Devri

Recherche 'ri...' : 330 mots trouvés

Page 1 : de ri-1 (1) à ribot (50) :
  • Ri
    Ri

    hydronyme Ar Ri : Le Ris (ruisseau et n. de l., Ploaré).

    (1928) FHAB Mae 5/163. Etre mor Douarnenez ha Menez-Hom, traonienn ar Ster hag hini ar Ris, eman ar Porze. ●(1928) FHAB Du/403. a-zioc'h ar ster habask ha skler a ya da en em deurel er mor, en aod ar Riz, etre Ploare ha Kerlaz. ●(1931) FHAB Gouere/249. Edern a dreuzas ar mor gand e c'hoar Genovefa hag a zouaras, er Riz, e kichenik Douarnenez. ●(1932) FHAB Mezeven 6/248. betek Rosmeur hag ar Ris (…) en eun draonienn hag e red enni ar wazenn zour a ya d'en em goll e traez aod ar Ris. ●(1941) SAV 26. Gounit a reas tachenn pelloc’h etrezek Santez-Anna-ar-Palud, Trezmalaouen hag ar Ri, hag e laoskas ar garrek-se a zo bet diskouezet e-pad pell-amzer e Pentraez, e-lec’h ma teue abaded Landevenneg.

  • ri
    ri

    [vbr ri (& élément de NP), vgall ri, virl , gaul -rix, celtib -ŕeś < celt *rīg- < IE *rēg-s de *reg-, cf. lat rēx (GPCY 3065ab, Delamarre 260-261, DGVB 296a)]

    M. Roi.

    (c. 850) MSvbr III (BNF ms latin 10289) f° 150a (DGVB 296a). ri sur « regie » dans « Lucrecius ; caligare oculos, sonere aures regie », tr. « roi ».

  • rial
    rial

    voir real .2

  • rian
    rian

    adj. = (?).

    (1866) FHB 53/6b. en douarou rian ha tuffec.

  • Rianteg
    Rianteg

    n. de l. Riantec.

    (1) Rianteg.

    (1748) CI.pou 87. Riantec.

    (1902) LZBg Mae 103. Rianteg. ●(1905) ALMA 70. Riantec. ●(1905) DIHU 03/53. person Rianteg.(1985-1986) ADEM 99. hag e oa re ahont genimp a Rianteg, hag int a gomze breton.

    (2) Dicton.

    (1902-1905) LARB 174. Ma faut d'oh, kleùet ur son-son / Ar er Bersoñned ag er hanton, // Kani Borleùéné zou minour, / Kani Riantek pesketour.

    (3) (blason populaire) Voir penn-sardin.

  • ribakenniñ
    ribakenniñ

    v. tr. d. Galvauder.

    (1919) DBFVsup 59b. ribakennein, tr. «galvauder.» ●(1927) GERI.Ern 512. ribakennein V[annetais] v. a., tr. «Galvauder.»

  • ribardellat
    ribardellat

    v. tr. d. Culbuter.

    (1969) BAHE 62/11. Al leueoù bihan avat, 'oa mignoned vras din, daoust din da vezañ ribardellet gante a-wechoù.

  • ribardenn
    ribardenn

    f. –où Facétie, conte facétieux.

    (1919) DBFVsup 59b. ribarden, f., tr. «conte facétieux, bourde (Cf. repeten).» ●(1932) BRTG 43. Chetu ur ribarden digoéhet én amzér ne oè ket hoah kollet ou dent d'er iér. ●(1934) BRUS 299. Un conte, tr. «ur ribarden (facétieux) –neu

  • ribardennat
    ribardennat

    v. intr. Dire des facéties.

    (1919) DBFVsup 59b. ribardennat, tr. «dire des facéties.» ●(1934) BRUS 58. Dire (des facéties, des bourdes, des mots pour rire), tr. «ribardennat.» ●(1942) VALLsup 72a. dire des facéties, tr. «ribardennat V[annetais].»

  • ribardenner
    ribardenner

    m. –ion Diseur de facéties.

    (1919) DBFVsup 59b. ribardennour, tr. «farceur.» ●(1934) BRUS 299. Un farceur (diseur de plaisanteries), tr. «ur ribardennour.» ●(1942) VALLsup 72a. celui qui en dit [des facéties], tr. «ribardennour

  • ribardennerezh
    ribardennerezh

    m. Action de dire des facéties.

    (1932) BRTG 82. Er grampoèheréz (…) e droh er ribardennereh.

