSA 19. liamma ar stuc'hennou-ze.

    (3) Cercler (des barriques).

    (c.1718) CHal.ms iii. relier des barriques, tr. «liamein barriqueu.»

    (4) Relier (des livres).

    (c.1718) CHal.ms iii. relier des liures, tr. «liamein leureu, reliein'.»

    (5) Liaisonner, lier (des pierres entre elles à l'aide de mortier).

    (1855) BDE 472-473. er maïn bihue-cé e zou laquet d'hi batissein, ha liamet mat an eil doh éguilé, int e gompose el leinien.

  • liammer .1
    liammer .1

    m. –ion Relieur.

    (c.1718) CHal.ms iii. relieur de liures, tr. «liamour leureu.»

  • liammer .2
    liammer .2

    m. –ion (chasse) Limier.

    (1876) TDE.BF 401a. Liamer, s. m., tr. «Limier, gros chien de chasse ; pl. ien

  • liammerez
    liammerez

    m. –ioù (agriculture) Lieuse.

    (1906) BOBL 21 juillet 96/3e. e kalz a lec'hiou, e weler breman en Breiz mederezed, liammerezed.

  • liammerezh
    liammerezh

    m. Action de relier.

    (c.1718) CHal.ms iii. relieure, tr. «liamereh

  • liammet
    liammet

    adj. Lié.

    (1843) LZBg 1 blezad-2l lodenn 138. tud bihue, treid ha deourn liammet.

    (1904) ARPA 228. he dreid hag he zaouarn liammet gant lurellou.

  • liañs
    liañs

    s. Alliance.

    (1557) B I 311. Vn sapiancc, un liancc net, tr. «une seule sagesse, une seule unité.»

  • liant
    liant

    adj.

    I. Attr./Épith.

    A. (en plt de qqc.)

    (1) Flexible, souple.

    (1744) L'Arm 159b. Flexible, tr. «Liantt.» ●217a. Liant, tr. «Æss de bléguein : Liantt

    (c.1897) GUN.dihu 146/316. Hag er holon gouiùet, deit de vout liantoh, / Ne hachou ket kement édan taul er freilleu.

    (1907) VBFV.bf 47b. liant, adj., tr. «flexible.» ●(1929) DIHU 221/357. ur vah liant koed pé haleg, hemb skod na kam.

    (2) (musique) Délié.

    (1891) CLM 94. Ar un ton liant é ma er huerzen.

    (1905) DIHU 5/91. Er sonnen e saù, liant ha menut a douligeu er lévrien.

    B. (en plt de qqn, d'un animal)

    (1) Souple, agile, délié.

    (1907) VBFV.bf 47b. liant, adj., tr. «agile.» ●(1913) VROJ Gwengolo 159. un hibél hag e zou ker liant a vihan. ●(1924) NOLU 6. ur jaù du, pannek ha liant. ●(1940) DIHU 346/51. «Bugul, ha liant é hou tiùhar ? / – O, ia, po ! Eit obér petra ? ●(1967) LIMO 08 octobre. Er lon-sé en des tennet spi er ré goh én arben bout liant ha braù de uélet.

    (2) Léger, rapide.

    (1939) RIBA 37. Liantoh e vein de redek dohoh. ●122. Soñnet demb de zansal, d'obér un héj d'hur horveu ; liantoh e vo hon diùhar.

    II. [empl. comme subst. par ellipse ; pas de plur.] Personne, animal léger, rapide.

    (1939) RIBA 37. n'en des ket ul liant ne gav liantoh egeton. ●43. Perak eùé ul liant ne gavehè ket ean ur uéh, ar é hent, ul liantoc'h egeton ?

    III. Adv.

    (1) D'un pas léger, agile.

    (1907) VBFV.bf 47b. liant, adv., tr. «agilement.» ●(1931) GUBI 17. Avèl ur plah iouank kerhet e hré liant. ●67. me grollé ker liant.

    (2) Rapidement.

    (1895) FOV 238. Ha lian é tischèn d'é zeurel get Bijou, tr. «et promptement il descend la donner à Bijou.»

    (1931) GUBI 15. D'er gér bremen é ha liant, / Tauleu bah ar é gein !

    (3) (Fonctionner) sans accroc.

    (1922) EOVD 279. Lakeit vé ivl get rodeu en horloj eit ma kerhou liant. ●(1942) DHKN 88. Ne vehè ket erhat, emé nezé timat, ur hadour bras ha koant, en ur seùel liant, ma vo Clet é e lodenno didan hor sel, hoh Mac Dâthô.

