Devri

Recherche 'se...' : 512 mots trouvés

Page 1 : de se-1 (1) à sec_hedus (50) :
  • se .1
    se .1

    adv.

    (1) Adv. Voilà.

    (c.1680) NG 811. Mar e hes nan, chedit aeret. ●(1790) MG 330. Chai el léh é péhani é teliehès bout. ●331. chai amen ur gouron.

    (1841) IDH 303. ha ché-té a houdé é reposein étré hé divréh. ●(1849) LLB 302. Ché mé touchand kand vlai. ●(1844) LZBg 2l blezad-2l lodenn 36. Hama, chei é mên é on guet-n-id. ●(1895) FOV 242. Houp ! chè éan ar nehou !... ●266. Kentéh ché er Gascon / E huchal ar Gristol. ●(1895) DES 23. Chê me pel doh en tan milen ! tr. « Me voici loin des feux blonds »

    (1915) LIKA 6. (Groe) Che ma-d-omb miz-so kazimant ér gérig-man.

    (2) =

    (1930) DIHU 231/141. Met chistr ha chistr e vè : kavet e vè hani huek – deurennad anehon eit diù ; hani «chasse-cousin» e vè groeit a vehè un tasad genein bremen, m'er lipehè d'oh chè. ●(1933) DIHU 262/247. un tammig begek chè !

    (3) =

    (1856) GRD 81. ché, ô me inean ! labour ha béhèd. (…) ché er péh en dès groeit men deourn.

    (1904) DBFV 36b. ché ! interj. et adv., tr. «tiens ! voici voilà, (en tutoyant).»

  • se .2
    se .2

    interj. =

    (1982) MABL I 39. (Lesneven) Ni 'welemp netra bet ahont, se !

  • se .3
    se .3

    part. seoù cf. sen

    I. Part. démonstr.

    A.

    (1) -Là.

    (c. 1501) Donoet 17-3. hac ehel dilesel an lizeren se, tr. « et peut délaisser cette lettre-là » ●(1530) Pm 43. En cite se, tr. «En cette cité.» ●(1575) M 1905. En dez se, tr. «En ce jour.» ●(1612) Cnf 39a. an sceurt tut-.

    (c.1680) NG 161. Nep a vezo en deueh-se.

    (3) Ça, cela.

    (1530) Pm 16. Ma mam benniguet credet se / Me hoz seruigo se so dle, tr. «Ma mère bénie, croyez-le, / Je vous servirai, c'est un dû.» ●(1557) B I 58. Rac honn dale en se ne falhe quet, tr. «car il ne faudrait pas que cela nous retardât. ●(1575) M 1876. me cret se, tr. «je le crois.» ●2789. Hep à se bczout (lire : bezout) en doutanç, tr. «Sans en être en embarras.» ●(1580) G 534. Loth santel a guelas hac a ententas se, tr. «Le saint Loth vit et comprit cela.»

    (17--) EN 306. ne lered gir a se, tr. «ne dites mot de cela.»

    (1829) HBM 4. me garfe a greiz va c'halon beza dija quittes a se.

    B. [au plur.] Seoù.

    (1) Ar re-seoù : ceux-là.

    (1893) IAI 32. sant Yan hag ar re-ziou.

    (1909) FHAB Meurzh 92. lezet ar reziou d'ober o zreuz o-unan. (...) ne gouezo ket ar reziou varnomp evit hor flastra. ●(1910) MBJL 66. Hag an dud eta ? Ar re-zeo a zo reo !

    (2) Ar seurt-seoù : ceux-là.

    (1959) BRUD 7/19. Plijadur e vez o weled ar seursiou-ze beb an amzer.

    (3) War an tu-seoù : dans ces contrées.

    (1910) FHAB Meurzh 79. eun niver bras a geriadennou all var an tuzeou-ze.

    (4) En hon tu-seoù : dans nos contrées.

    (1911) KANNgwital 105/57. En hon tuzeou, ar beleg he unan a lavar epken ar goulen diveza.

    II. [après un comparatif]

    (1) A-se : d'autant plus.

    (1612) Cnf 19a. an pechet so greffussoch à sé.●(1633) Nom 185a. Amentum : le lien d'vn dard : an herè á staguer ouz vn dart euit ez strincquaff pelloch á sè.

    (1894) BUZmornik 227. evit kaout ann tu d'ho zrec'hi aesoc'h a ze.

    (2) Gwazh a-se : tant pis.

    (1900) MSJO 24. va zud a vo kounnar ennho : goas a ze. ●(1902) PIGO I 27. ha gwaz a ze ma na gavomp ti ebed ! ●(1907) PERS 306. goaz a ze evit ar re n'her gouient ket. ●(1911) BUAZperrot 20. Goaz a ze d'ezan ma ya da goll. ●(1921) PGAZ 61. goaz a-ze d'ar gerent o dezo great fall o dever. ●(1929) FHAB Genver 14. gwas-a-se d'al lestr paour a en em gav, dre eno.

    (3) Gwell a-se : d'autant mieux.

    (1612) Cnf 14b. eguit ma gallo guell à se an pœnitant en em prepariff da confes è pechedou.

    (4) Gwell a-se : tant mieux.

    (1876) TDE.BF 266a. Gwell a-ze, adv., tr. «Tant mieux. Gwell a-ze d'e-hoc'h, tant mieux pour vous.»

    (1911) BUAZperrot 71. ma vevont mat, gwell a ze.

    III. [après un équatif] Que ça.

    (1580) G 745-746. Ez coezhe dymp goall evalse / varnomp en Ys quen gardys se, tr. «Que le malheur nous tombera ainsi, / Sur nous à Is si durement ?»

    IV. [en locution]

    (1) War se : sur ce.

    (1530) J p. 96a. Chede oar se da recreancc, tr. «Voici ta consolatrice.»

    (2) N'eo ket se eo se : c'est pas le tout.

    (1908) PIGO II 96. N'eo ket ze eo ze. ●(1935) ANTO 137. Met n'eo ket se eo ze…

  • sebailh
    sebailh

    s. (pêche) =

    (1924) DIHU 159/131. (Groe) el linen-véz, er plom, er sebaill, er benom bihan, er benom bras tr. «hanùeu linen aveit er jermon.» Dastumet get J.P. Kalloh 1913. ●(1925) DIHU 167/281. er sebei.

  • Sebastian
    Sebastian

    n. pr. Sébastien.

    (1499) Ca 183a. Sebastien. g. idem.

    (1911) BUAZperrot 54. Sebastian a reas ar rins varnezo.

  • sebed-
    sebed-

    voir sebez-

  • sebeliadur
    sebeliadur

    m. –ioù Ensevelissement, enterrement.

    (1931) VALL 260b. Ensevelissement, tr. «sebeliadur m.» ●(1963) BAHE 35/1. ambrougadegoù-kañv e sebeliadur.

