Devri

Recherche 'se...' : 512 mots trouvés

Page 1 : de se-1 (1) à sec_hedus (50) :
  • se .1
    se .1

    adv.

    (1) Adv. Voilà.

    ●(c.1680) NG 811. Mar e hes nan, chedit aeret. ●(1790) MG 330. Chai el léh é péhani é teliehès bout. ●331. chai amen ur gouron.

    ●(1841) IDH 303. ha ché-té a houdé é reposein étré hé divréh. ●(1849) LLB 302. Ché mé touchand kand vlai. ●(1844) LZBg 2l blezad-2l lodenn 36. Hama, chei é mên é on guet-n-id. ●(1895) FOV 242. Houp ! chè éan ar nehou !... ●266. Kentéh ché er Gascon / E huchal ar Gristol. ●(1895) DES 23. Chê me pel doh en tan milen ! tr. « Me voici loin des feux blonds »

    ●(1915) LIKA 6. (Groe) Che ma-d-omb miz-so kazimant ér gérig-man.

    (2) =

    ●(1930) DIHU 231/141. Met chistr ha chistr e vè : kavet e vè hani huek – deurennad anehon eit diù ; hani «chasse-cousin» e vè groeit a vehè un tasad genein bremen, m'er lipehè d'oh chè. ●(1933) DIHU 262/247. un tammig begek chè !

    (3) =

    ●(1856) GRD 81. ché, ô me inean ! labour ha béhèd. (…) ché er péh en dès groeit men deourn.

    ●(1904) DBFV 36b. ché ! interj. et adv., tr. «tiens ! voici voilà, (en tutoyant).»

  • se .2
    se .2

    interj. =

    ●(1982) MABL I 39. (Lesneven) Ni 'welemp netra bet ahont, se !

  • se .3
    se .3

    part. seoù cf. sen

    I. Part. démonstr.

    A.

    (1) -Là.

    ●(c. 1501) Donoet 17-3. hac ehel dilesel an lizeren se, tr. « et peut délaisser cette lettre-là » ●(1530) Pm 43. En cite se, tr. «En cette cité.» ●(1575) M 1905. En dez se, tr. «En ce jour.» ●(1612) Cnf 39a. an sceurt tut-sé.

    ●(c.1680) NG 161. Nep a vezo en deueh-se.

    (3) Ça, cela.

    ●(1530) Pm 16. Ma mam benniguet credet se / Me hoz seruigo se so dle, tr. «Ma mère bénie, croyez-le, / Je vous servirai, c'est un dû.» ●(1557) B I 58. Rac honn dale en se ne falhe quet, tr. «car il ne faudrait pas que cela nous retardât. ●(1575) M 1876. me cret se, tr. «je le crois.» ●2789. Hep à se bczout (lire : bezout) en doutanç, tr. «Sans en être en embarras.» ●(1580) G 534. Loth santel a guelas hac a ententas se, tr. «Le saint Loth vit et comprit cela.»

    ●(17--) EN 306. ne lered gir a se, tr. «ne dites mot de cela.»

    ●(1829) HBM 4. me garfe a greiz va c'halon beza dija quittes a se.

    B. [au plur.] Seoù.

    (1) Ar re-seoù : ceux-là.

    ●(1893) IAI 32. sant Yan hag ar re-ziou.

    ●(1909) FHAB Meurzh 92. lezet ar reziou d'ober o zreuz o-unan. (...) ne gouezo ket ar reziou varnomp evit hor flastra. ●(1910) MBJL 66. Hag an dud eta ? Ar re-zeo a zo reo !

    (2) Ar seurt-seoù : ceux-là.

    ●(1959) BRUD 7/19. Plijadur e vez o weled ar seursiou-ze beb an amzer.

    (3) War an tu-seoù : dans ces contrées.

    ●(1910) FHAB Meurzh 79. eun niver bras a geriadennou all var an tuzeou-ze.

    (4) En hon tu-seoù : dans nos contrées.

    ●(1911) KANNgwital 105/57. En hon tuzeou, ar beleg he unan a lavar epken ar goulen diveza.

    II. [après un comparatif]

    (1) A-se : d'autant plus.

    ●(1612) Cnf 19a. an pechet so greffussoch à sé.●(1633) Nom 185a. Amentum : le lien d'vn dard : an herè á staguer ouz vn dart euit ez strincquaff pelloch á sè.

    ●(1894) BUZmornik 227. evit kaout ann tu d'ho zrec'hi aesoc'h a ze.

    (2) Gwazh a-se : tant pis.

    ●(1900) MSJO 24. va zud a vo kounnar ennho : goas a ze. ●(1902) PIGO I 27. ha gwaz a ze ma na gavomp ti ebed ! ●(1907) PERS 306. goaz a ze evit ar re n'her gouient ket. ●(1911) BUAZperrot 20. Goaz a ze d'ezan ma ya da goll. ●(1921) PGAZ 61. goaz a-ze d'ar gerent o dezo great fall o dever. ●(1929) FHAB Genver 14. gwas-a-se d'al lestr paour a en em gav, dre eno.

    (3) Gwell a-se : d'autant mieux.

    ●(1612) Cnf 14b. eguit ma gallo guell à se an pœnitant en em prepariff da confes è pechedou.

    (4) Gwell a-se : tant mieux.

    ●(1876) TDE.BF 266a. Gwell a-ze, adv., tr. «Tant mieux. Gwell a-ze d'e-hoc'h, tant mieux pour vous.»

    ●(1911) BUAZperrot 71. ma vevont mat, gwell a ze.

    III. [après un équatif] Que ça.

    ●(1580) G 745-746. Ez coezhe dymp goall evalse / varnomp en Ys quen gardys se, tr. «Que le malheur nous tombera ainsi, / Sur nous à Is si durement ?»

    IV. [en locution]

    (1) War se : sur ce.

    ●(1530) J p. 96a. Chede oar se da recreancc, tr. «Voici ta consolatrice.»

    (2) N'eo ket se eo se : c'est pas le tout.

    ●(1908) PIGO II 96. N'eo ket ze eo ze. ●(1935) ANTO 137. Met n'eo ket se eo ze…

  • sebailh
    sebailh

    s. (pêche) =

    ●(1924) DIHU 159/131. (Groe) el linen-véz, er plom, er sebaill, er benom bihan, er benom bras tr. «hanùeu linen aveit er jermon.» Dastumet get J.P. Kalloh 1913. ●(1925) DIHU 167/281. er sebei.

  • Sebastian
    Sebastian

    n. pr. Sébastien.

    ●(1499) Ca 183a. Sebastien. g. idem.

    ●(1911) BUAZperrot 54. Sebastian a reas ar rins varnezo.

  • sebed-
    sebed-

    voir sebez-

  • sebeliadur
    sebeliadur

    m. –ioù Ensevelissement, enterrement.

    ●(1931) VALL 260b. Ensevelissement, tr. «sebeliadur m.» ●(1963) BAHE 35/1. ambrougadegoù-kañv e sebeliadur.