    IV. Liant evel ur c'had : voir gad.

  • liantaat
    liantaat

    v. int. (en plt de qqn) Devenir plus souple, plus agile.

    (1932) BRTG 43. Un tammig rèu e zo bet doh er mitin ; un tammig é ma baùet mem bizied. Doh groéz en tan e teliant liantat béañnoh eget ér méz.

  • liantiz
    liantiz

    f. Souplesse, agilité, rapidité.

    (1922) EOVD 10. a gauz d'où liantiz ha d'où nerh. ●(1939) RIBA 36. Guél é genein me liantiz (…) get me liantiz é tan de ben.

  • liard
    liard

    m. –ed, –où Liard.

    I.

    (1633) Nom 208b. Semissis, semis : demy souls : vn anter guennec, daou liard. ●Quadrans, antea triuncis, teruncius : vn liart : vr liard.

    (1659) SCger 73a. liard, tr. «liard, p. det.» ●(1732) GReg 572a. Liard, monnoïe, tr. «Lyard. p. lyarded, lyardou.» ●Deux liard, tr. «Daou lyard.» ●(1790) MG 159. dispignét ul liard.

    (1838) CGK 5. fouedta e liardigou. ●(1867) FHB 122/143a. n'en deus ket gounezet eul liard hirio, al lastezen ! ●(1888) SBI II 14. dinered, liarded, tr. «des deniers, des liards.» ●(18--) GBI I 116. Pa n'am euz gwelet biskoas liard euz an nez-he, tr. « Puisque je n'ai jamais vu un liard de son argent.»

    (1909) HBAL 5-6. Nag a liardou a jomo ganeomp da ziloueda... ●(1911) SKRS II 37. Ne jom ket eul liard etre va douarn (lire : daouarn).

    II. Na dalvezout ul liard toull : ne rien valoir, n’avoir aucune valeur.

    (1877) FHB (3e série) 25/206a (L) *Torr-e-Benn. Tud ha ne garont ket Doue ne dalont ket eul liard toul evidon-me.

    (1959) MVGK 37 P.-J. Helias. Eviti, Loeiz Kerhor ne dalvez ket eul liard toull.

  • liardad
    liardad

    m. –où Pour un liard de.

    (c.1718) CHal.ms ii. pour ul liart de pain, tr. «ul liardat bara.»

    (18--) SBI I 120. Me garje cât deuz anezhan / Daou liarded da brenan, tr. «Moi je voudrais en avoir / A acheter pour deux liards.»

    ►sens fig.

    (1927) KANNkerzevod 10/9. eun (lire : eul) liardad spered. ●(1935) BREI 413/1c. daou liardad poan. ●(1972) SKVT I 137. N'oa ket ul liardad «fisel» en e gorf.

  • liardañ
    liardañ

    v. tr. i. pop. Liardañ ouzh : lésiner sur.

    (1931) VALL 423a. Lésiner, tr. «liarda pop. (sur ouz).»

  • liarder
    liarder

    m. –ion pop. Lésineur.

    (1931) VALL 423a. qui lésine, tr. «liarder pop.»

  • liarderezh
    liarderezh

    m. pop. Lésinerie.

    (1931) VALL 423a. Lésinerie, tr. «liarderez pop.»

  • liasenn
    liasenn

    f. –où

    (1) Blague à tabac.

    (1876) TDE.BF 401a. Liasenn, s. f., tr. «Sac ou blague à tabac des fumeurs ; pl. ou.» ●(1877) FHB (3e série) 13/98b. ne oue ket gourd da zigeri he liassen ; setu carget ar c'herniel.

    (2) Bourse.

    (1909) FHAB Mezheven 183. set' aze ar c'hant lur gant da liasen. ●(1920) FHAB Mezheven 369. kousket he devoa ker d'am liasen.

  • liasennad
    liasennad

    f. –où Contenu d'une blague à tabac.

    (1857) CBF 40. peb a liasennad butun, tr. «à chacun une blague de tabac.» ●(1876) TDE.BF 401a. Liasennad, s. f., tr. «Une blague pleine ou remplie de tabac à fumer. Eul liasennad butun.»

  • liban
    liban

    adj. = (?).

    (1847) MDM 192. ann usuillerien liban-ze.

  • libell
    libell

    m. –où

    (1) Petit livre.

    (1499) Ca 125a. Libell. g. libelle. ●(1575) M 7. vn libel an guellhaff, tr. «un petit livre, le meilleur.»

    (2) Libelle, brocard.

    (1633) Nom 1b. brocard, parole ignominieuse : vn libel scandalus.