  • sebeliañ
    sebeliañ

    v. tr. d.

    (1) Ensevelir.

    (1456) Credo 8-10. Hac agouz avas passion dedan pilat / crucifiet dan marue quenbuan voe / laquet ha goudese sepeliet, tr. «Et a souffert (la) passion, / crucifié sous Pilate ; / aussitôt il fut mis à mort / et ensuite enseveli.» ●(1499) Ca 183a. Sebeliaff. g. enseuelir. ●(1576) Cath p. 22. he corph a voue sebeyet gand porphirius, tr. «Son corps fut enseveli par Porphyre.» ●me a meux sebeliet corff an roanes, tr. «C'est moi qui ai enseveli le coprs de la reine.» ●31. hac eno en sebellysont, tr. «et là ils l'ensevelirent.» ●(1612) Cnf 10b. da vezaff sebellyet ha bezhet en douar benniguet. ●63b. Sebelyaff, hac enteriff an ré maru.

    (1659) SCger 51b. enseuelir, tr. «sebelia.» ●171a. sebelia, tr. «enseuelir.» ●(1689) DOctrinal 201. hac an Habitantet à Occismor à allegué penaos ezoa bet ho Escop, ha dre se ezoa ræsonabl evise sebeliet en é Ilis Cathedral. ●(1732) GReg 349b. Ensevelir, enveloper un corps mort dans un drap, tr. «Sebelya. pr. sebelyet

    (1864) SMM 21. te pehini a sebeil ar vrezelecaerien. ●(1894) BUZmornik 268. Ar re-ma ho sebeliaz enn ho zi hag ho enterraz goudeze gant kalz a henor.

    (1907) AVKA 314. hag en sebelijont gan kalz c'houez vad.

    (2) =

    (1867) FHB 121/132b. ann Aotrou ho zebeliaz e kreiz ar gouagou.

  • sebelier
    sebelier

    m. –ion Ensevelisseur.

    (1914) DFBP 120a. ensevelisseur, tr. «Sebelier

  • sebeliet
    sebeliet

    adj. Enseveli.

    (1499) Ca 183a. g. enseueliz. b. sebelyet.

  • sebelinez
    sebelinez

    s. (zoologie) Zibeline.

    (14--) Jer.ms 328. Tregont feuzr fyn sebelines, tr. «Trente fourrures fines de zibeline.»

  • seber
    seber

    voir seder

  • sebez
    sebez

    m. Étonnement, surprise.

    (1931) VALL 277a-b. Étonnement, tr. «sebez (et surprise).» ●719b. surprise vive, tr. «sebez

  • sebezadur
    sebezadur

    m. –ioù

    (1) Éblouissement, étourdissement.

    (1732) GReg 312b. Ebloüissement, étourdissement, trouble du cerveau, & des nerfs causé par les vapeurs, tr. «sebezadur.» ●688a. Pamoison, tr. «Sebezadur

    (2) Vive surprise.

    (1931) VALL 719b. surprise vive, tr. «sebezadur

  • sebezadurezh
    sebezadurezh

    f. –ioù Éblouissement, étourdissement.

    (1732) GReg 312b. Ebloüissement, étourdissement, trouble du cerveau, & des nerfs causé par les vapeurs, tr. «sebezadurez

  • sebezamant
    sebezamant

    m. –où Éblouissement, étourdissement.

    (1732) GReg 312b. Ebloüissement, étourdissement, trouble du cerveau, & des nerfs causé par les vapeurs, tr. «sebezamand. p. sebezamanchou

  • sebezañ / sebeziñ
    sebezañ / sebeziñ

    v.

    I. V. tr. d.

    (1) Éblouir, étourdir.

    (1732) GReg 312b. Ebloüir, étourdir, causer une émotion dans la vuë, & dans le cerveau qui les empêche de faire bien leurs fonctions, tr. «Sebeza. pr. sebezet

    (2) Étonner.

    (1878) EKG II 143. brud emgann Kergidu en doa sebezet ar vro.

    (1902) MBKJ 182. sebeza, saouzani ar bed. ●(1907) PERS 133. Ne glask ket sebezi an dud gant komzou kaër ha flour.

    II. V. intr.

    (1) Défaillir.

    (1732) GReg 254b. Tomber en défaillance, en pamoison, tr. «sebeza. pr. sebezet.» ●688b. Pamer, défaillir, tr. «Sebeza. (Leon.) pr. sebezet

    (2) S'émerveiller.

    (1905) LZBl Mae 125. a lakâ hon daoulagad da zebezi, hag hor c'halon da zridal. ●(1911) BUAZperrot 212. evit ober d'am spered sebezi.

  • sebezenn
    sebezenn

    f. Surprise, étonnement.

    (1931) GWAL 136-137/430. (kornbro Perroz, Treger-Vras) Sebedenn : souez, sebezenn (gg.). ●(1955) STBJ 137. Eun tamm sebezenn he devoe o kavout ar fleiser er gambr.

  • sebezenniñ
    sebezenniñ

    v. tr. d. Surprendre, étonner.

    (1931) GWAL 136-137/431. (kornbro Perroz, Treger-Vras) Sebedenni : soueza, sebezi.

  • sebezet
    sebezet

    adj.

    (1) Étonné.

    (1859) MMN 31. e zoan evel sebéizet. ●(1869) BSGc 15. an oll a choume evel sebeizet.

    (1907) PERS 290. An oll a oa sebezet. ●(1910) MBJL 193. ar zellerien sebezet.

    (2) Saisi (de frayeur).

    (1889) ISV 368. ma clevjont skei goustadik var an or. Kerkent e chomjont evel tud sebezet.

    (1903) MBJJ 350. sebezet gant trouz eun tenn-kanol.

    (3) Chom sebezet : être stupéfait.

    (1902) PIGO I 25. E vreur a chomaz sebezet o klevet anean. ●(1911) SKRS II 52. hi a jomas sebezet hag a oue nec'het o velet anezhan an dour en he zaoulagad.

  • sebezus
    sebezus

    adj. Étonnant.

    (1911) BUAZperrot 599. Sebezus eo an emmell a gemeras hag ar boan a c'houzanvas o kas ar skoliou-ze en dro. ●(1950) KBSA 5. koñchennou sebezus hag a lakae va c'halon a vugel (…) da sabatui gant ar souez.

  • seblañs
    seblañs

    f. Ober seblañs : faire semblant.

    (1818) HJC 356. ac e rai seblance à in adoreign. ●375. Jésus e ras seblance à glasque onet pèloh.

  • seblant
    seblant

    m. & adv. –où

    I. M.

    (1) Signe précurseur.