  • sebeliañ
    sebeliañ

    v. tr. d.

    (1) Ensevelir.

    ●(1456) Credo 8-10. Hac agouz avas passion dedan pilat / crucifiet dan marue quenbuan voe / laquet ha goudese sepeliet, tr. «Et a souffert (la) passion, / crucifié sous Pilate ; / aussitôt il fut mis à mort / et ensuite enseveli.» ●(1499) Ca 183a. Sebeliaff. g. enseuelir. ●(1576) Cath p. 22. he corph a voue sebeyet gand porphirius, tr. «Son corps fut enseveli par Porphyre.» ●me a meux sebeliet corff an roanes, tr. «C'est moi qui ai enseveli le coprs de la reine.» ●31. hac eno en sebellysont, tr. «et là ils l'ensevelirent.» ●(1612) Cnf 10b. da vezaff sebellyet ha bezhet en douar benniguet. ●63b. Sebelyaff, hac enteriff an ré maru.

    ●(1659) SCger 51b. enseuelir, tr. «sebelia.» ●171a. sebelia, tr. «enseuelir.» ●(1689) DOctrinal 201. hac an Habitantet à Occismor à allegué penaos ezoa bet ho Escop, ha dre se ezoa ræsonabl evise sebeliet en é Ilis Cathedral. ●(1732) GReg 349b. Ensevelir, enveloper un corps mort dans un drap, tr. «Sebelya. pr. sebelyet.»

    ●(1864) SMM 21. te pehini a sebeil ar vrezelecaerien. ●(1894) BUZmornik 268. Ar re-ma ho sebeliaz enn ho zi hag ho enterraz goudeze gant kalz a henor.

    ●(1907) AVKA 314. hag en sebelijont gan kalz c'houez vad.

    (2) =

    ●(1867) FHB 121/132b. ann Aotrou ho zebeliaz e kreiz ar gouagou.

  • sebelier
    sebelier

    m. –ion Ensevelisseur.

    ●(1914) DFBP 120a. ensevelisseur, tr. «Sebelier.»

  • sebeliet
    sebeliet

    adj. Enseveli.

    ●(1499) Ca 183a. g. enseueliz. b. sebelyet.

  • sebelinez
    sebelinez

    s. (zoologie) Zibeline.

    ●(14--) Jer.ms 328. Tregont feuzr fyn sebelines, tr. «Trente fourrures fines de zibeline.»

  • seber
    seber

    voir seder

  • sebez
    sebez

    m. Étonnement, surprise.

    ●(1931) VALL 277a-b. Étonnement, tr. «sebez (et surprise).» ●719b. surprise vive, tr. «sebez.»

  • sebezadur
    sebezadur

    m. –ioù

    (1) Éblouissement, étourdissement.

    ●(1732) GReg 312b. Ebloüissement, étourdissement, trouble du cerveau, & des nerfs causé par les vapeurs, tr. «sebezadur.» ●688a. Pamoison, tr. «Sebezadur.»

    (2) Vive surprise.

    ●(1931) VALL 719b. surprise vive, tr. «sebezadur.»

  • sebezadurezh
    sebezadurezh

    f. –ioù Éblouissement, étourdissement.

    ●(1732) GReg 312b. Ebloüissement, étourdissement, trouble du cerveau, & des nerfs causé par les vapeurs, tr. «sebezadurez.»

  • sebezamant
    sebezamant

    m. –où Éblouissement, étourdissement.

    ●(1732) GReg 312b. Ebloüissement, étourdissement, trouble du cerveau, & des nerfs causé par les vapeurs, tr. «sebezamand. p. sebezamanchou.»

  • sebezañ / sebeziñ
    sebezañ / sebeziñ

    v.

    I. V. tr. d.

    (1) Éblouir, étourdir.

    ●(1732) GReg 312b. Ebloüir, étourdir, causer une émotion dans la vuë, & dans le cerveau qui les empêche de faire bien leurs fonctions, tr. «Sebeza. pr. sebezet.»

    (2) Étonner.

    ●(1878) EKG II 143. brud emgann Kergidu en doa sebezet ar vro.

    ●(1902) MBKJ 182. sebeza, saouzani ar bed. ●(1907) PERS 133. Ne glask ket sebezi an dud gant komzou kaër ha flour.

    II. V. intr.

    (1) Défaillir.

    ●(1732) GReg 254b. Tomber en défaillance, en pamoison, tr. «sebeza. pr. sebezet.» ●688b. Pamer, défaillir, tr. «Sebeza. (Leon.) pr. sebezet.»

    (2) S'émerveiller.

    ●(1905) LZBl Mae 125. a lakâ hon daoulagad da zebezi, hag hor c'halon da zridal. ●(1911) BUAZperrot 212. evit ober d'am spered sebezi.

  • sebezenn
    sebezenn

    f. Surprise, étonnement.

    ●(1931) GWAL 136-137/430. (kornbro Perroz, Treger-Vras) Sebedenn : souez, sebezenn (gg.). ●(1955) STBJ 137. Eun tamm sebezenn he devoe o kavout ar fleiser er gambr.

  • sebezenniñ
    sebezenniñ

    v. tr. d. Surprendre, étonner.

    ●(1931) GWAL 136-137/431. (kornbro Perroz, Treger-Vras) Sebedenni : soueza, sebezi.

  • sebezet
    sebezet

    adj.

    (1) Étonné.

    ●(1859) MMN 31. e zoan evel sebéizet. ●(1869) BSGc 15. an oll a choume evel sebeizet.

    ●(1907) PERS 290. An oll a oa sebezet. ●(1910) MBJL 193. ar zellerien sebezet.

    (2) Saisi (de frayeur).

    ●(1889) ISV 368. ma clevjont skei goustadik var an or. Kerkent e chomjont evel tud sebezet.

    ●(1903) MBJJ 350. sebezet gant trouz eun tenn-kanol.

    (3) Chom sebezet : être stupéfait.

    ●(1902) PIGO I 25. E vreur a chomaz sebezet o klevet anean. ●(1911) SKRS II 52. hi a jomas sebezet hag a oue nec'het o velet anezhan an dour en he zaoulagad.

  • sebezus
    sebezus

    adj. Étonnant.

    ●(1911) BUAZperrot 599. Sebezus eo an emmell a gemeras hag ar boan a c'houzanvas o kas ar skoliou-ze en dro. ●(1950) KBSA 5. koñchennou sebezus hag a lakae va c'halon a vugel (…) da sabatui gant ar souez.

  • seblañs
    seblañs

    f. Ober seblañs : faire semblant.

    ●(1818) HJC 356. ac e rai seblance à in adoreign. ●375. Jésus e ras seblance à glasque onet pèloh.

  • seblant
    seblant

    m. & adv. –où

    I. M.

    (1) Signe précurseur.