  • ribardennus
    ribardennus

    adj. Facétieux.

    (1942) VALLsup 72a. Facétieux, tr. «ribardennus

  • ribier
    ribier

    voir rivier

  • ribin
    ribin

    f./m. –où

    I.

    (1) Brèche dans une haie.

    (1732) GReg 116b. Breche, ouverture dans un fossé pour le passage d'une seule bête à la fois, tr. «ribincq. p. ribincqou. ribin. p. ribinou

    (1870) FHB 286/194a. stanca ar ribinou. ●(1894) BUZmornik 122. eur c'houeriad o trouc'ha drez ha spern da stanka eur ribin.

    (1923) KNOL 16. Ar yarig a zifouche deus eur ribin.

    (2) Bord.

    (1868) FHB 186/234a. var ribin an hent az a hirio da Blouider ha da Lesneven. ●235. var hent coz Plouenour-Trez, tre var ribin ar mor. ●(1868) FHB 197/323a. da beuri var ribin an aod.

    (3) Ravin, chemin creux.

    (1872) ROU 99a. Ravin, tr. «Ribin

    II. [en locution]

    (1) Klask e ribinoù : s'en aller, partir, s'esquiver.

    (1872) ROU 99a. Claskit ho ribinou, tr. «Allez-vous en, b[as] L[éon].» ●100a. parlez autrement, ou partez, tr. «senchit ar ger-se, pe glaskit ho ribinou.» ●107b. Et il enfila la venelle S'enfuit, tr. «Ac e clasc e ribinou.» ●(1890) MOA 112b. Allez vous-en ! tr. «Klaskit ho ribinou !»

    (1911) RIBR 164. Pa oe debret koan, ha mall da da bep hini klask e ribinou, an ankou a c'houlennas petra roje evit ober muia plijadur d'ezo. ●(1913) FHAB Ebrel 102. Ar re n'oant ket bet tizet a glaskas o ribinou buhanna ma c'helljont. ●(1931) VALL 256b. Enfiler la venelle, tr. «klask e ribinou

    (2) Mont en e ribin : s'enfuir.

    (1987) DBHB 129. Amzer d'ar zoudard da zond ennañ e-unan, hag ema pep hini ahanom eat en e ribinou.

  • ribin-diribin
    ribin-diribin

    adv. Qui mont et qui descend.

    (1857) CBF 17. kant leo evel-se, ribin-diribin penn da benn, tr. «cent lieues de la sorte, monter et descendre toujours.» ●(1890) MOA 103a. qui a beaucoup de montées et de descentes, tr. «ribin-diribin

  • ribinad
    ribinad

    f./m. –où

    (1) Bout de chemin.

    (1857) CBF 18. Eur gwall ribinad ho pezo da ober c'hoaz, tr. «vous aurez encore un bon bout de chemin à faire.» ●(1890) MOA 148a. Un bon bout de chemin, tr. «eur oall ribinad bale.»

    (2) Quantité de (travail).

    (1890) MOA 148a. Un bout d'ouvrage, tr. «eur ribinad labour.»

  • ribinañ
    ribinañ

    v. tr. d. (en plt de l'eau de ruissellement) Creuser des rigoles dans (le sol).

    (1907) FHAB Here 241. amzer en diche [an dour] d'en em sila a nebeudou en douar eb ribina anezhan.

  • ribiñsadenn
    ribiñsadenn

    f. –où Égratignure.

    (1868) FHB 192/282b. nemet eur ribinsaden bennag dioc'h an hent braz. ●(1869) FHB 252/344a. ober eur ribinsaden en he vourreo. ●(1877) EKG I 125. gouzanvet (…) an holl ribinsadennou-ze.

  • ribiñsat
    ribiñsat

    v. tr. d. Égratigner. cf. kribiñsat

    (1869) FHB 242/261b. cleze ar zacrifis n'en devoa ket c'hoas toullet he ene, pe da viana, n'en devoa great nemet he ribinsat. ●(1877) EKG I 125. e skrabent hag e ribinsent he feskennou d'ezhan beteg ar goad. ●(1878) EKG II 22. meur a veach oa bet ribinset va (dremm) bisaich. ●(1894) BUZmornik 260. he dreid n'oant ket bet ribinset zoken.

    (1915) MMED 148. n'oump ket bet ribinset an disterra. ●424. ribinset eun tamik e vreac'h.

  • ribitailh
    ribitailh

    m. & adv. –où

    I. M.

    (1) Vauriens.