    (1849) LLB 421-424. Er seblant e zou braw, neoah n'hum fiet ket, / Mez pedet a galon er mestr a ol er bed / De skuil ar hou parkeu er glaw hag er hloehen, / De zigas amzer kloar, de belat er vrumen.

    (1932) DIHU 257/173. seblant a hadereh hag a amzér gaer.

    (2) Trace, signe.

    (1787) BI 43. ean ë-ya queü abarh emb cavoüet enn disterran seblantt à zeure.

    (1925) SFKH 21. er bosér ne huél seblant erbet ag er lé. ●(1939) RIBA 103. Ne uélè ket forh a seblant de vourusted ar é hent.

    (3) Aspect, apparence.

    (1849) LLB 2035. É dan seblant un den.

    (1907) AVKA 87. Seblant denved ho deus, deoc'h da welet ; med en gwirione bleizi haloupet nan int ken. ●(1913) AVIE 261. ne sellet ket doh seblant en dud, mes hui e zisk er guir hent e gas de Zoé. ●(1924) SBED 55. Én avalen ne vou ket seblant bleu. ●(1966) BREZ juin 105/8d. ne oa ket warnañ seblant eun den abof ha dister, nann pichoñs.

    (4) Semblant.

    (1732) GReg 856b. Semblant, feinte, apparence, tr. «Seblant.» ●(1790) MG 313. a pe uélan ur fal grechén é tiscoein seblandeu a gonversion én é zehuehan clinhuæd. ●335. mar hi dès ur seblandiq a Religion.

    (1838) OVD 116. ur seblandicg benac a inour.

    (1907) VBFV.bf 68a. seblant, m.pl. eu, tr. «semblant, prétexte, apparence, annonce.»

    (5) Ober seblant a : faire attention à.

    (1732) GReg 856b. Il n'en fait aucun semblant, tr. «ne ra seblant e-bed eus a guemeñ-ze.»

    (6) Ober seblant : faire semblant.

    (c.1500) Cb 20a. [azr coat] g. cest vng serpent qui se enuolope pour decepuoir. b. azr tortillet agra semblant a bezaff maru eguyt deceff.

    (7) N'ober mui seblant (mat) ebet : ne plus donner signe de vie.

    (1839) BSI 168. da lavaret ne ree muy seblant ebet, e voa achu dezan. ●(1849) LLB 249-250. Er person kent en noz en des bet hi nuéet / Ha n'hi des a houdé groeit seblant mat er bet.

    (8) Intersigne.

    (1913) AVIE 270-271. bout e vou (...) én nean seblanteu spontus ha burhudeu bras. ●273. é vou seblanteu én hiaul, hag él loér, hag ér stired. ●(1982) PBLS 109. (Sant-Servez-Kallag) seblantou, tr. «intersignes, signes annonciateurs d'une mort prochaine.»

    (9) [Prlt du temps qu’il fait]

    (1965) ABKE 73/3-4. Pa vez gwelet al loened, saout, kezeg, deñved o « ouezardiñ » (da lavarout eo, o vont e gouez, o sovajiñ), o taoubenniñ = seblant tempest pe amzer griz.

    II. Loc. adv. Ur seblantig : légèrement.

    (17--) VO 139. hi e zigueoras ur seblandiq hé fenestre.

  • seblantiñ
    seblantiñ

    voir seblantout

  • seblantout / seblantiñ
    seblantout / seblantiñ

    v.

    I. V. tr.

    A. V. tr. d.

    (1) Représenter.

    (1745) BT 325. ur Pautre de seblantein er Mabic Jésuss, tr. «un garçon pour représenter l'enfant Jésus.»

    (2) Présager, annoncer par signes.

    (1849) LLB 515. Perpet er fal amzer e zou bet seblantet. ●562-563. Kent mé saw er brezel, kent mé koeh ur goal daul, / En heol en des ér raug ou seblantet fidél.

    (1907) VBFV.bf 68a. seblantein, v. a., tr. «annoncer, présager par des signes.»

    (3) [devant un v.] =

    (1859) MMN 122. Seblantout a rear credi penaos goude ar maro n'eus mui netra.

    B. V. tr. i. Être visible, se voir, s'apercevoir.

    (1790) MG 253. Couciance er-ré e gousq ér péhet, e zou èl ur péh mihér du ; ur faut mui pe bihannoh ne seblantt quet én-hi.

    II. V. intr.

    (1) Sembler.

    (1633) Nom 110a-b. Vestis scutulata : habillement, où semble à voir la toile de l'aragnée : habillamant pe'n læch ez seblantè guelet guyat quinit.

    (1732) GReg 856b. Cela semble beau, tr. «Seblanti a ra an dra ze beza caër. caër ez seblant qemen-ze da veza.»

    (1849) LLB 1230. Touchand é seblantant bout sawet én amzér. ●(1849) LLBg I 54. Seblant e hrant bout marw !

    (2) Feindre, faire semblant.

    (1907) VBFV.bf 68a. seblantein, v. n., tr. «feindre, faire semblant.»

    (3) (en plt de choses abstraites) Être apparent.

    (1790) MG 267. n'en dès quet a zroug é quemènt-ce ; meit ne seblantou quet a zianvès.

    (1907) VBFV.bf 68a. seblantein, v. n., tr. «paraître, sembler.»

    (4) Seblantout ouzh : ressembler à.

    (1849) LLB 795-796. Ur fawen hi hunan, deit é kreiz hou parkeu, / E seblant t'oh ur hoed ged hé fenad bareu.

    III. V. impers. Seblantout da : sembler à.

    (1732) GReg 856b. Il me semble que &c., tr. «Seblanti a ra din, penaus.»

    (1857) HTB 31. Seblantout a re dean bean en od o tastum eur c'hrizill a berlez.

  • seblantus
    seblantus

    adj.

    (1) Apparent, qui paraît, qui semble.

    (1857) HTB 116. gant aouen na zeufe hon finvidigez seblantuz da vean troet en paourentez gwirion.

    (2) (Paroles) apprêtées pour sembler en être d'autres.

    (1838) OVD 214. er honzeu studiet ha seblantus.

  • sebouret
    sebouret

    adj. = trist.

    (1919) DBFVsup 62a. sebouret, tr. «triste, inactif, endormi.» ●(1934) MAAZ 172. Hag ean ou havet chebouret é harz er hlé. ●(1934) DIHU 276/82. Sébouret é bet a tro en dé hiziù.

  • sebouriñ
    sebouriñ

    v.

    I. V. tr. d. =

    (1932) BRTG 159. bamdé, ar en doareuiér, ur grazaden e lonk deur er pouleu (...) e chebour en aùél.

    II. V. intr.

    (1) Sommeiller.

    (1787) BI 208. n'hi devezai seboret lomm. ●216. èl ma h'ouai commancet de seborein.