    ●(1849) LLB 421-424. Er seblant e zou braw, neoah n'hum fiet ket, / Mez pedet a galon er mestr a ol er bed / De skuil ar hou parkeu er glaw hag er hloehen, / De zigas amzer kloar, de belat er vrumen.

    ●(1932) DIHU 257/173. seblant a hadereh hag a amzér gaer.

    (2) Trace, signe.

    ●(1787) BI 43. ean ë-ya queü abarh emb cavoüet enn disterran seblantt à zeure.

    ●(1925) SFKH 21. er bosér ne huél seblant erbet ag er lé. ●(1939) RIBA 103. Ne uélè ket forh a seblant de vourusted ar é hent.

    (3) Aspect, apparence.

    ●(1849) LLB 2035. É dan seblant un den.

    ●(1907) AVKA 87. Seblant denved ho deus, deoc'h da welet ; med en gwirione bleizi haloupet nan int ken. ●(1913) AVIE 261. ne sellet ket doh seblant en dud, mes hui e zisk er guir hent e gas de Zoé. ●(1924) SBED 55. Én avalen ne vou ket seblant bleu. ●(1966) BREZ juin 105/8d. ne oa ket warnañ seblant eun den abof ha dister, nann pichoñs.

    (4) Semblant.

    ●(1732) GReg 856b. Semblant, feinte, apparence, tr. «Seblant.» ●(1790) MG 313. a pe uélan ur fal grechén é tiscoein seblandeu a gonversion én é zehuehan clinhuæd. ●335. mar hi dès ur seblandiq a Religion.

    ●(1838) OVD 116. ur seblandicg benac a inour.

    ●(1907) VBFV.bf 68a. seblant, m.pl. eu, tr. «semblant, prétexte, apparence, annonce.»

    (5) Ober seblant a : faire attention à.

    ●(1732) GReg 856b. Il n'en fait aucun semblant, tr. «ne ra seblant e-bed eus a guemeñ-ze.»

    (6) Ober seblant : faire semblant.

    ●(c.1500) Cb 20a. [azr coat] g. cest vng serpent qui se enuolope pour decepuoir. b. azr tortillet agra semblant a bezaff maru eguyt deceff.

    (7) N'ober mui seblant (mat) ebet : ne plus donner signe de vie.

    ●(1839) BSI 168. da lavaret ne ree muy seblant ebet, e voa achu dezan. ●(1849) LLB 249-250. Er person kent en noz en des bet hi nuéet / Ha n'hi des a houdé groeit seblant mat er bet.

    (8) Intersigne.

    ●(1913) AVIE 270-271. bout e vou (...) én nean seblanteu spontus ha burhudeu bras. ●273. é vou seblanteu én hiaul, hag él loér, hag ér stired. ●(1982) PBLS 109. (Sant-Servez-Kallag) seblantou, tr. «intersignes, signes annonciateurs d'une mort prochaine.»

    (9) [Prlt du temps qu’il fait]

    ●(1965) ABKE 73/3-4. Pa vez gwelet al loened, saout, kezeg, deñved o « ouezardiñ » (da lavarout eo, o vont e gouez, o sovajiñ), o taoubenniñ = seblant tempest pe amzer griz.

    II. Loc. adv. Ur seblantig : légèrement.

    ●(17--) VO 139. hi e zigueoras ur seblandiq hé fenestre.

  • seblantiñ
    seblantiñ

    voir seblantout

  • seblantout / seblantiñ
    seblantout / seblantiñ

    v.

    I. V. tr.

    A. V. tr. d.

    (1) Représenter.

    ●(1745) BT 325. ur Pautre de seblantein er Mabic Jésuss, tr. «un garçon pour représenter l'enfant Jésus.»

    (2) Présager, annoncer par signes.

    ●(1849) LLB 515. Perpet er fal amzer e zou bet seblantet. ●562-563. Kent mé saw er brezel, kent mé koeh ur goal daul, / En heol en des ér raug ou seblantet fidél.

    ●(1907) VBFV.bf 68a. seblantein, v. a., tr. «annoncer, présager par des signes.»

    (3) [devant un v.] =

    ●(1859) MMN 122. Seblantout a rear credi penaos goude ar maro n'eus mui netra.

    B. V. tr. i. Être visible, se voir, s'apercevoir.

    ●(1790) MG 253. Couciance er-ré e gousq ér péhet, e zou èl ur péh mihér du ; ur faut mui pe bihannoh ne seblantt quet én-hi.

    II. V. intr.

    (1) Sembler.

    ●(1633) Nom 110a-b. Vestis scutulata : habillement, où semble à voir la toile de l'aragnée : habillamant pe'n læch ez seblantè guelet guyat quinit.

    ●(1732) GReg 856b. Cela semble beau, tr. «Seblanti a ra an dra ze beza caër. caër ez seblant qemen-ze da veza.»

    ●(1849) LLB 1230. Touchand é seblantant bout sawet én amzér. ●(1849) LLBg I 54. Seblant e hrant bout marw !

    (2) Feindre, faire semblant.

    ●(1907) VBFV.bf 68a. seblantein, v. n., tr. «feindre, faire semblant.»

    (3) (en plt de choses abstraites) Être apparent.

    ●(1790) MG 267. n'en dès quet a zroug é quemènt-ce ; meit ne seblantou quet a zianvès.

    ●(1907) VBFV.bf 68a. seblantein, v. n., tr. «paraître, sembler.»

    (4) Seblantout ouzh : ressembler à.

    ●(1849) LLB 795-796. Ur fawen hi hunan, deit é kreiz hou parkeu, / E seblant t'oh ur hoed ged hé fenad bareu.

    III. V. impers. Seblantout da : sembler à.

    ●(1732) GReg 856b. Il me semble que &c., tr. «Seblanti a ra din, penaus.»

    ●(1857) HTB 31. Seblantout a re dean bean en od o tastum eur c'hrizill a berlez.

  • seblantus
    seblantus

    adj.

    (1) Apparent, qui paraît, qui semble.

    ●(1857) HTB 116. gant aouen na zeufe hon finvidigez seblantuz da vean troet en paourentez gwirion.

    (2) (Paroles) apprêtées pour sembler en être d'autres.

    ●(1838) OVD 214. er honzeu studiet ha seblantus.

  • sebouret
    sebouret

    adj. = trist.

    ●(1919) DBFVsup 62a. sebouret, tr. «triste, inactif, endormi.» ●(1934) MAAZ 172. Hag ean ou havet chebouret é harz er hlé. ●(1934) DIHU 276/82. Sébouret é bet a tro en dé hiziù.

  • sebouriñ
    sebouriñ

    v.

    I. V. tr. d. =

    ●(1932) BRTG 159. bamdé, ar en doareuiér, ur grazaden e lonk deur er pouleu (...) e chebour en aùél.

    II. V. intr.

    (1) Sommeiller.

    ●(1787) BI 208. n'hi devezai seboret lomm. ●216. èl ma h'ouai commancet de seborein.