    (1914) DFBP 197b. libelle, tr. «Libell

    (3) (droit) Congé.

    (1824) BAM 351. Eno eo en deus effacet al libell a yoa en hon enep. ●(1876) TDE.BF 401a. Libell, s. f., tr. «Exploit d'huissier ; pl. ou

    (1942) SAV 23/64. a-barz kas al libell (congé). ●(1955) STBJ 46. dre eul libell kaset eus o ferz. ●224. Libell : paper-urcher da rei urz d'eur merour da guitaat e di pe e atant. ●(1965) LLMM 109/91. reiñ kefridi d'un urcher da c'hourc'hemenn dre libell d'ho mab e ranko heuliañ kement diviz. (...) urzhioù al libell.

  • libellañ
    libellañ

    v. tr. d.

    I. Libeller.

    (1914) DFBP 198a. libeller, tr. «Libella

    II. (droit)

    (1) Libellañ ub. : signifier congé à qqn.

    (1942) SAV 23/63. Lavarout a reas an noter d’ezañ e rankje kas an urcher da libella (signifier congé) ar merour a-raok an termen merket war ar ferm (lizer-feurm).

    (2) Libellañ ub. da : signifier congé à qqn.

    (1955) STBJ 201. ar verourien o cheñch plas, goude beza bet libellet da vont kuit.

  • libeller
    libeller

    m. –ion Libelliste.

    (1914) DFBP 198a. libelliste, tr. «Libeller

  • liberal
    liberal

    adj.

    (1) Libéral.

    (1499) Ca 125b. Liberal. g. idem franc.

    (2) An ardoù liberal : les (sept) arts libéraux.

    (1576) Cath 5. Sanctes Cathell (…) a voe ynstrue[t] ha doctrinet en oll ardou liberal.

  • liberalite
    liberalite

    f. Libéralité.

    (1621) Mc 85. indign do liberalite.

  • liberte
    liberte

    f. –où Liberté.

    (1499) Ca 125b. Liberte vide in franc.

    (1659) SCger 73b. liberte, tr. «liberté.» ●125a. viure a sa guise, tr. «beua en e liberte

    (1838) OVD 157. certæn libertéeu beye. ●(1847) MDM 380. rei d'ezho eul libertez frank goude-ze.

    (1910) MBJL 8. Hadkavet gantan e liberte.

  • libertin .1
    libertin .1

    adj. Libertin.

    (1790) MG 370. Ur voès dirangét, pé ur verh libertin.

    (1838) OVD 251. un dén youanq libertin.

    (1905) KANngalon Ebrel 378. ar manac'h libertin.

  • libertin .2
    libertin .2

    m. –ed Libertin.

    (1621) Mc 100. hentamant a libertinet.

    (1790) MG 168. ha hui e yehai de hum goll é sigur pligein d'ul libertin.

  • libertinaj
    libertinaj

    m. Libertinage.

    (1856) VNA 167-168. Paris (…) est le séjour du libertinage et du luxe, tr. «Paris (…) e zou demeurance el libertinage hac el lux.» ●(1857) HTB 85. dre an diroll hag ar libertinach.

  • libertiniñ
    libertiniñ

    v. intr. Libertiner.

    (1744) L'Arm 453b. Libertiner, tr. «Dirollein : Libèrtinein

  • libidrant
    libidrant

    s. =

    (1952) LLMM 34/44. (Douarnenez) Libidrant : den a zo libr ha drant e deod.

  • libistr .1
    libistr .1

    m.

    (1) Boue.

    (1821) GON 308a. Libistr, s. m., tr. «Crotte, boue.» ●(1876) TDE.BF 401a. Libistr, s. m. C[ornouaille], tr. «Boue, humidité, crotte.»

    (1931) VALL 75a. Boue sale, tr. «libistr m.»

    (2) Enduit.

    (1931) VALL 256a. Enduit, tr. «libistr m.»

    (3) (météorologie) Brouillard.

    (1931) VALL 84a. Brouillard qui rend le sol gras et luisant, tr. «libistr m.»

    (4) Mélange de lait et d’œufs pour les crêpes.

    (c.1900) VALL.treg 370. 1337-5 Libistr, tr. « mélange de lait et d’œufs pour les crêpes (Plounévez-Moëdec). 1339-2 Librist, tr. « mélange de lait et d’œufs pour jeter sur les crêpes et les dorer en cuisant. »

  • libistr .2
    libistr .2

    adj. Gai.