    (1919) DBFVsup 62a. seborein, v. n., tr. «sommeiller.» ●(1942) VALLsup 63b. Endormi légèrement, tr. «V[annetais] sebo(u)rein.» ●(1934) BRUS 84. Sommeiller, tr. «seborein

    (2) =

    (1934) MAAZ 172. Éh anaùet hag éh uélet glahar hé merh, chebourein e hra eùé er voéz.

    III. V. pron. réfl. En em sebouriñ =

    (1939) DIHU 335/263. Gronnet én ur vantel, peb unan en em-sebour én é gognel, morgousket.

  • sebout
    sebout

    adj.

    (1) (Oreille) dressée.

    (1932) BRTG 130. e ziù skoharn sebout geton.

    (2) Éveillé.

    (1934) BRUS 125. Eveillé, tr. «sibout

  • seboutiñ
    seboutiñ

    v. tr. d. Dresser (les oreilles).

    (1932) BRTG 174. kredet mat é sebouten-mé men diskoharn.

  • Sec'h
    Sec'h

    hydronyme Ar Sec’h : La Seiche.

    (1942) ARVR 80. Ar Wilen, ar Meu, an Il, an Doursec’h, kemend-all a stêrioù gorrek.

  • sec'h .1
    sec'h .1

    adj.

    I. Attr./Épith.

    A.

    (1) Sec, à sec.

    (1499) Ca 50a. Cras ha sech tout vng vide ibi. ●183a. Sech. g. sec. ●(1633) Nom 70b. Ficus passæ, caricæ : figues seiches, figues de caresme : fies sæch, fies euit an hoareis. ●233a. Solum exuccum, siriens, siticulosum & peraridum, siccaneum : terre seiche : douar sæch.

    (1659) SCger 108b. sec, tr. «sec'h.» ●171a. sec'h, tr. «sec.» ●(1732) GReg 852b. Sec, seche, tr. «Seac'h. seec'h sec'h. Van[netois] seh

    (1846) BAZ 277. ma oue contragn da guzet pell-amzer en eur puns seac'h. ●(1867) LZBt Genver 237. eur braden sec'h ha sablonek. ●(1867) FHB 142/300b. dourra ar prajeier re sec'h, dizourra ar prajeier re c'hleb. ●(1921) FHAB Du 308. Pa vez sec'h ar park, pa ne chom ket a zour ennan da varc'ha er goanv.

    (2) (en plt d'une plante) =

    (1913) AVIE 251. nen dom meit gué séh. ●(1920) FHAB C'hwevrer 242. e beg eur wezenn ivin sec'h.

    (3) (Coup) sec.

    (1557) B I 370. Heman so taul sech a brech mat, tr. «Voilà un coup sec, d'un bon bras.»

    (4) Sec, maigre.

    (1849) LLB 1173. O loned divalaw ! ker seh ind el iskern. ●1321-1322. hou loned / E zei ol de vout peur ha seh el tameu koed.

    (5) Sec'h-kras : très sec.

    (1732) GReg 852b. Sec, seche, très sec, tr. «seac'h-cras

    (5) Sec'h-korn : très sec.

    (1732) GReg 852b. Sec, seche, très sec, tr. «sec'h-corn

    (1942) VALLsup 109a-b. Dicton tiré de l'apparence de la lune, Al loar war he c'horn, Amzer sec'h-korn. Al loar war he c'hein, Amzer c'hleb-brein.

    B.

    (1) =

    (1909) FHAB C'hwevrer 44. an traou seac'ha ha dizaoura a gaver e leoriou an dud desket.

    (2) =

    (1732) GReg 812b. C'est un drole bien resolu, tr. «ur pautr seac'h eo.»

    C. (marine)

    (1) Klorenn sec'h : coque nue.

    (1944) GWAL 163/157. (Ar Gelveneg) Ar glorenn sec'h a zo ar c'houc'h hep paramantoù na fardaj.

    (2) Gwern sec'h =

    (1944) GWAL 165/320. (Ar Gelveneg) ar wern sec'h, tr. «ar wern hep lien na kordenn.»

    (3) Delez sec'h : vergue séparée du mât.

    (1944) GWAL 165/320. (Ar Gelveneg) an delez sec'h, tr. «an delez distaget diouzh ar wern.»

    (3) (pêche) Taol sec'h =

    (1944) GWAL 165/320. (Ar Gelveneg) un taol sec'h, tr. «un taol gwenn.»

    II. Épith.

    (1) (en plt d'argent) Argent non placé.

    (1732) GReg 50a. Argent oisif, tr. «arc'hand seac'h

    (18--) PENdast 90/157. Roet e moa dide tra da dad / En arc'hant sec'h ag e dillat. ●(18--) PEN 93/57. roet e mes dide tra ta dat / en arc'hant searc'h ag e dillat.

    (1931) VALL 35. argent non placé, tr. «arc'hant sec'h

    (2) (Fruit, légume) sec.

    (1884) BUZmorvan 287. eunn nebeut frouez seac'h.

    (1933) ALBR 74. Pevar seurt legumaj a zo re gaolek, re wriennek, re ognonek, ha re sec'h.

    (3) Penn-ti sec'h : maison sans terrain.

    (1955) STBJ 201. devezourien hep boemm-douar ebet, o chom e solierou pe e pennou-tier zec'h hag a veze grêt kamprourien outo. ●(1976) LLMM 177/263. Darn a yeas da benn-ti sec'h pe d'ar vourc'h da chom pa ne guitaent ket ar vro.

    (4) (Nourriture) maigre.

    (1732) GReg 598a. Ne manger ni viande, ni poisson, tr. «Dibri boëd sec'h.» ●767a. Viandes quadragesimales, tr. «Boëd seac'h

    (5) Sans rien d'autre.

    (1944) GWAL 165/320. (Ar Gelveneg) «debri avaloù-douar sec'h» a zo ober ur pred gant avaloù-douar ha tra ken.

    (6) Kleñved-sec'h : phtisie.

    (1744) L'Arm 283b. Phtisie, tr. «Cleinhuétt séh

    (1868) FHB 187/247b. ar c'hlenvet a beultrin, pe ar c'hlenvetseac'h (sic).

    (1902) LZBg Meurzh 67. Er sourzien e gred é ma koéhet é klinùed séh. ●(1903) EGBV 32. klinùed séh, m., tr. «phtisie.» ●(1910) EGBT 52. kleñved-sec'h, tr. «m. phtisie.» ●(1925) SFKH 29. cherret er hlenùed-séh (poitrinaires). ●(1944) DIHU 392/56. Kement-sé e zo bet abeg, merhat, d'er hlenùed séh sourein arnehon.

    (7) Moger sec'h : mur de pierres sèches.

    (1633) Nom 240b. Maceria, maceries : muraille seche, sans mortier : muraill pe moguer sæch, na vequet á pry.