    ●(1919) DBFVsup 62a. seborein, v. n., tr. «sommeiller.» ●(1942) VALLsup 63b. Endormi légèrement, tr. «V[annetais] sebo(u)rein.» ●(1934) BRUS 84. Sommeiller, tr. «seborein.»

    (2) =

    ●(1934) MAAZ 172. Éh anaùet hag éh uélet glahar hé merh, chebourein e hra eùé er voéz.

    III. V. pron. réfl. En em sebouriñ =

    ●(1939) DIHU 335/263. Gronnet én ur vantel, peb unan en em-sebour én é gognel, morgousket.

  • sebout
    sebout

    adj.

    (1) (Oreille) dressée.

    ●(1932) BRTG 130. e ziù skoharn sebout geton.

    (2) Éveillé.

    ●(1934) BRUS 125. Eveillé, tr. «sibout.»

  • seboutiñ
    seboutiñ

    v. tr. d. Dresser (les oreilles).

    ●(1932) BRTG 174. kredet mat é sebouten-mé men diskoharn.

  • Sec'h
    Sec'h

    hydronyme Ar Sec’h : La Seiche.

    ●(1942) ARVR 80. Ar Wilen, ar Meu, an Il, an Doursec’h, kemend-all a stêrioù gorrek.

  • sec'h .1
    sec'h .1

    adj.

    I. Attr./Épith.

    A.

    (1) Sec, à sec.

    ●(1499) Ca 50a. Cras ha sech tout vng vide ibi. ●183a. Sech. g. sec. ●(1633) Nom 70b. Ficus passæ, caricæ : figues seiches, figues de caresme : fies sæch, fies euit an hoareis. ●233a. Solum exuccum, siriens, siticulosum & peraridum, siccaneum : terre seiche : douar sæch.

    ●(1659) SCger 108b. sec, tr. «sec'h.» ●171a. sec'h, tr. «sec.» ●(1732) GReg 852b. Sec, seche, tr. «Seac'h. seec'h sec'h. Van[netois] seh.»

    ●(1846) BAZ 277. ma oue contragn da guzet pell-amzer en eur puns seac'h. ●(1867) LZBt Genver 237. eur braden sec'h ha sablonek. ●(1867) FHB 142/300b. dourra ar prajeier re sec'h, dizourra ar prajeier re c'hleb. ●(1921) FHAB Du 308. Pa vez sec'h ar park, pa ne chom ket a zour ennan da varc'ha er goanv.

    (2) (en plt d'une plante) =

    ●(1913) AVIE 251. nen dom meit gué séh. ●(1920) FHAB C'hwevrer 242. e beg eur wezenn ivin sec'h.

    (3) (Coup) sec.

    ●(1557) B I 370. Heman so taul sech a brech mat, tr. «Voilà un coup sec, d'un bon bras.»

    (4) Sec, maigre.

    ●(1849) LLB 1173. O loned divalaw ! ker seh ind el iskern. ●1321-1322. hou loned / E zei ol de vout peur ha seh el tameu koed.

    (5) Sec'h-kras : très sec.

    ●(1732) GReg 852b. Sec, seche, très sec, tr. «seac'h-cras.»

    (5) Sec'h-korn : très sec.

    ●(1732) GReg 852b. Sec, seche, très sec, tr. «sec'h-corn.»

    ●(1942) VALLsup 109a-b. Dicton tiré de l'apparence de la lune, Al loar war he c'horn, Amzer sec'h-korn. Al loar war he c'hein, Amzer c'hleb-brein.

    B.

    (1) =

    ●(1909) FHAB C'hwevrer 44. an traou seac'ha ha dizaoura a gaver e leoriou an dud desket.

    (2) =

    ●(1732) GReg 812b. C'est un drole bien resolu, tr. «ur pautr seac'h eo.»

    C. (marine)

    (1) Klorenn sec'h : coque nue.

    ●(1944) GWAL 163/157. (Ar Gelveneg) Ar glorenn sec'h a zo ar c'houc'h hep paramantoù na fardaj.

    (2) Gwern sec'h =

    ●(1944) GWAL 165/320. (Ar Gelveneg) ar wern sec'h, tr. «ar wern hep lien na kordenn.»

    (3) Delez sec'h : vergue séparée du mât.

    ●(1944) GWAL 165/320. (Ar Gelveneg) an delez sec'h, tr. «an delez distaget diouzh ar wern.»

    (3) (pêche) Taol sec'h =

    ●(1944) GWAL 165/320. (Ar Gelveneg) un taol sec'h, tr. «un taol gwenn.»

    II. Épith.

    (1) (en plt d'argent) Argent non placé.

    ●(1732) GReg 50a. Argent oisif, tr. «arc'hand seac'h.»

    ●(18--) PENdast 90/157. Roet e moa dide tra da dad / En arc'hant sec'h ag e dillat. ●(18--) PEN 93/57. roet e mes dide tra ta dat / en arc'hant searc'h ag e dillat.

    ●(1931) VALL 35. argent non placé, tr. «arc'hant sec'h.»

    (2) (Fruit, légume) sec.

    ●(1884) BUZmorvan 287. eunn nebeut frouez seac'h.

    ●(1933) ALBR 74. Pevar seurt legumaj a zo re gaolek, re wriennek, re ognonek, ha re sec'h.

    (3) Penn-ti sec'h : maison sans terrain.

    ●(1955) STBJ 201. devezourien hep boemm-douar ebet, o chom e solierou pe e pennou-tier zec'h hag a veze grêt kamprourien outo. ●(1976) LLMM 177/263. Darn a yeas da benn-ti sec'h pe d'ar vourc'h da chom pa ne guitaent ket ar vro.

    (4) (Nourriture) maigre.

    ●(1732) GReg 598a. Ne manger ni viande, ni poisson, tr. «Dibri boëd sec'h.» ●767a. Viandes quadragesimales, tr. «Boëd seac'h.»

    (5) Sans rien d'autre.

    ●(1944) GWAL 165/320. (Ar Gelveneg) «debri avaloù-douar sec'h» a zo ober ur pred gant avaloù-douar ha tra ken.

    (6) Kleñved-sec'h : phtisie.

    ●(1744) L'Arm 283b. Phtisie, tr. «Cleinhuétt séh.»

    ●(1868) FHB 187/247b. ar c'hlenvet a beultrin, pe ar c'hlenvetseac'h (sic).

    ●(1902) LZBg Meurzh 67. Er sourzien e gred é ma koéhet é klinùed séh. ●(1903) EGBV 32. klinùed séh, m., tr. «phtisie.» ●(1910) EGBT 52. kleñved-sec'h, tr. «m. phtisie.» ●(1925) SFKH 29. cherret er hlenùed-séh (poitrinaires). ●(1944) DIHU 392/56. Kement-sé e zo bet abeg, merhat, d'er hlenùed séh sourein arnehon.

    (7) Moger sec'h : mur de pierres sèches.

    ●(1633) Nom 240b. Maceria, maceries : muraille seche, sans mortier : muraill pe moguer sæch, na vequet á pry.