    (1867) FHB 116/92a. pa vezo eat ar ribitail-ma da gousket.

    (1872) GAM 54. N'ho doe ket a boan o reiza ar guchen ribitail en em ruzet er vro.

    (1955) VBRU 133. ur ribitailh hanter-c'houez, ar venec'h dizesk, gant nebeudig a skiant ha marteze c'hoazh nebeutoc'h a feiz. ●(1957) AMAH 96. Hogen, a-drugarez d'ar «marichal» Pilsoudzki ha d'ar ribitailh en-dro dezhañ e oa aet an trec'h gant an Aostrianed.

    (2) Petits enfants, jeunes enfants, gamins.

    (1876) TDE.BF 544a. Ribitaill (les L mouillées), s. m. C. Je ne saurais définir la vraie signification de ce mot. Pebez bañdenn ribitaill ! quelle bande d'enfants !

    (1916) KZVr 189 - 15/10/16. Ribitailh Loeiz [ar Floc'h] a gav d'ezan e teufe ar ger-ze, a vez graet breman eus ar vugale, eus «rebut de taille» hag e vije bet graet da genta eus ar baotred re vihan da veza soudarded. ●(1981) ANTR 170. Tud dimezed, kalz bugalme dezo, re vihan o ziegez evid gelloud gounid diwarnañ bara o ribitaill. ●(1985) AMRZ 53. Ni, ar ribitaill, a vez o c'hoari e lost an ti.

    (3) Ribitailh bugale : bande d'enfants.

    (1876) TDE.BF 544a. Ribitaill bugale, marmaille, bande de marmots.

    (1929) SVBV 131. ribitailhou bugale o c'hoari. ●(1931) VALL 660a. Une ribambelle d'enfants, tr. «eur ribitailh vugale

    II. Adv. A-ribitailhoù : par bandes.

    (1986) PTGN 34. an dridi a zeu, a ribitaillou, da ober kovajou fiez.

  • ribitailhad
    ribitailhad

    s. Bande d'enfants.

    (1973) SKVT II 18. ur ribitailhad pennou touz.

  • ribitailhez
    ribitailhez

    s. Marmaille.

    (1909) KTLR 137. Rak ar ripitaillez-ze, seul-vui ve anezho, seul-vui e ve choa diouto.

  • ribl
    ribl

    m. & prép. –où

    I. M.

    (1) Bord (d'un chemin, d'une rivière, d'un gouffre, etc.).

    (1732) GReg 103b. Bord, extremité d'une chose, tr. «ribl. p. riblou.» ●Sur le bord de l'eau, tr. «var ribl an dour.» ●824a. Je l'ai trouvé sur le rivage, tr. «Cavet am eus-ê èn ribl ar mor.» ●824b. laisser 18. piez sur les bords de la riviere, pour la facilité de la navigation, tr. «lesel distu, ou lesel ê tiryen, trivec'h troatad doüar hed ar riblou eus an rifyer.» ●(1744) L'Arm 33b. Bord de la mer, tr. «Rible ; Rumble. m.»

    (1849) LLB 64. ribl Blanhoeh. ●(1877) FHB (3e série) 20/166b. var ribl eul lounk euzus ! ●(1878) EKG II 9. e ribl ar c'hoajou. ●(1888) SAQ I 34. He guelet a rit [ar japel] diazezet e ribl an aod. ●(1893) IAI 163. var ribl an aod. ●(18--) SAQ I 169. En eur beg douar euz hor bro, e ribl ar mor.

    (1900) MSJO 74. var ribl eur richer. ●(1902) PIGO I 223. ribl an hent bras. ●(1903) MBJJ 42. raz emeint da ribl ar mor. ●276. Klasket 'zo bet war ribl al lagen. ●(1907) PERS 223. var ribl ar gador brezeg. ●(1907) FHAB Gouere 137. Ribl ar mor oa eta glasderet holl gant ar c'hoajou. ●(1912) MMPM 92. var ribl eur poull-tro. ●(1913) AVIE 242. chouket ar ribl en hent. ●(1920) AMJV 96. guez bras hag a c'hell grizienna var ribl ar steriou.

    (2) (en plt de vêtements) =

    (1912) BSAf xxxix 294. Elle [la visachen] se compose de deux parties : le cercle, qui entoure le front et les joues ; puis les deux ailerons, les chinkellou, ou mentonnières. Le bord qui encadre le front, s'appelle le ribl. ●301. le ribl de la visagière.