    (1967) BAHE 52/17. Kleuzioù a-leizh a gaver dre amañ, graet an tu diavaez e mein, un doare moger sec'h a anaver (lire : anver) moger-gleuz.

    (8) Interamant sec'h : enterrement où le mort n'est pas pleuré.

    (1962) TDBP II 458. Honnez, vat, a oa bet eun interamant seh, tr. «mais cet enterrement-là fut sec (sans pleurs).»

    (9) Merluz, levneg sec'h : merluche.

    (1732) GReg 618b. Merluche, merlus, & lieux, désechez, tr. «merlus seac'h, ha levenecq seac'h

    (10) Foenneg sec'h : prairie que l'on ne peut irriguer.

    (1929) FHAB C'hwevrer 50. Bez' ez eus daou rumm foenneier. 1) Foenneier sec'h graet e parkeier ha ne c'heller ket kas dour warno. 2) Foenneier gleb da lavaret eo foenneier hag a zo douret kalz pe nebeut.

    (11) Krampouezh sec'h : crêpes préparées pour tremper la soupe.

    (1955) STBJ 66. Aoza a ree ive krampouez sec'h d'ober boued trempet kalz gwelloc'h e veze eur skudellad voued krampouez eget unan voued barad gwiniz.

    (12) Sistr sec'h : cidre sec.

    (1910) MAKE 79. Jistr sec'h eo hennez.

    III. Attr.

    (1) (pêche) Bredouille.

    (1944) GWAL 165/320. (Ar Gelveneg) «pesked a zo ?» – N'eus ket 'maon sec'h !

    (2) = brevet gant al labour.

    (1978) BZNZ 108. (Lilia-Plougernev) Setu aze 'chachemp bejin ! Met seac'h oa an dud ie 'vat ! Labour e doa forzh pegement. Ya, seac'h oa an dud...

    IV. Adv.

    (1) = (?).

    (1969) LIMO 29 mars. Hag en deu mevel é kerhed sèh.

    (2) A-sec'h : à pied sec.

    (1978) BZNZ 22. (Lilia-Plougernev) ez eas a-seac'h da drouc'hañ ar bezhin, tr. (THAB 1/16) «tu vas à sec couper le goémon.»

    (3) Goullo-sec'h : complètement vide.

    (1872) FHB 394/230b. lavaret dezhan ema goullou seac'h ialc'h hon aluzennou.

    (1919) FHAB Gwengolo 88. Da c'hodellou zo goullou-sac'h.

    V.

    (1) Sec'h ha glas : complètement, tout.

    (1866) K. FHB 68/126a. Hag hervez ma velan e oun revinet sec'h ha glaz. ●(1867) Alan FHB 116/93b. m'a roje Job d'he vap he oll vadou glass ha seac'h. ●(1868) (T) GBI II 80. Pe me gollo m'holl vad, sec'h ha glas, tr. F.-V. an Uhel «ou je perdrai tout mon bien, sec et vert.» (1883) IMP 72. Evel m'en deus friket e zanvez sec'h a glas.

    (1905) (L) Y.-V. Perrot ALLO 70. Mizou ar prosez diouz ho tu; / Hag e tifennan seac'h ha glaz / Ouzoc'h dont ken da glask trabas / Outan. ●(1931) VALL 138. Complètement, tr. F. Vallée «sec'h ha glas.» ●660. (Il prend, abat, coupe) tout, sans respecter, tr. «sec'h ha glas fam.» ●(1942) VALLsup 167. Acheter tout, tr. F. Vallée «prena glas ha sec'h (Perrot).» ●(1947) (K) Y. Drezen YNHL 84. Va sistr ha va anduilhenn !... Ar glas hag ar sec'h, na petra 'ta ! ●(1955) (T) *Jarl Priel VBRU 144. Tuet da skrapat a-gleiz hag a-zehou, da rozellat kriz ha poazh, sec'h koulz ha glas, e oa manet ouzh e bav ul lodenn vat eus arc'hant ar gouarnamant. ●(1974) (Ki) Y. Drezen SKVT III 47. Mes arabat klask kaout ar glas hag ar sec'h.

    (2) Sec’h ha glas : (qui ne respecte) rien.

    (1917) KZVr 240 - 07/10/17. Sec'h ha glas, tr. «vert et sec, qui ne respecte rien, Loeiz ar Floc'h.»

    (3) Na sec'h na glas : rien.

    (1931) VALL 535. Je ne puis en tirer aucun parti, tr. F. Vallée «N'hellan ober na sec'h na glas gantañ fam.»

    (4) Bezañ sec'h a gein : voir kein.

    (5) Sec'h evel stoub : voir stoub.

    (6) Sec'h evel tont : voir tont.

    (7) Sec'h evel roc'h : voir roc'h.

    (8) Sec'h evel ur planken : voir planken.

  • sec'h .2
    sec'h .2

    m.

    I.

    (1) Action de sécher.

    (1872) DJL 16. goude beza gret eur zec'h d'he fri.

    (1924) SBED 64. ha mem bleu hra / Ur séh hemb gout nitra / Doh en hiaul p'hum ziskoa. ●(1943) SAV 27/90. Eur sec'h a reas Frañseza d'he zal. ●(1957) BRUD 2/41. ober eur zeh d'he zal gant kil he dorn.

    (2) Endroit sec'h, le sec.

    (1877) EKG I 24. al lestr a ioa er zeac'h.

    (1925) FHAB Mae 171. bec'h awalc'h o devoe o klask tapout ar zec'h.

    (3) War ar sec'h : au sec.

    (1732) GReg 852b. A sec, tr. «Var ar seac'h. oar ar sec'h.» ●Mettre un vaisseau à sec, tr. «Lacqât ul lestr var ar seac'h

    (1900) KZVr 101 - 25/03/00. (Lannuon) Dialan tenna eur bern bezin, dihalan, tenna anean war ar zec'h, divôra anean. ●(1908) FHAB Eost 238. eur pesk var ar seac'h.

    (4) (Ober udb.) war ar sec'h : (faire qqc.) sans rien boire.

    (1965) LLMM 109/88. er vro-mañ, ne vez graet nep afer war ar sec'h.

    II. sens fig.

    (1) Sec'h ha gleb : totalement.

    (1575) M 1627-1629. Chede an re daffnet, quent sellet Roe'n bet man, / en faç hep e graç quet, ez choassent net cret glan : / Bout subiect sech ha gluep, da gouzaff rep pep poan, tr. «Vois-tu, les damnés, plutôt que de regarder le roi de ce monde / En face sans sa grâce, ils aimeraient beaucoup mieux, crois-le bien, / Être sujets, secs et mouillés, à souffrir durement toute peine.»

    (2) Sec'h na gleb : aucunement.