    ●(1967) BAHE 52/17. Kleuzioù a-leizh a gaver dre amañ, graet an tu diavaez e mein, un doare moger sec'h a anaver (lire : anver) moger-gleuz.

    (8) Interamant sec'h : enterrement où le mort n'est pas pleuré.

    ●(1962) TDBP II 458. Honnez, vat, a oa bet eun interamant seh, tr. «mais cet enterrement-là fut sec (sans pleurs).»

    (9) Merluz, levneg sec'h : merluche.

    ●(1732) GReg 618b. Merluche, merlus, & lieux, désechez, tr. «merlus seac'h, ha levenecq seac'h.»

    (10) Foenneg sec'h : prairie que l'on ne peut irriguer.

    ●(1929) FHAB C'hwevrer 50. Bez' ez eus daou rumm foenneier. 1) Foenneier sec'h graet e parkeier ha ne c'heller ket kas dour warno. 2) Foenneier gleb da lavaret eo foenneier hag a zo douret kalz pe nebeut.

    (11) Krampouezh sec'h : crêpes préparées pour tremper la soupe.

    ●(1955) STBJ 66. Aoza a ree ive krampouez sec'h d'ober boued trempet kalz gwelloc'h e veze eur skudellad voued krampouez eget unan voued barad gwiniz.

    (12) Sistr sec'h : cidre sec.

    ●(1910) MAKE 79. Jistr sec'h eo hennez.

    III. Attr.

    (1) (pêche) Bredouille.

    ●(1944) GWAL 165/320. (Ar Gelveneg) «pesked a zo ?» – N'eus ket 'maon sec'h !

    (2) = brevet gant al labour.

    ●(1978) BZNZ 108. (Lilia-Plougernev) Setu aze 'chachemp bejin ! Met seac'h oa an dud ie 'vat ! Labour e doa forzh pegement. Ya, seac'h oa an dud...

    IV. Adv.

    (1) = (?).

    ●(1969) LIMO 29 mars. Hag en deu mevel é kerhed sèh.

    (2) A-sec'h : à pied sec.

    ●(1978) BZNZ 22. (Lilia-Plougernev) ez eas a-seac'h da drouc'hañ ar bezhin, tr. (THAB 1/16) «tu vas à sec couper le goémon.»

    (3) Goullo-sec'h : complètement vide.

    ●(1872) FHB 394/230b. lavaret dezhan ema goullou seac'h ialc'h hon aluzennou.

    ●(1919) FHAB Gwengolo 88. Da c'hodellou zo goullou-sac'h.

    V.

    (1) Sec'h ha glas : complètement, tout.

    ●(1866) K. FHB 68/126a. Hag hervez ma velan e oun revinet sec'h ha glaz. ●(1867) Alan FHB 116/93b. m'a roje Job d'he vap he oll vadou glass ha seac'h. ●(1868) (T) GBI II 80. Pe me gollo m'holl vad, sec'h ha glas, tr. F.-V. an Uhel «ou je perdrai tout mon bien, sec et vert.» ●(1883) IMP 72. Evel m'en deus friket e zanvez sec'h a glas.

    ●(1905) (L) Y.-V. Perrot ALLO 70. Mizou ar prosez diouz ho tu; / Hag e tifennan seac'h ha glaz / Ouzoc'h dont ken da glask trabas / Outan. ●(1931) VALL 138. Complètement, tr. F. Vallée «sec'h ha glas.» ●660. (Il prend, abat, coupe) tout, sans respecter, tr. «sec'h ha glas fam.» ●(1942) VALLsup 167. Acheter tout, tr. F. Vallée «prena glas ha sec'h (Perrot).» ●(1947) (K) Y. Drezen YNHL 84. Va sistr ha va anduilhenn !... Ar glas hag ar sec'h, na petra 'ta ! ●(1955) (T) *Jarl Priel VBRU 144. Tuet da skrapat a-gleiz hag a-zehou, da rozellat kriz ha poazh, sec'h koulz ha glas, e oa manet ouzh e bav ul lodenn vat eus arc'hant ar gouarnamant. ●(1974) (Ki) Y. Drezen SKVT III 47. Mes arabat klask kaout ar glas hag ar sec'h.

    (2) Sec’h ha glas : (qui ne respecte) rien.

    ●(1917) KZVr 240 - 07/10/17. Sec'h ha glas, tr. «vert et sec, qui ne respecte rien, Loeiz ar Floc'h.»

    (3) Na sec'h na glas : rien.

    ●(1931) VALL 535. Je ne puis en tirer aucun parti, tr. F. Vallée «N'hellan ober na sec'h na glas gantañ fam.»

    (4) Bezañ sec'h a gein : voir kein.

    (5) Sec'h evel stoub : voir stoub.

    (6) Sec'h evel tont : voir tont.

    (7) Sec'h evel roc'h : voir roc'h.

    (8) Sec'h evel ur planken : voir planken.

  • sec'h .2
    sec'h .2

    m.

    I.

    (1) Action de sécher.

    ●(1872) DJL 16. goude beza gret eur zec'h d'he fri.

    ●(1924) SBED 64. ha mem bleu hra / Ur séh hemb gout nitra / Doh en hiaul p'hum ziskoa. ●(1943) SAV 27/90. Eur sec'h a reas Frañseza d'he zal. ●(1957) BRUD 2/41. ober eur zeh d'he zal gant kil he dorn.

    (2) Endroit sec'h, le sec.

    ●(1877) EKG I 24. al lestr a ioa er zeac'h.

    ●(1925) FHAB Mae 171. bec'h awalc'h o devoe o klask tapout ar zec'h.

    (3) War ar sec'h : au sec.

    ●(1732) GReg 852b. A sec, tr. «Var ar seac'h. oar ar sec'h.» ●Mettre un vaisseau à sec, tr. «Lacqât ul lestr var ar seac'h.»

    ●(1900) KZVr 101 - 25/03/00. (Lannuon) Dialan tenna eur bern bezin, dihalan, tenna anean war ar zec'h, divôra anean. ●(1908) FHAB Eost 238. eur pesk var ar seac'h.

    (4) (Ober udb.) war ar sec'h : (faire qqc.) sans rien boire.

    ●(1965) LLMM 109/88. er vro-mañ, ne vez graet nep afer war ar sec'h.

    II. sens fig.

    (1) Sec'h ha gleb : totalement.

    ●(1575) M 1627-1629. Chede an re daffnet, quent sellet Roe'n bet man, / en faç hep e graç quet, ez choassent net cret glan : / Bout subiect sech ha gluep, da gouzaff rep pep poan, tr. «Vois-tu, les damnés, plutôt que de regarder le roi de ce monde / En face sans sa grâce, ils aimeraient beaucoup mieux, crois-le bien, / Être sujets, secs et mouillés, à souffrir durement toute peine.»

    (2) Sec'h na gleb : aucunement.