    II. Prép.

    (1) Le long de.

    (1877) EKG I 23. abiou Pempoull, a ribl ar mor.

    (2) Au niveau de.

    (1870) FHB 286/199a. dont a rea a ribl ar geot hag he ziouaskel a douche oc'h ho blenchou dre ma teue. ●(1889) ISV 421. o vont a ribl an tarziou goloet a eonen.

    (3) Mont a-ribl gant : longer.

    (1880) SAB 170. En eur vont a rib gant Menez Tabor.

  • riblad
    riblad

    m. –où Bord.

    (1744) L'Arm 299a. Prairie, tr. «Rumblatt pradeu hemp clay er-bétt. m.»

    (1895) FOV 259. Pautred riblad er mor.

  • riblaer
    riblaer

    m. –on Celui qui vole un voleur.

    (1732) GReg 564a. Larron d'une chose volée, tr. «Riblaër. p. riblaëron

    (1867) FHB 144/318a. n'oun nag eun tuer nag eur riblaer. ●(1872) ROU 99b. Receleur, tr. «Riblaer.» ●(1889) ISV 306. muioc'h a laeron hag a riblaeron. ●(1896) GMB 570. En pet[it] Trég[uier] riblaër a été transformé en c'houip-laer, qui veut dire «celui qui vole un voleur.»

    (1905) ALLO 76. Pe bremaik me lakai an archer / Da gregi en da jerch, riblaer.

  • riblañ / ribliñ
    riblañ / ribliñ

    v.

    I. V. tr. d.

    (1) (marine) Ranger, longer, côtoyer, serrer.

    (1732) GReg 217b. Costoyer, aller le long d'une côte, d'un rivage, tr. «ribla an aud.» ●Costoyer la rivière, tr. «Ribla ar stær.»

    (1861) JEI 248. er martelot quéah ne helle jamæs riblein en aud.

    (2) Longer, côtoyer.

    (1932) CDFi 12 novembre. ribla moger eur vered. ●(1936) CDFi 4 avril. o ribla eun tornaod.

    (3) Brigander, voler.

    (1732) GReg 282a. Detrousser, voler sur un grand chemin, tr. «Ribla. pr. riblet.» ●414a. Filouter, tr. «ribla. pr. riblet

    (4) Ribler, courir, vagabonder la nuit.

    (1659) SCger 105b. ribler, tr. «ribla.» ●169b. ribla, tr. «ribler.» ●(1732) GReg 225a. Courir la nuir, tr. «ribla. pr. riblet

    (5) = (?) Ne pas aller droit au but dans une explication, louvoyer, biaiser (?).

    (17--) FG II 23. Assa lavar din penaos a ri, étá, enouï a ran out d'ha glevet o ribla.

    II. V. intr. Fuir.

    (1787) PT 39. Ha mé uélas er bobl en ur foul é téhét, / El ma rumbl er dévéd é rauc ur blei.

    III. V. pron. réfl. En em riblañ : s'esquiver.

    (1943) TRHS 37. An dud moarvat o doa gallet en em riplañ holl er-maez.

  • riblenn
    riblenn

    f. –où

    (1) Bande (de tissu, etc.).

    (1931) VALL 56b. Bande ; de toute matière étroite et longue, tr. «riblenn f.»

    (2) Marge d'une page.

    (1941) FHAB Meurzh/Ebrel 30a. Lezit eur riblenn ledan e tu kleiz ar bajenn.

    (3) Trottoir.

    (1955) STBJ 136. kerzis war-zu kêr, penn-da-benn gant riblenn zimant ar ru.

    (4) (habillement) Bordure de vêtement.

    (1889) SFA 6. An dillad braoa ha pinvidika, riblennou aour hag arc'hant enn dro d'ezho.

    (5) (hydrographie) Rive, bord.

    (1913) DIHU 96/278. ar riblenneu en Ellé.

    (6) Parcelle de terre.

    (1960) EVBF I 329. eur riblenn boh, presqu'île de Crozon, une parcelle où la récolte souffre très vite de la sécheresse (poaz, poh, cuit).

  • riblenn-straed
    riblenn-straed

    f. Trottoir.

    (1931) VALL 761a. Trottoir, tr. «riblenn-straed f.» ●(1959) BAHE 18/8. e kavjomp un den war ar riblenn-straed.

  • riblennad
    riblennad

    f. –où Bande (de tissu, etc.).

    (1878) EKG II 107. eur riblennad lian du. ●114. ar riblennad lian-du oc'h ober gouriz d'id.