    (1575) M 1909-1910. Negun (…) / Ne douig plen é enep, sech na gluep anep perz, tr. «(il n'y a) personne (…) / Qui ne craigne, certes, sa face ; sec ni humide, d'aucune part.»

    (3) Sec'h ha glas : totalement, absolument.

    (1919) MVRO 1/1d. difen a ran ouzit seac'h ha glaz ober an disterra poan d'az tud. ●(1920) MVRO 18/1a. Difen a ran ouzit seac'h ha glaz lavarout dirak-oun komzou ken heuzus.

    III. Bezañ lakaet war ar sec'h : devenir pauvre. Cf. être mis sur la paille.

    (1869) (L) Gabriel Morvan HTC 148. Carget en deuz a vadou ar re a ioa o tua gant an naoun, hag ar re o devoa danvez eleiz en deuz lakeat var ar zeac'h.

  • sec'h .3
    sec'h .3

    s. (anatomie) Foie.

    (1934) BRUS 215. Le foie, tr. «en avu ; er séh

  • sec'hadeg
    sec'hadeg

    f. Endroit de séchage du linge.

  • sec'hadenn
    sec'hadenn

    f. (pathologie) Eczéma sec.

    (1983) PABE 45. (Berrien) sec'hadenn, tr. «sécheresse (peau), eczéma sec.»

  • sec'hadur
    sec'hadur

    m. local. Emplacement de séchage du goémon.

    (1942) VALLsup 87b. Endroit où l'on sèche le goémon, tr. «sec'hadur.» ●(1978) BZNZ 16. (Lilia-Plougernev) Pep hini 'n doa e blas da sec'hañ ar bezhin. Ur sac'hadur vez great dac'h an dra-se. ●68. Ur sec'hadur bejin. ●(1987) GOEM 231. car il faut ajouter au terrain de séchage, sec'hadur, une parcelle pour la pâture.

  • sec'hañ / sec'hiñ
    sec'hañ / sec'hiñ

    v.

    I. V. tr. d.

    (1) Sécher, faire sécher, rendre sec, essuyer, torcher.

    (1499) Ca 183a. Sechaff. g. secher. l. sicco / as ac. ●Sechaff. g. essuyer aultrement secher. l. exico / cas. ac.

    (1659) SCger 53a. essuier, tr. «sec'ha.» ●83b. nettoier, tr. «sec'ha.» ●108b. secher, tr. «sec'ha.» ●119a. torcher, tr. «sec'ha.» ●171a. sec'ha, tr. «torcher.»

    ►[compl. : chose mouillée]

    (1732) GReg 472b. Etendre la buée à secher sur la grève, tr. «sec'ha ar c'hoüez var ar c'hraë.» ●852b. Secher, tr. «Seac'ha. pr. seec'het. seec'ha. pr. seec'het. sec'ha. sec'hi. ppr. sec'het. Van[netois] seheiñ. pr. sehet.» ●853a. Mettre le linge à secher, tr. «Sec'ha ar c'hoüez. sec'ha an dilhad. sec'hi ar c'hrèsyou.»

    (1857) CBF 7. Sec'hit ann daol gant ann torchouer, tr. «Essuyez la table avec le torchon.» ●(1876) TDE.BF 215b. Sec'ha he fri, tr. «se moucher.» ●(1878) EKG II 31. kouls eo dign sec'ha va dillad araok mont kuit.

    (1949) KROB 12/12. o sec'hi e dal gant e gildorn.

    ►[compl. : liquide qui mouille]

    (1767) ISpour 214. Job (...) ean é guemérai unn darn-pod éit sihein el-lie hac er horromple é ziviré.

    (1878) EKG II 229. Sec'hit ive-ta ho taelou.

    (1909) KTLR 130. Gant kil he zorn hag e vaench, Lom a zec'has he zaelou. ●(1909) NOAR 45. Sec'ha a rea ar c'houezen eus e benn.

    (2) Sec'hañ e fri : se moucher.

    (1732) GReg 641b. moucher le nez à un enfant, tr. «Séc'ha e fry da ur c'hrouadur.» ●Se moucher, tr. «Sec'ha e fry

    (3) Faire sécher, faire perdre l'humidité naturelle.

    (1929) FHAB C'hwevrer 43. P'eo gwir e komzan eus ar foenn eo kouls d'in lavaret dioc'htu penaos en em gemerout evid o sec'ha.

    (4) [au passif] Bout sec'het gant an naon =

    (1921) GRSA iii. hep tam bouid de zébrein, aveit ma vehè séhet get en nan.

    (5) absol.

    (1633) Nom 276a-b. Med. glutinans, siccãs : emplastre pour conioindre & seicher : palastr euit sæchaff, disæchaff.

    II. V. intr.

    A.

    (1) Sécher.

    (1732) GReg 472b. Etendre la buée à secher sur la grève, tr. «Astenn ar c'hoüez var ar c'hroa da sec'ha

    (1829) HBM 5. laqet he goalc'haden da zec'hi er c'halatrez. ●(1849) LLB 427. a pe huélet er blouzen é sehein. ●(1877) BSA 148. bet o kerc'hat eur c'harrad canab evit ho lacaat da sec'ha. ●(1897) EST 11. Ind e voulj hag e heij er foen ha, taul ha taul, / En tro eit sehein.

    (1908) PIGO II 165. Tol a reas ple neuze e oa, a damdost, eur c'houë o sec'han. ●(1910) MBJL 61. Setu perak e weler houpez o sec'han. ●(1929) FHAB C'hwevrer 51. Dre ma sec'ho ar foenn grit berniou brasoc'h. ●(1932) ALMA 154. Hec'h ampegadenn-lun war an drein da zec'ha.

    (2) Assécher.

    (1857) HTB 183. ar rivier da sec'ha.

    (3) Sec'hañ àr e dreid : (?) être épouvanté (?).

    (c.1680) NG 161-164. Nep a vezo en deueh-se / Ar en douar o touin buhé, / Guet en tourmanteu a cleuaint, / Certin ar hou trait e sehaint. ●(1790) MG 81. Horriplæd ul langage ! Ne brononcet quet mui er honzeu-ze, pé hui em laquein de séhein ar me zreid.

    B. sens fig.

    (1) Dépérir.

    (1911) BUAZperrot 168. Nak a vugale a weler o sec'ha var o zreid.

    (2) Sec'hañ gant : sécher de.

    (1790) MG 182. ind (...) e laqua èm-ce ur heah inoçant de sehein guet misèr. ●(17--) TE 409. Séhein e rai er Pharisiénèt guet counar.

    (1925) SFKH 17. mar ne vennant ket séhein get er spont ha get er lorh.

    III. V. pron. réfl. En em sec'hañ.

    (1) Se sécher.

    (1647) Am 541. Disam prest da beach ac en em seach dal, tr. «Décharge-toi vite de ton fardeau et sèche-toi. Tiens !»