    ●(1575) M 1909-1910. Negun (…) / Ne douig plen é enep, sech na gluep anep perz, tr. «(il n'y a) personne (…) / Qui ne craigne, certes, sa face ; sec ni humide, d'aucune part.»

    (3) Sec'h ha glas : totalement, absolument.

    ●(1919) MVRO 1/1d. difen a ran ouzit seac'h ha glaz ober an disterra poan d'az tud. ●(1920) MVRO 18/1a. Difen a ran ouzit seac'h ha glaz lavarout dirak-oun komzou ken heuzus.

    III. Bezañ lakaet war ar sec'h : devenir pauvre. Cf. être mis sur la paille.

    ●(1869) (L) Gabriel Morvan HTC 148. Carget en deuz a vadou ar re a ioa o tua gant an naoun, hag ar re o devoa danvez eleiz en deuz lakeat var ar zeac'h.

  • sec'h .3
    sec'h .3

    s. (anatomie) Foie.

    ●(1934) BRUS 215. Le foie, tr. «en avu ; er séh.»

  • sec'hadeg
    sec'hadeg

    f. Endroit de séchage du linge.

  • sec'hadenn
    sec'hadenn

    f. (pathologie) Eczéma sec.

    ●(1983) PABE 45. (Berrien) sec'hadenn, tr. «sécheresse (peau), eczéma sec.»

  • sec'hadur
    sec'hadur

    m. local. Emplacement de séchage du goémon.

    ●(1942) VALLsup 87b. Endroit où l'on sèche le goémon, tr. «sec'hadur.» ●(1978) BZNZ 16. (Lilia-Plougernev) Pep hini 'n doa e blas da sec'hañ ar bezhin. Ur sac'hadur vez great dac'h an dra-se. ●68. Ur sec'hadur bejin. ●(1987) GOEM 231. car il faut ajouter au terrain de séchage, sec'hadur, une parcelle pour la pâture.

  • sec'hañ / sec'hiñ
    sec'hañ / sec'hiñ

    v.

    I. V. tr. d.

    (1) Sécher, faire sécher, rendre sec, essuyer, torcher.

    ●(1499) Ca 183a. Sechaff. g. secher. l. sicco / as ac. ●Sechaff. g. essuyer aultrement secher. l. exico / cas. ac.

    ●(1659) SCger 53a. essuier, tr. «sec'ha.» ●83b. nettoier, tr. «sec'ha.» ●108b. secher, tr. «sec'ha.» ●119a. torcher, tr. «sec'ha.» ●171a. sec'ha, tr. «torcher.»

    ►[compl. : chose mouillée]

    ●(1732) GReg 472b. Etendre la buée à secher sur la grève, tr. «sec'ha ar c'hoüez var ar c'hraë.» ●852b. Secher, tr. «Seac'ha. pr. seec'het. seec'ha. pr. seec'het. sec'ha. sec'hi. ppr. sec'het. Van[netois] seheiñ. pr. sehet.» ●853a. Mettre le linge à secher, tr. «Sec'ha ar c'hoüez. sec'ha an dilhad. sec'hi ar c'hrèsyou.»

    ●(1857) CBF 7. Sec'hit ann daol gant ann torchouer, tr. «Essuyez la table avec le torchon.» ●(1876) TDE.BF 215b. Sec'ha he fri, tr. «se moucher.» ●(1878) EKG II 31. kouls eo dign sec'ha va dillad araok mont kuit.

    ●(1949) KROB 12/12. o sec'hi e dal gant e gildorn.

    ►[compl. : liquide qui mouille]

    ●(1767) ISpour 214. Job (...) ean é guemérai unn darn-pod éit sihein el-lie hac er horromple é ziviré.

    ●(1878) EKG II 229. Sec'hit ive-ta ho taelou.

    ●(1909) KTLR 130. Gant kil he zorn hag e vaench, Lom a zec'has he zaelou. ●(1909) NOAR 45. Sec'ha a rea ar c'houezen eus e benn.

    (2) Sec'hañ e fri : se moucher.

    ●(1732) GReg 641b. moucher le nez à un enfant, tr. «Séc'ha e fry da ur c'hrouadur.» ●Se moucher, tr. «Sec'ha e fry.»

    (3) Faire sécher, faire perdre l'humidité naturelle.

    ●(1929) FHAB C'hwevrer 43. P'eo gwir e komzan eus ar foenn eo kouls d'in lavaret dioc'htu penaos en em gemerout evid o sec'ha.

    (4) [au passif] Bout sec'het gant an naon =

    ●(1921) GRSA iii. hep tam bouid de zébrein, aveit ma vehè séhet get en nan.

    (5) absol.

    ●(1633) Nom 276a-b. Med. glutinans, siccãs : emplastre pour conioindre & seicher : palastr euit sæchaff, disæchaff.

    II. V. intr.

    A.

    (1) Sécher.

    ●(1732) GReg 472b. Etendre la buée à secher sur la grève, tr. «Astenn ar c'hoüez var ar c'hroa da sec'ha.»

    ●(1829) HBM 5. laqet he goalc'haden da zec'hi er c'halatrez. ●(1849) LLB 427. a pe huélet er blouzen é sehein. ●(1877) BSA 148. bet o kerc'hat eur c'harrad canab evit ho lacaat da sec'ha. ●(1897) EST 11. Ind e voulj hag e heij er foen ha, taul ha taul, / En tro eit sehein.

    ●(1908) PIGO II 165. Tol a reas ple neuze e oa, a damdost, eur c'houë o sec'han. ●(1910) MBJL 61. Setu perak e weler houpez o sec'han. ●(1929) FHAB C'hwevrer 51. Dre ma sec'ho ar foenn grit berniou brasoc'h. ●(1932) ALMA 154. Hec'h ampegadenn-lun war an drein da zec'ha.

    (2) Assécher.

    ●(1857) HTB 183. ar rivier da sec'ha.

    (3) Sec'hañ àr e dreid : (?) être épouvanté (?).

    ●(c.1680) NG 161-164. Nep a vezo en deueh-se / Ar en douar o touin buhé, / Guet en tourmanteu a cleuaint, / Certin ar hou trait e sehaint. ●(1790) MG 81. Horriplæd ul langage ! Ne brononcet quet mui er honzeu-ze, pé hui em laquein de séhein ar me zreid.

    B. sens fig.

    (1) Dépérir.

    ●(1911) BUAZperrot 168. Nak a vugale a weler o sec'ha var o zreid.

    (2) Sec'hañ gant : sécher de.

    ●(1790) MG 182. ind (...) e laqua èm-ce ur heah inoçant de sehein guet misèr. ●(17--) TE 409. Séhein e rai er Pharisiénèt guet counar.

    ●(1925) SFKH 17. mar ne vennant ket séhein get er spont ha get er lorh.

    III. V. pron. réfl. En em sec'hañ.

    (1) Se sécher.

    ●(1647) Am 541. Disam prest da beach ac en em seach dal, tr. «Décharge-toi vite de ton fardeau et sèche-toi. Tiens !»