    (1910) ISBR 2. En Arvor e zou ur riblennad doar e zou tro ha tro de Vreih. ●(1931) VALL 56b. Bande ; de toute matière étroite et longue, tr. «riblennad f.» ●(1942) FHAB Meurzh/Ebrel 150. (Plouarzhel) Sezennet = bara sezennet : graet gant bleud fall, hag a zo ennañ riblennadou toaz kaledet, diamboaz.

  • riblennañ
    riblennañ

    v. tr. d.

    (1) (hydrographie) Borfer, baigner.

    (1931) VALL 54b. Baigner ; borner (mer), tr. «riblenna.» ●la Bretagne est baignée par l'Atlantique et la Manche, tr. «Breiz a zo riblennet gant ar Mor bras ha Mor Breiz-Veur.»

    (2) (imprimerie) Marger.

    (1924) BUBR 43-44/1005. riblenna, tr. «marger.» ●(1931) VALL 450b. Marger, tr. «riblenna

  • ribler
    ribler

    m. –ion

    (1) Riverain.

    (1744) L'Arm 340a. Riverain, tr. «Rimblour.. blerion

    (1907) VBFV.bf 66a. riblour, m. pl. –erion, tr. «riverain.»

    (2) Coureur de nuit.

    (1732) GReg 224b. Coureur de nuit, tr. «Ribler. p. ribléryen

    (3) Brigand, voleur.

    (1530) J p. 117b. Chetu hep nep goap barrabas / Lazr / muntrer / rober / ribler bras, tr. «Voici d'abord Barrabas, voleur, assassin, brigand, malfaiteur insigne.»

    (1732) GReg 414a. Filou, qui vole par adresse, par surprise, tr. «ribler. p. ribléryen

  • riblerez
    riblerez

    f. –ed Coureuse de danses.

    (1732) GReg 243a. Coureuse de danses, tr. «Riblerès. p. ribleresed

  • riblerezh
    riblerezh

    m. Brigandage.

    (1732) GReg 119a. Brigandage, tr. «riblérez.» ●282a. Detrousser, voler sur un grand chemin, tr. «ober riblérez.» ●414a. Filouterie, tr. «riblérez.» ●(17--) FGab 115. poan bras em eus bed / o cridi an seurt ribleres.

  • riblerezh-aodoù
    riblerezh-aodoù

    m. (marine) Cabotage.

    (1931) VALL 88b. Cabotage, tr. «riblerez-aochou m.»

  • riblet
    riblet

    adj. Volé, dérobé.

    (1939) MGGD 7. mall warno holl da strana an arc'hant riblet.

  • ribliñ
    ribliñ

    voir riblañ

  • ribod .1
    ribod .1

    m. –ed

    (1) Concubin.

    (1464) Cms (d’après GMB 575). Ribault ribaud. ●(1499) Ca 176a. Ribaut. g. cest ribault qui va a autruy femme. l. hic ribaldus / di.

    (1732) GReg 192a. Concubinaire, qui entretien une femme pour ses plaisirs deshonnêtes tr. «Ribaud. p. ribauded

    (2) Paillard.

    (14--) Jer.ms 205. Avoultr vyll rybaot lazr / Ac evel se en compsou cazr / Da guyr Impalazr hep azrec, tr. « Vil bâtard, ribaud voleur, / Sont-ce là de belles paroles / (A adresser) à un véritable empereur, sans regret ? » ●207. Rac compsou baut an rybault loux, tr. « Devant les paroles audacieuses du sale ribaud » ●(14--) Jer 441. (a) Her un-rybaöt eu Pylat. (b) Coz rybaöt lazr. (c) Reomp ny un arsaöt d’an rybaötet, tr. « (a) Car Pilate est un ribaud. (b) Vieux ribaud voleur. (c) Menons un assaut contre les ribauds »

    (1907) VBFV.bf 65b. ribaud, m. pl. ed, tr. «homme impudique, paillard.»

  • ribodad
    ribodad

    voir ribotad

  • ribodadenn
    ribodadenn

    voir ribotadenn

  • ribodal
    ribodal

    v. intr. Vivre en concubinage.

    (1732) GReg 191b. Vivre en concubinage, tr. «Ribaudal. pr. ribaudet

  • ribodat
    ribodat

    voir ribotat

  • ribodell .1
    ribodell .1

    f. –ed Femme débauchée.

    (1878) BAY 14. ribaudel, tr. «débauchée.»