    (1732) GReg 853a. Se secher, tr. «En hem sec'ha. pr. èn hem sec'het. (Van[netois] him, ou, hum, ou, hem, sehein

    (2) En em sec'hañ a : se passer de.

    (1790) MG 327. hac opèn, ma n'em boai de gonz dehou meid ag er sort treu-ze, é heèllèn hum séhein ag e bresance.

    IV.

    (1) Sec'hañ gant ar spont :

    (1876) (G) J. le Tuaut TIM 192. Ma séhou en dud ar ou zreid guet en eun ha guet er scont.

    (1908) (G) Y.-B. Ollierou AVES 1. En dud e séhou get er skont é hortoz er péh e zeli arriù ér bed. ●(1925) (G) G. ar Born SFKH 17. Mar ne vennant ket séhein get er spont ha get er lorh.

    (2) Sec'hañ an eil dorn gant egile : voir dorn.

    (3) Sec'hañ e fri da ub. : voir fri.

    (4) Na sec'hañ ar fri gant delioù kaol : voir fri.

    (5) Kas da dreiñ mein da sec'hañ : voir mein.

  • sec'hard
    sec'hard

    m. –ed Homme sec et maigre.

    (1958) BLBR 110/3. A-hend-all eur sehard, hag eur glazard. (d'après Kannadig Landi Meurz-Here 1957)

  • sec'hded
    sec'hded

    f.

    (1) Sécheresse.

    (1732) GReg 853a. Secheresse, qualité de ce qui est sec, tr. «sec'hded. Van[netois] sehded

    (2) Aridité.

    (1732) GReg 51a. Aridité, tr. «seac'hded. Van[netois] sehded

  • sec'hder
    sec'hder

    m. Sécheresse.

    (1499) Ca 183a. Sechder. g. secheresse. l. ariditas / tis.

    (1732) GReg 853a. Secheresse, qualité de ce qui est sec, tr. «seac'hder

  • sec'hed
    sec'hed

    m.

    I.

    (1) Soif.

    (1499) Ca 183a. Sechet. g. soeff. ●(1612) Cnf 63b. Reiff da euaff dan ré ho deueus sechet.

    (1659) SCger 111a. soif, tr. «sec'het.» ●171a. sec'het, tr. «la soif.» ●(c.1680) NG 7. Nannë ha sehet ou tourmantou. ●913. Eno e harageint guet nan bras ha sehet. ●(1732) GReg 871a. Soif, tr. «Séc'hed. Van[netois] sehed. sihed.» ●(1792) CAg 112. En-nanne ha séhed em devore. ●(1792) BD 3523. laset eo gant eur sechet poaset eo egalon, tr. «il est tué par une soif, son estomac est cuit.»

    (1866) SEV 111. Darn all anezho a choume e-pad meur a zervez dindan gor ha groez ann heol, dizec'h gant eur zec'hed ar vrasa. ●128. ar vlaz e deuz eunn naoun hag eur zec'hed disegar. ●133. Petra eo eunn diveradenn zour da derri eur zec'hed ken itik ? ●(1872) ROU 80b. Une soif démesurée, tr. «Ur zec'hed, un domder diraved.» ●(1878) EKG II 24. rak sec'hed braz em boa. ●pa vez sec'hed, peb dour a zo mad.

    (1903) MBJJ 143. Amgraüz eo al leanez hag he louzo mad ouz ar zec'hed. ●(1909) FHAB Eost 227. eur zec'hed deuz ar re c'harva. ●(1928) KANNkerzevod 16/5. naon ha sec'hied.

    (2) Degas sec'hed : donner soif.

    (1905) DIHU 1/17. En débr, e larér, e zigas séhed. ●(1939) KLDZgwal 126/37. Hounnez, va zud, a zo micher a-walc'h ha n'eus ket par d'ezi da zegas sec'hed.

    (3) Distanañ ar sec'hed : passer la soif.

    (1861) BELeu 74. ér péh e hel tor en hoant distannein é séhèd.

    (1921) BUFA 124. ur vammen deur aveit distañnein hun séhed.

    (4) Terriñ e sec'hed : étancher sa soif.

    (1732) GReg 871a. Étancher sa soif, tr. «Terri e séched.» ●(1792) BD 734. chetu ase eurbannach da derin ho sechet.

    (c.1825-1830) AJC 4264. dal tor da sehed. ●(1849) LLB 1035. mem broiz, toret ol hou sehed. ●(1866) SEV viii-ix. Pa welit eur c'houer sklear ha leun a zour euz ar gwella o tont d'ar red, enn eur gana, da zoura ho prajou ha da derri ho sec'hed, ha goulenn a rit-hu pe hano eo hag e pe vro e tarz ann eienenn a zo he mammenn.

    (1910) EGBT 59. D'an hanv al labourerien a dor o sec'hed gant gwipad. ●(1926) ARVG (niv 7 gouere) 146. hag ar zec’hed ive a ve torret, pa gaver eun dra bennak da lonkan. ●(1941) FHAB Gouere/Eost 60a-b. da derri e sec'hed, eur banne laez gwedenn.

    (5) Dispelc'hiñ e sec'hed : étancher sa soif.

    (1767) ISpour 107. dispelhein é sehet. ●(1787) BI 154. En Eutru ë zispelhass é sehet. ●204. dispelhein séhet é Væstre.

    (1941) DIHU 357/233. dispelhein me séhed.

    (6) Evañ en tu all d'e sec'hed : boire jusqu'à plus soif.

    (1905) KANngalon Genver 305. eva kalz en tu all d'ho zec'hed.

    (7) Bezañ dare gant ar sec'hed : éprouver une soif intense.

    (1894) BUZmornik 293. eunn tremeniad dare gant ar zec'hed.

    (1906) KPSA 83. tud dare gant ar zec'hed.

    (8) Balbiñ, bout balbet gant (ar) sec'hed : avoir grand soif.

    (1723) CHal 11. Balbéd on guet sehét, tr. «je meurs de soif.» ●(1732) GReg 30b. Je suis si alteré que je me meurs de soif, tr. «Balbed oun guet sehed.» ●(1790) MG 155. quer balbét-oèn guet er séhæd, m'em boai ivét hemb chongeal petra oai.

    (1903) EGBV 198. Succombant de soif, tr. «balbet get er séhed.» ●(1904) DBFV 16b. balbein, v. a., causer de la soif à, altérer, balbet get séhed, ou get er séhed. ●(1921) GRSA 409. é ma balbet er roué get er séhed.

    (9) Bezañ dinavet gant ar sec'hed : éprouver une soif intense.

    (1942) FHAB Meurzh/Ebrel 149. (Plouarzhel) Dinavet gant ar sec'hed = kaout sec'hed bras.

    (10) Bezañ itiket gant ar sec'hed : éprouver une soif intense.