    (c.1900) VALL.treg 370. 1339-3 Librist, tr. « gai (Biler). »

  • libistrad
    libistrad

    m. pejo. Mélange d’ingrédients alimentaires.

    (1954) VAZA 168. un tamm harink dindan ul libistrad keuz c’hwerv awalc’h.

  • libistrañ
    libistrañ

    v. tr. d.

    (1) Salir, souiller, barbouiller.

    (1931) VALL 75a. salir de boue, tr. «libistra.» ●173b. Crotter, tr. «libistra.» ●(1935) BREI 428/3b. libistra leurenn e di gant koc'h-saout. ●(1935) BREI 431/3a. libistra e zoubier gant soubenn hag all. ●(1962) TDBP II 317. Eur marmouz bennag e-nevoa libistret ar prenest a goh-saout, tr. «quelque galopin avait enduit (ou : barbouillé) la fenêtre de bouse de vache.»

    (2) Enduire.

    (1931) VALL 255b. Enduire, tr. «libistra

    (3) Libistrañ krampouezh : humecter de lait de vieilles crêpes pour les réchauffer.

    (c.1900) VALL.treg 370. 1337-6 Libistra krampoez, tr. « humecter de lait de vieilles crêpes que l’on met sur la poêle ‘Ar c’hleurc’h’.

    (4) Libistrañ e benn da ub :

    (c.1900) VALL.treg 370. 1337-6 libistran e benn da unan bennag.

  • libistrenn
    libistrenn

    f.

    (1) Boue.

    (1876) TDE.BF 401a. Libistrenn, s. f. C[ornouaille], tr. «Boue, humidité, crotte.»

    (1931) VALL 75a. Boue sale, tr. «libistrenn f.»

    (2) (météorologie) Brouillard.

    (1931) VALL 84a. Brouillard qui rend le sol gras et luisant, tr. «libistrenn f.» ●(1944) DGBD 171. ul libistrenn dizehan.

    (3) Pluie fine.

    (c.1900) VALL.treg 371. libist(r)en, tr. « pluie fine (Even). » ●(1931) VALL 568a. Pluie fine, tr. « libistrenn(-c’hlao). »

    (2021) TREGO 14.01 p. 27c. Une nuée de noms pour le crachin / En breton, on lui attribue une nuée de noms qui varient selon les terroirs, sa nature et ses effets. Il est épais, fin, collant, plus fin que fin… ailhenn, brumenn, c’hwistigenn, fouetijenn, glebiadenn, glizhenn, glizhataj, glizaj, glavizhien, glav munut, glav dous mat, litenn, libistrenn, lugachenn, morlusenn, mouestigenn, reolenn, skaoutrenn, strouejenn.

    (4) péjor. Maquillage.

    (1935) ANTO 15. ar bleud hag al libistr a goare he dioujoskenn.

  • libistrennañ
    libistrennañ

    v. tr. d. Crotter.

    (1931) VALL 173b. Crotter, tr. «libistrenna

  • libistrenneg
    libistrenneg

    m. libistrenneion Personne habituellement crottée.

    (1821) GON 308a. Libistrennek, s. m., tr. «Qui est habituellement crotté, en parlant des personnes. pl. libistrennéien

  • libistrennek
    libistrennek

    adj. Boueux, crotté.

    (1659) SCger 35a. croté, tr. «libistrinec.» ●157a. libistrinec, tr. «crotté.» ●(1732) GReg 237b. Crotté, ée, tr. «libistrinecq.» ●(1752) PEll 534. Libistrenec, Croté, fangeux, souillé, mouillé, humide.

    (1821) GON 308a. Libistrennek, adj., tr. «Qui est habituellement crotté, en parlant des personnes.» ●(1876) TDE.BF 401a. Libistrennek, adj. C[ornouaille], tr. «Qui est crotté, parlant des personnes.»

    (1931) VALL 75a. Boueux, tr. «libistrennek

  • libistret
    libistret

    adj. Couvert de salissure.

    (1902) PIGO I 213. libistret o c'hroc'hen gant ar gwad. ●(1919) BUBR 7/181. eur wiskamant c'hlas libistret a fank. ●(1963) LLMM 99/265. libistred holl gant gwad ha skop.

  • libistrus
    libistrus

    adj.

    (1) Boueux, crotté.

    (1659) SCger 35a. croté, tr. «libistrus.» ●157a. libistrus, tr. «crotté.» ●(1732) GReg 237b. Crotté, ée, tr. «libistrus.» ●(1752) PEll 534. Libistrus, tr. «Croté, fangeux, souillé, mouillé, humide.»