  • ribodell .2
    ribodell .2

    f. –où Racontar.

    (1944) DGBD 164. Ribodell hag a lakaas ur c'horfad droug da sevel ennon.

  • ribodenn
    ribodenn

    f. fam. Épouse.

    (1974) SKVT III 75. dav din mont da welet va riboudenn gouzh.

  • riboder
    riboder

    voir riboter

  • riboderezh .1
    riboderezh .1

    m. Concubinage.

    (1732) GReg 191b. Concubinage, état d'un homme & d'une femme qui vivent ensemble comme s'ils étoient mariez, tr. «Ribaudêrez

  • riboderezh .2
    riboderezh .2

    voir riboterezh

  • ribodez
    ribodez

    f. –ed Ribaude.

    (1499) Ca 176a. Ribaudes. g. ribaulde folle femme / ou concubine.

    (1732) GReg 192a. Concubine, tr. «Ribaudès. p. ribaudesed

  • ribod / ribot .2
    ribod / ribot .2

    m.

    I.

    A.

    (1) Baratte.

    (1499) Ca 176a. Ribot. g. idem. l. hec irina. e.

    (1744) L'Arm 26a. Baratte, tr. «Ribotte.. eu. m.»

    (1857) CBF 103. Ribot, m., tr. «Baratte à beurre.» ●(1883) MIL 187. ha pedomp sant Herbot da rei deomp aman leis ar ribot.

    (1907) VBFV.bf 66a. ribot, m. pl. eu, tr. «baratte.» ●(1934) BRUS 272. Une baratte, tr. «ur ribot –eu.» ●(1925) FHAB Ebrel 137. e lakeat (lire : lakeot) ho ribot war an oaled e-tal ar regedenn.

    (2) Laezh-ribod : lait ribot.

    (1633) Nom 65a. Lac serosum, agitatu: laict beuré : læz ribot, læz amannennet.

    (1732) GReg 73a. Babeurre, lait de beurre, tr. «Leaz-ribod. Van[netois] léah ribaud.» ●(1744) L'Arm 23b. Babeure, tr. «Leah-ribott. m.»

    (1907) VBFV.fb 9a. babeurre, tr. «leah-ribot.» ●(1910) EGBT 172a. lêz ribot, tr. «babeurre.» ●(1996) VEXE 225. Le lêz ribot est le lait qui reste dans la baratte, quand le beurre s'est formé.

    (3) Pod-ribod : baratte.

    (1744) L'Arm 26a. Baratte, tr. «Poribott.. eu. m.»

    (4) Barazh-ribod : baratte.

    (1907) BOBL 08 juin 141/2f. plas d'an digwanerez (lire : digwavenerez) baraz-ribod, podou hag all.

    (5) Bazh-ribod : bâton à baratter, baraton.

    (1904) DBFV 16a. bah ribot, tr. «batte à beurre.» ●(1910) YPAG 1. e klever ar vaz-ribot o vont endro. ●(1941) DIHU 361/289. ar hou pah-ribot.

    B. plais. Tog ribod : chapeau haut de forme.

    (1956) LLMM 55/13. ul livitenn lost-pik hag un tok-ribot.

    II.

    (1) (architecture) =

    (1924) FHAB Eost 315. Aman e vez graet c'hoaz teol da lakaat war binenn-gein (lire : linenn-gein) an toennou ha ribotou da lakaat war ar siminaliou.

    (2) (botanique) Bleuñv-ribod : jonquilles.

    (1959) BRUD 7/22. toulladou bleuñ-ribot. ●25. Bleuñ-ribod. – Foeon.

    III.

    (1) Bezañ ivantet meskañ ar ribot : avoir inventé la poudre.

    (1872) DJL 14 (K) J. ar Born. Jakez zo fier ive, evel pa n'effe ivantet meska ar ribot.

    (2) Bezañ bet ganet, savet er ribot : être un peu idiot.

    (1976) KOYO 33 (T) J. Philippe. Ur vad a vicher ! Med n'eo ket red bezañ ganet er ribod, rag labour 'zo ! ●(1987) BAPR 44 (T). Ma n’eo ket red bezañ savet en eur ribot !

    (3) Genaoueg evel ur ribot : très bête.

    (1962) TDBP Ia 43 (T). Ar paotr a zo genaoueg evel eur ribot, tr. J. Gros «ce garçon-là est bête comme une baratte (comme une oie).»

  • ribot
    ribot

    voir ribod .2

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...