    (1880) SAB 91. pa vez [ur c'haro] itiked, dare gant ar zec'hed.

    (1936) PRBD 88. Eteid an hent da vont d'ar gear, oa eur ster zoun Itiket gant ar zec'het, ar marc'h a ziskennas enni.

    (11) Bezañ pifidet gant ar sec'hed : éprouver une soif intense.

    (1867) FHB 115/84a. Ar beachourrien a ioa skuiz gand an hent ha dare gand an naon ; ouspen pifidet e voant gand ar sec'hed.

    (12) Bezañ helc'het gant ar sec'hed : éprouver une soif intense.

    (17--) TE 132. ma hoai healhét guet er séhæd.

    (1829) CNG 125. Rac hellet-on d'er séhet. ●(1838) OVD 59. eit arrousein hur haloneu healhet guet er séhet.

    (13) Dirañvañ gant ar sec'hed : éprouver une soif intense.

    (1927) FHAB Meurzh 58. prest oun da ziranva gant ar zec'hed.

    (14) Chelpel gant ar sec'hed : éprouver une soif intense.

    (1926) FHAB Kerzu 462. Ar chaseourien oa dare d'eo chelpel gant an naon hag ar zec'hed.

    (15) Krugañ gant ar sec'hed : éprouver une soif intense.

    (1877) FHB (3e série) 23/187b. gant an naoun e varvent, gant ar zec'hed e crugent.

    (16) Pintañ gant ar sec'hed : mourir de soif.

    (1949) KROB 20/17. Me a zo prest da binta gant ar zec'hed.

    (17) Tagañ gant ar sec'hed : éprouver une soif intense.

    (1907) DIHU 25/415. Tagein e hran get er séhed ! ●(1971) LIMO 27 novembre. taget on get er sehed.

    (18) Tarzhañ gant ar sec'hed : éprouver une très grande soif.

    (1957) BRUD 2/42. deut d'an ti da eva eur banne traou, rag o tarza gand ar zehed e oan.

    (19) Tarodiñ gant ar sec'hed : avoir très soif.

    (1936) IVGA 311. O tarodi gant ar sec'hed emaoun.

    (20) Sevel sec'hed gant ub. : attraper soif.

    (1936) PRBD 147. En hent, e savas sec'het ganti.

    II. sens fig.

    (1) Grande envie, désir.

    (1880) SAB 223. Lacait ennon sec'hed ac erder d'ho caret.

    (1909) FHAB Mae 129. He zec'hed eürusted a vezo torret. ●(1922) FHAB Here 300. An dispac'herien ruz o devoa sec'hed d'ezan.

    (2) Bezañ er sec'hed : (?) sècheresse (?).

    (1874) POG 188. E man ma ene er zec'het.

    (3) Envie sexuelle.

    (1915) LILH 31 a Gerzu. Liés é ta chonj d'ein ahanoh, ag en noziehadeu bourus hon es treménet ér Gog-kér é divreil en eil égilé… Ama é ma ret ataù chomel hous unan hag asé ankoéhat rah en treu huek e zegasè séhed d'emb arauk.

    III.

    (1) Kaout sec'hed da : vouloir s’approprier un bien, vouloir devenir propriétaire.

    (1908) (T) E. ar Moal PIGO II 79. Bean 'zo eur prad 'kichen ma zi hag am eus sec'hed d'ean 'boue pell zo. D'ar vikont Kerarun eo...

    (2) Dimeziñ an naon d'ar sec'hed : voir naon.

  • sec'hedañ / sec'hediñ
    sec'hedañ / sec'hediñ

    v.

    (1) V. tr. d. Altérer.

    (1752) PEll 802. Sec'heda, tr. «rendre altéré.»

    (2) V. intr. Avoir soif.

    (1752) PEll 802. Sec'heda, tr. «devenir altéré.»

    (1981) ANTR 177. ne jomont ked da zehedi.

  • sec'hedek
    sec'hedek

    adj. Habituellement altéré.

    (1931) VALL 21a. Altéré habituellement, tr. «sec'hedek

  • sec'hedet
    sec'hedet

    adj. Qui a soif.

    (1877) BSA 84. evel ar c'haro sec'hedet a huanad varlerc'h ar zourcen a zour beo.

  • sec'hedigezh
    sec'hedigezh

    f. Soif.

    (1854) PSA I 260. Ind e ya de ivèt guet ur séhedigueah poahus d'en deur ag ur hoah ampouisonnet.

  • sec'hedik
    sec'hedik

    adj.

    (1) Qui a soif.

    (1499) Ca 185a. Sichidic. g. seluy qui a soif. ●(1576) H 18. reifu da euafu a pret da nep so sichidic, tr. « to give to drink in good time to him who is thirsty. »

    (1659) SCger 111a. sitibond, tr. «sec'hidic.» ●171a. sec'hidic, tr. «qui a soif.» ●(c.1680) NG 1764-1765. Jesus er Groes pen doué / Sehedic ou goulen. ●(1732) GReg 30b. Habituellement altéré, tr. «Sec'hedic. sec'hidic. Van[netois] sehedic.» ●871a. Sujet à la soif, tr. «Sec'hidicq

    (1872) ROU 73b. Sujet à l'être [altéré], tr. «Sec'hedig

    (2) Qui donne soif.

    (1949) LLMM 12-13/18. n'oa ket deut da vout ul lonker, daoust d'ar vicher sec'hedik a oa e hini.

    (3) Bout sec'hedik da : être assoiffé de.

    (1941) ARVR 13/2a. N'onn ket séhedik, de zeur dresthol. Hoanteit e oè genein neoah, é tremen étal er fetan, lonkein ul lommig, éraok krapein d'er vorh. Ha n'em es ket gellet ivet ur vad, n'a n'em es groeit !

  • sec'hedikaat
    sec'hedikaat

    v. tr. d. Altérer, donner soif à.

    (1931) VALL 21a. Altérer donner soif à, tr. «sec'hedikaat

  • sec'hediñ / sec'hedañ
    sec'hediñ / sec'hedañ

    v. tr. d. Altérer, donner soif à.

    (1931) VALL 21a. Altérer donner soif à, tr. «sec'heda

  • sec'hedus
    sec'hedus

    adj. Qui donne soif, altérant.

    (1732) GReg 30a. Alterant, qui peut causer la soif, tr. «Boëd sec'hedus.» ●871a. Qui donne de la soif qui altere, tr. «sec'hedus.» ●Les viandes salées donnent la soif, tr. «Ar bouëdou sall a so sec'hedus

    (1872) ROU 73b. Qui altère, altérant, tr. «Sec'heduz.» ●97a. Cela produit la soif, tr. «an dra-ze a zo sec'heduz

    (1903) MBJJ 79. an amzer n'eo goall-zec'heduz.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...