    ●(1732) GReg 853a. Se secher, tr. «En hem sec'ha. pr. èn hem sec'het. (Van[netois] him, ou, hum, ou, hem, sehein.»

    (2) En em sec'hañ a : se passer de.

    ●(1790) MG 327. hac opèn, ma n'em boai de gonz dehou meid ag er sort treu-ze, é heèllèn hum séhein ag e bresance.

    IV.

    (1) Sec'hañ gant ar spont :

    ●(1876) (G) J. le Tuaut TIM 192. Ma séhou en dud ar ou zreid guet en eun ha guet er scont.

    ●(1908) (G) Y.-B. Ollierou AVES 1. En dud e séhou get er skont é hortoz er péh e zeli arriù ér bed. ●(1925) (G) G. ar Born SFKH 17. Mar ne vennant ket séhein get er spont ha get er lorh.

    (2) Sec'hañ an eil dorn gant egile : voir dorn.

    (3) Sec'hañ e fri da ub. : voir fri.

    (4) Na sec'hañ ar fri gant delioù kaol : voir fri.

    (5) Kas da dreiñ mein da sec'hañ : voir mein.

  • sec'hard
    sec'hard

    m. –ed Homme sec et maigre.

    ●(1958) BLBR 110/3. A-hend-all eur sehard, hag eur glazard. (d'après Kannadig Landi Meurz-Here 1957)

  • sec'hded
    sec'hded

    f.

    (1) Sécheresse.

    ●(1732) GReg 853a. Secheresse, qualité de ce qui est sec, tr. «sec'hded. Van[netois] sehded.»

    (2) Aridité.

    ●(1732) GReg 51a. Aridité, tr. «seac'hded. Van[netois] sehded.»

  • sec'hder
    sec'hder

    m. Sécheresse.

    ●(1499) Ca 183a. Sechder. g. secheresse. l. ariditas / tis.

    ●(1732) GReg 853a. Secheresse, qualité de ce qui est sec, tr. «seac'hder.»

  • sec'hed
    sec'hed

    m.

    I.

    (1) Soif.

    ●(1499) Ca 183a. Sechet. g. soeff. ●(1612) Cnf 63b. Reiff da euaff dan ré ho deueus sechet.

    ●(1659) SCger 111a. soif, tr. «sec'het.» ●171a. sec'het, tr. «la soif.» ●(c.1680) NG 7. Nannë ha sehet ou tourmantou. ●913. Eno e harageint guet nan bras ha sehet. ●(1732) GReg 871a. Soif, tr. «Séc'hed. Van[netois] sehed. sihed.» ●(1792) CAg 112. En-nanne ha séhed em devore. ●(1792) BD 3523. laset eo gant eur sechet poaset eo egalon, tr. «il est tué par une soif, son estomac est cuit.»

    ●(1866) SEV 111. Darn all anezho a choume e-pad meur a zervez dindan gor ha groez ann heol, dizec'h gant eur zec'hed ar vrasa. ●128. ar vlaz e deuz eunn naoun hag eur zec'hed disegar. ●133. Petra eo eunn diveradenn zour da derri eur zec'hed ken itik ? ●(1872) ROU 80b. Une soif démesurée, tr. «Ur zec'hed, un domder diraved.» ●(1878) EKG II 24. rak sec'hed braz em boa. ●pa vez sec'hed, peb dour a zo mad.

    ●(1903) MBJJ 143. Amgraüz eo al leanez hag he louzo mad ouz ar zec'hed. ●(1909) FHAB Eost 227. eur zec'hed deuz ar re c'harva. ●(1928) KANNkerzevod 16/5. naon ha sec'hied.

    (2) Degas sec'hed : donner soif.

    ●(1905) DIHU 1/17. En débr, e larér, e zigas séhed. ●(1939) KLDZgwal 126/37. Hounnez, va zud, a zo micher a-walc'h ha n'eus ket par d'ezi da zegas sec'hed.

    (3) Distanañ ar sec'hed : passer la soif.

    ●(1861) BELeu 74. ér péh e hel tor en hoant distannein é séhèd.

    ●(1921) BUFA 124. ur vammen deur aveit distañnein hun séhed.

    (4) Terriñ e sec'hed : étancher sa soif.

    ●(1732) GReg 871a. Étancher sa soif, tr. «Terri e séched.» ●(1792) BD 734. chetu ase eurbannach da derin ho sechet.

    ●(c.1825-1830) AJC 4264. dal tor da sehed. ●(1849) LLB 1035. mem broiz, toret ol hou sehed. ●(1866) SEV viii-ix. Pa welit eur c'houer sklear ha leun a zour euz ar gwella o tont d'ar red, enn eur gana, da zoura ho prajou ha da derri ho sec'hed, ha goulenn a rit-hu pe hano eo hag e pe vro e tarz ann eienenn a zo he mammenn.

    ●(1910) EGBT 59. D'an hanv al labourerien a dor o sec'hed gant gwipad. ●(1926) ARVG (niv 7 gouere) 146. hag ar zec’hed ive a ve torret, pa gaver eun dra bennak da lonkan. ●(1941) FHAB Gouere/Eost 60a-b. da derri e sec'hed, eur banne laez gwedenn.

    (5) Dispelc'hiñ e sec'hed : étancher sa soif.

    ●(1767) ISpour 107. dispelhein é sehet. ●(1787) BI 154. En Eutru ë zispelhass é sehet. ●204. dispelhein séhet é Væstre.

    ●(1941) DIHU 357/233. dispelhein me séhed.

    (6) Evañ en tu all d'e sec'hed : boire jusqu'à plus soif.

    ●(1905) KANngalon Genver 305. eva kalz en tu all d'ho zec'hed.

    (7) Bezañ dare gant ar sec'hed : éprouver une soif intense.

    ●(1894) BUZmornik 293. eunn tremeniad dare gant ar zec'hed.

    ●(1906) KPSA 83. tud dare gant ar zec'hed.

    (8) Balbiñ, bout balbet gant (ar) sec'hed : avoir grand soif.

    ●(1723) CHal 11. Balbéd on guet sehét, tr. «je meurs de soif.» ●(1732) GReg 30b. Je suis si alteré que je me meurs de soif, tr. «Balbed oun guet sehed.» ●(1790) MG 155. quer balbét-oèn guet er séhæd, m'em boai ivét hemb chongeal petra oai.

    ●(1903) EGBV 198. Succombant de soif, tr. «balbet get er séhed.» ●(1904) DBFV 16b. balbein, v. a., causer de la soif à, altérer, balbet get séhed, ou get er séhed. ●(1921) GRSA 409. é ma balbet er roué get er séhed.

    (9) Bezañ dinavet gant ar sec'hed : éprouver une soif intense.

    ●(1942) FHAB Meurzh/Ebrel 149. (Plouarzhel) Dinavet gant ar sec'hed = kaout sec'hed bras.

    (10) Bezañ itiket gant ar sec'hed : éprouver une soif intense.