    (1821) GON 308a. Libistrus, adj., tr. «Crotté, boueux, en parlant des chemins.»

    (2) Amzer libistrus : temps humide.

    (1752) PEll 534. Amser libistrus, tr. «saison humide, tems de pluie ou de brouillards.»

  • libonig
    libonig

    voir limonig

  • libontr
    libontr

    m. (ichtyonymie) Tacaud.

    (1752) PEll 534-535. libontr Petit poisson de mer long de 5. ou 6. pouces, de la figure que l'on donne communément au dauphin, ou approchante. Ce nom est en usage sur la côte maritime du Bas-Léon.

    (1927) GERI.Ern 351. libontr m., tr. «Crapaud de mer, poisson.» ●(1931) VALL 724a. Tacaud, tr. «libontr m.»

  • liboud .1
    liboud .1

    coll. (habillement) Linge, change des bébés.

    (1980) LLMM 201/269. Ar gwele-kloz e korn an oaled gant ur bank-tosel hag ur pres bihan war ur penn anezhañ : ur bojañig 'veze graet eus ar pres bihan-se, hennezh oa sañset da lakaat liboud ar babigoù.

  • liboud .2
    liboud .2

    m.

    I.

    (1) Boue détrempée.

    (1927) GERI.Ern 351. liboud m., tr. «boue détrempée, crotte fine.» ●(1931) VALL 75a. menue boue, détrempée, tr. «liboud m.» ●(1932) ALMA 99. El liboud betek ar gouzoug. ●100. e kreiz al liboud hag al lec'hid.

    (2) Brouet clair.

    (1927) GERI.Ern 351. liboud m., tr. «brouet clair.» ●(1931) VALL 84a. brouet clair, tr. «liboud m.»

    (3) Bouillie liquide.

    (1927) GERI.Ern 351. liboud m., tr. «bouillie fine.»

    II. Treiñ e liboud : perdre la tête. Cf. avoir la tête en bouillie.

    (1924) NFLO. Cervelle. ma cervelle se tournera enn qq. ch. de mou, de liquide, tr. Loeiz ar Floc'h «Va spered a droio e liboud, e tanoachou (St Pol et env.) je perdrai la tête.»

  • liboudenn
    liboudenn

    f. –où

    I. (en plt de qqc.)

    (1) Chiffon, guenille.

    (1879) ERNsup 161. liboudenn, f. pl. o, ou, chiffon, guenille, Pleud[aniel], Go[ello].

    (1931) VALL 347a. Guenille, tr. «liboudenn f.»

    (2) Lavette à vaisselle.

    (1907) BOBL 01 juin 140/3b. tremenet al libouden var e fas. ●(1982) PBLS 240. (Sant-Servez-Kallag) liboudenn, tr. «torchon mouillé (pour nettoyer le four chaud).»

    (3) Bourse.

    (17--) FG II 92. dispakit ho libouden. ●130. a bemb deis e ranquen dispak – va libouden.

    II. sens fig. (en plt de qqn)

    (1) Femme mal habillée, sale.

    (1879) ERNsup 161. liboudenn, f. pl. o, ou, femme mal habillée, Trév[érec].

    (1931) VALL 298b. Femme sale, tr. «liboudenn

    (2) Femme débauchée, facile.

    (1803) MQG 9. D'ar femel e lare : strouilhon hac anduillen, / Penn scànv, penn avelet, jacqezen, libouden, / Toull stad ha beg sukret, liperez ar c'hafe, Couillouren iffrontet, catel-glanv didalve. ●(1876) TDE.BF 401a. Liboudenn, s. f., tr. «Fille ou femme coquette en mauvaise part.» ●(1888) SBI II 180. Crampous pardon, liboudenno ; / Da c'houec'h miz goude vent dimêt, / Eur vez ve d'ann hol ho gwelet ! tr. «Les crêpes de pardon, les traînées : / Six mois après leurs noces, / C'est une honte pour tous de les voir !» ●(18--) SBI I 26. Ha calz a liboudenno a oa deut da heul, tr. «Et nombre de ribaudes, venues à sa suite.»

    (1931) VALL 298b. Femme de mauvaise vie, tr. «liboudenn.» ●305a. Fille de mauv[aise] vie, tr. «liboudenn pl. ed.» ●347a. liboudenn f., tr. «au fig. salope.» ●(1970) BHAF 310. Bihannig e oa pa oe laosket e vamm gand e dad, eet da heul eul liboudenn.

    (3) péjor. Femme, épouse.

    (1970) BHAF 87. Me, daonet 'vin, a oa fuloret va liboudenn.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...