    ●(1880) SAB 91. pa vez [ur c'haro] itiked, dare gant ar zec'hed.

    ●(1936) PRBD 88. Eteid an hent da vont d'ar gear, oa eur ster zoun Itiket gant ar zec'het, ar marc'h a ziskennas enni.

    (11) Bezañ pifidet gant ar sec'hed : éprouver une soif intense.

    ●(1867) FHB 115/84a. Ar beachourrien a ioa skuiz gand an hent ha dare gand an naon ; ouspen pifidet e voant gand ar sec'hed.

    (12) Bezañ helc'het gant ar sec'hed : éprouver une soif intense.

    ●(17--) TE 132. ma hoai healhét guet er séhæd.

    ●(1829) CNG 125. Rac hellet-on d'er séhet. ●(1838) OVD 59. eit arrousein hur haloneu healhet guet er séhet.

    (13) Dirañvañ gant ar sec'hed : éprouver une soif intense.

    ●(1927) FHAB Meurzh 58. prest oun da ziranva gant ar zec'hed.

    (14) Chelpel gant ar sec'hed : éprouver une soif intense.

    ●(1926) FHAB Kerzu 462. Ar chaseourien oa dare d'eo chelpel gant an naon hag ar zec'hed.

    (15) Krugañ gant ar sec'hed : éprouver une soif intense.

    ●(1877) FHB (3e série) 23/187b. gant an naoun e varvent, gant ar zec'hed e crugent.

    (16) Pintañ gant ar sec'hed : mourir de soif.

    ●(1949) KROB 20/17. Me a zo prest da binta gant ar zec'hed.

    (17) Tagañ gant ar sec'hed : éprouver une soif intense.

    ●(1907) DIHU 25/415. Tagein e hran get er séhed ! ●(1971) LIMO 27 novembre. taget on get er sehed.

    (18) Tarzhañ gant ar sec'hed : éprouver une très grande soif.

    ●(1957) BRUD 2/42. deut d'an ti da eva eur banne traou, rag o tarza gand ar zehed e oan.

    (19) Tarodiñ gant ar sec'hed : avoir très soif.

    ●(1936) IVGA 311. O tarodi gant ar sec'hed emaoun.

    (20) Sevel sec'hed gant ub. : attraper soif.

    ●(1936) PRBD 147. En hent, e savas sec'het ganti.

    II. sens fig.

    (1) Grande envie, désir.

    ●(1880) SAB 223. Lacait ennon sec'hed ac erder d'ho caret.

    ●(1909) FHAB Mae 129. He zec'hed eürusted a vezo torret. ●(1922) FHAB Here 300. An dispac'herien ruz o devoa sec'hed d'ezan.

    (2) Bezañ er sec'hed : (?) sècheresse (?).

    ●(1874) POG 188. E man ma ene er zec'het.

    (3) Envie sexuelle.

    ●(1915) LILH 31 a Gerzu. Liés é ta chonj d'ein ahanoh, ag en noziehadeu bourus hon es treménet ér Gog-kér é divreil en eil égilé… Ama é ma ret ataù chomel hous unan hag asé ankoéhat rah en treu huek e zegasè séhed d'emb arauk.

    III.

    (1) Kaout sec'hed da : vouloir s’approprier un bien, vouloir devenir propriétaire.

    ●(1908) (T) E. ar Moal PIGO II 79. Bean 'zo eur prad 'kichen ma zi hag am eus sec'hed d'ean 'boue pell zo. D'ar vikont Kerarun eo...

    (2) Dimeziñ an naon d'ar sec'hed : voir naon.

  • sec'hedañ / sec'hediñ
    sec'hedañ / sec'hediñ

    v.

    (1) V. tr. d. Altérer.

    ●(1752) PEll 802. Sec'heda, tr. «rendre altéré.»

    (2) V. intr. Avoir soif.

    ●(1752) PEll 802. Sec'heda, tr. «devenir altéré.»

    ●(1981) ANTR 177. ne jomont ked da zehedi.

  • sec'hedek
    sec'hedek

    adj. Habituellement altéré.

    ●(1931) VALL 21a. Altéré habituellement, tr. «sec'hedek.»

  • sec'hedet
    sec'hedet

    adj. Qui a soif.

    ●(1877) BSA 84. evel ar c'haro sec'hedet a huanad varlerc'h ar zourcen a zour beo.

  • sec'hedigezh
    sec'hedigezh

    f. Soif.

    ●(1854) PSA I 260. Ind e ya de ivèt guet ur séhedigueah poahus d'en deur ag ur hoah ampouisonnet.

  • sec'hedik
    sec'hedik

    adj.

    (1) Qui a soif.

    ●(1499) Ca 185a. Sichidic. g. seluy qui a soif. ●(1576) H 18. reifu da euafu a pret da nep so sichidic, tr. « to give to drink in good time to him who is thirsty. »

    ●(1659) SCger 111a. sitibond, tr. «sec'hidic.» ●171a. sec'hidic, tr. «qui a soif.» ●(c.1680) NG 1764-1765. Jesus er Groes pen doué / Sehedic ou goulen. ●(1732) GReg 30b. Habituellement altéré, tr. «Sec'hedic. sec'hidic. Van[netois] sehedic.» ●871a. Sujet à la soif, tr. «Sec'hidicq.»

    ●(1872) ROU 73b. Sujet à l'être [altéré], tr. «Sec'hedig.»

    (2) Qui donne soif.

    ●(1949) LLMM 12-13/18. n'oa ket deut da vout ul lonker, daoust d'ar vicher sec'hedik a oa e hini.

    (3) Bout sec'hedik da : être assoiffé de.

    ●(1941) ARVR 13/2a. N'onn ket séhedik, de zeur dresthol. Hoanteit e oè genein neoah, é tremen étal er fetan, lonkein ul lommig, éraok krapein d'er vorh. Ha n'em es ket gellet ivet ur vad, n'a n'em es groeit !

  • sec'hedikaat
    sec'hedikaat

    v. tr. d. Altérer, donner soif à.

    ●(1931) VALL 21a. Altérer donner soif à, tr. «sec'hedikaat.»

  • sec'hediñ / sec'hedañ
    sec'hediñ / sec'hedañ

    v. tr. d. Altérer, donner soif à.

    ●(1931) VALL 21a. Altérer donner soif à, tr. «sec'heda.»

  • sec'hedus
    sec'hedus

    adj. Qui donne soif, altérant.

    ●(1732) GReg 30a. Alterant, qui peut causer la soif, tr. «Boëd sec'hedus.» ●871a. Qui donne de la soif qui altere, tr. «sec'hedus.» ●Les viandes salées donnent la soif, tr. «Ar bouëdou sall a so sec'hedus.»

    ●(1872) ROU 73b. Qui altère, altérant, tr. «Sec'heduz.» ●97a. Cela produit la soif, tr. «an dra-ze a zo sec'heduz.»

    ●(1903) MBJJ 79. an amzer n'eo goall-zec'heduz.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...